Marcos 5
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NVI
1 Sa homkwe howk-menki mon lokin peykyay, Gerasa mo kipay mon.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Jisas hiy yeyk se lokriy hain menkin, uwr prueyn niohney piap-araw non hiykwe hye lonyay huon e le. Hiykwe uwrsa-sopok me lopru linon kreik yier ko se le.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Hiykwe uwrsa-sopok me lopru inon kreik yier mon-aw lwayr, seyr uwr prueyn hye liy ma-way-pruwmapruw orok ley. Mo ihey mo mays sen non hi, liy-ar so.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Hyo sune-iha mokwe, enekwei kraiar sen non po sakreik lokruok, sawk hiykwe enekwei enekwei, sen me leyma-say nok, ain hyo sune ko me okima-kei say ok. Uwr prueyn, krai non hye way-pruwmapruw yay ey hokwe korey lwak pa.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Eypok-arawh eypok arawh, hiykwe uwrsa-sopok me lopru inon kreik yier mon o, mnuw mon o, serey-aw lanio weyr-weyr wonkawk wonkawk wayr, seyr hyo owh arian se nak-ei prumapru, mein non.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Hiy Jisas se ma lira huon hokwe, hiykwe meiaw-ar kor-wak, hiykwe sa sau ne nok, Jisas so inour mon pamuow kampueys.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Seyr wouk-ok aiopey non senkin nuwnak-weyr-weyr me, “Jisas, God Seirpey Ayaw-ar ko so Ney, hunkwe hane penkin lon ley? Hakwe hne God se hokuaw senkin mesopok, hunkwe hane aw ipey-ar peie mon ok o!”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Hiykwe senkin sehe me, payhokuaw Jisas hiykwe senkin me, “Niohney piap-araw, uwr ohiy so owh ko se ar-ousne ha e!”
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Jisas hiy hye mesopok, “Hno uru hokwe poho?” Hiy mekow, “Hano uru hokwe, Ami, payhokuaw, hromkwe ompuay!”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Seyr hiykwe Jisas se hme kipay kamon mon mesu-ha lopa lwak e hrousohrou nuw-onseyn kraiay.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Huok orhey non hokwe mnuw-pawk ohriar serey lanio sayok-a.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Sa niohney piap-araw somokwe Jisas se senkin lonseyn, “Hunkwe hreme huok mo owh mon me-ha nok, hreme nak-isay yawriy, huok mo swaw mon.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Sa Jisas hiykwe hme ipan seme lon ha. Homkwe sa uwr sehe lokriy hain nok, huok mo owh mon lyawriy-sawriy. Huok somokwe sa mnuw-pawk ma ar-okin sapruw kawk nok mon seme nak-onsau onsau kumey ondeys ondeys pruw lowpway. Huok sohom mo meir hokwe sankaw, 2000.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Huok-kow-a-uwr homkwe sa hakan sakan nok nok, ok sokwe yier aiopey hay mon o, om paswaw yier aiopey sohiy so meykyay mon ma lwak sohom o, hme nuw-mesor nakian nakian kow ha. Uwrsa homkwe sa seme ley neyney ira, weynpaweyn serey ma lousne ke.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Hom Jisas so owh mon lousne menkin, homkwe sa uwr, paraw niohney piap-araw kraiar non liok hiy wakiawkeyn se lira. Hiykwe omeme owh ko po lie, seyr hyo mawkhow hokwe, yaprue po ma-lwak. Homkwe sa seme nuw-hok.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Uwrsa me kokwe, yor, uwr niohney piap-araw non se ma lousne o, huok o, uwr ma lira ha hom mesor kow.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Homkwe sa Jisas se sehe lonseyn, hmo kipay se lokriy hain e.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Jisas hiy yeyk mon lwawk menkin, uwr paraw niohney piap-araw non ma lwak liok, hiykwe sa Jisas se lonseyn, hiy siraw non-ey e.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Sawk Jisas hiykwe hye ipan lon pa, sa hiykwe hye senkin mekow, “Hunkwe a mon ley nok, hne Hakamay hiy pankaw hiy-mon e, seyr uron penkin lowk e, seme hno nioh siraw-aw me kwa mesor kow.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Uwr sohokwe sa sehe ley nok, yor, Jisas hiy hye ma hiymon ke Dekapolis mo kipay lowpwarowp mon lanio mesor kow. Uwrsa ma lonuayk homkwe sa uron preiryay.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jisas hiy howk-menki mon ma-lokuan menkin, uwrsa popua-hay homkwe, hyo owh mon nuw-hokruw, howk ki-someik mon.