Atos 7

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pli ho chèf pwèt-la mandé Stivann, “Ès sé akizasyon sala vwé?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stivann wéponn épi i koumansé wakonté yo sa ki té fèt dépi an tan lontan. I di, “Fwè mwen èk papa mwen, kouté byen sa mwen ka di zòt-la. Avan gwan gwanpapa lontan nou Abrahanm té alé wèsté an vil Harann, Bondyé pawèt douvanʼy an tout klètéʼy an Mèsopotémiya.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Épi Bondyé diʼy, ‘Kité fanmiʼw épi péyi-a koté ou ka wèsté-a épi alé wèsté an plas-la mwen kay diʼw pou alé-a.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Épi sé kon sa i kité plas-la i té ka wèsté-a épi i ay wèsté Harann. Apwé papaʼy mò, Bondyé fè Abrahanm vini an plas-la zòt ka viv apwézan-an.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Épi an tan sala Bondyé pa té ba li pyès tè, pa menm an ti tjò tè, mé i té pwonmèt pou bay Abrahanm tè sala pou li épi désandanʼy. Tan-an Bondyé té pwonmèt Abrahanm sa-a, Abrahanm pʼòkò té ni pyès ich.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Mi sa Bondyé té ja di Abrahanm: ‘Désandanʼw kay étwanjé adan an lòt plas ki pa sa yo, épi sé moun plas-la kay maltwété yo anba èslavay pou kat san (400) lanné.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Mé mwen kay pini nasyon-an ki té fè yo twavay wèd-la, épi apwé sa mwen kay mennen sé moun mwen-an viwé an péyi sala, épi yo kay sèvi mwen isi-a.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Pou té siyé agwéman-an, Bondyé di Abrahanm i té kay ni pouʼy sa sikonsayz, épi sé pou sa Abrahanm sikonsayz gasonʼy Ayzak ywit jou apwé i fèt, épi Ayzak sikonsayz gasonʼy Jakòb, épi Jakòb sikonsayz toulé douz gasonʼy-lan ki té gwan gwanpapa lontan nou.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Sé gason Jakòb-la vini jalou fwè yo Jozèf épi yo vann li anba èslavay an Éjip. Mé Bondyé té épi Jozèf épi i té ka édéʼy an tout twakaʼy.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Lè Jozèf pawèt douvan Féro, wa Éjip-la, Bondyé fèʼy ni bon mannyè épi an chay lèspwi pou fè sa ki dwèt. Kon sa wa-a fèʼy gouvènè plas Éjip-la épi i météʼy wèskonsab tout kay li.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Lè sala i té ni gwan lafen an plas Kénann-an épi an Éjip épi moun té ka soufè an chay. Fanmi Jakòb pa té sa jwenn pyès manjé.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Mé lè Jakòb tann la té ni manjé an Éjip, i voyé sé ich li-a ki sé gwan gwanpapa lontan nou, désann Éjip pou pwèmyé fwa-a ay chaché manjé.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Lè sé fwè-a vizité Éjip pou dézyenm fwa-a, Jozèf fè yo konnèt li, épi Féro vin konnèt lafanmi Jozèf.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Épi Jozèf voyé konmisyon bay papaʼy Jakòb pou tout fanmi-an vini Éjip. La té ni swasant kenz (75) moun an tout.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Jakòb alé Éjip, épi sé an plas sala li épi sé ich li-a mò.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Yo mennen sé kò-a viwé Chèkenm épi yo téwé yo adan twou-a Abrahanm té ja achté lanmen lafanmi Hanmò-a pou an pòsyon lajan.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Apwé konmen lanné té pasé, sé moun nou-an ki té Éjip-la vini an gwo popilas moun. Lè tan-an vini pou Bondyé té tjenn pwonmèt li pou Abrahanm,
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 an lòt wa ki pa té janmen tann anyen konsèné Jozèf koumansé kondwi Éjip
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 épi i té mové an chay pou sé jan Izwayèl-la. I té ka kwennen yo épi i fòsé yo mété ti manmay yo dèwò pou yo té sa mò.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Sé an tan sala Moziz té fèt, yon bèl ti manmay! Épi manmanʼy otjipéʼy pou twa mwa
