Marcos 11

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kya fuude Gyɛrusalem mɔ, mɛ kpaa fo Bɛtɛfagye de Bɛtani isowolɛ ibono i gyanꞌ Nfɔ Iyii Gibii mɔ so. Mɛ fo nno mɔ, Yesu gi sun mɔ-akasɛbo mɔ dɔ anyɔ
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 yɛɛ, “Fɛꞌ kpe ɔsowolɛ ɔbono ɔ bo aye-ansi dɔ faa. Fɛ kpɛ fɛ kya loo ɔsowolɛ mɔ so mɔ, fɛ laa wu bee fɔlɛ ɔbono ɔko mɛŋ ti gyanꞌ mɔ kerɛ mɔ kyaa de ɔfɛ. Fɛꞌ sangɛ mɔ de fɛꞌ kyu mɔ bara me gɛrɛ.
2 com a seguinte ordem:
3 Ne fɛɛ ɔko gi taasɛ fɛye yɛɛ, ‘Menɛ ne fɛ kya wɔra gɛnen?’ mɔ, fɛꞌ tɔgɛ mɔ yɛɛ, ‘Wura mɔ tiri bee mɔ.’ Fɛ tɔgɛ mɔ gɛnen mɔ, ɔ laa yɛgɛ de fɛꞌ kyu mɔ ba ayaa adɛ so.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Imɔso mɛ kpe, ne gɛsintin mɔ, mɛ kpaa wu bee fɔlɛ kyaa de ɔfɛ gɛbunono gɛko asɛ ɔkpa nkan, ne mɛ sangɛ mɔ.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Mɛ kya sangɛ mɔ mɔ, abono mɛ yelɛ nfono mɔ mɛ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ kya sangɛ bee mɔ?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ne akasɛbo mɔ mɛ tɔgɛ mɔmɔ fɛɛ gɛnɔɔbono Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ mɔ, imɔso mɛ taa mɔmɔ yɛgɛ, ne mɛ sangɛ bee mɔ kyon.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Mɛ kyu bee mɔ bara Yesu mɔ, mɛ kyu akuru too gyan mɔ so, ne Yesu gi dii gyanꞌ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Asa sakyɔ mɛ kyu mɔmɔ-akuru too mɔ-ɔkpa dɔ, ne ako mɛ kyadɛ afɛdaa mɛ kya too de ɔkpa yɛɛ ɔꞌ baa naa.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Abono mɛ gyangbara de abono mɛ buu mɔ-gɛmara mɔ pɛwu, mɛ kya kpen mɛ kya tɔgɛ yɛɛ,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Aye-naana Wura Deefidi gɛwuragyi
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesu gi naa kpaa loo Gyɛrusalem, ne ɔ kyon kpe Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so. Ɔ kerɛ kerɛ ilaa kamaasɛ gyan. Owi kya ta so mɔ, mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ mɛ lii Gyɛrusalem kpe Bɛtani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Imɔ gɛdɛ kɛsɛ mɔ, mɛ kii lii Bɛtani mɛ kya kpe Gyɛrusalem mɔ, akon a dɛ Yesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ɔ lɛɛ ansi kerɛ mɔ, o wu gifeeya oyii ɔko mɔ‑rɛ mɔ-afɛdaa. Ne ɔ naa kpe mɔ asɛ de ɔꞌ kpaa kerɛ yɛɛ ɔ laa nyɛ mɔ-abi de oꞌ gyi abɛɛ. O kpe mɔ, oŋ wu ba‑a gibi kolon oyii mɔ so, afɛdaa wolɛ ne o wu. I lii fɛɛ oyii mɔ owi sɔrɔsɛ mɛŋ ti fo.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ nnɔ wɔra oyii mɔ yɛɛ, “Foŋ baa nyɛ sɔrɔ de ɔko ɔꞌ nyɛ fo-abi gyi gɛkaako.” Yesu gi tɔgɛ sa oyii mɔ gɛnen mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ nu.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Mɛ kpaa fo Gyɛrusalem mɔ, Yesu gi kii naa kpe Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so. Ɔ fo nno mɔ, o wu yɛɛ asa mɛ kyu nno bingiri gigya ogyiten. Ɔ gya gigya agyibo abono lii gikpaara mɔ so. Asa ako mɛ tɛ mɛ kya boori aterenbi, ne ako mɔ mɛ kya fɛ abonbuɛ nno. O wu mɔmɔ mɔ, ɔ da abono mɛ kya boori aterenbi mɔ iteebulu bun, ne ɔ da abono mɛ kya fɛ abonbuɛ mɔ ngyapaa too-too.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 O kine kee yɛɛ ɔko‑rɛ ɔko ɔ mɛŋꞌ sa ɔꞌ sola gɛsola baa kyu de Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 O nyiile asa abono mɛ bo nfono mɔ ilaa yɛɛ, “Mɛ wolaa ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ako yela yɛɛ,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Yesu ilaa nyiilesɛ mɔ i dɛ sakpii mɔ pɛwu gɛnɔ, ne i tɔrɔ mɔmɔ-gisen. Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ nbara aŋmarasɛbo mɔ berɛ, mɛ nu ilaa ibono Yesu gi wɔra mɔ, mɛ laarɛ ɔkpa ɔbono so mɛ laa nyɛ mɔɔ mɔ mɔ. Mɛ kii mɛ selɛ Yesu gifuu. I kya nyiile yɛɛ mɛ wu yɛɛ sakpii mɔ yelɛ mɔ-gɛmara.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 I baa fo gɛnen gɛkɛ gɛbono gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ lii ɔsowolɛ mɔ so.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Gɛdɛ kɛsɛ nyɛnyɛngɛ fu‑u mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kii mɛ kya kyon mɔ, mɛ wu gifeeya oyii mɔ gi wuꞌ lii mɔ-ilin dɔ kyu dii.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piita gi wu gɛnen mɔ, o nyingi ilaa ibono Yesu gi tɔgɛ sa oyii mɔ mɔ, ne o nyiile Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, kerɛ, gifeeya oyii ɔbono fo tɔgɛ nnɔ wɔra mɔ gi wuꞌ mɔ!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sɔɔ Wurubuaarɛ gyi.
