Atos 9
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NTLH
1 Enekwei sohokwe seyr Sol so uron ipey-ar Hakamay so ki-wayh me ma lokin kwor say ey hokwe, po lie prusow. Hiykwe sa Pris Makwey-uwr so owh mon ley nok, mesopok,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 hye mamey me mey kow ha e, Juda mo hokruw-a mo makwey-uwr, Damaskus mon ma lwak seme kow ey me. Mamey somokwe senkin me, “Sol hiykwe uwrsa, Jisas so meyki ma ley mokwe, kalabus-uwr me hieyn ka nekie okyaw nok nok, Jerusalem mon hiy-e.”
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Sol hiy Jerusalem se lokriy hain nok, Damaskus mon ley. Hiy Damaskus ohriar sok lwak liok menkin, sawk ey-yar ipey-ar nonkumey ko hiy hye maka-yar liy-awriy kwawk nak-swa-nein-yay.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Sol hiykwe ki mon sehe nak-makuayk hawon onuayk, ok kamon nonkumey ko hye senkin me se, “Sol, Sol, hunkwe hane yor piap-araw non payhokuaw mon yorpayor piapay o?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Hiy mesopok, “Hakamay, hai, hunkwe posokwaw so?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Sawk hunkwe kiy-oksian nok, taun mon ley. Serey kokwe mey, hwon meio ey ke po me-sorasor kow a.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Uwr Sol se nion ma non-ey somokwe ok lopa nakrok ira. Homkwe wouk-ok ke-aw lonuayk, sawk uwr-ar se lira pa.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sol hiykwe ki ko se loksian nok, hyo nene se kandah liok, hiy lira e. Sa liy lira ley. Hyekwe sawk iha non-aw nekie owk nak-ey, Damaskus mon.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Hiykwe eypok o, arawh o, krompri non, eym-eym-aw sankaw nak-iwak. Enekwei sohokwe hiykwe seyr ay apay nak-wak, seyr hu nak-owswa pa, siowp non-aw nak-wak.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Enekwei sohokwe seyr Jisas so ki-wayh prueyn hiykwe Damaskus mon lwak. Hyo uru hokwe Ananaias. Hiykwe owhnan kamon kokwe now ke hieyn liwak ira, Hakamay hiy hye senkin ma mesopok hokwe, “Ananaias.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Hakamay hiykwe sawk hye senkin mekow, “Hunkwe Judas so a, yerki kamon Yerki Luw-luw-aw ok ma me mon ma lwak mon ley e. Hunkwe uwr prueyn, yier Tarsus ko, Sol ok ma me se kwa mesopok nonkway, payhokuaw uwr sohokwe hane mesopok nonaw lwak.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Sol hiykwe now kamon po liwak ira, hne kokwe. Hiykwe senkin lira, uwr prueyn Ananaias ok ma me hiykwe hyo owh mon le nok, hyo iha ke hyo eir mon nekie, hiy ma-lira e.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananaias hiy ma-sahre me, “Hakamay ara, uwrsa lowpwarowp homkwe hane papo mekow, uwr sohiy so yor piap-araw, hno uwrsa Jerusalem ko me ma mon mokwe.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Hiykwe Damaskus mon sehe le, uwrsa hno uru se ma mesopok wayr seme nekie owk swakreik e. Seyr pris karmay homkwe hye krai ipey-ar po nak-me kow ha, mey sokwe meio ey hokwe.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Hakamay hiy makiy-me, “Kwa ley e, payhokuaw, hakwe hye papo liaup, hano mey ke meio ey hokwe. Seyr hano uru se me-kumay kow e, uwr-kayn irweyk me o, king me o, uwrsa Israel ko me o.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Hakiaw hye mesair kow ey, aw kraiar senkin senkin hiy hano uru se hokuaw nak-ok ey mokwe.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Sa Ananaias hiykwe sa sehe ley nok, a, Sol hiy ma lwayr mon lyawriy. Ananaias hiykwe Sol se hyo iha non hyo eir mon nekie nok, senkin nak-me, “Hano wayh Sol ara, Hakamay Jisas hiy hne yerki mon ma lousne hokwe, hanekwe hiykiaw sehe makiy-me-ha, hwon ma-lira e, seyr Niohney Pekney-weys hiy hne maka-wanohyay prusow e.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Peypey pa, ay-nam ke hieyn hokwe sawk hyo nene nareys-ar ko se sokwe lon-kair sow, hiy sa sehe ma-lira. Hiy loksian nok, hye hu mon prouk.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Sa hiy ayay ma-la menkin, hyo krai hokwe ma-lousne.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Sawk peypey pa, Sol hiykwe Juda mo hokruw-a mon ley nok, God so ok me senkin mesor kow, “Jisas hiykwe God so Ney-ar hiy non.”
