Atos 9
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NVT
1 Enekwei sohokwe seyr Sol so uron ipey-ar Hakamay so ki-wayh me ma lokin kwor say ey hokwe, po lie prusow. Hiykwe sa Pris Makwey-uwr so owh mon ley nok, mesopok,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 hye mamey me mey kow ha e, Juda mo hokruw-a mo makwey-uwr, Damaskus mon ma lwak seme kow ey me. Mamey somokwe senkin me, “Sol hiykwe uwrsa, Jisas so meyki ma ley mokwe, kalabus-uwr me hieyn ka nekie okyaw nok nok, Jerusalem mon hiy-e.”
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Sol hiy Jerusalem se lokriy hain nok, Damaskus mon ley. Hiy Damaskus ohriar sok lwak liok menkin, sawk ey-yar ipey-ar nonkumey ko hiy hye maka-yar liy-awriy kwawk nak-swa-nein-yay.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Sol hiykwe ki mon sehe nak-makuayk hawon onuayk, ok kamon nonkumey ko hye senkin me se, “Sol, Sol, hunkwe hane yor piap-araw non payhokuaw mon yorpayor piapay o?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Hiy mesopok, “Hakamay, hai, hunkwe posokwaw so?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Sawk hunkwe kiy-oksian nok, taun mon ley. Serey kokwe mey, hwon meio ey ke po me-sorasor kow a.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Uwr Sol se nion ma non-ey somokwe ok lopa nakrok ira. Homkwe wouk-ok ke-aw lonuayk, sawk uwr-ar se lira pa.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sol hiykwe ki ko se loksian nok, hyo nene se kandah liok, hiy lira e. Sa liy lira ley. Hyekwe sawk iha non-aw nekie owk nak-ey, Damaskus mon.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Hiykwe eypok o, arawh o, krompri non, eym-eym-aw sankaw nak-iwak. Enekwei sohokwe hiykwe seyr ay apay nak-wak, seyr hu nak-owswa pa, siowp non-aw nak-wak.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Enekwei sohokwe seyr Jisas so ki-wayh prueyn hiykwe Damaskus mon lwak. Hyo uru hokwe Ananaias. Hiykwe owhnan kamon kokwe now ke hieyn liwak ira, Hakamay hiy hye senkin ma mesopok hokwe, “Ananaias.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Hakamay hiykwe sawk hye senkin mekow, “Hunkwe Judas so a, yerki kamon Yerki Luw-luw-aw ok ma me mon ma lwak mon ley e. Hunkwe uwr prueyn, yier Tarsus ko, Sol ok ma me se kwa mesopok nonkway, payhokuaw uwr sohokwe hane mesopok nonaw lwak.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Sol hiykwe now kamon po liwak ira, hne kokwe. Hiykwe senkin lira, uwr prueyn Ananaias ok ma me hiykwe hyo owh mon le nok, hyo iha ke hyo eir mon nekie, hiy ma-lira e.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananaias hiy ma-sahre me, “Hakamay ara, uwrsa lowpwarowp homkwe hane papo mekow, uwr sohiy so yor piap-araw, hno uwrsa Jerusalem ko me ma mon mokwe.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Hiykwe Damaskus mon sehe le, uwrsa hno uru se ma mesopok wayr seme nekie owk swakreik e. Seyr pris karmay homkwe hye krai ipey-ar po nak-me kow ha, mey sokwe meio ey hokwe.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Hakamay hiy makiy-me, “Kwa ley e, payhokuaw, hakwe hye papo liaup, hano mey ke meio ey hokwe. Seyr hano uru se me-kumay kow e, uwr-kayn irweyk me o, king me o, uwrsa Israel ko me o.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Hakiaw hye mesair kow ey, aw kraiar senkin senkin hiy hano uru se hokuaw nak-ok ey mokwe.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Sa Ananaias hiykwe sa sehe ley nok, a, Sol hiy ma lwayr mon lyawriy. Ananaias hiykwe Sol se hyo iha non hyo eir mon nekie nok, senkin nak-me, “Hano wayh Sol ara, Hakamay Jisas hiy hne yerki mon ma lousne hokwe, hanekwe hiykiaw sehe makiy-me-ha, hwon ma-lira e, seyr Niohney Pekney-weys hiy hne maka-wanohyay prusow e.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Peypey pa, ay-nam ke hieyn hokwe sawk hyo nene nareys-ar ko se sokwe lon-kair sow, hiy sa sehe ma-lira. Hiy loksian nok, hye hu mon prouk.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Sa hiy ayay ma-la menkin, hyo krai hokwe ma-lousne.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Sawk peypey pa, Sol hiykwe Juda mo hokruw-a mon ley nok, God so ok me senkin mesor kow, “Jisas hiykwe God so Ney-ar hiy non.”
