Atos 7
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ACF
1 Pli ho chèf pwèt-la mandé Stivann, “Ès sé akizasyon sala vwé?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Stivann wéponn épi i koumansé wakonté yo sa ki té fèt dépi an tan lontan. I di, “Fwè mwen èk papa mwen, kouté byen sa mwen ka di zòt-la. Avan gwan gwanpapa lontan nou Abrahanm té alé wèsté an vil Harann, Bondyé pawèt douvanʼy an tout klètéʼy an Mèsopotémiya.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Épi Bondyé diʼy, ‘Kité fanmiʼw épi péyi-a koté ou ka wèsté-a épi alé wèsté an plas-la mwen kay diʼw pou alé-a.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Épi sé kon sa i kité plas-la i té ka wèsté-a épi i ay wèsté Harann. Apwé papaʼy mò, Bondyé fè Abrahanm vini an plas-la zòt ka viv apwézan-an.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Épi an tan sala Bondyé pa té ba li pyès tè, pa menm an ti tjò tè, mé i té pwonmèt pou bay Abrahanm tè sala pou li épi désandanʼy. Tan-an Bondyé té pwonmèt Abrahanm sa-a, Abrahanm pʼòkò té ni pyès ich.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Mi sa Bondyé té ja di Abrahanm: ‘Désandanʼw kay étwanjé adan an lòt plas ki pa sa yo, épi sé moun plas-la kay maltwété yo anba èslavay pou kat san (400) lanné.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Mé mwen kay pini nasyon-an ki té fè yo twavay wèd-la, épi apwé sa mwen kay mennen sé moun mwen-an viwé an péyi sala, épi yo kay sèvi mwen isi-a.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Pou té siyé agwéman-an, Bondyé di Abrahanm i té kay ni pouʼy sa sikonsayz, épi sé pou sa Abrahanm sikonsayz gasonʼy Ayzak ywit jou apwé i fèt, épi Ayzak sikonsayz gasonʼy Jakòb, épi Jakòb sikonsayz toulé douz gasonʼy-lan ki té gwan gwanpapa lontan nou.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Sé gason Jakòb-la vini jalou fwè yo Jozèf épi yo vann li anba èslavay an Éjip. Mé Bondyé té épi Jozèf épi i té ka édéʼy an tout twakaʼy.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Lè Jozèf pawèt douvan Féro, wa Éjip-la, Bondyé fèʼy ni bon mannyè épi an chay lèspwi pou fè sa ki dwèt. Kon sa wa-a fèʼy gouvènè plas Éjip-la épi i météʼy wèskonsab tout kay li.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Lè sala i té ni gwan lafen an plas Kénann-an épi an Éjip épi moun té ka soufè an chay. Fanmi Jakòb pa té sa jwenn pyès manjé.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Mé lè Jakòb tann la té ni manjé an Éjip, i voyé sé ich li-a ki sé gwan gwanpapa lontan nou, désann Éjip pou pwèmyé fwa-a ay chaché manjé.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Lè sé fwè-a vizité Éjip pou dézyenm fwa-a, Jozèf fè yo konnèt li, épi Féro vin konnèt lafanmi Jozèf.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Épi Jozèf voyé konmisyon bay papaʼy Jakòb pou tout fanmi-an vini Éjip. La té ni swasant kenz (75) moun an tout.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Jakòb alé Éjip, épi sé an plas sala li épi sé ich li-a mò.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Yo mennen sé kò-a viwé Chèkenm épi yo téwé yo adan twou-a Abrahanm té ja achté lanmen lafanmi Hanmò-a pou an pòsyon lajan.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Apwé konmen lanné té pasé, sé moun nou-an ki té Éjip-la vini an gwo popilas moun. Lè tan-an vini pou Bondyé té tjenn pwonmèt li pou Abrahanm,
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 an lòt wa ki pa té janmen tann anyen konsèné Jozèf koumansé kondwi Éjip
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 épi i té mové an chay pou sé jan Izwayèl-la. I té ka kwennen yo épi i fòsé yo mété ti manmay yo dèwò pou yo té sa mò.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Sé an tan sala Moziz té fèt, yon bèl ti manmay! Épi manmanʼy otjipéʼy pou twa mwa
