Lucas 15
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA
1 Yon fwa an chay nonm ki ka anmasé taks bay gouvèdman èk lézòt péchè vini kouté Jézi.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Sa ensilté sé Fawizyen-an èk sé titja lwa sé Jwif-la, èk yo koumansé ka bougonnen, yo di, “Jézi ka wisivwè péchè èk i ka manjé épi yo.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Mé Jézi di yo pawabòl sala,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Sipozé yonn anpami zòt ni yon san mouton èk i wè yonn ka mantjé, ki sa i kay fè? Ès i pa kay kité lèstan mouton-an an savann-an èk alé gadé pou yon sèl mouton-an ki ka mantjé-a jis tan i jwenn li?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Lè i jwenn li i kay kontan tèlman i kay météʼy anlè zépòl li
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 èk pòtéʼy alé lakay li. Lè sala i kay kwiyé janʼy èk vwézinaj li ansanm, èk i kay di yo, ‘Mwen kontan mwen jwenn mouton mwen-an ki té ka mantjé-a. Annou sélébwé.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Mwen ka di zòt, sa ki an syèl kay wéjwi paski yon péchè wépantiʼy plis pasé yo kay wéjwi pou tout sé moun-an ki ka kwè yo pa bizwen wépanti yo.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ében sipozé yon madanm ni dis pyès dajan, èk yonn adan yo pèd, ki sa i kay fè? I kay limen yon lanp èk i kay balyé tout ti kwen kay-la ka chaché pou li jis tan i jwenn li.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Èk lè i jwenn li i kay kwiyé janʼy èk vwézinaj li ansanm èk di yo, ‘Mwen tèlman kontan mwen jwenn pyès dajan mwen-an ki té pèd-la! Annou sélébwé.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Mwen ka di zòt, sé kon sa sé nanj Bondyé-a ka widjèwté paski yon péchè wépanti.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jézi kontiné ka palé ba yo épi i di yo an lòt pawabòl. I di, “La té ni on papa ki té ni dé gason.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 On jou pli jenn-an alé épi i di papaʼy i vlé tout sa ki ka vini pou li an popyétè-a. Papaʼy sépawé popyétè-a épi i ba li paʼy.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Apwé sa gason-an lévé èk i pwan tout sa i té ni èk i pati adan an lòt koté ki té byen lwen.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Apwé i fini gaspiyé tout bagay, an gwan lafen koumansé an plas-la. I vini fen èk i té maléwé.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 I alé mandé twavay lakay on nonm an plas-la. Nonm-lan voyéʼy ay bay kochon manjé.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Padan i ka otjipé sé kochon-an, i santi i té fen tèlman i té sa manjé manjé kochon-an, mé pyèsonn pa ba li anyen.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Lè i katjilé, i di, ‘Gadé sèvant ki lakay papa mwen. Yo ni plis pou yo manjé pasé yo sa fini manjé, èk mwen menm isi-a ka mò fen.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Mwen kay lévé èk mwen kay viwé lakay papa mwen èk mwen kay diʼy, “Papa, mwen péché kont ou épi kont Bondyé,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 èvèk mwen pa vo pou ou gadé mwen kon gasonʼw ankò. Fè mwen kon sèvant ou.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 “I lévé èk i viwé lakay papaʼy. Mé lè i té on distans hòd kay papaʼy, papa-a wèʼy èk i té ni konpasyon asouʼy, i kouwi jwenn li èk i anbwaséʼy èk i boʼy.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Gason-an di papaʼy, ‘Mwen péché kont Bondyé èk kont ou. Mwen pa vo pou ou gadé mwen kon gasonʼw ankò.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mé papa-a kwiyé sé sèvant li-a èk i di yo, ‘Pòté pli mèyè had-la èk météʼy asouʼy. Mété on bag asou dwèt li épi soulyé an pyéʼy.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Èk alé pwan jenn ti bèf-la ki pli gwa-a. Tjwéʼy èk pwépawé pou nou fè lafèt,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 paski gason mwen-an akwèdi i té ja mò èk i viwé vivan. I té pèdi èk mwen twapéʼy ankò.’ Yo tjenn on gwo fèt, èk yo tout koumansé sélébwé.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Gwan gason-an pa té la an mouman-an. I té ka twavay. Lè i ka witounen lakay papaʼy, i tann an chay mizik épi dansé an kay-la.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 I kwiyé yonn an sé sèvant-lan épi i mandéʼy ki sa ki ka alé la-a.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Sèvant-lan diʼy, ‘Fwèʼw witounen, èk papaʼw tjwé jenn ti bèf-la ki té pli gwa-a, paski i jwenn li an bon santé.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Afòs gwan fwè-a té faché, i pa té menm vlé antwé an kay-la. Papa-a vini èk i plédé épiʼy.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Mé gason-an diʼy, ‘Kantité tan mwen épiʼw. Mwen ja twavay tèlman wèd pou mwen fè tout sa ou mandé mwen fè san wifizé. Ou pa janmen ban mwen on ti kabwit pou mwen tjwé èk tjenn fèt épi kanmawad mwen.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Mé menm kon gasonʼw wivé ki ja gaspiyé tout sa ou té ba li-a an vyé lavi, ou tjwé jenn ti bèf-la ki pli gwa-a.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Papaʼy diʼy, ‘Gason mwen, ou toujou la épi mwen, èk tout sa mwen ni sé sa ou.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mé apwézan i méwité pou nou sa sélébwé, paski fwèʼw té kon on nonm ki té mò èk i viwé vivan. I té pèdi èk nou twapéʼy ankò.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.