Lucas 8

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 — ausente —
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 I awekaini Dusanu aweka Doana, danu eme Dusae Erodinu waiya ukeka orou yawokeibirie mi. I moi aweka ibiye Susanaini nono moi awekabo keuwereini emuama aneibisake Yesuini Danu iwoka ukeka orouini emuabairo urunaini oini makeibirieka.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 — ausente —
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 — ausente —
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nono moi yobai oma firifiri bobo dooro isakake sabu kua fareibisaro nono doo ubarenaro gibudike doo ubarenaro adua fofo meba ibake boke ure me sika.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Nono moi yobaie sinisini bobo ou kunu ubarenaro isakake irau warakakema nono ou kunuwereba onu eriro kai uwane dauisa.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Nono moi yobaie irau dooro isakake irauaiai warakake kaibai keuwere uwaka. Yo kai demuima moi kaibai wani aderedi (100) uwania weike wei, i ome bobo oroue ya Nanu wake naukenewaa uawe wei.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 — ausente —
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 — ausente —
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Yesuma eno weike nono wei, i dubo waure wene wakenu ubiye eno, i yobaie Godinu wake ari.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 I daabae Godinu wake naukaisa orou ari. I miye Godinu wake we enarakuro i daabaro enereibeka orouma Godinu wake naukaisaro seidanima sabu farakuke i naukaisa wake idua ma nuna ukakune, i orouma naunao ufeisake wironao ufeisaba ibake eno uke yarakune.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Enaenarie moi orou emua oma firifiriwere dooro siani, i ari eno emuama Godinu wake naukaisake rooro ukaisaro Godinu wakebake awe waa emuabairo farakuro ibake weada Godinu wake naukenewaa uke dakaisake emenu Godi imukeka imukae irauaiai me. Emenu imukekae irauaiai mebake i wake medaisa.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Moi oroue i ou kunuwere orofa ariba ibake Godinu wake naukaisakema nono emenu imukeka imusu imusu imukaisake emenu arara eraerabusa munaisake emenu arara yaisina ukaisake i wakenu daaba dadau ukaisaba ibake irauaiai ukenewaa dakaisa.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Nono moi orou emuae i irau dooro isakake irauaiai waraisa ari eno, Godinu wake naukaisakema nono emenu irau imukama imukenewaa ukaada irau wake wenewaa ukaisake ibenewaa ukaada irauaiai ukenewaa ukaisaro emema eraisaya Yesuma eno wei.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yesuma nono eno wei, ramefa biafoisake okea wowonaroba sebo wowonaro odifoisa? I ari eno ufoisa? Me, eno da ufoisa! Ramefa mune biafoisaie aiso odeka orofaro aiso odifoisaro eme aweka i edoro eraada ibifeisaya wei.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Enaenarie Godinu yawokaku orofabake fema imuke bou ukaku eraerabusa yaisinaini i fema ukeka yaisina ma boro yafekuke edororo odifekuro eraada iwoka ufeisaya eno wei.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Enoya i naukeka eraerabusa aneaneme wefeisaie naukenewaa uawe wei. Ainama naukenewaa ufekuie Godima moi naukeka dawabairo mafekua wei. I daiwere naukaku mibake moi naukeka mafekuke nono i demuinaku imukaisa orouma we imukaisa, nanu naukekae iduaya we imukaisaie emenu dai menaku naukaisa ibai mareke mufiakua wei.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yesu Danu amaeini Danu naburakaini Yesubairo anifisane faka. Ane fakakema nono eme keuwere fare ku siane ibisake i daaba dadau uisaba ibake Yesubairo ane fare dauisa.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ane fare dauisake ewa dewa enare ibisaro moi orouma emua eriekake Yesubairo ane fakake eno weisa, Anu amaeini naburakaini A emekane aarisake uwara udiro enare ibinisaya eno weisa.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Eno weisaro Yesuma emuabake eno wei, Nanu amaeini Nanu naburakae Godinu wake naukada enaenari ukaisa oroue emua iduaya eyakawe wei.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Moi odoro Yesuini Danu iwoka ukeka orouini boudiro amukaro Yesuma eno wei, kuna ekabokenaro siraa yafe wei. Eno wei enaenari aneibisa.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Aneibisabaie Yesu nauka aine ibiro oyau daiwere fari. Oyau daiwere fariro kuna ufe daiwere uyariro boudi inuu yafine uiro i orou feafisane uisa.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 I orouma Yesu ma uyakake eno weisa, Dai Waria Mi, iyae feafene ukaisia weisa. Eno weisaro Yesuma naisa forakada uyarike oyauini adua ufeini we kuuriro oyauini adua ufeini me sinike me mo ari sini.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Eno uiro Yesuma Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Na imukenewaa ukakunekaba me wei? Yanu imukeka aboro wei? Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ia sinaada imuka foria uisake we makanada eno weisa, yewa miye abo miro oyauini aduaini Danu wake naukisa weisa.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 — ausente —
