Romanos 4
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NVT
1 Eibaramu dawae iya Du orou iyanu dawako sisia sirorari mi. Eibaramu danu imuka Godibairo odi wake wemaro nauawe. Eibaramu dawae i Godi imukeka daaba yodia ukeebe fou uriba me ari?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Eibaramu danu imusu waiya ufike Godinu ibooro gienabu enafironae wake keuwere wefine nono meronae da wefine. Nanu wake wemaro nauawe. Eibaramu dawa irauaiai ukeka uke da uiba ibake wake yafawere da wefeku.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Godinu bukaroma eno weaku, Eibaramuma Godinu wake nauike danu imuka yaisina Godibairo odiba ibake Godima i minu imuka ma gienabu uike ae irauaiai miya eno wei.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nono moi mima waiya ufekuie danu moko oi mufeku. Enoba ie me makeka me. Dawa waiya ufekuba ibake danu moko oi mufeku.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Moi orouma emenu wirokekabake waiya uke dakaisaro nono Godima emenu imuka me ma giena ukakune. Enoba ainama darawadu wake naukadama nono danu wirokeka i darawaduroma mune dakakukema nono danu imuka yaisina Godibairo odakuie Godima i mibake eno we imukaku, i minu imuka yaisina Nabairo odakuba ibake danu imukae gienabua eno we imukaku.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Deiwidi dawaini enaenari eno wei, Godima i darawadu wake naukaisakema nono i darawadu wakero emenu wirokeka enaenari mune dakaisa orou emenu imuka ma gienabu ukakunero rooro daiwere ukaisaya wei.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Deiwidima ibaibake eno wei,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Iyanu Dai Waria Mima emenu meramawere ukeka Danu oroubairo ode dakakuke Dawama munakuke imuke medaku ibake rooro daiwere ukaisaya,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 I rooro ukekae i ofe kuuraisa orou mane emenu rooro ukekaba ba i ofe kuure dakaisa orouini emenu rooro ukeka? I rooro ukekae i Godi imukaisa orou emenu rooro ukeka. Enoya nanu adinaro wene wake nono wemaro nauwe, Eibaramuma danu imuka yaisina Godibairo odiro Godima ie irauaiaiya we imuike Eibaramu danu imuka ma gienabu ui.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Dawa abonodo eno ui? Dawae danu ofe kuure me i furo eno ui.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Eibaramu dawa danu ofe kuure me i furo danu imuka yaisina Godibairo odiro Godima danu imuka ma gienabu ui. Eno uike nono danu imuka gienabu imukeibi ibake danu ofe kuuri. I ofe kuurekae danu imuka gienabu ukekanu ubu. Dawa eno uiba dawae i ofe kuure mero nono emenu imuka yaisina Godibairo odaisa orounu babae. I ofe kuure me orou emenu Godi imukekae emenu irau ukekaya Godima eno we imukaku.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Nono Eibaramu dawae i ofe kuureka orouini emenu babae. I Eibaramu danu ofe kuure mero me ibeibi i furo danu imuka yaisina Godibairo odi, enaenari i ofe kuureka orouma emenu ofe kuurekabake imukenewaa uke dakaisake emenu Godi imukeka imukama Godibairo odaisaie Eibaramu dawae i orou emenu babae.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Godima Eibaramuini danu sisia sirorari orouini i orofa akaka yaisina mufisane we bou ui. Enoba Eibaramu dawa i darawadu wake naukenewaa ui ibake Godima i wake we bou ui? Eno me! Eibaramu dawama danu imuka yaisina Godibairo odi ibake Godima Eibaramu ma gienabu uike dawabairo i doo muneka wake we bou ui.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ibake Godima i darawadu wake naukeibisa oroubairo i we bou ukeka wake emuabairo wefironae emuama i darawadu wake naukaisake ukenewaa ukaisaba ibake i Godi imukaisabai irauaiai meke nono i we bou ukeka wakeini irauaiai me.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Emema Godinu darawadu ma merama ukaisaba ibake Godima emuabake dino daiwere ukaku. Nono moi darawadu moibai meronae emema i darawadu ma merama uke da ufisane.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Enoba i Godima eribaie i orouma Godi Danu wake nauisa ibake Godima i wake emuabairo we bou urie. Eno uiba ibake ie Godinu imukaro ukaada unu koreka iyabairo ma’i. Ibake Eibaramunu sisia sirorari orou yaisinabairo enaenari marie. I darawadu wake naukeibisa orouini i Eibaramuma Godi imukeibi i ari eno imukeibisa orouini emua yaisinabairo i we bou ukeka me marie. Eibaramu dawae iya i Godinu wake naukaisi orou yaisina iyanu babae.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Godinu bukaroma Eibaramubake eno weaku, Nae i orofa akakaro eme yaisina emenu babae a odiaya eno weaku. Godima i we bou ukeka wake weiba ibake ie ba. Eibaramu i we bou ukeka wake nauike danu imuka yaisina Godibairo odi. I Godima fearaisa orou fearaisa iroma ma uyarakuneke i adinami nauwaroma i ibe me eraerabusa iroma we mune demuiro odakunero faraisa weaku ibake Godima anemerabu we bou ufekuie i eraerabusa enaenari ba ufeku.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Godi Dawa eno uiroma nono Eibaramu dawabairo amaraku meroma nono dawa danu imuka yaisina Godibairo odenewaa uike i arawere we bou ukeka ma nuna uke da uike enaenari ufekua eno we imui. Ibake Eibaramu dawa Godima dawabake amara mafine imukada dawa koro ukeibi. Danu imuka yaisina Godibairo odenewaa uiba ibake dawae i orofa akakaro eme yaisinanu sisia sirorari dai mi sini. Godinu bukaroma enaenari eno weaku, anu sisia sirorari orou keuwere sifeisaya eno weaku.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Eibaramu dawa iwoka ui, dawae ba iri ofe siniba ie feareka minu ofe ari sini. Danu oyae wani aderedi (100). Danu aweka Sera dawa ewai uriba dawa amara da dofekua eno we imukeroma nono dawama Godi imukeka imuka koko ake dakeibike nono Godibairo danu imuka yaisina odenewaa ukeibi.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Enoba Eibaramuma Godinu wakeye meo wakeya we da uike imukenewaa ui. Dawama Godi imukekae arawere imukeibi ibake Godibairo we ma irauaiai ukeibi.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Dawae eno we imui, Godima aneme aneme we bou ukakuie Dawa bunawereba ibake Danu weaku wake enaenari ukakua eno we imukenewaa ukeibi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Eibaramu dawa eno ukeibiro Godima Eibaramu dawama Godi imukekabake dawae irauaiai miya eno we imukeibi.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 — ausente —
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yesu Keriso Dawae iyanu meramawere ukekabake feariro nono Godima iyanu imuka ma gienabu ufine ibake Dawa nono ma uyariro uyari.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.