Atos 7
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Pli ho chèf pwèt-la mandé Stivann, “Ès sé akizasyon sala vwé?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Stivann wéponn épi i koumansé wakonté yo sa ki té fèt dépi an tan lontan. I di, “Fwè mwen èk papa mwen, kouté byen sa mwen ka di zòt-la. Avan gwan gwanpapa lontan nou Abrahanm té alé wèsté an vil Harann, Bondyé pawèt douvanʼy an tout klètéʼy an Mèsopotémiya.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Épi Bondyé diʼy, ‘Kité fanmiʼw épi péyi-a koté ou ka wèsté-a épi alé wèsté an plas-la mwen kay diʼw pou alé-a.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Épi sé kon sa i kité plas-la i té ka wèsté-a épi i ay wèsté Harann. Apwé papaʼy mò, Bondyé fè Abrahanm vini an plas-la zòt ka viv apwézan-an.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Épi an tan sala Bondyé pa té ba li pyès tè, pa menm an ti tjò tè, mé i té pwonmèt pou bay Abrahanm tè sala pou li épi désandanʼy. Tan-an Bondyé té pwonmèt Abrahanm sa-a, Abrahanm pʼòkò té ni pyès ich.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Mi sa Bondyé té ja di Abrahanm: ‘Désandanʼw kay étwanjé adan an lòt plas ki pa sa yo, épi sé moun plas-la kay maltwété yo anba èslavay pou kat san (400) lanné.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Mé mwen kay pini nasyon-an ki té fè yo twavay wèd-la, épi apwé sa mwen kay mennen sé moun mwen-an viwé an péyi sala, épi yo kay sèvi mwen isi-a.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Pou té siyé agwéman-an, Bondyé di Abrahanm i té kay ni pouʼy sa sikonsayz, épi sé pou sa Abrahanm sikonsayz gasonʼy Ayzak ywit jou apwé i fèt, épi Ayzak sikonsayz gasonʼy Jakòb, épi Jakòb sikonsayz toulé douz gasonʼy-lan ki té gwan gwanpapa lontan nou.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Sé gason Jakòb-la vini jalou fwè yo Jozèf épi yo vann li anba èslavay an Éjip. Mé Bondyé té épi Jozèf épi i té ka édéʼy an tout twakaʼy.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Lè Jozèf pawèt douvan Féro, wa Éjip-la, Bondyé fèʼy ni bon mannyè épi an chay lèspwi pou fè sa ki dwèt. Kon sa wa-a fèʼy gouvènè plas Éjip-la épi i météʼy wèskonsab tout kay li.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Lè sala i té ni gwan lafen an plas Kénann-an épi an Éjip épi moun té ka soufè an chay. Fanmi Jakòb pa té sa jwenn pyès manjé.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Mé lè Jakòb tann la té ni manjé an Éjip, i voyé sé ich li-a ki sé gwan gwanpapa lontan nou, désann Éjip pou pwèmyé fwa-a ay chaché manjé.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Lè sé fwè-a vizité Éjip pou dézyenm fwa-a, Jozèf fè yo konnèt li, épi Féro vin konnèt lafanmi Jozèf.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Épi Jozèf voyé konmisyon bay papaʼy Jakòb pou tout fanmi-an vini Éjip. La té ni swasant kenz (75) moun an tout.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Jakòb alé Éjip, épi sé an plas sala li épi sé ich li-a mò.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Yo mennen sé kò-a viwé Chèkenm épi yo téwé yo adan twou-a Abrahanm té ja achté lanmen lafanmi Hanmò-a pou an pòsyon lajan.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Apwé konmen lanné té pasé, sé moun nou-an ki té Éjip-la vini an gwo popilas moun. Lè tan-an vini pou Bondyé té tjenn pwonmèt li pou Abrahanm,
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 an lòt wa ki pa té janmen tann anyen konsèné Jozèf koumansé kondwi Éjip
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 épi i té mové an chay pou sé jan Izwayèl-la. I té ka kwennen yo épi i fòsé yo mété ti manmay yo dèwò pou yo té sa mò.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Sé an tan sala Moziz té fèt, yon bèl ti manmay! Épi manmanʼy otjipéʼy pou twa mwa
