Lucas 20

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Moi odoro Yesuma we ma iwoka ukaada Godinu irau wake weibibaie i dai ofereni ode sibore sianeka orouini i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai bisara orouini emuama Yesubairo ane faka.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Emuama Yesubairo ane fakake eno weisa, i ari enoe Anu bunaro eno ukaku? Ainama Abairo i ari eno buna makakuyainuro eno ukaku? Wearo naufe weisa.
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu:
4 — ausente —
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Eno weibaie i orou emenu emenu wake we makanada emenu mane eno weisa, aneme aneme wefeisi arie weisa? Ureroma isare faria wefeisiie Dioni anemebake imuke dakaisa wefekua eno weisa.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Nono emebairoma faria wefeisiie yewa ku siane ibinisa orou yaisina Dioni dawae Godinu we bou ukeka miya eno we imukaisaba iyae omama umisaisaya eno weisa.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Emenu mane eno we makakake Yesubairo fakake eno weisa, iyae iwoka meya weisa.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Eno weisa ibake Yesuma emuabairo nono wei, iduaba Nanu ainama buna makakunararo ukakune ibai yabairo da wemaua eno wei.
8 Jesus disse:
9 Yesuma i orou yaisinabake yewa wake dubo waure wakeroma eno wei, moi mima gureifi yobai waiyaro wawe odike moi orouma yawokeifisane marieke dawae moi orofaro ani. Anike iro manabe kai keuwere ibeibi.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ane iro ibeebe ayo ureka oya fariro danu waiya ukeka moi mi i moi gureifi kaibai mufine we odairo ani. Ane fariro i waiya yawokeibisa orouma emua arara me i gureifi makeka ibake i mi yabaisake usima ureebe gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 I dai mima nono moi mi we odairo ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe meramawere uke yakake gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Nono i dai mima moi mi we odairo ani. Ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe bou bedako badako uke oisake dawa we yowekaro ani.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Eno mane ukeibiriekaba ibake i waiya ubi mima eno we imui, aneaneme umau arie we imui? Nanu amara ubima we odaimauro dawabake wefeisake iifa ufeisaya we imui.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Eno we imuike danu amara ubi we odairo ani. Ane fariro emenu emenu we makakake eno weisa, yewae danu amara ubiba dawa ma feafeisike danu waiya iyama mufeisia eno weisa.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Eno weisake i mi munaadae waiya oro dubuenaro siakake dawa ma feakaya Yesuma wei. Eno weike emuabake nono wei, i waiya onami mi emuabake aneme ufeku wei?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Eno weike nono wei, Dawae anifekuke i waiya yawokeifeisa orou ma feafiakuke danu waiya mune imusu oroubairo mafiakua eno wei. Eno weiro nauisake eno weisa, yewa mi! I ari eno daufekua weisa.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Eno weisaro Yesuma emua eraada eno wei, ya aneme weaisa? Godinu bukaroma eno weaku, i uwara ma enareka orounu mune siaka omae i bokai kora kukubu kai ari sinia eno wei, Godinu bukaroma anemebake eno weaku wei?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ainama i omaro ure akuaku ufekuie danu onami ure birabira yafekua weaku. Nono i oma isafekuke aina minu duboro isare ufekuie i miye gibudi ari sifekua Yesuma eno wei.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Yesuma i wake emuabake dubo waure wakeroma weike eno weiro i wake emuabake weibibai emua iwoka uisa ibake i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai ofereni ode we sibore sianeka dai orouini emuama Yesunu umu wana naama uwafisane uisakema nono i ku siane ibisa oroubake ia iyakake meisa.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Meisake imukenewaa uisakema moi orou Yesubairo we odairiekaro anisa. I orouma uke iruke enaada Yesu ukeibi sineibibai ere nauke ufisane anisa. Eno uke ere nauke ufisake Yesu mune i dai gaemani orounu wanaro mame odifisane ibake Danu ukeibi sineibibai ere naukenewaa uisa.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 I orouma Yesubake eno weisa, sisa mi, Ae eme yaisinabairo weakuro enaenari sinakuie enaenari ukakua weisa.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Moi orou emua daiwerero nono moi oroue okoanakua eno we imuke dakakuke ba adaadake we ma iwoka ukakuneke meomao uke dakakuke ba Godinu wake mane weakua eno weisa.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Eno weisake nono weisa, i Romani gaemani mi Kisabairo dakesi oi mafeisi ide irauba me weisa?
