Marcos 5
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs ARIB
1 Sa homkwe howk-menki mon lokin peykyay, Gerasa mo kipay mon.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jisas hiy yeyk se lokriy hain menkin, uwr prueyn niohney piap-araw non hiykwe hye lonyay huon e le. Hiykwe uwrsa-sopok me lopru linon kreik yier ko se le.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Hiykwe uwrsa-sopok me lopru inon kreik yier mon-aw lwayr, seyr uwr prueyn hye liy ma-way-pruwmapruw orok ley. Mo ihey mo mays sen non hi, liy-ar so.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Hyo sune-iha mokwe, enekwei kraiar sen non po sakreik lokruok, sawk hiykwe enekwei enekwei, sen me leyma-say nok, ain hyo sune ko me okima-kei say ok. Uwr prueyn, krai non hye way-pruwmapruw yay ey hokwe korey lwak pa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Eypok-arawh eypok arawh, hiykwe uwrsa-sopok me lopru inon kreik yier mon o, mnuw mon o, serey-aw lanio weyr-weyr wonkawk wonkawk wayr, seyr hyo owh arian se nak-ei prumapru, mein non.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Hiy Jisas se ma lira huon hokwe, hiykwe meiaw-ar kor-wak, hiykwe sa sau ne nok, Jisas so inour mon pamuow kampueys.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Seyr wouk-ok aiopey non senkin nuwnak-weyr-weyr me, “Jisas, God Seirpey Ayaw-ar ko so Ney, hunkwe hane penkin lon ley? Hakwe hne God se hokuaw senkin mesopok, hunkwe hane aw ipey-ar peie mon ok o!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Hiykwe senkin sehe me, payhokuaw Jisas hiykwe senkin me, “Niohney piap-araw, uwr ohiy so owh ko se ar-ousne ha e!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jisas hiy hye mesopok, “Hno uru hokwe poho?” Hiy mekow, “Hano uru hokwe, Ami, payhokuaw, hromkwe ompuay!”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Seyr hiykwe Jisas se hme kipay kamon mon mesu-ha lopa lwak e hrousohrou nuw-onseyn kraiay.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Huok orhey non hokwe mnuw-pawk ohriar serey lanio sayok-a.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Sa niohney piap-araw somokwe Jisas se senkin lonseyn, “Hunkwe hreme huok mo owh mon me-ha nok, hreme nak-isay yawriy, huok mo swaw mon.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Sa Jisas hiykwe hme ipan seme lon ha. Homkwe sa uwr sehe lokriy hain nok, huok mo owh mon lyawriy-sawriy. Huok somokwe sa mnuw-pawk ma ar-okin sapruw kawk nok mon seme nak-onsau onsau kumey ondeys ondeys pruw lowpway. Huok sohom mo meir hokwe sankaw, 2000.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Huok-kow-a-uwr homkwe sa hakan sakan nok nok, ok sokwe yier aiopey hay mon o, om paswaw yier aiopey sohiy so meykyay mon ma lwak sohom o, hme nuw-mesor nakian nakian kow ha. Uwrsa homkwe sa seme ley neyney ira, weynpaweyn serey ma lousne ke.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Hom Jisas so owh mon lousne menkin, homkwe sa uwr, paraw niohney piap-araw kraiar non liok hiy wakiawkeyn se lira. Hiykwe omeme owh ko po lie, seyr hyo mawkhow hokwe, yaprue po ma-lwak. Homkwe sa seme nuw-hok.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Uwrsa me kokwe, yor, uwr niohney piap-araw non se ma lousne o, huok o, uwr ma lira ha hom mesor kow.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Homkwe sa Jisas se sehe lonseyn, hmo kipay se lokriy hain e.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jisas hiy yeyk mon lwawk menkin, uwr paraw niohney piap-araw non ma lwak liok, hiykwe sa Jisas se lonseyn, hiy siraw non-ey e.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sawk Jisas hiykwe hye ipan lon pa, sa hiykwe hye senkin mekow, “Hunkwe a mon ley nok, hne Hakamay hiy pankaw hiy-mon e, seyr uron penkin lowk e, seme hno nioh siraw-aw me kwa mesor kow.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Uwr sohokwe sa sehe ley nok, yor, Jisas hiy hye ma hiymon ke Dekapolis mo kipay lowpwarowp mon lanio mesor kow. Uwrsa ma lonuayk homkwe sa uron preiryay.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jisas hiy howk-menki mon ma-lokuan menkin, uwrsa popua-hay homkwe, hyo owh mon nuw-hokruw, howk ki-someik mon.