Apocalipse 16
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC
1 Nɛ nu gɛnɔ gɛko lii Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ, gɛ tɔgɛ ken-ken sa Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ sono mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kpaa kyɛɛgɛ Wurubuaarɛ gisobiidɛ sono gibono gi bo fɛye-ibonboron mɔ dɔ mɔ worogɛ gɛsinkpan so.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Gɛsintin mɔ, isɔɔ sono mɔ dɔ ɔgyangbarasɛ mɔ gi lii kpaa kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ worogɛ gɛsinkpan so. Nfono mɔ, nɛ wu gɛnɔɔbono asa abono gɛdonbuɛ mɔ daasɛ gyan mɔmɔ so ne mɛ son gɛdonbuɛ mɔ ɔkperɛ mɔ mɛ laa lɔ ilɔ mɔ. Ilɔ nyɛnyɛn gyɔsɛ ne nan lii mɔmɔ-nyoro so faa nyamaa.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ɔsɔɔ nyɔsɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-lɛɛ bonboron dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra apoo dɔ ne nɛ wu gɛnɔɔbono nkyu mɔ pɛwu gi laa bingiri fɛɛ obuni nkalan mɔ. Ilaa kamaasɛ ibono i bo apoo mɔ dɔ pɛwu i laa wuꞌ.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ɔsɔɔ sasɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-lɛɛ bonboron dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra ibon de ibon amu so, ne nɛ wu gɛnɔɔbono nkyu gi laa bingiri nkalan mɔ.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Nfono mɔ, nɛ nu Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔbono ɔ kya kerɛ nkyu so mɔ gi tɔgɛ yɛɛ, “E, Wurubuaarɛ, fo ɔbono fo bo no, ne fo wolaa fo bo no mɔ, fo-nkon ne n gyɛ Wurubuaarɛ, Gɛsintin Wura. Gɛnɔɔbono fo laa biidɛ anyamesɛ nyɛnyɛn giso faa, i kyena.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 I kya nyiile yɛɛ mɛ mɔɔ abono fo lɔrɔ yela fo-nyoro mɔ de fo-ikalan atɔgɛbo kyɛɛgɛ mɔmɔ-nkalan fuɛ. Ne fo mɔ, nkalan kee ne fo laa kyu nuule mɔmɔ. Ibono i kaaborɛ mɔmɔ mɔ ne!”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Nfono mɔ nɛ nu gɛnɔ gɛko gɛ kyule lii Wurubuaarɛ ɔson gibui mɔ dɔ yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin, Wura Wurubuaarɛ Ɔlolonbo. Gɛnɔɔbono fo laa biidɛ anyamesɛ nyɛnyɛn giso mɔ, i gyɛ gɛsintin ne i gyɛ imɔ-ɔkpa so.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ nansɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ bonboron mɔ dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ bun owi, ne nɛ wu gɛnɔɔbono i laa sa owi ɔkpa de mɔ-ɔgya ɔꞌ foo asa mɔ.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Imɔso owi mɔ laa son kan-kan-kan ne i laa foo asa. Ibono Wurubuaarɛ bo ɔlon gɛnen awɔrɔfɔɔana abono so mɔ, asa mɛ laa saalɛ mɔ. Mɛ maŋ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ de mɛꞌ kyu nyisigyi sa mɔ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ɔsɔɔ nunsɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ bun gɛdonbuɛ mɔ gɛwuragyapaa, ne gɛsinkpan gɛbono so ɔ kya gyi gɛwura mɔ i wɔra gibiri. Asa mɛ laa yiyɛɛ ne mɛ laa san wɛ anɛbi.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Mɔmɔ-gɛyiyɛɛ de mɔmɔ-ilɔ mɔ so mɔ, mɛ laa saalɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ, yɛgɛ mɛ maŋ kii nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ lii mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ kya wɔra mɔ dɔ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ seesɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ awɔrɔfɔɔ wɔra Yufereetisɛ ɔbon belɛ mɔ dɔ, ne nɛ wu gɛnɔɔbono ɔ laa ŋaa wosi-wosi mɔ. I laa ba gɛnen de awura-awura mɔ mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-adɛ abono mɛ laa lii owi ɔbaaliiten so mɔ mɛꞌ nyɛ ɔkpa kyon.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 I san i kya wɔra me fɛɛ oderi mɔ, nɛ wu ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔko-ɔko isaꞌ ibono i kya kyena asa so mɔ, i dɛ fɛɛ atɛtɛmenyi. I laa lii giwɔɔ mɔ gɛnɔ dɔ de gɛdonbuɛ mɔ gɛnɔ dɔ de gɛdonbuɛ gɛbono gɛ kya penɛ asa mɔ gɛnɔ dɔ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Gɛnen ilaa nyɛnyɛn oduduu isaꞌ idɛ i gyɛ ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ isɔɔ. I kya wɔra ilaa dɛgɛnɔsɛ. Ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i laa naa gyan de gɛsinkpan pɛwu koola awura pɛwu kpaa gyan de mɛꞌ kpe kpaa kɔ ikɔ de Wurubuaarɛ adɛ gɛkɛ belɛ gɛbono Wurubuaarɛ ɔbono ɔ gyɛ Ɔlolonbo mɔ gi yela mɔ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Wura Yesu gi wolaa tɔgɛ yɛɛ,
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ilaa nyɛnyɛn oduduu isaꞌ mɔ i laa koola-koola awura mɔ pɛwu kpaa gyan gɛsinkpan gɛbono so mɛ kya terɛ de Hiiburu gɛdɛ dɔ yɛɛ Amagɛdon mɔ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ sonosɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra afuu dɔ, ne nɛ nu gɛnɔ gɛko gɛ terɛ ken-ken lii Wurubuaarɛ ɔson obu dɔ, Wurubuaarɛ gɛgyapaa mɔ asɛ yɛɛ, “I logɛ kon.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Nfono mɔ, nɛ wu gɛnɔɔbono nyangbon laa wiisɛɛ, i laa wɔra ɔlanba, nyangbon laa faa, ne gɛsinkpan gɛ laa gyigisi. Gɛ laa tansi gyigisi seregɛ. Ko‑o ibono Wurubuaarɛ gi lɛɛ nyamesɛ faa, gɛsinkpan gɛŋ ti taa gyigisi de iꞌ fo gɛnen.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 I laa baꞌ ɔsowolɛ belɛ mɔ so gikpadɔ gisaꞌ, ne nsinkpan pɛwu so isowolɛ mɔ i laa boori. Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ, Wurubuaarɛ laa nyingi Babilon ɔsowolɛ belɛ mɔ ilaa nyɛnyɛn so, de oꞌ kyu mɔ-gisobiidɛ wɔra gɛwɛ dɔ de ɔꞌ yɛgɛ Babilon awura mɛꞌ nun gisobiidɛ mɔ ta.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ɔko maŋ baa wu apoo akyaafiya belɛ-belɛ de abii gɛsinkpan so.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Nyangbon akpenkpelenbui boduduusɛ a laa lii Wurubuaarɛ dɔ tɔrɔ anyamesɛ so. Akpenkpelenbui mɔ gikamaasɛ oduduu laa wɔra fɛɛ siminti bagi oduduu. A laa tɔrɔ gɛnen kaaborɛ anyamesɛ mɛ laa tɔngɛ kpaa ŋmɛɛ de Wurubuaarɛ. I kya nyiile yɛɛ akpenkpelenbui mɔ awɔrɔfɔɔ mɔ a laa don abaa.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.