Marcos 11

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kya fuude Gyɛrusalem mɔ, mɛ kpaa fo Bɛtɛfagye de Bɛtani isowolɛ ibono i gyanꞌ Nfɔ Iyii Gibii mɔ so. Mɛ fo nno mɔ, Yesu gi sun mɔ-akasɛbo mɔ dɔ anyɔ
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 yɛɛ, “Fɛꞌ kpe ɔsowolɛ ɔbono ɔ bo aye-ansi dɔ faa. Fɛ kpɛ fɛ kya loo ɔsowolɛ mɔ so mɔ, fɛ laa wu bee fɔlɛ ɔbono ɔko mɛŋ ti gyanꞌ mɔ kerɛ mɔ kyaa de ɔfɛ. Fɛꞌ sangɛ mɔ de fɛꞌ kyu mɔ bara me gɛrɛ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ne fɛɛ ɔko gi taasɛ fɛye yɛɛ, ‘Menɛ ne fɛ kya wɔra gɛnen?’ mɔ, fɛꞌ tɔgɛ mɔ yɛɛ, ‘Wura mɔ tiri bee mɔ.’ Fɛ tɔgɛ mɔ gɛnen mɔ, ɔ laa yɛgɛ de fɛꞌ kyu mɔ ba ayaa adɛ so.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Imɔso mɛ kpe, ne gɛsintin mɔ, mɛ kpaa wu bee fɔlɛ kyaa de ɔfɛ gɛbunono gɛko asɛ ɔkpa nkan, ne mɛ sangɛ mɔ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Mɛ kya sangɛ mɔ mɔ, abono mɛ yelɛ nfono mɔ mɛ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ kya sangɛ bee mɔ?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ne akasɛbo mɔ mɛ tɔgɛ mɔmɔ fɛɛ gɛnɔɔbono Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ mɔ, imɔso mɛ taa mɔmɔ yɛgɛ, ne mɛ sangɛ bee mɔ kyon.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Mɛ kyu bee mɔ bara Yesu mɔ, mɛ kyu akuru too gyan mɔ so, ne Yesu gi dii gyanꞌ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Asa sakyɔ mɛ kyu mɔmɔ-akuru too mɔ-ɔkpa dɔ, ne ako mɛ kyadɛ afɛdaa mɛ kya too de ɔkpa yɛɛ ɔꞌ baa naa.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Abono mɛ gyangbara de abono mɛ buu mɔ-gɛmara mɔ pɛwu, mɛ kya kpen mɛ kya tɔgɛ yɛɛ,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Aye-naana Wura Deefidi gɛwuragyi
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yesu gi naa kpaa loo Gyɛrusalem, ne ɔ kyon kpe Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so. Ɔ kerɛ kerɛ ilaa kamaasɛ gyan. Owi kya ta so mɔ, mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ mɛ lii Gyɛrusalem kpe Bɛtani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Imɔ gɛdɛ kɛsɛ mɔ, mɛ kii lii Bɛtani mɛ kya kpe Gyɛrusalem mɔ, akon a dɛ Yesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ɔ lɛɛ ansi kerɛ mɔ, o wu gifeeya oyii ɔko mɔ‑rɛ mɔ-afɛdaa. Ne ɔ naa kpe mɔ asɛ de ɔꞌ kpaa kerɛ yɛɛ ɔ laa nyɛ mɔ-abi de oꞌ gyi abɛɛ. O kpe mɔ, oŋ wu ba‑a gibi kolon oyii mɔ so, afɛdaa wolɛ ne o wu. I lii fɛɛ oyii mɔ owi sɔrɔsɛ mɛŋ ti fo.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ nnɔ wɔra oyii mɔ yɛɛ, “Foŋ baa nyɛ sɔrɔ de ɔko ɔꞌ nyɛ fo-abi gyi gɛkaako.” Yesu gi tɔgɛ sa oyii mɔ gɛnen mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ nu.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Mɛ kpaa fo Gyɛrusalem mɔ, Yesu gi kii naa kpe Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so. Ɔ fo nno mɔ, o wu yɛɛ asa mɛ kyu nno bingiri gigya ogyiten. Ɔ gya gigya agyibo abono lii gikpaara mɔ so. Asa ako mɛ tɛ mɛ kya boori aterenbi, ne ako mɔ mɛ kya fɛ abonbuɛ nno. O wu mɔmɔ mɔ, ɔ da abono mɛ kya boori aterenbi mɔ iteebulu bun, ne ɔ da abono mɛ kya fɛ abonbuɛ mɔ ngyapaa too-too.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 O kine kee yɛɛ ɔko‑rɛ ɔko ɔ mɛŋꞌ sa ɔꞌ sola gɛsola baa kyu de Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 O nyiile asa abono mɛ bo nfono mɔ ilaa yɛɛ, “Mɛ wolaa ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ako yela yɛɛ,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Yesu ilaa nyiilesɛ mɔ i dɛ sakpii mɔ pɛwu gɛnɔ, ne i tɔrɔ mɔmɔ-gisen. Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ nbara aŋmarasɛbo mɔ berɛ, mɛ nu ilaa ibono Yesu gi wɔra mɔ, mɛ laarɛ ɔkpa ɔbono so mɛ laa nyɛ mɔɔ mɔ mɔ. Mɛ kii mɛ selɛ Yesu gifuu. I kya nyiile yɛɛ mɛ wu yɛɛ sakpii mɔ yelɛ mɔ-gɛmara.