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 épi lè yo té météʼy dèwò, tifi wa-a menm pwanʼy épi i lévéʼy kon ich li menm.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Sé Éjipsyen-an moutwé Moziz tout sa yo té konnèt épi i sété an majò nonm an tout sa i ka fè épi an sa i ka di.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Lè Moziz té ni kawant (40) lanné, i di an lidéʼy i kay gadé ki mannyè sé moun li-an, sé jan Izwayèl-la, ka fè.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 I wè yon Éjipsyen té ka bat on jan Izwayèl. Moziz ay mété bay jan Izwayèl-la épi i pwan wivanj ba li épi i tjwé Éjipsyen-an.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moziz kwè sé jan Izwayèl-la té kay konpwann sété li Bondyé té voyé pou délivwé yo, mé yo pa té konpwann sa pyès.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 An li denmen, i wè dé jan Izwayèl ka goumen. I alé mété lapé épi i di yo, ‘Kouté, zòt sé fwè ansanm, ki mannyè zòt ka goumen kon sa?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Sa ki té ka bat lòt-la pousé Moziz asou koté, i di, ‘Kilès ki météʼw pouʼw sa kondwi nou èk pouʼw jijé nou?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Ou vlé tjwé mwen menm kon ou tjwé Éjipsyen-an yè?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Lè Moziz tann sa, i té ni pou kouwi kité Éjip. I alé wèsté Midiyann épi i fè dé gason la.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Apwé kawant (40) lanné pasé, on nanj pawèt douvanʼy adan on pyé wazyé ki té ka bwilé an gwan savann sèk-la bò Mòn Saynay.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Moziz té sipwi an pil lè i wè sa, kon sa i alé pli pwé pouʼy gadé ki sa ki ka fèt la-a. Lè sala Senyè-a kwiyéʼy
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 épi i diʼy, ‘Sé mwen menm ki Bondyé sé gwan gwanpapa lontanʼw-lan, Bondyé Abrahanm, Bondyé Ayzak épi Bondyé Jakòb.’ Moziz té ka twanblé afòs i té pè, épi i pa té sa menm lévé zyéʼy pouʼy gadé.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Senyè-a diʼy, ‘Tiwé soulyéʼw an pyéʼw, paski plas-la ou doubout-la sé an tè ki pou mwen yonn.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mwen ja wè mannyè sé moun mwen-an ka soufè an Éjip épi mwen ja tann mizi plenn yo ka plenn, kon sa mwen ja désann pou mwen ba yo libèté. Vini pou mwen voyéʼw déviwé Éjip.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Sété Moziz menm sé jan Izwayèl-la té widjèkté. Yo mandé Moziz, ‘Kilès ki météʼw pouʼw sa kondwi nou èk pouʼw jijé nou?’ Mé sété li menm Bondyé té voyé pou té kondwi yo épi délivwé yo anba èslavay, épi nanj-lan ki té pawèt douvanʼy-lan an pyé wazyé-a té kay édéʼy.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Sété Moziz ki mennen sé jan Izwayèl-la sòti Éjip, épi i fè an chay miwak épi gwan twavay Éjip épi bò Lanmè Wouj-la épi pou kawant (40) lanné an gwan savann-an.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Sété Moziz menm ki té di sé jan Izwayèl-la, ‘Bondyé kay voyé an pwòfèt menm kon mwen, épi i kay sòti anpami zòt menm.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Sété Moziz menm ki té épi sé jan Izwayèl-la lè yo té asanblé an gwan savann-an. I té la épi gwan gwanpapa lontan nou ansanm épi nanj Bondyé-a ki té palé ba li asou Mòn Saynay-la. Épi sé li Bondyé bay sé pawòl-la ki ka bay lavi-a pou té pasé désann ban nou.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Mé gwan gwanpapa lontan nou wifizé obéyi Moziz. Yo pouséʼy asou koté épi yo di, ‘I té kay pli mèyè si nou té sa viwé Éjip!’