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Eno weiro Yesuma i minu ibi we nauke eribaie seidaninu merama imumu keuwere i minu imuka ubarenaro ibisaba i mima ibake eno wei, nanu ibiye keuwereya wei.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Eno weiro i seidaninu merama imumuma Yesubake nono weisa, i merama orofaro iya da we odaiya weisa.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Eno weada ekabaie borosiri keuwere oraararo uruna iseibisaro ekake Yesubairo eenu weada eno weisa, iyanu ararae i borosirinu imuka ubarenaro amufene weaisia weisaro Yesuma wei, iro aniawe wei.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Yesuma eno weiba ibake i seidaninu merama imumu i minu imukaroma amuke fakake anisake i borosirinu imuka ubarenaro isaka. Eno uisa ibake i borosiri yaisina durame anisake oraara okoroma bibi ukake kunaro isare imu iseake feaka.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 I borosiri yawokeibisa orouma i uisabai ekake goiro durame anaadae i goi orou yaisinabairo ibai ane wayai weisaro nauisa.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 I goi orouma ibai nauisake efisane anisa. Ane Yesubairo i seidaninu merama imumu meisake anisa mi, dawae awara irauaiai uiro wau runike yaure ibiro ekake ia sirie.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ibai ekake i seidaninu merama imumuini borosirinu uisa ibai eka orouma i awoena faka orou ibai yaisina weisaro nauisa.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 I Gerasi orou yaisina ia daiwere iyakake Yesubake eno weisa, iyanu orofa mediake imusu ania weisaba ibake Yesuma boudiro anifine ane amui.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 — ausente —
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yesuma nono owerike Gareri enaro nono ani. Eme keuwere Yesu koro ukeibisabaie Yesu idua fariro Yesubake arie wake weisa.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 I aneibisa ubarenaro moi aweka dawaini iini ani. I aweka dawae arama daiwere uike ibaada iwa mane dore aineibi. Oya duero (12) iwa mane doraada i arama ma wirokeka oroubairo anaada danu oi yaisina sianeibiroma danu arama irau sine dakeibi.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 I awekama Yesunu dubuenaro farike Danu wau barunaro ure buribaie danu iwa doreibi ibai idua di kuuri.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Eno uiro Yesuma wei, ainama Na ure burinara wei? Eno weibaie i eme yaisinama iyae iwoka meya weisa. Eno weisaro Fidama eno wei, Dai Waria Mi, eme keuwere Anu umuro enare waiyare aaraisa iro ea wei.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Eno weiro Yesuma wei, ainama Na ure burinara ari. Nanu buna Nabairoma dawabairo ainuro Na karanea wei.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Yesuma eno weibake i awekama we imui, Dawae iwoka ukakua we imukadae ia daiwere sinike iura mamaada Yesubairo farike iboo yanakaisari ukaada danu arama irau sini ena wake idua i oroubairo weike eno wei, nae Dawa ure burinero nanu iwa dorakuneibai idua di kuurinua wei.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Eno weiro Yesuma ma owerike eno wei, aruma ama Na imukeka imukae daiwere ibake wirokinua weike nono wei, aniake me irauaiai ibia wei.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesuma eno weibaie moi mima Dairasinu uwararoma emuabairo farike Dairasibake eno wei, anu aruma fearinua Sisa Mibairo wake goro da wea wei.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Eno weiro Yesuma nauike Dairasibake eno wei, ia da siake imukenewaa uaro dawa wirofi wei.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Dairasinu uwararo ane fakake Yesuma i orou yaisina medirieke Fidaini Dionini Deimisini i arumanu amae babaeini emua i uwara ubarenaro waure amurie.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Waure amukada nauibaie uwara ubarenaro yaure ibisa orouma sorara ukeibisaro nauike eno wei, ii da weawe. I aruma feare mero nauka kunawere aine ibinua wei.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Yesuma eno wei ibaibake i orouma yo weisa. I aruma dawae fearinuba nono da uyafekua weisake ibake yo weibisa.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yesuma i arumanu wanaro munike eno wei, arumanaku uyaa wei.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 — ausente —
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.