Atos 9

God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Enekwei sohokwe seyr Sol so uron ipey-ar Hakamay so ki-wayh me ma lokin kwor say ey hokwe, po lie prusow. Hiykwe sa Pris Makwey-uwr so owh mon ley nok, mesopok,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 hye mamey me mey kow ha e, Juda mo hokruw-a mo makwey-uwr, Damaskus mon ma lwak seme kow ey me. Mamey somokwe senkin me, “Sol hiykwe uwrsa, Jisas so meyki ma ley mokwe, kalabus-uwr me hieyn ka nekie okyaw nok nok, Jerusalem mon hiy-e.”
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Sol hiy Jerusalem se lokriy hain nok, Damaskus mon ley. Hiy Damaskus ohriar sok lwak liok menkin, sawk ey-yar ipey-ar nonkumey ko hiy hye maka-yar liy-awriy kwawk nak-swa-nein-yay.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Sol hiykwe ki mon sehe nak-makuayk hawon onuayk, ok kamon nonkumey ko hye senkin me se, “Sol, Sol, hunkwe hane yor piap-araw non payhokuaw mon yorpayor piapay o?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Hiy mesopok, “Hakamay, hai, hunkwe posokwaw so?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Sawk hunkwe kiy-oksian nok, taun mon ley. Serey kokwe mey, hwon meio ey ke po me-sorasor kow a.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Uwr Sol se nion ma non-ey somokwe ok lopa nakrok ira. Homkwe wouk-ok ke-aw lonuayk, sawk uwr-ar se lira pa.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol hiykwe ki ko se loksian nok, hyo nene se kandah liok, hiy lira e. Sa liy lira ley. Hyekwe sawk iha non-aw nekie owk nak-ey, Damaskus mon.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Hiykwe eypok o, arawh o, krompri non, eym-eym-aw sankaw nak-iwak. Enekwei sohokwe hiykwe seyr ay apay nak-wak, seyr hu nak-owswa pa, siowp non-aw nak-wak.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Enekwei sohokwe seyr Jisas so ki-wayh prueyn hiykwe Damaskus mon lwak. Hyo uru hokwe Ananaias. Hiykwe owhnan kamon kokwe now ke hieyn liwak ira, Hakamay hiy hye senkin ma mesopok hokwe, “Ananaias.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Hakamay hiykwe sawk hye senkin mekow, “Hunkwe Judas so a, yerki kamon Yerki Luw-luw-aw ok ma me mon ma lwak mon ley e. Hunkwe uwr prueyn, yier Tarsus ko, Sol ok ma me se kwa mesopok nonkway, payhokuaw uwr sohokwe hane mesopok nonaw lwak.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Sol hiykwe now kamon po liwak ira, hne kokwe. Hiykwe senkin lira, uwr prueyn Ananaias ok ma me hiykwe hyo owh mon le nok, hyo iha ke hyo eir mon nekie, hiy ma-lira e.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananaias hiy ma-sahre me, “Hakamay ara, uwrsa lowpwarowp homkwe hane papo mekow, uwr sohiy so yor piap-araw, hno uwrsa Jerusalem ko me ma mon mokwe.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Hiykwe Damaskus mon sehe le, uwrsa hno uru se ma mesopok wayr seme nekie owk swakreik e. Seyr pris karmay homkwe hye krai ipey-ar po nak-me kow ha, mey sokwe meio ey hokwe.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Hakamay hiy makiy-me, “Kwa ley e, payhokuaw, hakwe hye papo liaup, hano mey ke meio ey hokwe. Seyr hano uru se me-kumay kow e, uwr-kayn irweyk me o, king me o, uwrsa Israel ko me o.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Hakiaw hye mesair kow ey, aw kraiar senkin senkin hiy hano uru se hokuaw nak-ok ey mokwe.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Sa Ananaias hiykwe sa sehe ley nok, a, Sol hiy ma lwayr mon lyawriy. Ananaias hiykwe Sol se hyo iha non hyo eir mon nekie nok, senkin nak-me, “Hano wayh Sol ara, Hakamay Jisas hiy hne yerki mon ma lousne hokwe, hanekwe hiykiaw sehe makiy-me-ha, hwon ma-lira e, seyr Niohney Pekney-weys hiy hne maka-wanohyay prusow e.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Peypey pa, ay-nam ke hieyn hokwe sawk hyo nene nareys-ar ko se sokwe lon-kair sow, hiy sa sehe ma-lira. Hiy loksian nok, hye hu mon prouk.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Sa hiy ayay ma-la menkin, hyo krai hokwe ma-lousne.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Sawk peypey pa, Sol hiykwe Juda mo hokruw-a mon ley nok, God so ok me senkin mesor kow, “Jisas hiykwe God so Ney-ar hiy non.”