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Uwrsa lowpwarowp Sol so ok me ma lonuayk mokwe, homkwe sa seme preiryay, sa senkin lohruw-a, “Ama, uwr hokwe mo sohiy non. Hiykwe Jerusalem mon kokwe, uwrsa Jisas so uru non ma mesopok wayr somokwe po mon piap-ay. Hiykwe erey sehe ma-le, uwrsa Jisas se ma nan kiykiy-ay seme kalabus-uwr me hieyn nekie okyaw nok nok, pris karmay mo owh mon hiy-ey.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Sawk God so ok, Sol hiy ma mesor kow somokwe, krai ipey-ar non nuw-wak. Hiykwe hme senkin mesair kumay kow, uwr Jisas sohokwe, hiykwe Krais, paraw God hiy ma nuw-iaup-ar hiy non. Sa uwrsa Juda ko Damaskus mon ma lwak homkwe sa seme nan sorpasor kawk, sawk hye ok har ma-sahre onuayk me lopa.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Enekwei kraiar po ley lowpway, sawk Juda homkwe homkiaw-aw hokruw nok, lohruw-a sakon kawk, Sol se lokin kwor okrue ey se.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Sawk Sol hiykwe hmo ouon-aw ok somokwe papo lonuayk. Eypok enekwei o, arawh enekwei o, Juda homkwe yier sohiy so hir so yerki-wouk mon-aw liwak sir ira wayr, hye lokin kwor okrue e.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Sawk arawh enekwei kamon lwak menkin, Sol so ki-wayh homkwe hye huonok nok, yier sohiy so hir mon hiy-mon ie. Sawk homkwe hye kokwe nonow hir nayh-meyk-yowp mon ma lahon kawk iarok mon kyor-nak-ok ha, pahweyr aiopey hay non.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Seyr Sol hiy Jerusalem mon le menkin, hiykwe ki-wayh serey suko me nion non-swapeykyay e mon liok. Sawk ki-wayh serey suko homkwe senkin nanpanan, hiykwe Jisas so ki-wayh-ar korey, homkwe sa hye sehe hok.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Sawk Sol se kokwe Barnabas hiy huonok nok, aposel mo owh mon hiy-ey. Hiykwe Sol hiy Hakamay se yerki mon ma lira o, seyr Hakamay hiy Sol se ok ma mekow o, seme nak-mesor nonkway kow.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Sa Sol hiykwe aposel me nion seme non-wak. Hiykwe yier Jerusalem hokwe uron hok lopa non lanio mesor kow, Hakamay so uru non hokwe.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Hiykwe God so ok-ihey kokwe seyr Juda, Grik-ok ma lohruw-a me nion non-on-seyrpaseyr ohruw-a. Homkwe sawk hye sehe lokin kwor e mon.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Hyo kristen-wayh hom senkin kiy-onuayk menkin, homkwe Sol se huonok nok, Sisaria mon hiy-ey. Sa Sisaria ko hokwe, hyekwe hyo om arian Tarsus mon ma-me-ha.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Sohiy so meyki hokwe sios Judia ko o, Galili ko o, Samaria ko o, sa yaprue seme nuw-wak marowhway. Niohney Pekney-weys so hiymon yor non kokwe homkwe yaprue nakrok, seyr uwrsa serey suko mo meir mokwe ayaw mon seme nonay nonay ie, seyr homkwe Hakamay se-aw hok perney wayr.