Lucas 20
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 Moi odoro Yesuma we ma iwoka ukaada Godinu irau wake weibibaie i dai ofereni ode sibore sianeka orouini i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai bisara orouini emuama Yesubairo ane faka.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Emuama Yesubairo ane fakake eno weisa, i ari enoe Anu bunaro eno ukaku? Ainama Abairo i ari eno buna makakuyainuro eno ukaku? Wearo naufe weisa.
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 — ausente —
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 — ausente —
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Eno weibaie i orou emenu emenu wake we makanada emenu mane eno weisa, aneme aneme wefeisi arie weisa? Ureroma isare faria wefeisiie Dioni anemebake imuke dakaisa wefekua eno weisa.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Nono emebairoma faria wefeisiie yewa ku siane ibinisa orou yaisina Dioni dawae Godinu we bou ukeka miya eno we imukaisaba iyae omama umisaisaya eno weisa.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Emenu mane eno we makakake Yesubairo fakake eno weisa, iyae iwoka meya weisa.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Eno weisa ibake Yesuma emuabairo nono wei, iduaba Nanu ainama buna makakunararo ukakune ibai yabairo da wemaua eno wei.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Yesuma i orou yaisinabake yewa wake dubo waure wakeroma eno wei, moi mima gureifi yobai waiyaro wawe odike moi orouma yawokeifisane marieke dawae moi orofaro ani. Anike iro manabe kai keuwere ibeibi.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Ane iro ibeebe ayo ureka oya fariro danu waiya ukeka moi mi i moi gureifi kaibai mufine we odairo ani. Ane fariro i waiya yawokeibisa orouma emua arara me i gureifi makeka ibake i mi yabaisake usima ureebe gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 I dai mima nono moi mi we odairo ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe meramawere uke yakake gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Nono i dai mima moi mi we odairo ani. Ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe bou bedako badako uke oisake dawa we yowekaro ani.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Eno mane ukeibiriekaba ibake i waiya ubi mima eno we imui, aneaneme umau arie we imui? Nanu amara ubima we odaimauro dawabake wefeisake iifa ufeisaya we imui.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Eno we imuike danu amara ubi we odairo ani. Ane fariro emenu emenu we makakake eno weisa, yewae danu amara ubiba dawa ma feafeisike danu waiya iyama mufeisia eno weisa.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Eno weisake i mi munaadae waiya oro dubuenaro siakake dawa ma feakaya Yesuma wei. Eno weike emuabake nono wei, i waiya onami mi emuabake aneme ufeku wei?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Eno weike nono wei, Dawae anifekuke i waiya yawokeifeisa orou ma feafiakuke danu waiya mune imusu oroubairo mafiakua eno wei. Eno weiro nauisake eno weisa, yewa mi! I ari eno daufekua weisa.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Eno weisaro Yesuma emua eraada eno wei, ya aneme weaisa? Godinu bukaroma eno weaku, i uwara ma enareka orounu mune siaka omae i bokai kora kukubu kai ari sinia eno wei, Godinu bukaroma anemebake eno weaku wei?
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Ainama i omaro ure akuaku ufekuie danu onami ure birabira yafekua weaku. Nono i oma isafekuke aina minu duboro isare ufekuie i miye gibudi ari sifekua Yesuma eno wei.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Yesuma i wake emuabake dubo waure wakeroma weike eno weiro i wake emuabake weibibai emua iwoka uisa ibake i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai ofereni ode we sibore sianeka dai orouini emuama Yesunu umu wana naama uwafisane uisakema nono i ku siane ibisa oroubake ia iyakake meisa.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Meisake imukenewaa uisakema moi orou Yesubairo we odairiekaro anisa. I orouma uke iruke enaada Yesu ukeibi sineibibai ere nauke ufisane anisa. Eno uke ere nauke ufisake Yesu mune i dai gaemani orounu wanaro mame odifisane ibake Danu ukeibi sineibibai ere naukenewaa uisa.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 I orouma Yesubake eno weisa, sisa mi, Ae eme yaisinabairo weakuro enaenari sinakuie enaenari ukakua weisa.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Moi orou emua daiwerero nono moi oroue okoanakua eno we imuke dakakuke ba adaadake we ma iwoka ukakuneke meomao uke dakakuke ba Godinu wake mane weakua eno weisa.