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Eno weisaro Yesuma i orou emenu imuisake we irukeibisabai iwoka sinike eno wei, i oi kaibai makowero ema wei. Eno weiro maisaro eraada eno wei, yewa ainanu iboo naisaini owaowaini yewado ibinu ariya eawe wei? Eno weibaie emuama eno weisa, ie Kisanu iboo naisaya weisa.
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Eno weisaro Yesuma nono wei, iduaya Kisanu aneme aneme yaisina Kisabairo maeweke nono Godinu aneme aneme yaisina Godibairo maewe wei.
25 Então Jesus disse:
26 Eno weiro nauisake i ku siane ibisa orounu ibooro Yesu uke iruke dauisake Danu wei wakebake imuka foria uisake wake muu uisa.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Nono dubuenaro moi Sadusi weaisa orouma Yesubairo aare faka. I Sadusi orouma eme feafeisake iroma nono da uyafeisaya eno weada we ma iwoka ukeibisa.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 I orouma Yesubairo fakake eno weisa, Mosesinu darawaduma eno weaku, moi mima aweka mufekuke amara aruma dore mero me ibeebe feafekuie danu nabuema danu aweka wabu mufekuke i feafeku mibake amara aruma dofeku eno weakua weisa.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Eno weisake nono weisa, demui aidakaku yaisina seweni (7) ibeibisaya weisa. Ibeebe i bokai mima aweka munike amara aruma dore mero me ibeebe feari.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 — ausente —
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 — ausente —
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Nono abanaro isari mima i aweka wabu nono muniro eno mane emua yaisina mukakema nono moi amara aruma dore mero me ibeebe feare me sikaro i aweka wabu dawae dubuenama fearia eno weisa.
32 Depois a mulher também morreu.
33 I demui aidakaku yaisina seweni emua i demui aweka una mukakema feakaba nono dubuenaro i feaka iroma uyafeisa i odoro abo mima i aweka wabu mufeku weisa?
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Eno weisaro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, yewado awoena ibinisa orouma ayakaku mune makanaisaya wei.
34 Jesus respondeu:
35 Nono i Godima iraua weaku orou emua i feaka iroma uyafeisake me ibene ibene ibifeisa i orouma ayakaku da uke makafeisaya wei.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 I ibifeisa orofaroe Godinu aneruini emuaini emuae demui ari sifeisa. I orou emuae Godinu amaraku sifeisaba ibake iro da feafeisaya eno wei. Godima emua i feafeisa iroma ma uyafiakuke me ibene ibene ibeka emuabairo mafiakuba ibake emuae nono da feafeisaya eno wei.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Yesuma eno weike nono wei, Mosesima eno weia wei, Godima i fearaisa orou ma uyarakunea weia wei. Mosesima i feare mero yareibaku ananaku eraada eno wei, Godiye iyanu sisia sirorari orou Eibaramuini Aisikini Deikafuini emenu Godiya eno wei.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Yesuma eno weike nono wei, Godi Dawae i me ibeka orounu Godiba ibake i feaka orou emuae awoena yaisina me ibinisa. Godi Dawae i feakake me sika orounu Godi me ibake Godima eno weaku, Nae i me ibinisa orounu Godi weakua Yesuma eno wei.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 — ausente —
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 — ausente —
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 I orouma eno we nauke ekaro Yesuma ma owerike eno wei, i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouma i Keriso Deiwidinu sisia mi anemebake eno weaisa?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Yesuma eno weike nono wei, Deiwidima i Kerisobake weada Dawae nanu Dai Waria Miya weibairoma nono aneaneme Yesu Dawae Deiwidinu sisia mi sini arie Yesuma eno wei.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 — ausente —
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 — ausente —
46 — Cuidado com os
47 I orouma i wabu awekabonu eraerabusa yaisina fema waira ukaisake nono meo guriguri yafawere emema emua efisake naufisane ibake eno ukaisaya wei. Emuae eno ukaisaba Godima emua fanisi daiwere mafiakua Yesuma eno wei.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.