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 épi lè yo té météʼy dèwò, tifi wa-a menm pwanʼy épi i lévéʼy kon ich li menm.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Sé Éjipsyen-an moutwé Moziz tout sa yo té konnèt épi i sété an majò nonm an tout sa i ka fè épi an sa i ka di.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Lè Moziz té ni kawant (40) lanné, i di an lidéʼy i kay gadé ki mannyè sé moun li-an, sé jan Izwayèl-la, ka fè.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 I wè yon Éjipsyen té ka bat on jan Izwayèl. Moziz ay mété bay jan Izwayèl-la épi i pwan wivanj ba li épi i tjwé Éjipsyen-an.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moziz kwè sé jan Izwayèl-la té kay konpwann sété li Bondyé té voyé pou délivwé yo, mé yo pa té konpwann sa pyès.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 An li denmen, i wè dé jan Izwayèl ka goumen. I alé mété lapé épi i di yo, ‘Kouté, zòt sé fwè ansanm, ki mannyè zòt ka goumen kon sa?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 “Sa ki té ka bat lòt-la pousé Moziz asou koté, i di, ‘Kilès ki météʼw pouʼw sa kondwi nou èk pouʼw jijé nou?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ou vlé tjwé mwen menm kon ou tjwé Éjipsyen-an yè?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Lè Moziz tann sa, i té ni pou kouwi kité Éjip. I alé wèsté Midiyann épi i fè dé gason la.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Apwé kawant (40) lanné pasé, on nanj pawèt douvanʼy adan on pyé wazyé ki té ka bwilé an gwan savann sèk-la bò Mòn Saynay.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moziz té sipwi an pil lè i wè sa, kon sa i alé pli pwé pouʼy gadé ki sa ki ka fèt la-a. Lè sala Senyè-a kwiyéʼy
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 épi i diʼy, ‘Sé mwen menm ki Bondyé sé gwan gwanpapa lontanʼw-lan, Bondyé Abrahanm, Bondyé Ayzak épi Bondyé Jakòb.’ Moziz té ka twanblé afòs i té pè, épi i pa té sa menm lévé zyéʼy pouʼy gadé.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 “Senyè-a diʼy, ‘Tiwé soulyéʼw an pyéʼw, paski plas-la ou doubout-la sé an tè ki pou mwen yonn.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mwen ja wè mannyè sé moun mwen-an ka soufè an Éjip épi mwen ja tann mizi plenn yo ka plenn, kon sa mwen ja désann pou mwen ba yo libèté. Vini pou mwen voyéʼw déviwé Éjip.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Sété Moziz menm sé jan Izwayèl-la té widjèkté. Yo mandé Moziz, ‘Kilès ki météʼw pouʼw sa kondwi nou èk pouʼw jijé nou?’ Mé sété li menm Bondyé té voyé pou té kondwi yo épi délivwé yo anba èslavay, épi nanj-lan ki té pawèt douvanʼy-lan an pyé wazyé-a té kay édéʼy.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Sété Moziz ki mennen sé jan Izwayèl-la sòti Éjip, épi i fè an chay miwak épi gwan twavay Éjip épi bò Lanmè Wouj-la épi pou kawant (40) lanné an gwan savann-an.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Sété Moziz menm ki té di sé jan Izwayèl-la, ‘Bondyé kay voyé an pwòfèt menm kon mwen, épi i kay sòti anpami zòt menm.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Sété Moziz menm ki té épi sé jan Izwayèl-la lè yo té asanblé an gwan savann-an. I té la épi gwan gwanpapa lontan nou ansanm épi nanj Bondyé-a ki té palé ba li asou Mòn Saynay-la. Épi sé li Bondyé bay sé pawòl-la ki ka bay lavi-a pou té pasé désann ban nou.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Mé gwan gwanpapa lontan nou wifizé obéyi Moziz. Yo pouséʼy asou koté épi yo di, ‘I té kay pli mèyè si nou té sa viwé Éjip!’
