Atos 11
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Sé zapòt-la épi sé fwè-a ki toupatou an Joudiya té tann adan sé moun-an ki pa Jwif-la té kwè an pawòl Bondyé tou.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Lè Pita mouté an vil Jérouzalèm, adan sé fwè Jwif-la koumansé kwititjéʼy. Sé fwè sala té kwè yo sipozé sikonsayz tout moun ki kwè an Jézi.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 Yo di Pita, “Ou té ka wèsté lakay moun ki pa sikonsayz épi ou jis manjé épi yo!”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Kon sa Pita di yo tout sa ki té fèt, i koumansé dépi an koumansman-an.
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 I di yo, “Lè mwen té an vil Jopa, paditan mwen té ka pwédyé, mwen wè an vizyon. Mwen wè an bagay ki ka sanm an gwan dwa mawé an kat bout li ka désann sòti an syèl, épi lè i wivé bò mwen, i doubout.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Épi lè mwen gadé byen andidanʼy, mwen wè tout zannimo kat pat ki an latè-a, bèt ki sovay, bèt ki ka twennen asou bouden yo, épi tout sòt kalité jibyé.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Épi mwen tann on vwa di mwen, ‘Pita, lévé, tjwé épi manjé!’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Mé mwen di, ‘Non, Senyè, mwen pa kay fè sa pyès! Kon yon Jwif mwen pa janmen manjé pyès manjé Bondyé pa ban nou pèwmisyon pou manjé.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 “Vwa-a sòti an syèl ankò épi i di, ‘Sé pa pouʼw di ou pa ka manjé kalité manjé sala, paski atjwèlman mwen Bondyé ka baʼw pèwmisyon pou manjéʼy.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Sa fèt pou twa fwa, épi bagay-la viwé mouté an syèl.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 “Menm lè-a, twa nonm sòti Sizariya vini gadé pou mwen. Yo wivé bò kay-la koté mwen té ka wèsté-a.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Lèspwi Bondyé di mwen alé épi yo san mwen fè dé lidé. Sis fwè sala pati épi mwen tou épi nou alé Sizariya épi nou tout antwé an kay Kòniliyòs.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Épi Kòniliyòs di nou mannyè i wè on nanj doubout andidan kay li épi nanj-lan diʼy, ‘Voyé moun Jopa épi mandé pou Simon Pita.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Épi i kay diʼw pawòl ki pou sovéʼw épi tout fanmiʼw.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 “Épi lè mwen koumansé palé, Lèspwi Bondyé désann anlè yo menm kon i té désann anlè nou an koumansman-an.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Lè sala mwen chonjé sa Senyè-a té di, i di, ‘Jan Batis té batizéʼw épi dlo, mé mwen kay batizéʼw épi Lèspwi Bondyé.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Nou wè aklè Bondyé bay sé moun sala ki pa Jwif-la menm kado-a i té ban nou lè nou té kwè an Senyè Jézi Kwi-a. Ès mwen té sa di Bondyé, ‘Non, ou pa sa fè sa?’ ”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a tann sa Pita di-a, yo doubout kwititjéʼy épi yo tout koumansé glowifyé Bondyé. Yo di, “I bay sé moun-an ki pa Jwif-la an chans pou yo tounen hòd péché yo pou yo sa jwenn lavi étonnèl.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Sé moun-an ki kwè an Jézi-a té simen an tan pèsikasyon-an apwé lanmò Stivann. Adan yo alé an péyi Fènisiya épi Saypròs épi an vil Antiyòk. Yo té ka di Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi bay Jwif tousèl.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Mé lézòt nonm ki té kwè an Jézi té sòti Saypròs épi Sayrini. Yo té alé an vil Antiyòk épi yo té ka pwéché bay sé moun-an ki pa Jwif-la tou. Yo té ka di yo Bon Nouvèl-la konsèné Senyè Jézi.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Senyè-a ba yo an pil pouvwa, épi an chay moun kwè épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Épi lè sé moun-an ki té an légliz Jérouzalèm-lan vin konnèt sa, yo voyé Bannabas alé an vil Antiyòk.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Lè i wivé la épi i wè mannyè Bondyé té ni lagwas pou sé moun-an, i té kontan an chay épi i ankouwajé sé moun-an, i di yo pou swiv Senyè-a byen épi toujou obéyiʼy.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Bannabas sété an bon nonm, i té anba kondwit Lèspwi Bondyé épi i té ni an chay lafwa. An chay moun vin kwè an Senyè-a.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Lè sala Bannabas kité épi i alé an vil Tasòs ay chaché pou Sòl.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Lè i jwenn li, i mennenʼy viwé an vil Antiyòk, épi pou yon lanné yo asanblé épi gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a épi yo té ka enstwi an chay moun. Épi Antiyòk sété pwèmyé koté yo kwiyé sé moun-an ki kwè an Jézi-a “Kwityen.”
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Épi bò menm tan sala déotwa pwòfèt sòti an vil Jérouzalèm épi yo vini an vil Antiyòk.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Yonn adan yo yo té ka kwiyé Agabòs. I doubout épi Lèspwi Bondyé fèʼy di, “Touswit la kay ni an gwo lafen an tout latè-a.” (Épi sa té vin fèt vwé lè Klòdiyòs sété wa Ronm.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Sé moun Antiyòk-la ki kwè an Jézi-a di, “Nou tout kay voyé sa nou sa bay sé fwè-a ki an péyi Joudiya-a.”
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Kon sa yo anmasé lajan-an épi yo bay Sòl épi Bannabas mennenʼy bay sé ofisyé-a ki ka kondwi légliz-la ki an Joudiya-a.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.