22 Jesus respondeu:
23 Gɛsintin ne n kya tɔgɛ fɛye faa, nengyene fo ɔko fo tɔgɛ sa gibii gidɛ yɛɛ, ‘Koso gɛrɛ kpaa tɔrɔ apoo dɔ’, ne fo mɛŋ sɔɔ fo-nyoro akyɔɔlɛ fo-gisen dɔ ne fo sɔɔ gyi yɛɛ i laa wɔra mɔ, Wurubuaarɛ laa yɛgɛ iꞌ wɔra sa fo gɛsintin.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Imɔso n kya tɔgɛ fɛye yɛɛ ilaa kamaasɛ ibono fo ɔko fo laa dalaa kolɛ Wurubuaarɛ mɔ, sɔɔ gyi yɛɛ i laa yii fo-gibaa, ne gɛsintin, ɔ laa sa fo imɔ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Fo yelɛ fo kya dalaa ne fo nyi yɛɛ ɔko gi wɔra fo ilaa nyɛnyɛn mɔ, kyu kyɛɛ mɔ, de fo-sɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ oꞌ kyu fo-lɛɛ ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ fo. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Nengyene fo maŋ kyu kyɛɛ fo-nanboana mɔ, gɛnen kee ne fo-sɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ maŋ kyu fo-lɛɛ ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ fo ne.]”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kii ba Gyɛrusalem ɔsowolɛ so. Ɔ naa Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de abelɛnsɛ sɛnsɛ ako mɛ ba mɔ asɛ
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 ne mɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Ilaa ibono fo kya wɔra faa mɔ, anɛ ginyen dɔ ne fo kya wɔra imɔ daa? Anɛ ne n sa fo ɔkpa yɛɛ foꞌ wɔra imɔ?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ abelɛnsɛ mɔ yɛɛ, “Nan taasɛ fɛye ilaa kolon. Fɛ lɛɛ gɛnɔ sa me mɔ, nan tɔgɛ fɛye ɔbono ginyen n dɛ n kya wɔra gɛnen ilaa idɛ mɔ.
29 Jesus respondeu:
30 Ilaa taasɛsɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ, ‘Wurubuaarɛ sagyere ɔbono Gyɔn gi gyere asa mɔ, anɛ ne n sa mɔ ɔkpa? Wurubuaarɛ abɛɛ anyamesɛ?’ Fɛꞌ lɛɛ gɛnɔ de nꞌ nu.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Yesu gi taasɛ abelɛnsɛ mɔ gɛnen mɔ, akyɔɔlɛ a tɔrɔ mɔmɔ wolɛ-wolɛ so, ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Nengyene a tɔgɛ yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, ɔ laa taasɛ aye yɛɛ ne menɛ n wɔra so ne a mɛŋ sɔɔ Gyɔn gyi?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Abɛɛ aꞌ tɔgɛ yɛɛ nyamesɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono daa? Kuaa!” Ibono so mɛ mɛŋ taalɛ tɔgɛ gɛnen mɔ ne n gyɛ yɛɛ mɛ selɛ sakpii mɔ gifuu. I lii fɛɛ sakpii mɔ kya buu Gyɔn yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sun mɔ ne ɔ gyɛ Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo gɛsintin.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Imɔso mɛ tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “A mɛŋ nyi.” Ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ maŋ tɔgɛ me berɛ mɔ, me kee maŋ tɔgɛ fɛye ɔbono ɔ sa me ɔkpa ne nꞌ kya wɔra ilaa ibono n kya wɔra mɔ.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.