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Épi yo di Éronn, ‘Fè déotwa bondyé ban nou pou sa kondwi nou, paski nou pa sav ki sa ki wivé nonm sala yo ka kwiyé Moziz-la ki té fè nou kité Éjip-la.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kon sa lè sala yo fè on imaj adan fòm an ti bèf épi yo fè sakwifis ba li épi yo fè fèt pou onnowé on bagay yo menm té fè.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Kon sa Bondyé tounen doʼy anlè yo épi i kité yo adowé étwal ki an syèl-la. Sa dakò èk sa ki ékwi an liv sé pwòfèt-la ki di:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Pito ou pwédyé bay Bondyé an tant li, ou pòté tant fo bondyé-a yo ka kwiyé Mòlòk-la
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Stivann di yo kon sa, “Gwan gwanpapa lontan nou té ni tant pwézans Bondyé anpami yo an gwan savann-an, épi Moziz fè tant-lan menm kon Bondyé té diʼy, menm kon mòdèl-la Bondyé té moutwéʼy-la.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Apwé sa, Jòchwa mennen sé papa lontan nou-an ay goumen pou tè-a Bondyé té pwonmèt yo-a. Lè sé moun nou-an antwé an tè sala, yo mennen menm tant sala épi yo. Sé moun nou-an té wisivwè tant sala an lanmen papa yo. Tant-lan wèsté la pou jis an tan Wa David.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 David té jwenn favè douvan Bondyé épi i mandé Bondyé pou kitéʼy fè on kay ba li, Bondyé-a Jakòb té ka adowé-a,
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 mé sété Sòlomonn, gason Wa David, ki té fè kay sala bay Bondyé.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Mé gwan Bondyé-a ki an syèl-la pa ka wèsté adan kay nonm fè. Kon Bondyé fè pwòfèt-la ékwi, i di:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Syèl sé koté mwen ka asid pou mwen kondwi,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Ès sé pa mwen ki fè tout sé bagay sala?’ ”
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Stivann di yo kon sa, “Tèt zòt wèd tèlman! Zòt ka fè menm kon sé moun-an ki pa konnèt Bondyé-a. Zòt wifizé kouté konmisyon Bondyé. Zòt menm kon gwan gwanpapa lontan zòt, zòt wifizé obéyi Lèspwi Bondyé.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Gwan gwanpapa lontanʼw fè tout sé pwòfèt-la soufè. Yo jis tjwé sé pwòfèt-la ki té annonsé an davans ki Sèvant Bondyé-a ki Dwèt-la kay vini. Épi atjwèlman ou twayiʼy épi ou tjwéʼy.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Sé zòt menm ki té wisivwè lwa Bondyé an lanmen sé nanj-lan, mé zòt pa ka menm obéyi lwa sala.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Lè sé manm konsèy sé Jwif-la tann sé pawòl Stivann-an, yo kwatjé dan yo afòs faché yo té faché.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Mé Stivann menm ki té anba kondwit Lèspwi Bondyé lévé zyéʼy an syèl épi i wè klèté Bondyé ki té ka kléwé kon sòlèy-la, épi i wè Jézi doubout an lonnè asou lanmen dwèt Bondyé.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Stivann di, “Mi, mwen wè syèl ouvè épi Jézi Gason Lézòm-lan doubout asou lanmen dwèt Bondyé!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Lè sé manm konsèy-la tann sa, yo hélé fò pou yo pa tann pawòl li, épi yo bouché zòwèy yo épi lanmen yo. Yo tout bouwé anlèʼy ansanm épi
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 yo twennenʼy dèwò vil-la épi yo ba li wòch. Sé moun-an ki té ka akizéʼy-la tiwé gwo had yo èk yo kité yo an pyé an jenn nonm yo té ka kwiyé Sòl pou véyé ba yo.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Paditan yo té ka ba li wòch, Stivann té ka pwédyé épi i di, “Senyè Jézi, wisivwè lèspwi mwen!”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 I ajounou épi i kwiyé Bondyé épi an gwo vwa, “Pa tjenbé péché sala kont yo!” Lè i fin di sa, i mò.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.