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Eno weisake nono weisa, i Romani gaemani mi Kisabairo dakesi oi mafeisi ide irauba me weisa?
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 Eno weisaro Yesuma i orou emenu imuisake we irukeibisabai iwoka sinike eno wei, i oi kaibai makowero ema wei. Eno weiro maisaro eraada eno wei, yewa ainanu iboo naisaini owaowaini yewado ibinu ariya eawe wei? Eno weibaie emuama eno weisa, ie Kisanu iboo naisaya weisa.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Eno weisaro Yesuma nono wei, iduaya Kisanu aneme aneme yaisina Kisabairo maeweke nono Godinu aneme aneme yaisina Godibairo maewe wei.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Eno weiro nauisake i ku siane ibisa orounu ibooro Yesu uke iruke dauisake Danu wei wakebake imuka foria uisake wake muu uisa.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Nono dubuenaro moi Sadusi weaisa orouma Yesubairo aare faka. I Sadusi orouma eme feafeisake iroma nono da uyafeisaya eno weada we ma iwoka ukeibisa.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 I orouma Yesubairo fakake eno weisa, Mosesinu darawaduma eno weaku, moi mima aweka mufekuke amara aruma dore mero me ibeebe feafekuie danu nabuema danu aweka wabu mufekuke i feafeku mibake amara aruma dofeku eno weakua weisa.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Eno weisake nono weisa, demui aidakaku yaisina seweni (7) ibeibisaya weisa. Ibeebe i bokai mima aweka munike amara aruma dore mero me ibeebe feari.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 — ausente —
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Nono abanaro isari mima i aweka wabu nono muniro eno mane emua yaisina mukakema nono moi amara aruma dore mero me ibeebe feare me sikaro i aweka wabu dawae dubuenama fearia eno weisa.
32 Depois morreu também a mulher.
33 I demui aidakaku yaisina seweni emua i demui aweka una mukakema feakaba nono dubuenaro i feaka iroma uyafeisa i odoro abo mima i aweka wabu mufeku weisa?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Eno weisaro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, yewado awoena ibinisa orouma ayakaku mune makanaisaya wei.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Nono i Godima iraua weaku orou emua i feaka iroma uyafeisake me ibene ibene ibifeisa i orouma ayakaku da uke makafeisaya wei.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 I ibifeisa orofaroe Godinu aneruini emuaini emuae demui ari sifeisa. I orou emuae Godinu amaraku sifeisaba ibake iro da feafeisaya eno wei. Godima emua i feafeisa iroma ma uyafiakuke me ibene ibene ibeka emuabairo mafiakuba ibake emuae nono da feafeisaya eno wei.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Yesuma eno weike nono wei, Mosesima eno weia wei, Godima i fearaisa orou ma uyarakunea weia wei. Mosesima i feare mero yareibaku ananaku eraada eno wei, Godiye iyanu sisia sirorari orou Eibaramuini Aisikini Deikafuini emenu Godiya eno wei.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Yesuma eno weike nono wei, Godi Dawae i me ibeka orounu Godiba ibake i feaka orou emuae awoena yaisina me ibinisa. Godi Dawae i feakake me sika orounu Godi me ibake Godima eno weaku, Nae i me ibinisa orounu Godi weakua Yesuma eno wei.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 — ausente —
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 — ausente —
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 I orouma eno we nauke ekaro Yesuma ma owerike eno wei, i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouma i Keriso Deiwidinu sisia mi anemebake eno weaisa?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Yesuma eno weike nono wei, Deiwidima i Kerisobake weada Dawae nanu Dai Waria Miya weibairoma nono aneaneme Yesu Dawae Deiwidinu sisia mi sini arie Yesuma eno wei.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 — ausente —
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 I orouma i wabu awekabonu eraerabusa yaisina fema waira ukaisake nono meo guriguri yafawere emema emua efisake naufisane ibake eno ukaisaya wei. Emuae eno ukaisaba Godima emua fanisi daiwere mafiakua Yesuma eno wei.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.