Atos 23
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH
1 Pòl gadé sé manm konsèy sé Jwif-la an mitan zyé épi i di yo, “Fwè mwen, mwen toujou té ka fè sa mwen té kwè ki bon douvan Bondyé épi pou jis jòdi-a konsyans mwen pa janmen bat mwen.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Lè i di sa, Annannayas, pli ho chèf pwèt-la, konmandé sé nonm-lan ki té doubout bò Pòl-la pou fwapéʼy anlè bouch li.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Mé Pòl diʼy, “Bondyé kay fwapéʼw tou! Ou menm kon an vyé masonn lèd yo pentiwé an blan! Ou asid la pou jijé mwen akòdans lwa-a Bondyé té bay Moziz-la, mé ou menm ka kasé lwa-a lè ou konmandé yo pou konyen mwen.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Sé nonm-lan ki té doubout tou pwé Pòl-la diʼy, “Ou ka ensilté pwèt Bondyé-a?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pòl di, “Fwè mwen, mwen pa sav sa sété pli ho chèf pwèt-la, paski lévanjil-la di, ‘Ou pa ni pou ensilté an nonm ki ka kondwi sé moun ou-an.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Lè Pòl gadé épi i wè adan sé moun-an ki té adan konsèy-la sété Sadisyen épi adan sété Fawizyen, i palé byen fò douvan yo, i di, “Fwè mwen, sé on Fawizyen mwen yé, ich an Fawizyen, épi wézon-an yo mennen mwen lodyans apwézan-an sé paski mwen ka èspéyé èk konfyans ki sé moun-an ki mò-a kay wésisité!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Menm lè-a i di sa-a, sé Fawizyen-an épi Sadisyen-an koumansé babyé épi la té ni halé kasé anpami yo tout.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Sa fèt paski sé Sadisyen-an di moun pa ka wésisité, épi la pa ni ni nanj ni lèspwi, mé sé Fawizyen-an kwè an toulé twa.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 An gwo roro lévé anpami sé Jwif-la, épi déotwa Fawizyen ki sété titja lwa sé Jwif-la doubout épi yo koumansé on chikann ki té byen cho. Yo di, “Nou pa jwenn pyès fòt èk nonm sala! Pitèt on nanj ében on lèspwi dwé palé ba li vwé!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Chikann-an té ka vini tèlman cho, konmandè-a té pè yo té kay déchiwé Pòl an miyèt. Kon sa i konmandé sé sòldaʼy-la pou désann ay tiwé Pòl anpami yo épi mennenʼy mouté an kay sé sòlda-a.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 An li òswè Senyè-a doubout bò Pòl épi i diʼy, “Ou pa bizwen pè! Ou ja sèvi mwen témwen an Jérouzalèm épi ou kay ni pou sèvi mwen témwen an vil Ronm tou.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 An li denmen bonmaten, déotwa Jwif jwenn ansanm pou yo fè on konplo, épi yo fè an pwonmèt douvan Bondyé èk yo di yo pa kay manjé ni bwè anyen jis tan yo tjwé Pòl.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 La té ni plis pasé kawant (40) Jwif ki té an konplo sala.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Yo alé koté sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la épi yo di yo, “Nou ja fè an sèman ki sèwyé an chay ki nou pa kay manjé anyen tout tan nou pa tjwé Pòl.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Kon sa apwézan nou vlé ou épi sé manm konsèy-la voyé an konmisyon bay konmandè sé sòlda-a épi mandéʼy pou voyé Pòl douvan konsèy-la konmkwéki zòt vlé jwenn pli bon enfòmasyon asouʼy. Mé nou kay pawé pou nou sa tjwéʼy avan i wivé isi-a.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Mé on gason sésé Pòl vin konnèt sa épi i mouté an kay sé sòlda-a ay di Pòl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pòl kwiyé an ofisyé épi i diʼy, “Mennen tibway sala bay konmandè-a. I ni an bagay pou diʼy.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Épi ofisyé-a pwan tibway-la, i mennenʼy bay konmandè-a épi i diʼy, “Pwizonnyé-a yo ka kwiyé Pòl-la kwiyé mwen épi i di mwen mennen tibway sala baʼw paski i ni on bagay pou diʼw.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Konmandè-a tjenbé lanmen gason-an épi i mennenʼy asou koté épi i diʼy, “Ki sa ou ni pou di mwen-an?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Tibway-la di konmandè-a, “Sé Jwif-la ja dakò pou mandéʼw pou mennen Pòl douvan konsèy sé Jwif-la denmen, konmkwéki yo vlé jwenn pli bon enfòmasyon asouʼy.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Mé pa kouté yo, paski la ni plis pasé kawant (40) nonm ki séwé asou chimen-an ka èspéyé pou yo tjwéʼy. Yo ja sèwmanté yo pa kay ni manjé ni bwè tout tan yo pa tjwé Pòl. Yo pawé pou fèʼy épi apwézan yo ka èspéyé disizyonʼw.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Konmandè-a diʼy, “Pa di pyèsonn sa ou ja di mwen-an,” épi i voyé tibway-la alé.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Lè sala konmandè-a kwiyé dé an sé ofisyéʼy-la épi i di yo, “Pawé dé san (200) sòlda, ansanm épi swasant dis (70) nonm asou chouval épi dé san nonm ki amé épi pitjèt fè. Épi di yo pou pwépawé kò yo pou alé Sizariya a névè òswè-a.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Épi bay Pòl déotwa chouval tou épi mennenʼy pouʼy sa wivé byen douvan Gouvènè Filiks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Konmandè-a ékwi an lèt bay gouvènè-a èk i di:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Mwen Klòdiyòs Lisiyas ka voyé bonjou pou Èksélans Gouvènè Filiks:
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Sé Jwif-la mété lanmen anlè nonm sala épi yo té ka tjwéʼy, mé lè mwen vin konnèt sété jan Ronm i yé, mwen épi sé sòlda mwen-an alé chapéʼy.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mwen té vlé sav pouki yo ka akizéʼy, kon sa mwen mennenʼy douvan konsèy yo-a.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Mwen vin konnèt i pa fè anyen pouʼy té méwité lajòl ni pou yo tjwéʼy. Sa yo té ni kont li-a sété an bagay ki té ni pou fè épi lwa yo menm.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Épi lè mwen vin sav déotwa Jwif té fè konplo pou tjwéʼy, mwen voyéʼy baʼw menm lè-a, épi mwen ja di sé moun-an ki ka akizéʼy-la pou vini douvanʼw pou fè plent yo.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Sé sòlda-a fè sa yo té konmandé yo pou fè. Jou òswè sala yo pwan Pòl épi yo mennenʼy jis an vil Antipatròs.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 An li denmen, sé sòlda-a ki té a pyé-a viwé an kay sé sòlda-a épi yo kité sé sòlda-a ki té asou chouval-la mennenʼy alé.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Lè yo wivé an vil Sizariya, yo bay gouvènè-a lèt-la épi yo ladjé Pòl an lanmenʼy.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gouvènè-a li lèt-la épi i mandé Pòl ki péyi i sòti. Pòl di i sòti Silisiya. Lè Pòl diʼy sa,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 i di Pòl, “Mwen kay tann ou lè sé moun-an ki akizéʼw-la wivé.” Épi i konmandé sé sòldaʼy-la pou yo mennen Pòl an gwo kay-la Hèròd té fè-a, épi i konmandé yo pou véyéʼy.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.