Lucas 8
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 — ausente —
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 — ausente —
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 I awekaini Dusanu aweka Doana, danu eme Dusae Erodinu waiya ukeka orou yawokeibirie mi. I moi aweka ibiye Susanaini nono moi awekabo keuwereini emuama aneibisake Yesuini Danu iwoka ukeka orouini emuabairo urunaini oini makeibirieka.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 — ausente —
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — ausente —
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nono moi yobai oma firifiri bobo dooro isakake sabu kua fareibisaro nono doo ubarenaro gibudike doo ubarenaro adua fofo meba ibake boke ure me sika.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Nono moi yobaie sinisini bobo ou kunu ubarenaro isakake irau warakakema nono ou kunuwereba onu eriro kai uwane dauisa.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Nono moi yobaie irau dooro isakake irauaiai warakake kaibai keuwere uwaka. Yo kai demuima moi kaibai wani aderedi (100) uwania weike wei, i ome bobo oroue ya Nanu wake naukenewaa uawe wei.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 — ausente —
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 — ausente —
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Yesuma eno weike nono wei, i dubo waure wene wakenu ubiye eno, i yobaie Godinu wake ari.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 I daabae Godinu wake naukaisa orou ari. I miye Godinu wake we enarakuro i daabaro enereibeka orouma Godinu wake naukaisaro seidanima sabu farakuke i naukaisa wake idua ma nuna ukakune, i orouma naunao ufeisake wironao ufeisaba ibake eno uke yarakune.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Enaenarie moi orou emua oma firifiriwere dooro siani, i ari eno emuama Godinu wake naukaisake rooro ukaisaro Godinu wakebake awe waa emuabairo farakuro ibake weada Godinu wake naukenewaa uke dakaisake emenu Godi imukeka imukae irauaiai me. Emenu imukekae irauaiai mebake i wake medaisa.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Moi oroue i ou kunuwere orofa ariba ibake Godinu wake naukaisakema nono emenu imukeka imusu imusu imukaisake emenu arara eraerabusa munaisake emenu arara yaisina ukaisake i wakenu daaba dadau ukaisaba ibake irauaiai ukenewaa dakaisa.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Nono moi orou emuae i irau dooro isakake irauaiai waraisa ari eno, Godinu wake naukaisakema nono emenu irau imukama imukenewaa ukaada irau wake wenewaa ukaisake ibenewaa ukaada irauaiai ukenewaa ukaisaro emema eraisaya Yesuma eno wei.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Yesuma nono eno wei, ramefa biafoisake okea wowonaroba sebo wowonaro odifoisa? I ari eno ufoisa? Me, eno da ufoisa! Ramefa mune biafoisaie aiso odeka orofaro aiso odifoisaro eme aweka i edoro eraada ibifeisaya wei.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Enaenarie Godinu yawokaku orofabake fema imuke bou ukaku eraerabusa yaisinaini i fema ukeka yaisina ma boro yafekuke edororo odifekuro eraada iwoka ufeisaya eno wei.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Enoya i naukeka eraerabusa aneaneme wefeisaie naukenewaa uawe wei. Ainama naukenewaa ufekuie Godima moi naukeka dawabairo mafekua wei. I daiwere naukaku mibake moi naukeka mafekuke nono i demuinaku imukaisa orouma we imukaisa, nanu naukekae iduaya we imukaisaie emenu dai menaku naukaisa ibai mareke mufiakua wei.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Yesu Danu amaeini Danu naburakaini Yesubairo anifisane faka. Ane fakakema nono eme keuwere fare ku siane ibisake i daaba dadau uisaba ibake Yesubairo ane fare dauisa.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ane fare dauisake ewa dewa enare ibisaro moi orouma emua eriekake Yesubairo ane fakake eno weisa, Anu amaeini naburakaini A emekane aarisake uwara udiro enare ibinisaya eno weisa.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Eno weisaro Yesuma emuabake eno wei, Nanu amaeini Nanu naburakae Godinu wake naukada enaenari ukaisa oroue emua iduaya eyakawe wei.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Moi odoro Yesuini Danu iwoka ukeka orouini boudiro amukaro Yesuma eno wei, kuna ekabokenaro siraa yafe wei. Eno wei enaenari aneibisa.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Aneibisabaie Yesu nauka aine ibiro oyau daiwere fari. Oyau daiwere fariro kuna ufe daiwere uyariro boudi inuu yafine uiro i orou feafisane uisa.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 I orouma Yesu ma uyakake eno weisa, Dai Waria Mi, iyae feafene ukaisia weisa. Eno weisaro Yesuma naisa forakada uyarike oyauini adua ufeini we kuuriro oyauini adua ufeini me sinike me mo ari sini.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Eno uiro Yesuma Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, Na imukenewaa ukakunekaba me wei? Yanu imukeka aboro wei? Eno weiro Danu iwoka ukeka orouma ia sinaada imuka foria uisake we makanada eno weisa, yewa miye abo miro oyauini aduaini Danu wake naukisa weisa.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 — ausente —
