Apocalipse 16
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH
1 Nɛ nu gɛnɔ gɛko lii Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ, gɛ tɔgɛ ken-ken sa Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ sono mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kpaa kyɛɛgɛ Wurubuaarɛ gisobiidɛ sono gibono gi bo fɛye-ibonboron mɔ dɔ mɔ worogɛ gɛsinkpan so.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Gɛsintin mɔ, isɔɔ sono mɔ dɔ ɔgyangbarasɛ mɔ gi lii kpaa kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ worogɛ gɛsinkpan so. Nfono mɔ, nɛ wu gɛnɔɔbono asa abono gɛdonbuɛ mɔ daasɛ gyan mɔmɔ so ne mɛ son gɛdonbuɛ mɔ ɔkperɛ mɔ mɛ laa lɔ ilɔ mɔ. Ilɔ nyɛnyɛn gyɔsɛ ne nan lii mɔmɔ-nyoro so faa nyamaa.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ɔsɔɔ nyɔsɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-lɛɛ bonboron dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra apoo dɔ ne nɛ wu gɛnɔɔbono nkyu mɔ pɛwu gi laa bingiri fɛɛ obuni nkalan mɔ. Ilaa kamaasɛ ibono i bo apoo mɔ dɔ pɛwu i laa wuꞌ.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ɔsɔɔ sasɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-lɛɛ bonboron dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra ibon de ibon amu so, ne nɛ wu gɛnɔɔbono nkyu gi laa bingiri nkalan mɔ.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Nfono mɔ, nɛ nu Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔbono ɔ kya kerɛ nkyu so mɔ gi tɔgɛ yɛɛ, “E, Wurubuaarɛ, fo ɔbono fo bo no, ne fo wolaa fo bo no mɔ, fo-nkon ne n gyɛ Wurubuaarɛ, Gɛsintin Wura. Gɛnɔɔbono fo laa biidɛ anyamesɛ nyɛnyɛn giso faa, i kyena.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 I kya nyiile yɛɛ mɛ mɔɔ abono fo lɔrɔ yela fo-nyoro mɔ de fo-ikalan atɔgɛbo kyɛɛgɛ mɔmɔ-nkalan fuɛ. Ne fo mɔ, nkalan kee ne fo laa kyu nuule mɔmɔ. Ibono i kaaborɛ mɔmɔ mɔ ne!”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Nfono mɔ nɛ nu gɛnɔ gɛko gɛ kyule lii Wurubuaarɛ ɔson gibui mɔ dɔ yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin, Wura Wurubuaarɛ Ɔlolonbo. Gɛnɔɔbono fo laa biidɛ anyamesɛ nyɛnyɛn giso mɔ, i gyɛ gɛsintin ne i gyɛ imɔ-ɔkpa so.”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ nansɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ bonboron mɔ dɔ awɔrɔfɔɔ mɔ bun owi, ne nɛ wu gɛnɔɔbono i laa sa owi ɔkpa de mɔ-ɔgya ɔꞌ foo asa mɔ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Imɔso owi mɔ laa son kan-kan-kan ne i laa foo asa. Ibono Wurubuaarɛ bo ɔlon gɛnen awɔrɔfɔɔana abono so mɔ, asa mɛ laa saalɛ mɔ. Mɛ maŋ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ de mɛꞌ kyu nyisigyi sa mɔ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ɔsɔɔ nunsɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ bun gɛdonbuɛ mɔ gɛwuragyapaa, ne gɛsinkpan gɛbono so ɔ kya gyi gɛwura mɔ i wɔra gibiri. Asa mɛ laa yiyɛɛ ne mɛ laa san wɛ anɛbi.