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 épi lè yo té météʼy dèwò, tifi wa-a menm pwanʼy épi i lévéʼy kon ich li menm.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Sé Éjipsyen-an moutwé Moziz tout sa yo té konnèt épi i sété an majò nonm an tout sa i ka fè épi an sa i ka di.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Lè Moziz té ni kawant (40) lanné, i di an lidéʼy i kay gadé ki mannyè sé moun li-an, sé jan Izwayèl-la, ka fè.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 I wè yon Éjipsyen té ka bat on jan Izwayèl. Moziz ay mété bay jan Izwayèl-la épi i pwan wivanj ba li épi i tjwé Éjipsyen-an.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Moziz kwè sé jan Izwayèl-la té kay konpwann sété li Bondyé té voyé pou délivwé yo, mé yo pa té konpwann sa pyès.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 An li denmen, i wè dé jan Izwayèl ka goumen. I alé mété lapé épi i di yo, ‘Kouté, zòt sé fwè ansanm, ki mannyè zòt ka goumen kon sa?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Sa ki té ka bat lòt-la pousé Moziz asou koté, i di, ‘Kilès ki météʼw pouʼw sa kondwi nou èk pouʼw jijé nou?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ou vlé tjwé mwen menm kon ou tjwé Éjipsyen-an yè?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Lè Moziz tann sa, i té ni pou kouwi kité Éjip. I alé wèsté Midiyann épi i fè dé gason la.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Apwé kawant (40) lanné pasé, on nanj pawèt douvanʼy adan on pyé wazyé ki té ka bwilé an gwan savann sèk-la bò Mòn Saynay.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moziz té sipwi an pil lè i wè sa, kon sa i alé pli pwé pouʼy gadé ki sa ki ka fèt la-a. Lè sala Senyè-a kwiyéʼy
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 épi i diʼy, ‘Sé mwen menm ki Bondyé sé gwan gwanpapa lontanʼw-lan, Bondyé Abrahanm, Bondyé Ayzak épi Bondyé Jakòb.’ Moziz té ka twanblé afòs i té pè, épi i pa té sa menm lévé zyéʼy pouʼy gadé.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Senyè-a diʼy, ‘Tiwé soulyéʼw an pyéʼw, paski plas-la ou doubout-la sé an tè ki pou mwen yonn.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mwen ja wè mannyè sé moun mwen-an ka soufè an Éjip épi mwen ja tann mizi plenn yo ka plenn, kon sa mwen ja désann pou mwen ba yo libèté. Vini pou mwen voyéʼw déviwé Éjip.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Sété Moziz menm sé jan Izwayèl-la té widjèkté. Yo mandé Moziz, ‘Kilès ki météʼw pouʼw sa kondwi nou èk pouʼw jijé nou?’ Mé sété li menm Bondyé té voyé pou té kondwi yo épi délivwé yo anba èslavay, épi nanj-lan ki té pawèt douvanʼy-lan an pyé wazyé-a té kay édéʼy.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Sété Moziz ki mennen sé jan Izwayèl-la sòti Éjip, épi i fè an chay miwak épi gwan twavay Éjip épi bò Lanmè Wouj-la épi pou kawant (40) lanné an gwan savann-an.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Sété Moziz menm ki té di sé jan Izwayèl-la, ‘Bondyé kay voyé an pwòfèt menm kon mwen, épi i kay sòti anpami zòt menm.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Sété Moziz menm ki té épi sé jan Izwayèl-la lè yo té asanblé an gwan savann-an. I té la épi gwan gwanpapa lontan nou ansanm épi nanj Bondyé-a ki té palé ba li asou Mòn Saynay-la. Épi sé li Bondyé bay sé pawòl-la ki ka bay lavi-a pou té pasé désann ban nou.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Mé gwan gwanpapa lontan nou wifizé obéyi Moziz. Yo pouséʼy asou koté épi yo di, ‘I té kay pli mèyè si nou té sa viwé Éjip!’