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Enekwei Pita hiy kipay lowpwarowp serey ma lanio nok hokwe, hiykwe sa Lida mon ley, kristen-uwrsa serey ma lwak me nion non-wak e.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Serey mon kokwe hiykwe uwr prueyn se lonyay, hyo uru hokwe Ainias. Hyo oiow lowpwarowp mokwe papo lomposyay lowpway. Hyo yia mokwe sankaw nak-iawon wayr, iha sirom mu nareys-ar pruw non.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Sa Pita hiykwe Ainias se senkin me, “Ara, Jisas Krais hiykwe hne pa kiy-mon popriy kow, hunkwe kiy-oksian nok, hno mat ke kandohon popriy ihey.” Peypey pa, Ainias hiy sa sehe kiy-nuw-oksian iarok.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Uwrsa lowpwarowp Lida mon ma lwak sohom o, kipay Saron ko sohom o, hom senkin lira menkin, homkwe sawk Hakamay so meyki seme pyay.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Om Jopa hokwe, sa prueyn hokwe serey lwak. Hoko sa-u kokwe Tabita, sawk Grik-ok kokwe hokekwe Dorkas-ok me. Hokwe seyr Hakamay so ki-wayh prueyn, weynpaweyn yaprue o, uwrsa omeme lopa me ma hiy-mon wayr o, seme ma meio kow hok non.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Enekwei sohiy non kokwe hokwe peik nuw-wak, sa sokwe nak-okrue. Hoko owhi-sopok kokwe hu non hawr kow nok, ampok ayaw ko mon lway kwawk.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Yier Lida hokwe Jopa ohriar mon lwak. Hakamay so ki-wayh Jopa ko homkwe Pita hiy Lida mon ma lwak se lonuayk menkin, homkwe uwr prueys-ar se hyo owh mon me-ha. Hohkwe Pita se senkin mesopok kraiay, “Ara, hunkwe kwa saw-e, hromo owh mon.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Seseyn, Pita hiykwe loksian nok, hehe nion non-ey. Hiy lousne menkin, hye kokwe sawk ampok ayaw ko mon hiy-ie. Sa-win poya-poya homkwe eheyr lyuk nonaw hyo owh mon hokruw ne nok, hye saket o, owh ko omeme har o, Dorkas hok ma nak-pror, enekwei hok hme nion ma non-wak non seme me-sair kow.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita hiykwe sawk uwrsa serey ma lwak me ki apau mon me-sasay ha nok, God se pamuow kampueys mesopok. Seyr hiykwe sa sohok ko owhi-sopok ke swahre ira nok, kiy-me, “Tabita, loksian e.” Hok nene piy, Pita se ar-nuw-ira nok, loksian iwak.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pita hiykwe hoko iha ke nekie nok, hoke hiymon oksian iarok. Sawk Pita hiykwe uwrsa God se ma nan kiykiy-ay o, sa-win sohom o, seme ka-me-huonok nok, Tabita hok su ma ma-lwayr sokwe me-sair kow.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Sa ok seme nuw-sor nakian nakian, yier Jopa mo kipay lowpwarowp mon. Uwrsa kraiar hom ok sokwe lonuayk menkin, sawk Hakamay se sehe nanpanan kiykiy-ay.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pita hiykwe Jopa mon enekwei kraiar eyn senkin non-wayr. Hiykwe Saimon, bulmakau mo ohi me lei pau-say uwr se nion non-wak wayr.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.