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Mɔmɔ-gɛyiyɛɛ de mɔmɔ-ilɔ mɔ so mɔ, mɛ laa saalɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo soso mɔ, yɛgɛ mɛ maŋ kii nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ lii mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ kya wɔra mɔ dɔ.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ seesɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ awɔrɔfɔɔ wɔra Yufereetisɛ ɔbon belɛ mɔ dɔ, ne nɛ wu gɛnɔɔbono ɔ laa ŋaa wosi-wosi mɔ. I laa ba gɛnen de awura-awura mɔ mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-adɛ abono mɛ laa lii owi ɔbaaliiten so mɔ mɛꞌ nyɛ ɔkpa kyon.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 I san i kya wɔra me fɛɛ oderi mɔ, nɛ wu ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔko-ɔko isaꞌ ibono i kya kyena asa so mɔ, i dɛ fɛɛ atɛtɛmenyi. I laa lii giwɔɔ mɔ gɛnɔ dɔ de gɛdonbuɛ mɔ gɛnɔ dɔ de gɛdonbuɛ gɛbono gɛ kya penɛ asa mɔ gɛnɔ dɔ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Gɛnen ilaa nyɛnyɛn oduduu isaꞌ idɛ i gyɛ ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ isɔɔ. I kya wɔra ilaa dɛgɛnɔsɛ. Ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i laa naa gyan de gɛsinkpan pɛwu koola awura pɛwu kpaa gyan de mɛꞌ kpe kpaa kɔ ikɔ de Wurubuaarɛ adɛ gɛkɛ belɛ gɛbono Wurubuaarɛ ɔbono ɔ gyɛ Ɔlolonbo mɔ gi yela mɔ.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Wura Yesu gi wolaa tɔgɛ yɛɛ,
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ilaa nyɛnyɛn oduduu isaꞌ mɔ i laa koola-koola awura mɔ pɛwu kpaa gyan gɛsinkpan gɛbono so mɛ kya terɛ de Hiiburu gɛdɛ dɔ yɛɛ Amagɛdon mɔ.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ sonosɛ mɔ gi kyɛɛgɛ mɔ-bonboron mɔ dɔ-lɛɛ awɔrɔfɔɔ mɔ wɔra afuu dɔ, ne nɛ nu gɛnɔ gɛko gɛ terɛ ken-ken lii Wurubuaarɛ ɔson obu dɔ, Wurubuaarɛ gɛgyapaa mɔ asɛ yɛɛ, “I logɛ kon.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Nfono mɔ, nɛ wu gɛnɔɔbono nyangbon laa wiisɛɛ, i laa wɔra ɔlanba, nyangbon laa faa, ne gɛsinkpan gɛ laa gyigisi. Gɛ laa tansi gyigisi seregɛ. Ko‑o ibono Wurubuaarɛ gi lɛɛ nyamesɛ faa, gɛsinkpan gɛŋ ti taa gyigisi de iꞌ fo gɛnen.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 I laa baꞌ ɔsowolɛ belɛ mɔ so gikpadɔ gisaꞌ, ne nsinkpan pɛwu so isowolɛ mɔ i laa boori. Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ, Wurubuaarɛ laa nyingi Babilon ɔsowolɛ belɛ mɔ ilaa nyɛnyɛn so, de oꞌ kyu mɔ-gisobiidɛ wɔra gɛwɛ dɔ de ɔꞌ yɛgɛ Babilon awura mɛꞌ nun gisobiidɛ mɔ ta.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ɔko maŋ baa wu apoo akyaafiya belɛ-belɛ de abii gɛsinkpan so.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Nyangbon akpenkpelenbui boduduusɛ a laa lii Wurubuaarɛ dɔ tɔrɔ anyamesɛ so. Akpenkpelenbui mɔ gikamaasɛ oduduu laa wɔra fɛɛ siminti bagi oduduu. A laa tɔrɔ gɛnen kaaborɛ anyamesɛ mɛ laa tɔngɛ kpaa ŋmɛɛ de Wurubuaarɛ. I kya nyiile yɛɛ akpenkpelenbui mɔ awɔrɔfɔɔ mɔ a laa don abaa.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.