Marcos 5

God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sa homkwe howk-menki mon lokin peykyay, Gerasa mo kipay mon.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jisas hiy yeyk se lokriy hain menkin, uwr prueyn niohney piap-araw non hiykwe hye lonyay huon e le. Hiykwe uwrsa-sopok me lopru linon kreik yier ko se le.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Hiykwe uwrsa-sopok me lopru inon kreik yier mon-aw lwayr, seyr uwr prueyn hye liy ma-way-pruwmapruw orok ley. Mo ihey mo mays sen non hi, liy-ar so.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Hyo sune-iha mokwe, enekwei kraiar sen non po sakreik lokruok, sawk hiykwe enekwei enekwei, sen me leyma-say nok, ain hyo sune ko me okima-kei say ok. Uwr prueyn, krai non hye way-pruwmapruw yay ey hokwe korey lwak pa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Eypok-arawh eypok arawh, hiykwe uwrsa-sopok me lopru inon kreik yier mon o, mnuw mon o, serey-aw lanio weyr-weyr wonkawk wonkawk wayr, seyr hyo owh arian se nak-ei prumapru, mein non.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Hiy Jisas se ma lira huon hokwe, hiykwe meiaw-ar kor-wak, hiykwe sa sau ne nok, Jisas so inour mon pamuow kampueys.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Seyr wouk-ok aiopey non senkin nuwnak-weyr-weyr me, “Jisas, God Seirpey Ayaw-ar ko so Ney, hunkwe hane penkin lon ley? Hakwe hne God se hokuaw senkin mesopok, hunkwe hane aw ipey-ar peie mon ok o!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Hiykwe senkin sehe me, payhokuaw Jisas hiykwe senkin me, “Niohney piap-araw, uwr ohiy so owh ko se ar-ousne ha e!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jisas hiy hye mesopok, “Hno uru hokwe poho?” Hiy mekow, “Hano uru hokwe, Ami, payhokuaw, hromkwe ompuay!”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Seyr hiykwe Jisas se hme kipay kamon mon mesu-ha lopa lwak e hrousohrou nuw-onseyn kraiay.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Huok orhey non hokwe mnuw-pawk ohriar serey lanio sayok-a.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Sa niohney piap-araw somokwe Jisas se senkin lonseyn, “Hunkwe hreme huok mo owh mon me-ha nok, hreme nak-isay yawriy, huok mo swaw mon.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Sa Jisas hiykwe hme ipan seme lon ha. Homkwe sa uwr sehe lokriy hain nok, huok mo owh mon lyawriy-sawriy. Huok somokwe sa mnuw-pawk ma ar-okin sapruw kawk nok mon seme nak-onsau onsau kumey ondeys ondeys pruw lowpway. Huok sohom mo meir hokwe sankaw, 2000.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Huok-kow-a-uwr homkwe sa hakan sakan nok nok, ok sokwe yier aiopey hay mon o, om paswaw yier aiopey sohiy so meykyay mon ma lwak sohom o, hme nuw-mesor nakian nakian kow ha. Uwrsa homkwe sa seme ley neyney ira, weynpaweyn serey ma lousne ke.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Hom Jisas so owh mon lousne menkin, homkwe sa uwr, paraw niohney piap-araw kraiar non liok hiy wakiawkeyn se lira. Hiykwe omeme owh ko po lie, seyr hyo mawkhow hokwe, yaprue po ma-lwak. Homkwe sa seme nuw-hok.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Uwrsa me kokwe, yor, uwr niohney piap-araw non se ma lousne o, huok o, uwr ma lira ha hom mesor kow.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Homkwe sa Jisas se sehe lonseyn, hmo kipay se lokriy hain e.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jisas hiy yeyk mon lwawk menkin, uwr paraw niohney piap-araw non ma lwak liok, hiykwe sa Jisas se lonseyn, hiy siraw non-ey e.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sawk Jisas hiykwe hye ipan lon pa, sa hiykwe hye senkin mekow, “Hunkwe a mon ley nok, hne Hakamay hiy pankaw hiy-mon e, seyr uron penkin lowk e, seme hno nioh siraw-aw me kwa mesor kow.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Uwr sohokwe sa sehe ley nok, yor, Jisas hiy hye ma hiymon ke Dekapolis mo kipay lowpwarowp mon lanio mesor kow. Uwrsa ma lonuayk homkwe sa uron preiryay.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jisas hiy howk-menki mon ma-lokuan menkin, uwrsa popua-hay homkwe, hyo owh mon nuw-hokruw, howk ki-someik mon.