Lucas 20
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs VC
1 Moi odoro Yesuma we ma iwoka ukaada Godinu irau wake weibibaie i dai ofereni ode sibore sianeka orouini i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai bisara orouini emuama Yesubairo ane faka.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Emuama Yesubairo ane fakake eno weisa, i ari enoe Anu bunaro eno ukaku? Ainama Abairo i ari eno buna makakuyainuro eno ukaku? Wearo naufe weisa.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 — ausente —
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Eno weibaie i orou emenu emenu wake we makanada emenu mane eno weisa, aneme aneme wefeisi arie weisa? Ureroma isare faria wefeisiie Dioni anemebake imuke dakaisa wefekua eno weisa.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Nono emebairoma faria wefeisiie yewa ku siane ibinisa orou yaisina Dioni dawae Godinu we bou ukeka miya eno we imukaisaba iyae omama umisaisaya eno weisa.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Emenu mane eno we makakake Yesubairo fakake eno weisa, iyae iwoka meya weisa.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Eno weisa ibake Yesuma emuabairo nono wei, iduaba Nanu ainama buna makakunararo ukakune ibai yabairo da wemaua eno wei.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Yesuma i orou yaisinabake yewa wake dubo waure wakeroma eno wei, moi mima gureifi yobai waiyaro wawe odike moi orouma yawokeifisane marieke dawae moi orofaro ani. Anike iro manabe kai keuwere ibeibi.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Ane iro ibeebe ayo ureka oya fariro danu waiya ukeka moi mi i moi gureifi kaibai mufine we odairo ani. Ane fariro i waiya yawokeibisa orouma emua arara me i gureifi makeka ibake i mi yabaisake usima ureebe gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 I dai mima nono moi mi we odairo ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe meramawere uke yakake gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Nono i dai mima moi mi we odairo ani. Ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe bou bedako badako uke oisake dawa we yowekaro ani.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Eno mane ukeibiriekaba ibake i waiya ubi mima eno we imui, aneaneme umau arie we imui? Nanu amara ubima we odaimauro dawabake wefeisake iifa ufeisaya we imui.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Eno we imuike danu amara ubi we odairo ani. Ane fariro emenu emenu we makakake eno weisa, yewae danu amara ubiba dawa ma feafeisike danu waiya iyama mufeisia eno weisa.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Eno weisake i mi munaadae waiya oro dubuenaro siakake dawa ma feakaya Yesuma wei. Eno weike emuabake nono wei, i waiya onami mi emuabake aneme ufeku wei?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Eno weike nono wei, Dawae anifekuke i waiya yawokeifeisa orou ma feafiakuke danu waiya mune imusu oroubairo mafiakua eno wei. Eno weiro nauisake eno weisa, yewa mi! I ari eno daufekua weisa.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Eno weisaro Yesuma emua eraada eno wei, ya aneme weaisa? Godinu bukaroma eno weaku, i uwara ma enareka orounu mune siaka omae i bokai kora kukubu kai ari sinia eno wei, Godinu bukaroma anemebake eno weaku wei?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Ainama i omaro ure akuaku ufekuie danu onami ure birabira yafekua weaku. Nono i oma isafekuke aina minu duboro isare ufekuie i miye gibudi ari sifekua Yesuma eno wei.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Yesuma i wake emuabake dubo waure wakeroma weike eno weiro i wake emuabake weibibai emua iwoka uisa ibake i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai ofereni ode we sibore sianeka dai orouini emuama Yesunu umu wana naama uwafisane uisakema nono i ku siane ibisa oroubake ia iyakake meisa.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Meisake imukenewaa uisakema moi orou Yesubairo we odairiekaro anisa. I orouma uke iruke enaada Yesu ukeibi sineibibai ere nauke ufisane anisa. Eno uke ere nauke ufisake Yesu mune i dai gaemani orounu wanaro mame odifisane ibake Danu ukeibi sineibibai ere naukenewaa uisa.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 I orouma Yesubake eno weisa, sisa mi, Ae eme yaisinabairo weakuro enaenari sinakuie enaenari ukakua weisa.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Moi orou emua daiwerero nono moi oroue okoanakua eno we imuke dakakuke ba adaadake we ma iwoka ukakuneke meomao uke dakakuke ba Godinu wake mane weakua eno weisa.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Eno weisake nono weisa, i Romani gaemani mi Kisabairo dakesi oi mafeisi ide irauba me weisa?
