Gênesis 37
Ayta Abellen (ABP) vs ARC
1 Kinumonin yay Jacob ha Canaan a lugal a kinunaan nan bapa na hatew.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Yati ye panongtongen nin tungkol ha pamilya nan Jacob.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Maiigit ye pangado nan Israel kanan Jose dinan kanlan kanayon a aanak na, ulita matoa yaynay Israel ha nianak yay Jose. Kaya-bay intayian na yan bado a matampa boy makadang.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Naimatonan lan kakatongno nan Jose a maiigit ye pangado nan bapa la kana. Kaya-bay kinaholog laya boy pinaghabiyan la yan mangahakit.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Ha maghay madeglem, nanaynep yay Jose. Ket ha intongtong na kanlan kakatongno na ye taynep na, lalo hilaynan nahulog kana.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Hinabi na kanla, “Pakaleng-en yoy taynep ko.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Legan anti kitawo ha bangkag a ampamalot nin tidigo, ket kapipikhaan nideng yay pinteh ko, ket pinalibotan ya nin pinteh yo boy nanalimukod hila ha pinteh ko.”
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Haanin, hinabi lan kakatongno nan Jose kana, “Hiyay labay mon habiyen mag-ilyadi kan poon boy mamoon ka kammi?” Ket lalalo hilayna ingat nahulog kanan Jose uli ha tataynep na boy ha hinabi na.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Ha ahe nabuyot, nanaynep yayna man ye Jose, ket intongtong na kanlan kakatongno na, a wana, “Pakaleng-en yo po ye ikalwan taynep ko. Nakit ko ye mangaamot, bowan boy labin maghan bibitoen a ampanalimukod kangko.”
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Hinabi na met Jose ye taynep na kanan bapa na, ket kinapootan na yan bapa na boy hinabi na kana, “Hinyay labay mon habiyen ha taynep mo? Hikayi kanan indo mo boy kakatongno mo, ket manalimukod kamo?”
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Angkaibegan la yan tubat ye Jose nin kakatongno na, noba hiyay bapa na, ket ampakaihipen nan manged ye taynep nan Jose.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Ha maghay mangaamot, nakew hilay kakatongno nan Jose ha Shekem ta-omen la ipahtol ye kawan nan bapa la.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Hinabi nan Israel kanan Jose, “Mag-aligwat ka, ta lakwen mo hilay kakatongno mo a anti ha Shekem a ampagpahtol nin aayop.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Hinabi na po bapa na, “Makew ka ihtew, ta bilewen mo no maawong ye kahahaad lan kakatongno mo boy hilay kawan. Pangayadi, mag-udong ka kangko ta-omen ko matandaan.” Kaya-bay intubol na yan bapa na ye Jose paibat ha alagoog nin Hebron palakew ha Shekem.
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 Ha pangukumodang nan Jose ha bangkag, nakit ya nin maghay laki, ket tinepet naya, “Hinyay antapolen mo?”
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Hinabi nan Jose, “Antapolen ko hilay kakatongno ko. Tanda mo laweh, apo, no way-ihtew hilan ampagpahtol?”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Hinabi nan laki, “Ahe hilayna ihti. Nange ko a makew hila kano ha Dotan.”
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Mataang ya po ye Jose, ket natamolaw la yaynan kakatongno na. Ket bayo ya miabot kanla, pinay-oopitan la yan pateyen.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 Hinabi la ha magha boy magha, “Ah! Anti yaynay mapanaynep!
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Tawoyna! Pateyen tawo ya. Pangayadi, iampag tawo ya ha libon ye bangkay na. Habiyen tawo lanon pinatey ya nin matubag a ayop. Bilewen tawo man no magkapeteg ye taynep na.”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Ha nange nan Reuben ye anhabiyen la, ket pinaghehpetan na yan iligtah ye Jose. Hinabi na, “Ahe. Ahe tawo yan pateyen.
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Adi yo yan pateyen. Iampag tawo yayna tana ha libon ha wangwang, noba adi tawo ya pahakitan.” Hinabi na yatew, ulita an-ihipen na yan iligtah lano ye Jose kanlan katongno la haka naya iudong kanan bapa la.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Kaya-bay ha nilumateng yaynay Jose kanlan kakatongno na, linoh-ok la ye matampa boy makadang a bado na,
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 ket in-ampag laya ha mamalan libon ye Jose.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ha nikno hila, ta mangan hilayna, ket main hilan natamolaw a maghay pangkat nin Ishmaelitan māgpanapolan a ibat ha Gilead. Hilay kakamilyo la ket main kakalgan didikado, tatambal boy pabango a an-ilakew la ha Egipto.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Haanin, hinabi nan Juda kanlan kakatongno na, “Homain kitawon pakinabang no pateyen tawo yay katongno tawo boy itayo ye pagkamatey na.
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Mamanged po, ilako tawo yayna tana kanlan Ishmaelita. Adi tawo yan pahakitan, ta mamaghay puhel tawo.” Ket inawo la.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Ha mahaley hilaynay Ishmaelitan māgpanapulan, in-awah la yay Jose, ket inlako laya ha alaga a luwampo a mital. Ket kinaget la yaynan Ishmaelita palakew ha Egipto.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Ha nag-udong yay Reuben ha libon, ahe na yayna nakit ye Jose. Ket uli ha tubat a lele na, giniwak nay bado na.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Nag-udong ya kanlan kakatongno na boy hinabi na, “Ahe yayna ha libon ye katongno tawo! Hinyay diyagen ko haanin?”
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Haanin, nanapo hila nin kambing, ket kingwa lay bado nan Jose haka la yan intamhaw ha daya ye bado na.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Pangayadi, inlakew lan impakit kanan bapa la ye matampa boy makadang a bado nan Jose, ket hinabi la, “Nakit mi yatin bado. Bilewen moya man no yabayti ye bado nan anak mo.”
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Nabalayan na yan tampol Jacob ye matampa boy makadang a bado, a wana, “Awo, bado nan anak ko yain! Pinatey yan matubag a ayop ye anak ko! Homain hapo a pinaytbayitan yan matubag a ayop ye laman na.”
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Ket giniwak nan Jacob ye bado na boy nagbado ya nin pampaneh. Inandangan na yay Jose nin makadang a panaon.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Niliwaliwa la yan kaganaan a aanak na, noba pahulong ateed ye pangandang na, a wana, “Paolayan yo koynan bengat! Ikamatey koy kalelean ko uli ha pagkamatey nan anak ko.” Ket tinangihan na yay Jose.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Ha nilumateng hilaynay Ishmaelitan māgpanapolan ha Egipto, inlako la yay Jose kanan Potifar, magha yan kapitan lan māgbantay ha palahyo nan Faraon.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.