Atos 11
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARC
1 Sé zapòt-la épi sé fwè-a ki toupatou an Joudiya té tann adan sé moun-an ki pa Jwif-la té kwè an pawòl Bondyé tou.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Lè Pita mouté an vil Jérouzalèm, adan sé fwè Jwif-la koumansé kwititjéʼy. Sé fwè sala té kwè yo sipozé sikonsayz tout moun ki kwè an Jézi.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Yo di Pita, “Ou té ka wèsté lakay moun ki pa sikonsayz épi ou jis manjé épi yo!”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Kon sa Pita di yo tout sa ki té fèt, i koumansé dépi an koumansman-an.
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 I di yo, “Lè mwen té an vil Jopa, paditan mwen té ka pwédyé, mwen wè an vizyon. Mwen wè an bagay ki ka sanm an gwan dwa mawé an kat bout li ka désann sòti an syèl, épi lè i wivé bò mwen, i doubout.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Épi lè mwen gadé byen andidanʼy, mwen wè tout zannimo kat pat ki an latè-a, bèt ki sovay, bèt ki ka twennen asou bouden yo, épi tout sòt kalité jibyé.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Épi mwen tann on vwa di mwen, ‘Pita, lévé, tjwé épi manjé!’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Mé mwen di, ‘Non, Senyè, mwen pa kay fè sa pyès! Kon yon Jwif mwen pa janmen manjé pyès manjé Bondyé pa ban nou pèwmisyon pou manjé.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 “Vwa-a sòti an syèl ankò épi i di, ‘Sé pa pouʼw di ou pa ka manjé kalité manjé sala, paski atjwèlman mwen Bondyé ka baʼw pèwmisyon pou manjéʼy.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Sa fèt pou twa fwa, épi bagay-la viwé mouté an syèl.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 “Menm lè-a, twa nonm sòti Sizariya vini gadé pou mwen. Yo wivé bò kay-la koté mwen té ka wèsté-a.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Lèspwi Bondyé di mwen alé épi yo san mwen fè dé lidé. Sis fwè sala pati épi mwen tou épi nou alé Sizariya épi nou tout antwé an kay Kòniliyòs.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Épi Kòniliyòs di nou mannyè i wè on nanj doubout andidan kay li épi nanj-lan diʼy, ‘Voyé moun Jopa épi mandé pou Simon Pita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Épi i kay diʼw pawòl ki pou sovéʼw épi tout fanmiʼw.’
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 “Épi lè mwen koumansé palé, Lèspwi Bondyé désann anlè yo menm kon i té désann anlè nou an koumansman-an.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Lè sala mwen chonjé sa Senyè-a té di, i di, ‘Jan Batis té batizéʼw épi dlo, mé mwen kay batizéʼw épi Lèspwi Bondyé.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Nou wè aklè Bondyé bay sé moun sala ki pa Jwif-la menm kado-a i té ban nou lè nou té kwè an Senyè Jézi Kwi-a. Ès mwen té sa di Bondyé, ‘Non, ou pa sa fè sa?’ ”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a tann sa Pita di-a, yo doubout kwititjéʼy épi yo tout koumansé glowifyé Bondyé. Yo di, “I bay sé moun-an ki pa Jwif-la an chans pou yo tounen hòd péché yo pou yo sa jwenn lavi étonnèl.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Sé moun-an ki kwè an Jézi-a té simen an tan pèsikasyon-an apwé lanmò Stivann. Adan yo alé an péyi Fènisiya épi Saypròs épi an vil Antiyòk. Yo té ka di Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi bay Jwif tousèl.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Mé lézòt nonm ki té kwè an Jézi té sòti Saypròs épi Sayrini. Yo té alé an vil Antiyòk épi yo té ka pwéché bay sé moun-an ki pa Jwif-la tou. Yo té ka di yo Bon Nouvèl-la konsèné Senyè Jézi.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Senyè-a ba yo an pil pouvwa, épi an chay moun kwè épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Épi lè sé moun-an ki té an légliz Jérouzalèm-lan vin konnèt sa, yo voyé Bannabas alé an vil Antiyòk.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Lè i wivé la épi i wè mannyè Bondyé té ni lagwas pou sé moun-an, i té kontan an chay épi i ankouwajé sé moun-an, i di yo pou swiv Senyè-a byen épi toujou obéyiʼy.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Bannabas sété an bon nonm, i té anba kondwit Lèspwi Bondyé épi i té ni an chay lafwa. An chay moun vin kwè an Senyè-a.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Lè sala Bannabas kité épi i alé an vil Tasòs ay chaché pou Sòl.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Lè i jwenn li, i mennenʼy viwé an vil Antiyòk, épi pou yon lanné yo asanblé épi gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a épi yo té ka enstwi an chay moun. Épi Antiyòk sété pwèmyé koté yo kwiyé sé moun-an ki kwè an Jézi-a “Kwityen.”
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Épi bò menm tan sala déotwa pwòfèt sòti an vil Jérouzalèm épi yo vini an vil Antiyòk.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Yonn adan yo yo té ka kwiyé Agabòs. I doubout épi Lèspwi Bondyé fèʼy di, “Touswit la kay ni an gwo lafen an tout latè-a.” (Épi sa té vin fèt vwé lè Klòdiyòs sété wa Ronm.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Sé moun Antiyòk-la ki kwè an Jézi-a di, “Nou tout kay voyé sa nou sa bay sé fwè-a ki an péyi Joudiya-a.”
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Kon sa yo anmasé lajan-an épi yo bay Sòl épi Bannabas mennenʼy bay sé ofisyé-a ki ka kondwi légliz-la ki an Joudiya-a.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.