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Eno weisaro Yesuma i orou emenu imuisake we irukeibisabai iwoka sinike eno wei, i oi kaibai makowero ema wei. Eno weiro maisaro eraada eno wei, yewa ainanu iboo naisaini owaowaini yewado ibinu ariya eawe wei? Eno weibaie emuama eno weisa, ie Kisanu iboo naisaya weisa.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Eno weisaro Yesuma nono wei, iduaya Kisanu aneme aneme yaisina Kisabairo maeweke nono Godinu aneme aneme yaisina Godibairo maewe wei.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Eno weiro nauisake i ku siane ibisa orounu ibooro Yesu uke iruke dauisake Danu wei wakebake imuka foria uisake wake muu uisa.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Nono dubuenaro moi Sadusi weaisa orouma Yesubairo aare faka. I Sadusi orouma eme feafeisake iroma nono da uyafeisaya eno weada we ma iwoka ukeibisa.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 I orouma Yesubairo fakake eno weisa, Mosesinu darawaduma eno weaku, moi mima aweka mufekuke amara aruma dore mero me ibeebe feafekuie danu nabuema danu aweka wabu mufekuke i feafeku mibake amara aruma dofeku eno weakua weisa.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Eno weisake nono weisa, demui aidakaku yaisina seweni (7) ibeibisaya weisa. Ibeebe i bokai mima aweka munike amara aruma dore mero me ibeebe feari.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Nono abanaro isari mima i aweka wabu nono muniro eno mane emua yaisina mukakema nono moi amara aruma dore mero me ibeebe feare me sikaro i aweka wabu dawae dubuenama fearia eno weisa.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 I demui aidakaku yaisina seweni emua i demui aweka una mukakema feakaba nono dubuenaro i feaka iroma uyafeisa i odoro abo mima i aweka wabu mufeku weisa?
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Eno weisaro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, yewado awoena ibinisa orouma ayakaku mune makanaisaya wei.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Nono i Godima iraua weaku orou emua i feaka iroma uyafeisake me ibene ibene ibifeisa i orouma ayakaku da uke makafeisaya wei.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 I ibifeisa orofaroe Godinu aneruini emuaini emuae demui ari sifeisa. I orou emuae Godinu amaraku sifeisaba ibake iro da feafeisaya eno wei. Godima emua i feafeisa iroma ma uyafiakuke me ibene ibene ibeka emuabairo mafiakuba ibake emuae nono da feafeisaya eno wei.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Yesuma eno weike nono wei, Mosesima eno weia wei, Godima i fearaisa orou ma uyarakunea weia wei. Mosesima i feare mero yareibaku ananaku eraada eno wei, Godiye iyanu sisia sirorari orou Eibaramuini Aisikini Deikafuini emenu Godiya eno wei.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Yesuma eno weike nono wei, Godi Dawae i me ibeka orounu Godiba ibake i feaka orou emuae awoena yaisina me ibinisa. Godi Dawae i feakake me sika orounu Godi me ibake Godima eno weaku, Nae i me ibinisa orounu Godi weakua Yesuma eno wei.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 — ausente —
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 — ausente —
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 I orouma eno we nauke ekaro Yesuma ma owerike eno wei, i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouma i Keriso Deiwidinu sisia mi anemebake eno weaisa?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Yesuma eno weike nono wei, Deiwidima i Kerisobake weada Dawae nanu Dai Waria Miya weibairoma nono aneaneme Yesu Dawae Deiwidinu sisia mi sini arie Yesuma eno wei.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 — ausente —
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 I orouma i wabu awekabonu eraerabusa yaisina fema waira ukaisake nono meo guriguri yafawere emema emua efisake naufisane ibake eno ukaisaya wei. Emuae eno ukaisaba Godima emua fanisi daiwere mafiakua Yesuma eno wei.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.