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Épi yo di Éronn, ‘Fè déotwa bondyé ban nou pou sa kondwi nou, paski nou pa sav ki sa ki wivé nonm sala yo ka kwiyé Moziz-la ki té fè nou kité Éjip-la.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kon sa lè sala yo fè on imaj adan fòm an ti bèf épi yo fè sakwifis ba li épi yo fè fèt pou onnowé on bagay yo menm té fè.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Kon sa Bondyé tounen doʼy anlè yo épi i kité yo adowé étwal ki an syèl-la. Sa dakò èk sa ki ékwi an liv sé pwòfèt-la ki di:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Pito ou pwédyé bay Bondyé an tant li, ou pòté tant fo bondyé-a yo ka kwiyé Mòlòk-la
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Stivann di yo kon sa, “Gwan gwanpapa lontan nou té ni tant pwézans Bondyé anpami yo an gwan savann-an, épi Moziz fè tant-lan menm kon Bondyé té diʼy, menm kon mòdèl-la Bondyé té moutwéʼy-la.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Apwé sa, Jòchwa mennen sé papa lontan nou-an ay goumen pou tè-a Bondyé té pwonmèt yo-a. Lè sé moun nou-an antwé an tè sala, yo mennen menm tant sala épi yo. Sé moun nou-an té wisivwè tant sala an lanmen papa yo. Tant-lan wèsté la pou jis an tan Wa David.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 David té jwenn favè douvan Bondyé épi i mandé Bondyé pou kitéʼy fè on kay ba li, Bondyé-a Jakòb té ka adowé-a,
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 mé sété Sòlomonn, gason Wa David, ki té fè kay sala bay Bondyé.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Mé gwan Bondyé-a ki an syèl-la pa ka wèsté adan kay nonm fè. Kon Bondyé fè pwòfèt-la ékwi, i di:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Syèl sé koté mwen ka asid pou mwen kondwi,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ès sé pa mwen ki fè tout sé bagay sala?’ ”
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Stivann di yo kon sa, “Tèt zòt wèd tèlman! Zòt ka fè menm kon sé moun-an ki pa konnèt Bondyé-a. Zòt wifizé kouté konmisyon Bondyé. Zòt menm kon gwan gwanpapa lontan zòt, zòt wifizé obéyi Lèspwi Bondyé.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Gwan gwanpapa lontanʼw fè tout sé pwòfèt-la soufè. Yo jis tjwé sé pwòfèt-la ki té annonsé an davans ki Sèvant Bondyé-a ki Dwèt-la kay vini. Épi atjwèlman ou twayiʼy épi ou tjwéʼy.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Sé zòt menm ki té wisivwè lwa Bondyé an lanmen sé nanj-lan, mé zòt pa ka menm obéyi lwa sala.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Lè sé manm konsèy sé Jwif-la tann sé pawòl Stivann-an, yo kwatjé dan yo afòs faché yo té faché.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Mé Stivann menm ki té anba kondwit Lèspwi Bondyé lévé zyéʼy an syèl épi i wè klèté Bondyé ki té ka kléwé kon sòlèy-la, épi i wè Jézi doubout an lonnè asou lanmen dwèt Bondyé.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Stivann di, “Mi, mwen wè syèl ouvè épi Jézi Gason Lézòm-lan doubout asou lanmen dwèt Bondyé!”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Lè sé manm konsèy-la tann sa, yo hélé fò pou yo pa tann pawòl li, épi yo bouché zòwèy yo épi lanmen yo. Yo tout bouwé anlèʼy ansanm épi
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 yo twennenʼy dèwò vil-la épi yo ba li wòch. Sé moun-an ki té ka akizéʼy-la tiwé gwo had yo èk yo kité yo an pyé an jenn nonm yo té ka kwiyé Sòl pou véyé ba yo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Paditan yo té ka ba li wòch, Stivann té ka pwédyé épi i di, “Senyè Jézi, wisivwè lèspwi mwen!”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 I ajounou épi i kwiyé Bondyé épi an gwo vwa, “Pa tjenbé péché sala kont yo!” Lè i fin di sa, i mò.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.