Tiago 3
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Aok-bian arki! Anmuiꞌ tuaf amfaun anromin he nanoniꞌ apirsait ein. Naan reko msaꞌ! Mes mimnau, fin Uisneno of anparikas tar namnuut tuaf-tuaf reꞌ nanoniꞌ apirsait ein. Onaim kais anmuiꞌ tuaf reꞌ nanoniꞌ krafun-akrafun.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Hit arkit taꞌuab atsaan humaꞌ-humaꞌ. Mes tuaf reꞌ bisa nafreu naan in fefan, in bisa nꞌator in tuan amsaꞌ.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Tait iꞌtopeꞌ naꞌko bikaseꞌ. Hit bisa tꞌator bikaseꞌ he natuin hit romik, atteetk ahaa in afreu.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Aꞌtopeꞌ bian naꞌko bnao oe. Ain kouꞌ gui anfuu bnao oe neu-mneem natuin in romin. Kamudi aanꞌ-aanꞌ ahaa mmees, in bisa nꞌator naan abnao oe naan in aꞌnaon, natuin anaaꞌ abnao naan in romin.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 On naan amsaꞌ, hit fefak. Fefak reꞌ ia, aanꞌ-anaꞌ. Mes in meupn ein, maineun besi!
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Fefaf naan, on reꞌ ai piin ii nnuan on. Hit bisa tpaek hit fefak he tareuꞌ areꞌ kanan rasi. Hit fefak ia bisa nareuꞌ hit iꞌmoink ii no mes-meseꞌ. Rais amreꞌut amfaun nbi pah-pinan ia, anpoin naꞌko mansian ii in fefan. Ma niut reuꞌf ein sin aꞌnaak kouꞌ goe msaꞌ, npaek mansian ii in fefan he nanaob in mepun.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Mansian ii bisa nheek muiꞌ fui, rarit namausab sin he njarin muiꞌ aem. On naan amsaꞌ, kaun anonok, koro, ma ikaꞌ nbi tais je nanan.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Mes ka nmuiꞌ fa tuaf es fa feꞌ, reꞌ nꞌator naan in fefan. Natuin fefaf naan, baer amreꞌut es, reꞌ ka tꞌator taan ee fa. In on reꞌ raso reꞌ annoman nain hit aok ii, tar antea tmaet.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 — ausente —
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 — ausente —
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Ka neu fa he oe mataꞌ meseꞌ npuran napoitan oe miin reko ma miin mari.
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Ka neu fa he mauns ii nafua okaꞌbanaꞌ! Ma ka neu fa he peen ii napuin anggur! Fin roet ii ro he nafua ma nanees natuin in atrekan. Nahuum on reꞌ hit ka bisa fa he tkui oe reko naꞌko niuf miin mari.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Atoniꞌ reꞌ nahiin rasi natuin Uisneno In hinit, kais anpaas on ma kais naꞌnaeb in tuan. Fin in nahiin nak, in hinit naan naꞌuu naꞌko Uisneno. Maut he in nakriraꞌ in mahinin naan anbi ꞌmonit amneot.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 — ausente —
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 — ausente —
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Fin karu nmuiꞌ neek menas neu es, aiꞌ ammamoufun, of anmuiꞌ taisibu humaꞌ-humaꞌ, ma mansian ii anmoꞌen maufinu humaꞌ-humaꞌ.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Mes rais hinit reꞌ naꞌuu naꞌko Uisneno, es reꞌ ia: nahunu te in nmoeꞌ kit he tmoni kninuꞌ. Rarit in nfee kit neek rameꞌ es nok es, taꞌparan tahiin jok, atsabaar piut, ma neek teas. In aafn ii msaꞌ nmoeꞌ hit neek ii reko, troim he tmaturun ma tmabaab, tataibaꞌ tahiin rasi, ma ka tteib fa koti-mmaat teu biak ein.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Ma tuaf reꞌ nakriraꞌ raan mamut of napein in upan arekot. Naan on reꞌ atoniꞌ nseen fini, namuni te in napein nafaniꞌ in afan arekot.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.