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Juda mo hokruw-a so hakamay prueyn, Jairus, hiykwe serey le. Hiy Jisas se lira menkin, hiykwe Jisas so sune mon makuayk nok,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Jisas se senkin lonseyn kraiay, “Hano ney swanyo nopre hokwe pau lokrue ohriar lwak. Hunkwe hno iha me hoko owh mon kekie e, sa hokwe yaprue ka lwak, seyr su ka lwayr.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jisas hiykwe sa hye nion sehe non-ey. Uwrsa popua-hay hom seyn, siraw nwakwon nwakwon ey, seyr Jisas se nuw-awndiy kawk.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Sa prueyn hokwe serey non-wak. Hokwe nioh yia sankaw po ley wayr-wayr, iha seys mu nareysyar.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Hokwe dokta kraiar mo owh mon po nakey, seyr hoko mein-owon lowpwarowp po sasow lowpway. Sawk hok yaprue lwak e ma mon kokwe, hokwe enekwei enekwei piaparaw-ar nuw-wak.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Hokwe Jisas se ma mesor me lonuayk menkin, hokwe hyo meyki mon uwrsa mo ompok-aw ley nok, hyo saket ke sapou.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Payhokuaw, hokwe nanpanan, “Hakwe hyo owh ko omeme me-aw sapou ankin, hakwe yaprue po lwak a.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Hoko nioh hokwe sa enekwei sohiy nonaw kiynuw-onkane, seyr hokwe senkin lokinhre ir, hoko low kokwe po mon popriy kow.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Enekwei sohiy nonaw kokwe, Jisas hiykwe senkin nonkway, hyo krai har homkwe hye po lokriy hain. Hiykwe sa uwrsa mo ompok ko se swahre nok, senkin mesopok, “Hano owh ko omeme mokwe, posokwaw sapou so?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Hyo ki-wayh hom lonuayk me, “Hunkwe uwrsa hne ma awndiy kawk seme lira e, hai, hunkwe senkin panoke mesopok o, hne posokwaw sapou so?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Sawk Jisas hiykwe unsaney, hye ma sapou se lira e swahre-ahre ira nonaw lwak.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Sa sokukwe weynpaweyn hoko owh mon ma lousne ke lira nonkway menkin, hokwe hok non nak-kowkow ne nok, hye pamuow kampueys nok, ok-ar ke nuw-me-hrorsay kow lowpway.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisas hiy hoke me, “Ney akwa, hno uron hane ma nanpanan kiykiy-ay hiykiaw-aw, hne po mon popriy kow. Hunkwe liwak marowhway yor non-aw kwa nakey e, seyr hno low hokwe hne ka lokriy hain.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jisas hiy lohruw-a non-aw, uwr har Jairus so a ko homkwe le nok, Jairus se mekow, “Hno ney hokwe papo lokrue. Hiy-mon-sorasor-uwr se panoke ma-mon sese-yay o?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisas hiykwe hmo ok somokwe, lonuayk lopa, sawk Juda mo hokruw-a so hakamay se kiy-me, “Hunkwe peie hok o, kwahnaw nanpanan kiykiy-ay e.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Hiykwe uwrsa har me hye nion non-ey e ipan lon lopa, sawk Pita o, Jems o, Jems so nay-ih Jon o, hme-aw me-huonokyaw nok.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Hom Jairus so a mon lousne menkin, Jisas hiykwe uwrsa hom moryak moryak me amor-ira. Homkwe eheyr aiopey hay nuw-yuk, seyr eheyr-yowp aiopey hay lyuk me.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Hiy lyawriy nok, hme me, “Homkwe panoke nuw-moryak moryak o? Homkwe eheyr panoke lyuk o? Ney okukwe lokrue pa, hokwe anwaw liawon.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Homkwe sawk hye kweyr kow. Hiykwe sa uwrsa me ki-apau mon seme me-su ha. Hiykwe sa-ney ko orih pouh uwrsa o, hyo ki-wayh pruompri-ar o, senkinaw huonok nok, ampok, ney hok ma liawon mon hiy-yawriy.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Jisas hiykwe sa-ney sohok ko iha ke nekie nok, hoke kiy-me, “Talita kum.” Ok sohok ko meyk-ar kokwe senkin, “Sa-ney paswaw akwa, hakwe hne me, loksian e.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Enekwei sohiy nonaw kokwe sa-ney sokukwe loksian nok, a mon lanio kwawk. Hoko yia mokwe sankaw, iha seys, mu nareysyar.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Sawk Jisas hiykwe hom unsaney me mesor kow ame kiynak-me-sous kupaku nok, hme me, sa-ney sokwe ayay har kow-a e.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.