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Eno weiro Yesuma i minu ibi we nauke eribaie seidaninu merama imumu keuwere i minu imuka ubarenaro ibisaba i mima ibake eno wei, nanu ibiye keuwereya wei.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Eno weiro i seidaninu merama imumuma Yesubake nono weisa, i merama orofaro iya da we odaiya weisa.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Eno weada ekabaie borosiri keuwere oraararo uruna iseibisaro ekake Yesubairo eenu weada eno weisa, iyanu ararae i borosirinu imuka ubarenaro amufene weaisia weisaro Yesuma wei, iro aniawe wei.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Yesuma eno weiba ibake i seidaninu merama imumu i minu imukaroma amuke fakake anisake i borosirinu imuka ubarenaro isaka. Eno uisa ibake i borosiri yaisina durame anisake oraara okoroma bibi ukake kunaro isare imu iseake feaka.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 I borosiri yawokeibisa orouma i uisabai ekake goiro durame anaadae i goi orou yaisinabairo ibai ane wayai weisaro nauisa.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 I goi orouma ibai nauisake efisane anisa. Ane Yesubairo i seidaninu merama imumu meisake anisa mi, dawae awara irauaiai uiro wau runike yaure ibiro ekake ia sirie.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ibai ekake i seidaninu merama imumuini borosirinu uisa ibai eka orouma i awoena faka orou ibai yaisina weisaro nauisa.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 I Gerasi orou yaisina ia daiwere iyakake Yesubake eno weisa, iyanu orofa mediake imusu ania weisaba ibake Yesuma boudiro anifine ane amui.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Yesuma nono owerike Gareri enaro nono ani. Eme keuwere Yesu koro ukeibisabaie Yesu idua fariro Yesubake arie wake weisa.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 I aneibisa ubarenaro moi aweka dawaini iini ani. I aweka dawae arama daiwere uike ibaada iwa mane dore aineibi. Oya duero (12) iwa mane doraada i arama ma wirokeka oroubairo anaada danu oi yaisina sianeibiroma danu arama irau sine dakeibi.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 I awekama Yesunu dubuenaro farike Danu wau barunaro ure buribaie danu iwa doreibi ibai idua di kuuri.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Eno uiro Yesuma wei, ainama Na ure burinara wei? Eno weibaie i eme yaisinama iyae iwoka meya weisa. Eno weisaro Fidama eno wei, Dai Waria Mi, eme keuwere Anu umuro enare waiyare aaraisa iro ea wei.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Eno weiro Yesuma wei, ainama Na ure burinara ari. Nanu buna Nabairoma dawabairo ainuro Na karanea wei.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Yesuma eno weibake i awekama we imui, Dawae iwoka ukakua we imukadae ia daiwere sinike iura mamaada Yesubairo farike iboo yanakaisari ukaada danu arama irau sini ena wake idua i oroubairo weike eno wei, nae Dawa ure burinero nanu iwa dorakuneibai idua di kuurinua wei.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Eno weiro Yesuma ma owerike eno wei, aruma ama Na imukeka imukae daiwere ibake wirokinua weike nono wei, aniake me irauaiai ibia wei.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Yesuma eno weibaie moi mima Dairasinu uwararoma emuabairo farike Dairasibake eno wei, anu aruma fearinua Sisa Mibairo wake goro da wea wei.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Eno weiro Yesuma nauike Dairasibake eno wei, ia da siake imukenewaa uaro dawa wirofi wei.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Dairasinu uwararo ane fakake Yesuma i orou yaisina medirieke Fidaini Dionini Deimisini i arumanu amae babaeini emua i uwara ubarenaro waure amurie.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Waure amukada nauibaie uwara ubarenaro yaure ibisa orouma sorara ukeibisaro nauike eno wei, ii da weawe. I aruma feare mero nauka kunawere aine ibinua wei.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Yesuma eno wei ibaibake i orouma yo weisa. I aruma dawae fearinuba nono da uyafekua weisake ibake yo weibisa.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Yesuma i arumanu wanaro munike eno wei, arumanaku uyaa wei.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 — ausente —
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 — ausente —
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.