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Uwrsa lowpwarowp Sol so ok me ma lonuayk mokwe, homkwe sa seme preiryay, sa senkin lohruw-a, “Ama, uwr hokwe mo sohiy non. Hiykwe Jerusalem mon kokwe, uwrsa Jisas so uru non ma mesopok wayr somokwe po mon piap-ay. Hiykwe erey sehe ma-le, uwrsa Jisas se ma nan kiykiy-ay seme kalabus-uwr me hieyn nekie okyaw nok nok, pris karmay mo owh mon hiy-ey.”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Sawk God so ok, Sol hiy ma mesor kow somokwe, krai ipey-ar non nuw-wak. Hiykwe hme senkin mesair kumay kow, uwr Jisas sohokwe, hiykwe Krais, paraw God hiy ma nuw-iaup-ar hiy non. Sa uwrsa Juda ko Damaskus mon ma lwak homkwe sa seme nan sorpasor kawk, sawk hye ok har ma-sahre onuayk me lopa.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Enekwei kraiar po ley lowpway, sawk Juda homkwe homkiaw-aw hokruw nok, lohruw-a sakon kawk, Sol se lokin kwor okrue ey se.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Sawk Sol hiykwe hmo ouon-aw ok somokwe papo lonuayk. Eypok enekwei o, arawh enekwei o, Juda homkwe yier sohiy so hir so yerki-wouk mon-aw liwak sir ira wayr, hye lokin kwor okrue e.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Sawk arawh enekwei kamon lwak menkin, Sol so ki-wayh homkwe hye huonok nok, yier sohiy so hir mon hiy-mon ie. Sawk homkwe hye kokwe nonow hir nayh-meyk-yowp mon ma lahon kawk iarok mon kyor-nak-ok ha, pahweyr aiopey hay non.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Seyr Sol hiy Jerusalem mon le menkin, hiykwe ki-wayh serey suko me nion non-swapeykyay e mon liok. Sawk ki-wayh serey suko homkwe senkin nanpanan, hiykwe Jisas so ki-wayh-ar korey, homkwe sa hye sehe hok.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Sawk Sol se kokwe Barnabas hiy huonok nok, aposel mo owh mon hiy-ey. Hiykwe Sol hiy Hakamay se yerki mon ma lira o, seyr Hakamay hiy Sol se ok ma mekow o, seme nak-mesor nonkway kow.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Sa Sol hiykwe aposel me nion seme non-wak. Hiykwe yier Jerusalem hokwe uron hok lopa non lanio mesor kow, Hakamay so uru non hokwe.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Hiykwe God so ok-ihey kokwe seyr Juda, Grik-ok ma lohruw-a me nion non-on-seyrpaseyr ohruw-a. Homkwe sawk hye sehe lokin kwor e mon.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Hyo kristen-wayh hom senkin kiy-onuayk menkin, homkwe Sol se huonok nok, Sisaria mon hiy-ey. Sa Sisaria ko hokwe, hyekwe hyo om arian Tarsus mon ma-me-ha.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Sohiy so meyki hokwe sios Judia ko o, Galili ko o, Samaria ko o, sa yaprue seme nuw-wak marowhway. Niohney Pekney-weys so hiymon yor non kokwe homkwe yaprue nakrok, seyr uwrsa serey suko mo meir mokwe ayaw mon seme nonay nonay ie, seyr homkwe Hakamay se-aw hok perney wayr.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Enekwei Pita hiy kipay lowpwarowp serey ma lanio nok hokwe, hiykwe sa Lida mon ley, kristen-uwrsa serey ma lwak me nion non-wak e.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Serey mon kokwe hiykwe uwr prueyn se lonyay, hyo uru hokwe Ainias. Hyo oiow lowpwarowp mokwe papo lomposyay lowpway. Hyo yia mokwe sankaw nak-iawon wayr, iha sirom mu nareys-ar pruw non.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Sa Pita hiykwe Ainias se senkin me, “Ara, Jisas Krais hiykwe hne pa kiy-mon popriy kow, hunkwe kiy-oksian nok, hno mat ke kandohon popriy ihey.” Peypey pa, Ainias hiy sa sehe kiy-nuw-oksian iarok.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Uwrsa lowpwarowp Lida mon ma lwak sohom o, kipay Saron ko sohom o, hom senkin lira menkin, homkwe sawk Hakamay so meyki seme pyay.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Om Jopa hokwe, sa prueyn hokwe serey lwak. Hoko sa-u kokwe Tabita, sawk Grik-ok kokwe hokekwe Dorkas-ok me. Hokwe seyr Hakamay so ki-wayh prueyn, weynpaweyn yaprue o, uwrsa omeme lopa me ma hiy-mon wayr o, seme ma meio kow hok non.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Enekwei sohiy non kokwe hokwe peik nuw-wak, sa sokwe nak-okrue. Hoko owhi-sopok kokwe hu non hawr kow nok, ampok ayaw ko mon lway kwawk.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Yier Lida hokwe Jopa ohriar mon lwak. Hakamay so ki-wayh Jopa ko homkwe Pita hiy Lida mon ma lwak se lonuayk menkin, homkwe uwr prueys-ar se hyo owh mon me-ha. Hohkwe Pita se senkin mesopok kraiay, “Ara, hunkwe kwa saw-e, hromo owh mon.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Seseyn, Pita hiykwe loksian nok, hehe nion non-ey. Hiy lousne menkin, hye kokwe sawk ampok ayaw ko mon hiy-ie. Sa-win poya-poya homkwe eheyr lyuk nonaw hyo owh mon hokruw ne nok, hye saket o, owh ko omeme har o, Dorkas hok ma nak-pror, enekwei hok hme nion ma non-wak non seme me-sair kow.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pita hiykwe sawk uwrsa serey ma lwak me ki apau mon me-sasay ha nok, God se pamuow kampueys mesopok. Seyr hiykwe sa sohok ko owhi-sopok ke swahre ira nok, kiy-me, “Tabita, loksian e.” Hok nene piy, Pita se ar-nuw-ira nok, loksian iwak.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pita hiykwe hoko iha ke nekie nok, hoke hiymon oksian iarok. Sawk Pita hiykwe uwrsa God se ma nan kiykiy-ay o, sa-win sohom o, seme ka-me-huonok nok, Tabita hok su ma ma-lwayr sokwe me-sair kow.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Sa ok seme nuw-sor nakian nakian, yier Jopa mo kipay lowpwarowp mon. Uwrsa kraiar hom ok sokwe lonuayk menkin, sawk Hakamay se sehe nanpanan kiykiy-ay.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita hiykwe Jopa mon enekwei kraiar eyn senkin non-wayr. Hiykwe Saimon, bulmakau mo ohi me lei pau-say uwr se nion non-wak wayr.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.