Atos 11
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT
1 Sé zapòt-la épi sé fwè-a ki toupatou an Joudiya té tann adan sé moun-an ki pa Jwif-la té kwè an pawòl Bondyé tou.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Lè Pita mouté an vil Jérouzalèm, adan sé fwè Jwif-la koumansé kwititjéʼy. Sé fwè sala té kwè yo sipozé sikonsayz tout moun ki kwè an Jézi.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Yo di Pita, “Ou té ka wèsté lakay moun ki pa sikonsayz épi ou jis manjé épi yo!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Kon sa Pita di yo tout sa ki té fèt, i koumansé dépi an koumansman-an.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 I di yo, “Lè mwen té an vil Jopa, paditan mwen té ka pwédyé, mwen wè an vizyon. Mwen wè an bagay ki ka sanm an gwan dwa mawé an kat bout li ka désann sòti an syèl, épi lè i wivé bò mwen, i doubout.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Épi lè mwen gadé byen andidanʼy, mwen wè tout zannimo kat pat ki an latè-a, bèt ki sovay, bèt ki ka twennen asou bouden yo, épi tout sòt kalité jibyé.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Épi mwen tann on vwa di mwen, ‘Pita, lévé, tjwé épi manjé!’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Mé mwen di, ‘Non, Senyè, mwen pa kay fè sa pyès! Kon yon Jwif mwen pa janmen manjé pyès manjé Bondyé pa ban nou pèwmisyon pou manjé.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Vwa-a sòti an syèl ankò épi i di, ‘Sé pa pouʼw di ou pa ka manjé kalité manjé sala, paski atjwèlman mwen Bondyé ka baʼw pèwmisyon pou manjéʼy.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Sa fèt pou twa fwa, épi bagay-la viwé mouté an syèl.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Menm lè-a, twa nonm sòti Sizariya vini gadé pou mwen. Yo wivé bò kay-la koté mwen té ka wèsté-a.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Lèspwi Bondyé di mwen alé épi yo san mwen fè dé lidé. Sis fwè sala pati épi mwen tou épi nou alé Sizariya épi nou tout antwé an kay Kòniliyòs.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Épi Kòniliyòs di nou mannyè i wè on nanj doubout andidan kay li épi nanj-lan diʼy, ‘Voyé moun Jopa épi mandé pou Simon Pita.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Épi i kay diʼw pawòl ki pou sovéʼw épi tout fanmiʼw.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Épi lè mwen koumansé palé, Lèspwi Bondyé désann anlè yo menm kon i té désann anlè nou an koumansman-an.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Lè sala mwen chonjé sa Senyè-a té di, i di, ‘Jan Batis té batizéʼw épi dlo, mé mwen kay batizéʼw épi Lèspwi Bondyé.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Nou wè aklè Bondyé bay sé moun sala ki pa Jwif-la menm kado-a i té ban nou lè nou té kwè an Senyè Jézi Kwi-a. Ès mwen té sa di Bondyé, ‘Non, ou pa sa fè sa?’ ”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a tann sa Pita di-a, yo doubout kwititjéʼy épi yo tout koumansé glowifyé Bondyé. Yo di, “I bay sé moun-an ki pa Jwif-la an chans pou yo tounen hòd péché yo pou yo sa jwenn lavi étonnèl.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Sé moun-an ki kwè an Jézi-a té simen an tan pèsikasyon-an apwé lanmò Stivann. Adan yo alé an péyi Fènisiya épi Saypròs épi an vil Antiyòk. Yo té ka di Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi bay Jwif tousèl.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Mé lézòt nonm ki té kwè an Jézi té sòti Saypròs épi Sayrini. Yo té alé an vil Antiyòk épi yo té ka pwéché bay sé moun-an ki pa Jwif-la tou. Yo té ka di yo Bon Nouvèl-la konsèné Senyè Jézi.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Senyè-a ba yo an pil pouvwa, épi an chay moun kwè épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Épi lè sé moun-an ki té an légliz Jérouzalèm-lan vin konnèt sa, yo voyé Bannabas alé an vil Antiyòk.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Lè i wivé la épi i wè mannyè Bondyé té ni lagwas pou sé moun-an, i té kontan an chay épi i ankouwajé sé moun-an, i di yo pou swiv Senyè-a byen épi toujou obéyiʼy.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Bannabas sété an bon nonm, i té anba kondwit Lèspwi Bondyé épi i té ni an chay lafwa. An chay moun vin kwè an Senyè-a.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Lè sala Bannabas kité épi i alé an vil Tasòs ay chaché pou Sòl.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Lè i jwenn li, i mennenʼy viwé an vil Antiyòk, épi pou yon lanné yo asanblé épi gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a épi yo té ka enstwi an chay moun. Épi Antiyòk sété pwèmyé koté yo kwiyé sé moun-an ki kwè an Jézi-a “Kwityen.”
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Épi bò menm tan sala déotwa pwòfèt sòti an vil Jérouzalèm épi yo vini an vil Antiyòk.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Yonn adan yo yo té ka kwiyé Agabòs. I doubout épi Lèspwi Bondyé fèʼy di, “Touswit la kay ni an gwo lafen an tout latè-a.” (Épi sa té vin fèt vwé lè Klòdiyòs sété wa Ronm.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Sé moun Antiyòk-la ki kwè an Jézi-a di, “Nou tout kay voyé sa nou sa bay sé fwè-a ki an péyi Joudiya-a.”
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Kon sa yo anmasé lajan-an épi yo bay Sòl épi Bannabas mennenʼy bay sé ofisyé-a ki ka kondwi légliz-la ki an Joudiya-a.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.