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Épi yo di Éronn, ‘Fè déotwa bondyé ban nou pou sa kondwi nou, paski nou pa sav ki sa ki wivé nonm sala yo ka kwiyé Moziz-la ki té fè nou kité Éjip-la.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kon sa lè sala yo fè on imaj adan fòm an ti bèf épi yo fè sakwifis ba li épi yo fè fèt pou onnowé on bagay yo menm té fè.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Kon sa Bondyé tounen doʼy anlè yo épi i kité yo adowé étwal ki an syèl-la. Sa dakò èk sa ki ékwi an liv sé pwòfèt-la ki di:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Pito ou pwédyé bay Bondyé an tant li, ou pòté tant fo bondyé-a yo ka kwiyé Mòlòk-la
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Stivann di yo kon sa, “Gwan gwanpapa lontan nou té ni tant pwézans Bondyé anpami yo an gwan savann-an, épi Moziz fè tant-lan menm kon Bondyé té diʼy, menm kon mòdèl-la Bondyé té moutwéʼy-la.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Apwé sa, Jòchwa mennen sé papa lontan nou-an ay goumen pou tè-a Bondyé té pwonmèt yo-a. Lè sé moun nou-an antwé an tè sala, yo mennen menm tant sala épi yo. Sé moun nou-an té wisivwè tant sala an lanmen papa yo. Tant-lan wèsté la pou jis an tan Wa David.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 David té jwenn favè douvan Bondyé épi i mandé Bondyé pou kitéʼy fè on kay ba li, Bondyé-a Jakòb té ka adowé-a,
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 mé sété Sòlomonn, gason Wa David, ki té fè kay sala bay Bondyé.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Mé gwan Bondyé-a ki an syèl-la pa ka wèsté adan kay nonm fè. Kon Bondyé fè pwòfèt-la ékwi, i di:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Syèl sé koté mwen ka asid pou mwen kondwi,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ès sé pa mwen ki fè tout sé bagay sala?’ ”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Stivann di yo kon sa, “Tèt zòt wèd tèlman! Zòt ka fè menm kon sé moun-an ki pa konnèt Bondyé-a. Zòt wifizé kouté konmisyon Bondyé. Zòt menm kon gwan gwanpapa lontan zòt, zòt wifizé obéyi Lèspwi Bondyé.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Gwan gwanpapa lontanʼw fè tout sé pwòfèt-la soufè. Yo jis tjwé sé pwòfèt-la ki té annonsé an davans ki Sèvant Bondyé-a ki Dwèt-la kay vini. Épi atjwèlman ou twayiʼy épi ou tjwéʼy.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Sé zòt menm ki té wisivwè lwa Bondyé an lanmen sé nanj-lan, mé zòt pa ka menm obéyi lwa sala.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Lè sé manm konsèy sé Jwif-la tann sé pawòl Stivann-an, yo kwatjé dan yo afòs faché yo té faché.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Mé Stivann menm ki té anba kondwit Lèspwi Bondyé lévé zyéʼy an syèl épi i wè klèté Bondyé ki té ka kléwé kon sòlèy-la, épi i wè Jézi doubout an lonnè asou lanmen dwèt Bondyé.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Stivann di, “Mi, mwen wè syèl ouvè épi Jézi Gason Lézòm-lan doubout asou lanmen dwèt Bondyé!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Lè sé manm konsèy-la tann sa, yo hélé fò pou yo pa tann pawòl li, épi yo bouché zòwèy yo épi lanmen yo. Yo tout bouwé anlèʼy ansanm épi
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 yo twennenʼy dèwò vil-la épi yo ba li wòch. Sé moun-an ki té ka akizéʼy-la tiwé gwo had yo èk yo kité yo an pyé an jenn nonm yo té ka kwiyé Sòl pou véyé ba yo.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Paditan yo té ka ba li wòch, Stivann té ka pwédyé épi i di, “Senyè Jézi, wisivwè lèspwi mwen!”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 I ajounou épi i kwiyé Bondyé épi an gwo vwa, “Pa tjenbé péché sala kont yo!” Lè i fin di sa, i mò.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.