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Juda mo hokruw-a so hakamay prueyn, Jairus, hiykwe serey le. Hiy Jisas se lira menkin, hiykwe Jisas so sune mon makuayk nok,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Jisas se senkin lonseyn kraiay, “Hano ney swanyo nopre hokwe pau lokrue ohriar lwak. Hunkwe hno iha me hoko owh mon kekie e, sa hokwe yaprue ka lwak, seyr su ka lwayr.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Jisas hiykwe sa hye nion sehe non-ey. Uwrsa popua-hay hom seyn, siraw nwakwon nwakwon ey, seyr Jisas se nuw-awndiy kawk.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Sa prueyn hokwe serey non-wak. Hokwe nioh yia sankaw po ley wayr-wayr, iha seys mu nareysyar.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Hokwe dokta kraiar mo owh mon po nakey, seyr hoko mein-owon lowpwarowp po sasow lowpway. Sawk hok yaprue lwak e ma mon kokwe, hokwe enekwei enekwei piaparaw-ar nuw-wak.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Hokwe Jisas se ma mesor me lonuayk menkin, hokwe hyo meyki mon uwrsa mo ompok-aw ley nok, hyo saket ke sapou.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Payhokuaw, hokwe nanpanan, “Hakwe hyo owh ko omeme me-aw sapou ankin, hakwe yaprue po lwak a.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Hoko nioh hokwe sa enekwei sohiy nonaw kiynuw-onkane, seyr hokwe senkin lokinhre ir, hoko low kokwe po mon popriy kow.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Enekwei sohiy nonaw kokwe, Jisas hiykwe senkin nonkway, hyo krai har homkwe hye po lokriy hain. Hiykwe sa uwrsa mo ompok ko se swahre nok, senkin mesopok, “Hano owh ko omeme mokwe, posokwaw sapou so?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Hyo ki-wayh hom lonuayk me, “Hunkwe uwrsa hne ma awndiy kawk seme lira e, hai, hunkwe senkin panoke mesopok o, hne posokwaw sapou so?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Sawk Jisas hiykwe unsaney, hye ma sapou se lira e swahre-ahre ira nonaw lwak.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Sa sokukwe weynpaweyn hoko owh mon ma lousne ke lira nonkway menkin, hokwe hok non nak-kowkow ne nok, hye pamuow kampueys nok, ok-ar ke nuw-me-hrorsay kow lowpway.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisas hiy hoke me, “Ney akwa, hno uron hane ma nanpanan kiykiy-ay hiykiaw-aw, hne po mon popriy kow. Hunkwe liwak marowhway yor non-aw kwa nakey e, seyr hno low hokwe hne ka lokriy hain.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jisas hiy lohruw-a non-aw, uwr har Jairus so a ko homkwe le nok, Jairus se mekow, “Hno ney hokwe papo lokrue. Hiy-mon-sorasor-uwr se panoke ma-mon sese-yay o?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisas hiykwe hmo ok somokwe, lonuayk lopa, sawk Juda mo hokruw-a so hakamay se kiy-me, “Hunkwe peie hok o, kwahnaw nanpanan kiykiy-ay e.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Hiykwe uwrsa har me hye nion non-ey e ipan lon lopa, sawk Pita o, Jems o, Jems so nay-ih Jon o, hme-aw me-huonokyaw nok.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Hom Jairus so a mon lousne menkin, Jisas hiykwe uwrsa hom moryak moryak me amor-ira. Homkwe eheyr aiopey hay nuw-yuk, seyr eheyr-yowp aiopey hay lyuk me.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Hiy lyawriy nok, hme me, “Homkwe panoke nuw-moryak moryak o? Homkwe eheyr panoke lyuk o? Ney okukwe lokrue pa, hokwe anwaw liawon.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Homkwe sawk hye kweyr kow. Hiykwe sa uwrsa me ki-apau mon seme me-su ha. Hiykwe sa-ney ko orih pouh uwrsa o, hyo ki-wayh pruompri-ar o, senkinaw huonok nok, ampok, ney hok ma liawon mon hiy-yawriy.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jisas hiykwe sa-ney sohok ko iha ke nekie nok, hoke kiy-me, “Talita kum.” Ok sohok ko meyk-ar kokwe senkin, “Sa-ney paswaw akwa, hakwe hne me, loksian e.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Enekwei sohiy nonaw kokwe sa-ney sokukwe loksian nok, a mon lanio kwawk. Hoko yia mokwe sankaw, iha seys, mu nareysyar.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Sawk Jisas hiykwe hom unsaney me mesor kow ame kiynak-me-sous kupaku nok, hme me, sa-ney sokwe ayay har kow-a e.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.