Apocalipse 16
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB
1 Nɛ nu gɛnɔ gɛko lii Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ, gɛ tɔgɛ ken-ken sa Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ sono mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kpaa kyɛɛgɛ Wurubuaarɛ gisobiidɛ sono gibono gi bo fɛye-ibonboron mɔ dɔ mɔ worogɛ gɛsinkpan so.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Gɛsintin mɔ, isɔɔ sono mɔ dɔ ɔgyangbarasɛ mɔ gi lii kpaa kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ worogɛ gɛsinkpan so. Nfono mɔ, nɛ wu gɛnɔɔbono asa abono gɛdonbuɛ mɔ daasɛ gyan mɔmɔ so ne mɛ son gɛdonbuɛ mɔ ɔkperɛ mɔ mɛ laa lɔ ilɔ mɔ. Ilɔ nyɛnyɛn gyɔsɛ ne nan lii mɔmɔ-nyoro so faa nyamaa.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ɔsɔɔ nyɔsɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-lɛɛ bonboron dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra apoo dɔ ne nɛ wu gɛnɔɔbono nkyu mɔ pɛwu gi laa bingiri fɛɛ obuni nkalan mɔ. Ilaa kamaasɛ ibono i bo apoo mɔ dɔ pɛwu i laa wuꞌ.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Ɔsɔɔ sasɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-lɛɛ bonboron dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra ibon de ibon amu so, ne nɛ wu gɛnɔɔbono nkyu gi laa bingiri nkalan mɔ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Nfono mɔ, nɛ nu Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔbono ɔ kya kerɛ nkyu so mɔ gi tɔgɛ yɛɛ, “E, Wurubuaarɛ, fo ɔbono fo bo no, ne fo wolaa fo bo no mɔ, fo-nkon ne n gyɛ Wurubuaarɛ, Gɛsintin Wura. Gɛnɔɔbono fo laa biidɛ anyamesɛ nyɛnyɛn giso faa, i kyena.
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 I kya nyiile yɛɛ mɛ mɔɔ abono fo lɔrɔ yela fo-nyoro mɔ de fo-ikalan atɔgɛbo kyɛɛgɛ mɔmɔ-nkalan fuɛ. Ne fo mɔ, nkalan kee ne fo laa kyu nuule mɔmɔ. Ibono i kaaborɛ mɔmɔ mɔ ne!”
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Nfono mɔ nɛ nu gɛnɔ gɛko gɛ kyule lii Wurubuaarɛ ɔson gibui mɔ dɔ yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin, Wura Wurubuaarɛ Ɔlolonbo. Gɛnɔɔbono fo laa biidɛ anyamesɛ nyɛnyɛn giso mɔ, i gyɛ gɛsintin ne i gyɛ imɔ-ɔkpa so.”
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ nansɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ bonboron mɔ dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ bun owi, ne nɛ wu gɛnɔɔbono i laa sa owi ɔkpa de mɔ-ɔgya ɔꞌ foo asa mɔ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Imɔso owi mɔ laa son kan-kan-kan ne i laa foo asa. Ibono Wurubuaarɛ bo ɔlon gɛnen awɔrɔfɔɔana abono so mɔ, asa mɛ laa saalɛ mɔ. Mɛ maŋ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ de mɛꞌ kyu nyisigyi sa mɔ.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ɔsɔɔ nunsɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ bun gɛdonbuɛ mɔ gɛwuragyapaa, ne gɛsinkpan gɛbono so ɔ kya gyi gɛwura mɔ i wɔra gibiri. Asa mɛ laa yiyɛɛ ne mɛ laa san wɛ anɛbi.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Mɔmɔ-gɛyiyɛɛ de mɔmɔ-ilɔ mɔ so mɔ, mɛ laa saalɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ, yɛgɛ mɛ maŋ kii nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ lii mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ kya wɔra mɔ dɔ.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ seesɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ awɔrɔfɔɔ wɔra Yufereetisɛ ɔbon belɛ mɔ dɔ, ne nɛ wu gɛnɔɔbono ɔ laa ŋaa wosi-wosi mɔ. I laa ba gɛnen de awura-awura mɔ mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-adɛ abono mɛ laa lii owi ɔbaaliiten so mɔ mɛꞌ nyɛ ɔkpa kyon.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 I san i kya wɔra me fɛɛ oderi mɔ, nɛ wu ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔko-ɔko isaꞌ ibono i kya kyena asa so mɔ, i dɛ fɛɛ atɛtɛmenyi. I laa lii giwɔɔ mɔ gɛnɔ dɔ de gɛdonbuɛ mɔ gɛnɔ dɔ de gɛdonbuɛ gɛbono gɛ kya penɛ asa mɔ gɛnɔ dɔ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Gɛnen ilaa nyɛnyɛn oduduu isaꞌ idɛ i gyɛ ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ isɔɔ. I kya wɔra ilaa dɛgɛnɔsɛ. Ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i laa naa gyan de gɛsinkpan pɛwu koola awura pɛwu kpaa gyan de mɛꞌ kpe kpaa kɔ ikɔ de Wurubuaarɛ adɛ gɛkɛ belɛ gɛbono Wurubuaarɛ ɔbono ɔ gyɛ Ɔlolonbo mɔ gi yela mɔ.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Wura Yesu gi wolaa tɔgɛ yɛɛ,
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Ilaa nyɛnyɛn oduduu isaꞌ mɔ i laa koola-koola awura mɔ pɛwu kpaa gyan gɛsinkpan gɛbono so mɛ kya terɛ de Hiiburu gɛdɛ dɔ yɛɛ Amagɛdon mɔ.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ sonosɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra afuu dɔ, ne nɛ nu gɛnɔ gɛko gɛ terɛ ken-ken lii Wurubuaarɛ ɔson obu dɔ, Wurubuaarɛ gɛgyapaa mɔ asɛ yɛɛ, “I logɛ kon.”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Nfono mɔ, nɛ wu gɛnɔɔbono nyangbon laa wiisɛɛ, i laa wɔra ɔlanba, nyangbon laa faa, ne gɛsinkpan gɛ laa gyigisi. Gɛ laa tansi gyigisi seregɛ. Ko‑o ibono Wurubuaarɛ gi lɛɛ nyamesɛ faa, gɛsinkpan gɛŋ ti taa gyigisi de iꞌ fo gɛnen.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 I laa baꞌ ɔsowolɛ belɛ mɔ so gikpadɔ gisaꞌ, ne nsinkpan pɛwu so isowolɛ mɔ i laa boori. Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ, Wurubuaarɛ laa nyingi Babilon ɔsowolɛ belɛ mɔ ilaa nyɛnyɛn so, de oꞌ kyu mɔ-gisobiidɛ wɔra gɛwɛ dɔ de ɔꞌ yɛgɛ Babilon awura mɛꞌ nun gisobiidɛ mɔ ta.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ɔko maŋ baa wu apoo akyaafiya belɛ-belɛ de abii gɛsinkpan so.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Nyangbon akpenkpelenbui boduduusɛ a laa lii Wurubuaarɛ dɔ tɔrɔ anyamesɛ so. Akpenkpelenbui mɔ gikamaasɛ oduduu laa wɔra fɛɛ siminti bagi oduduu. A laa tɔrɔ gɛnen kaaborɛ anyamesɛ mɛ laa tɔngɛ kpaa ŋmɛɛ de Wurubuaarɛ. I kya nyiile yɛɛ akpenkpelenbui mɔ awɔrɔfɔɔ mɔ a laa don abaa.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.