Gênesis 37

Ayta Abellen (ABP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kinumonin yay Jacob ha Canaan a lugal a kinunaan nan bapa na hatew.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Yati ye panongtongen nin tungkol ha pamilya nan Jacob.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Maiigit ye pangado nan Israel kanan Jose dinan kanlan kanayon a aanak na, ulita matoa yaynay Israel ha nianak yay Jose. Kaya-bay intayian na yan bado a matampa boy makadang.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Naimatonan lan kakatongno nan Jose a maiigit ye pangado nan bapa la kana. Kaya-bay kinaholog laya boy pinaghabiyan la yan mangahakit.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Ha maghay madeglem, nanaynep yay Jose. Ket ha intongtong na kanlan kakatongno na ye taynep na, lalo hilaynan nahulog kana.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Hinabi na kanla, “Pakaleng-en yoy taynep ko.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Legan anti kitawo ha bangkag a ampamalot nin tidigo, ket kapipikhaan nideng yay pinteh ko, ket pinalibotan ya nin pinteh yo boy nanalimukod hila ha pinteh ko.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Haanin, hinabi lan kakatongno nan Jose kana, “Hiyay labay mon habiyen mag-ilyadi kan poon boy mamoon ka kammi?” Ket lalalo hilayna ingat nahulog kanan Jose uli ha tataynep na boy ha hinabi na.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Ha ahe nabuyot, nanaynep yayna man ye Jose, ket intongtong na kanlan kakatongno na, a wana, “Pakaleng-en yo po ye ikalwan taynep ko. Nakit ko ye mangaamot, bowan boy labin maghan bibitoen a ampanalimukod kangko.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Hinabi na met Jose ye taynep na kanan bapa na, ket kinapootan na yan bapa na boy hinabi na kana, “Hinyay labay mon habiyen ha taynep mo? Hikayi kanan indo mo boy kakatongno mo, ket manalimukod kamo?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Angkaibegan la yan tubat ye Jose nin kakatongno na, noba hiyay bapa na, ket ampakaihipen nan manged ye taynep nan Jose.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Ha maghay mangaamot, nakew hilay kakatongno nan Jose ha Shekem ta-omen la ipahtol ye kawan nan bapa la.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Hinabi nan Israel kanan Jose, “Mag-aligwat ka, ta lakwen mo hilay kakatongno mo a anti ha Shekem a ampagpahtol nin aayop.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Hinabi na po bapa na, “Makew ka ihtew, ta bilewen mo no maawong ye kahahaad lan kakatongno mo boy hilay kawan. Pangayadi, mag-udong ka kangko ta-omen ko matandaan.” Kaya-bay intubol na yan bapa na ye Jose paibat ha alagoog nin Hebron palakew ha Shekem.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Ha pangukumodang nan Jose ha bangkag, nakit ya nin maghay laki, ket tinepet naya, “Hinyay antapolen mo?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Hinabi nan Jose, “Antapolen ko hilay kakatongno ko. Tanda mo laweh, apo, no way-ihtew hilan ampagpahtol?”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Hinabi nan laki, “Ahe hilayna ihti. Nange ko a makew hila kano ha Dotan.”
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Mataang ya po ye Jose, ket natamolaw la yaynan kakatongno na. Ket bayo ya miabot kanla, pinay-oopitan la yan pateyen.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Hinabi la ha magha boy magha, “Ah! Anti yaynay mapanaynep!
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Tawoyna! Pateyen tawo ya. Pangayadi, iampag tawo ya ha libon ye bangkay na. Habiyen tawo lanon pinatey ya nin matubag a ayop. Bilewen tawo man no magkapeteg ye taynep na.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Ha nange nan Reuben ye anhabiyen la, ket pinaghehpetan na yan iligtah ye Jose. Hinabi na, “Ahe. Ahe tawo yan pateyen.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Adi yo yan pateyen. Iampag tawo yayna tana ha libon ha wangwang, noba adi tawo ya pahakitan.” Hinabi na yatew, ulita an-ihipen na yan iligtah lano ye Jose kanlan katongno la haka naya iudong kanan bapa la.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Kaya-bay ha nilumateng yaynay Jose kanlan kakatongno na, linoh-ok la ye matampa boy makadang a bado na,
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 ket in-ampag laya ha mamalan libon ye Jose.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ha nikno hila, ta mangan hilayna, ket main hilan natamolaw a maghay pangkat nin Ishmaelitan māgpanapolan a ibat ha Gilead. Hilay kakamilyo la ket main kakalgan didikado, tatambal boy pabango a an-ilakew la ha Egipto.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Haanin, hinabi nan Juda kanlan kakatongno na, “Homain kitawon pakinabang no pateyen tawo yay katongno tawo boy itayo ye pagkamatey na.
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Mamanged po, ilako tawo yayna tana kanlan Ishmaelita. Adi tawo yan pahakitan, ta mamaghay puhel tawo.” Ket inawo la.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Ha mahaley hilaynay Ishmaelitan māgpanapulan, in-awah la yay Jose, ket inlako laya ha alaga a luwampo a mital. Ket kinaget la yaynan Ishmaelita palakew ha Egipto.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Ha nag-udong yay Reuben ha libon, ahe na yayna nakit ye Jose. Ket uli ha tubat a lele na, giniwak nay bado na.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Nag-udong ya kanlan kakatongno na boy hinabi na, “Ahe yayna ha libon ye katongno tawo! Hinyay diyagen ko haanin?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Haanin, nanapo hila nin kambing, ket kingwa lay bado nan Jose haka la yan intamhaw ha daya ye bado na.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Pangayadi, inlakew lan impakit kanan bapa la ye matampa boy makadang a bado nan Jose, ket hinabi la, “Nakit mi yatin bado. Bilewen moya man no yabayti ye bado nan anak mo.”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Nabalayan na yan tampol Jacob ye matampa boy makadang a bado, a wana, “Awo, bado nan anak ko yain! Pinatey yan matubag a ayop ye anak ko! Homain hapo a pinaytbayitan yan matubag a ayop ye laman na.”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Ket giniwak nan Jacob ye bado na boy nagbado ya nin pampaneh. Inandangan na yay Jose nin makadang a panaon.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Niliwaliwa la yan kaganaan a aanak na, noba pahulong ateed ye pangandang na, a wana, “Paolayan yo koynan bengat! Ikamatey koy kalelean ko uli ha pagkamatey nan anak ko.” Ket tinangihan na yay Jose.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Ha nilumateng hilaynay Ishmaelitan māgpanapolan ha Egipto, inlako la yay Jose kanan Potifar, magha yan kapitan lan māgbantay ha palahyo nan Faraon.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.