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 I baa fo gɛnen gɛkɛ gɛbono gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ lii ɔsowolɛ mɔ so.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Gɛdɛ kɛsɛ nyɛnyɛngɛ fu‑u mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kii mɛ kya kyon mɔ, mɛ wu gifeeya oyii mɔ gi wuꞌ lii mɔ-ilin dɔ kyu dii.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piita gi wu gɛnen mɔ, o nyingi ilaa ibono Yesu gi tɔgɛ sa oyii mɔ mɔ, ne o nyiile Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, kerɛ, gifeeya oyii ɔbono fo tɔgɛ nnɔ wɔra mɔ gi wuꞌ mɔ!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sɔɔ Wurubuaarɛ gyi.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Gɛsintin ne n kya tɔgɛ fɛye faa, nengyene fo ɔko fo tɔgɛ sa gibii gidɛ yɛɛ, ‘Koso gɛrɛ kpaa tɔrɔ apoo dɔ’, ne fo mɛŋ sɔɔ fo-nyoro akyɔɔlɛ fo-gisen dɔ ne fo sɔɔ gyi yɛɛ i laa wɔra mɔ, Wurubuaarɛ laa yɛgɛ iꞌ wɔra sa fo gɛsintin.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Imɔso n kya tɔgɛ fɛye yɛɛ ilaa kamaasɛ ibono fo ɔko fo laa dalaa kolɛ Wurubuaarɛ mɔ, sɔɔ gyi yɛɛ i laa yii fo-gibaa, ne gɛsintin, ɔ laa sa fo imɔ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Fo yelɛ fo kya dalaa ne fo nyi yɛɛ ɔko gi wɔra fo ilaa nyɛnyɛn mɔ, kyu kyɛɛ mɔ, de fo-sɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ oꞌ kyu fo-lɛɛ ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ fo. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Nengyene fo maŋ kyu kyɛɛ fo-nanboana mɔ, gɛnen kee ne fo-sɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ maŋ kyu fo-lɛɛ ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ fo ne.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kii ba Gyɛrusalem ɔsowolɛ so. Ɔ naa Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de abelɛnsɛ sɛnsɛ ako mɛ ba mɔ asɛ
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ne mɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Ilaa ibono fo kya wɔra faa mɔ, anɛ ginyen dɔ ne fo kya wɔra imɔ daa? Anɛ ne n sa fo ɔkpa yɛɛ foꞌ wɔra imɔ?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ abelɛnsɛ mɔ yɛɛ, “Nan taasɛ fɛye ilaa kolon. Fɛ lɛɛ gɛnɔ sa me mɔ, nan tɔgɛ fɛye ɔbono ginyen n dɛ n kya wɔra gɛnen ilaa idɛ mɔ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ilaa taasɛsɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ, ‘Wurubuaarɛ sagyere ɔbono Gyɔn gi gyere asa mɔ, anɛ ne n sa mɔ ɔkpa? Wurubuaarɛ abɛɛ anyamesɛ?’ Fɛꞌ lɛɛ gɛnɔ de nꞌ nu.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Yesu gi taasɛ abelɛnsɛ mɔ gɛnen mɔ, akyɔɔlɛ a tɔrɔ mɔmɔ wolɛ-wolɛ so, ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Nengyene a tɔgɛ yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, ɔ laa taasɛ aye yɛɛ ne menɛ n wɔra so ne a mɛŋ sɔɔ Gyɔn gyi?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Abɛɛ aꞌ tɔgɛ yɛɛ nyamesɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono daa? Kuaa!” Ibono so mɛ mɛŋ taalɛ tɔgɛ gɛnen mɔ ne n gyɛ yɛɛ mɛ selɛ sakpii mɔ gifuu. I lii fɛɛ sakpii mɔ kya buu Gyɔn yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sun mɔ ne ɔ gyɛ Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo gɛsintin.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Imɔso mɛ tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “A mɛŋ nyi.” Ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ maŋ tɔgɛ me berɛ mɔ, me kee maŋ tɔgɛ fɛye ɔbono ɔ sa me ɔkpa ne nꞌ kya wɔra ilaa ibono n kya wɔra mɔ.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.