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Juda mo hokruw-a so hakamay prueyn, Jairus, hiykwe serey le. Hiy Jisas se lira menkin, hiykwe Jisas so sune mon makuayk nok,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Jisas se senkin lonseyn kraiay, “Hano ney swanyo nopre hokwe pau lokrue ohriar lwak. Hunkwe hno iha me hoko owh mon kekie e, sa hokwe yaprue ka lwak, seyr su ka lwayr.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Jisas hiykwe sa hye nion sehe non-ey. Uwrsa popua-hay hom seyn, siraw nwakwon nwakwon ey, seyr Jisas se nuw-awndiy kawk.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Sa prueyn hokwe serey non-wak. Hokwe nioh yia sankaw po ley wayr-wayr, iha seys mu nareysyar.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Hokwe dokta kraiar mo owh mon po nakey, seyr hoko mein-owon lowpwarowp po sasow lowpway. Sawk hok yaprue lwak e ma mon kokwe, hokwe enekwei enekwei piaparaw-ar nuw-wak.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Hokwe Jisas se ma mesor me lonuayk menkin, hokwe hyo meyki mon uwrsa mo ompok-aw ley nok, hyo saket ke sapou.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Payhokuaw, hokwe nanpanan, “Hakwe hyo owh ko omeme me-aw sapou ankin, hakwe yaprue po lwak a.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Hoko nioh hokwe sa enekwei sohiy nonaw kiynuw-onkane, seyr hokwe senkin lokinhre ir, hoko low kokwe po mon popriy kow.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Enekwei sohiy nonaw kokwe, Jisas hiykwe senkin nonkway, hyo krai har homkwe hye po lokriy hain. Hiykwe sa uwrsa mo ompok ko se swahre nok, senkin mesopok, “Hano owh ko omeme mokwe, posokwaw sapou so?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Hyo ki-wayh hom lonuayk me, “Hunkwe uwrsa hne ma awndiy kawk seme lira e, hai, hunkwe senkin panoke mesopok o, hne posokwaw sapou so?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Sawk Jisas hiykwe unsaney, hye ma sapou se lira e swahre-ahre ira nonaw lwak.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Sa sokukwe weynpaweyn hoko owh mon ma lousne ke lira nonkway menkin, hokwe hok non nak-kowkow ne nok, hye pamuow kampueys nok, ok-ar ke nuw-me-hrorsay kow lowpway.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jisas hiy hoke me, “Ney akwa, hno uron hane ma nanpanan kiykiy-ay hiykiaw-aw, hne po mon popriy kow. Hunkwe liwak marowhway yor non-aw kwa nakey e, seyr hno low hokwe hne ka lokriy hain.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Jisas hiy lohruw-a non-aw, uwr har Jairus so a ko homkwe le nok, Jairus se mekow, “Hno ney hokwe papo lokrue. Hiy-mon-sorasor-uwr se panoke ma-mon sese-yay o?”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Jisas hiykwe hmo ok somokwe, lonuayk lopa, sawk Juda mo hokruw-a so hakamay se kiy-me, “Hunkwe peie hok o, kwahnaw nanpanan kiykiy-ay e.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Hiykwe uwrsa har me hye nion non-ey e ipan lon lopa, sawk Pita o, Jems o, Jems so nay-ih Jon o, hme-aw me-huonokyaw nok.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Hom Jairus so a mon lousne menkin, Jisas hiykwe uwrsa hom moryak moryak me amor-ira. Homkwe eheyr aiopey hay nuw-yuk, seyr eheyr-yowp aiopey hay lyuk me.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Hiy lyawriy nok, hme me, “Homkwe panoke nuw-moryak moryak o? Homkwe eheyr panoke lyuk o? Ney okukwe lokrue pa, hokwe anwaw liawon.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Homkwe sawk hye kweyr kow. Hiykwe sa uwrsa me ki-apau mon seme me-su ha. Hiykwe sa-ney ko orih pouh uwrsa o, hyo ki-wayh pruompri-ar o, senkinaw huonok nok, ampok, ney hok ma liawon mon hiy-yawriy.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Jisas hiykwe sa-ney sohok ko iha ke nekie nok, hoke kiy-me, “Talita kum.” Ok sohok ko meyk-ar kokwe senkin, “Sa-ney paswaw akwa, hakwe hne me, loksian e.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Enekwei sohiy nonaw kokwe sa-ney sokukwe loksian nok, a mon lanio kwawk. Hoko yia mokwe sankaw, iha seys, mu nareysyar.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Sawk Jisas hiykwe hom unsaney me mesor kow ame kiynak-me-sous kupaku nok, hme me, sa-ney sokwe ayay har kow-a e.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.