Lucas 24

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sabadi odo me siniro wai awanakuro i awekaboma uke bou uisa eraerabusa mukake i ooru ukeka orofaro waure anisa.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ane fakake ekabaie i aisame dadau uke oisa oma ubere aine ibiro eka.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 I dadau uke oisa oma ubere aine ibiba ibake i oma eraboro isakake ekabaie Yesunu ofe iro me!
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 I awekaboma Danu ofe aboro waure anisa ariya weisake idua enare ibaada imukeibisabaie moi inanakeo wau ruki miyai emua udiro enare ibisi.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Idua enare ibisiba ibake i awekaboma ia siriero ifoma kodudu yanake ibisaro I miyaima eno weisi, i feare mero me ibeka orou anemebake i fearaisaro aare odakuneka orofaro yodia ukaisa weisi?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 — ausente —
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 — ausente —
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 — ausente —
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 — ausente —
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 — ausente —
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Nono Fida dawae danu mane i orofa ubi ure efine ibake i ooru uke oisa orofa efine durame ani. Ane farike eu afua umane i oma erabo eribaie i ane oisa orofaro Dawa oba uisa wau mane ibiro erike owerike ibai yaisina imukaro imukada sabu owerike uwararo ani.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 I dai fura odoro Godinu wake naukeibisi miyaima Derusaremu goiroma Emeiasi goiro isare aneibisi.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 I daabaro isare anaada Yesu me sini wake we makane isare aneibisi.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Eno we makane isare aneibisiro Yesuma emua fare fou uriero emuaini demuiro isare anisa.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Eno uke demuiro anaadama nono Godima i miyai Yesu iwoka ukekabai dadau uiro ibake Yesu ma nuna uisi.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 — ausente —
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 — ausente —
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Eno weiro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, aneme uisabaie wei? Eno weiro emuama eno weisi, Yesu Nasaredi goi mibake weaisua weisi. Dawae Godinu bunawere we bou ui miya weisi. Danu buna ukeka keuwere ukeibiro Godinu emeini Dawae irauaiai Sisa miya eno we imukeibisaya eno weisi.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Iyanu dai ofereni ode sibore sianeka orouini i Du orounu yawokeka orouini emuama Dawa feafine weisake Romani gaemani orounu wanaro mame odiriekaro emuama korosiro ikokama ure dabame oisa.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Eno uisaro iyama we imuisi, Dawae Isaraera orounu ma wirokeka miya eno we imuisi. Nono Dawa feariro odo buuba me sininua eno weisi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 I awekaboma eno weisaba ibake moi orou emuae i orofa efisane durame anisake erisabaie i awekabonu erisake weisa enaenari mane erisaya eno weisi.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 I miyaima eno weibisiro Yesuma emuabake eno wei, ya awara me miyai! Godinu we bou ukeibirie orouma Godinu bukaro wake keuwere owaowa yanake odeibisade anemebake ibai erenewaa dauisi wei?
25 Então ele lhes disse:
26 — ausente —
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 — ausente —
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 — ausente —
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 — ausente —
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Uwararo ane fakake uruna ifisane yaukaro Yesuma Godibairo guriguri uike uruna munike ma birabira yarike naka naka ui.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Eno uiro i miyai emenu naisa idua foranao uiro ekike Dawa idua iwoka siki.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Iwoka sikiro Dawa emuabairoma me ari ui. Eno uiro i miyai emenu emenu eno we makanada weisi, daabaro aaradae Godinu bukaro wake wenuro naukisuke uwanu imuka irauaiai ukinua eno weisi.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 — ausente —
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 — ausente —
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Emuama eno weisaro i miyaima daabaro fou uki wake wake weisike Yesuma uruna ma birabira yarinuro erisuke Dawa iwoka sinisua eno weisi.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 I miyaima eno weibisibaie Yesu Danu mane me ari uke emuabairo farike enare ibaada arie wake wei.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Eno uiro i orouma yewae imumu erisia weisake ia daiwere sika.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Eno uisaro Yesuma emuabake eno wei, anemebake ia sinaada Na ma nuna ukakuneka wei?
38 Mas ele lhes disse:
39 Nanu umuini wanaini eawe. Ie ba Naya wei. Yanu wanama Na ure burise eaweke iwoka siawe wei. Imumu emuae damaini kaini me. Nono nae damaini kai boboya eawe wei.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Eno weike Danu umu wanaro uka ena iwidi awidi emua efisane ma iwoka urie.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Yesuma eno uiro i orouma rooro daiwere ukaada ma nuna uisake ibai imuisaroma nono Yesuma emuabairo nono wei, yabairo uruna ibinuba me wei?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 — ausente —
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 e ele comeu na presença deles.
44 Yesuma emuabake eno wei, imuke eawe! Adinaroe yabairo ibaada Mosesini i we bou urieka orouini emenu Samusi bukaro Nabake weibisa wake enaenari ufekua weibisara.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 — ausente —
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 — ausente —
46 E disse-lhes:
47 Godinu wirokeka wake i orofa akaka orou yaisinabairo we eneifeisa. We eneifeisaro ainama danu merama ukeka imuke medifekuie Godima danu ba me ukeka mufekuke imuke medifekua eno wei. I wake Derusaremu goiroma aboro aboro yaisina iro we eneifeisaya eno owaowa yanake oisaya wei.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Emenu owaowa yanake oisa enaenari ukinuro yae ibai eraisaya eno wei.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Godinu we bou ui enaenari Danu Imumu Irau yabairo we odaimauro isare aafekua eno wei. Yewa goiro ibiawero Dawa isare aafike Godinu buna yabairo makenewaa ufia Yesuma eno wei.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 — ausente —
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 I orouma owekake daabaro aarada rooro daiwere ukeuke Derusaremu goiro anisa.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ane fakake aine wai ure i dai sosi uwara ubarenaro aneibisake Godinu ibi we ma daiwere ukeibisa.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.