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Uwrsa lowpwarowp Sol so ok me ma lonuayk mokwe, homkwe sa seme preiryay, sa senkin lohruw-a, “Ama, uwr hokwe mo sohiy non. Hiykwe Jerusalem mon kokwe, uwrsa Jisas so uru non ma mesopok wayr somokwe po mon piap-ay. Hiykwe erey sehe ma-le, uwrsa Jisas se ma nan kiykiy-ay seme kalabus-uwr me hieyn nekie okyaw nok nok, pris karmay mo owh mon hiy-ey.”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Sawk God so ok, Sol hiy ma mesor kow somokwe, krai ipey-ar non nuw-wak. Hiykwe hme senkin mesair kumay kow, uwr Jisas sohokwe, hiykwe Krais, paraw God hiy ma nuw-iaup-ar hiy non. Sa uwrsa Juda ko Damaskus mon ma lwak homkwe sa seme nan sorpasor kawk, sawk hye ok har ma-sahre onuayk me lopa.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Enekwei kraiar po ley lowpway, sawk Juda homkwe homkiaw-aw hokruw nok, lohruw-a sakon kawk, Sol se lokin kwor okrue ey se.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Sawk Sol hiykwe hmo ouon-aw ok somokwe papo lonuayk. Eypok enekwei o, arawh enekwei o, Juda homkwe yier sohiy so hir so yerki-wouk mon-aw liwak sir ira wayr, hye lokin kwor okrue e.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Sawk arawh enekwei kamon lwak menkin, Sol so ki-wayh homkwe hye huonok nok, yier sohiy so hir mon hiy-mon ie. Sawk homkwe hye kokwe nonow hir nayh-meyk-yowp mon ma lahon kawk iarok mon kyor-nak-ok ha, pahweyr aiopey hay non.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Seyr Sol hiy Jerusalem mon le menkin, hiykwe ki-wayh serey suko me nion non-swapeykyay e mon liok. Sawk ki-wayh serey suko homkwe senkin nanpanan, hiykwe Jisas so ki-wayh-ar korey, homkwe sa hye sehe hok.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Sawk Sol se kokwe Barnabas hiy huonok nok, aposel mo owh mon hiy-ey. Hiykwe Sol hiy Hakamay se yerki mon ma lira o, seyr Hakamay hiy Sol se ok ma mekow o, seme nak-mesor nonkway kow.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Sa Sol hiykwe aposel me nion seme non-wak. Hiykwe yier Jerusalem hokwe uron hok lopa non lanio mesor kow, Hakamay so uru non hokwe.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Hiykwe God so ok-ihey kokwe seyr Juda, Grik-ok ma lohruw-a me nion non-on-seyrpaseyr ohruw-a. Homkwe sawk hye sehe lokin kwor e mon.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Hyo kristen-wayh hom senkin kiy-onuayk menkin, homkwe Sol se huonok nok, Sisaria mon hiy-ey. Sa Sisaria ko hokwe, hyekwe hyo om arian Tarsus mon ma-me-ha.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Sohiy so meyki hokwe sios Judia ko o, Galili ko o, Samaria ko o, sa yaprue seme nuw-wak marowhway. Niohney Pekney-weys so hiymon yor non kokwe homkwe yaprue nakrok, seyr uwrsa serey suko mo meir mokwe ayaw mon seme nonay nonay ie, seyr homkwe Hakamay se-aw hok perney wayr.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Enekwei Pita hiy kipay lowpwarowp serey ma lanio nok hokwe, hiykwe sa Lida mon ley, kristen-uwrsa serey ma lwak me nion non-wak e.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Serey mon kokwe hiykwe uwr prueyn se lonyay, hyo uru hokwe Ainias. Hyo oiow lowpwarowp mokwe papo lomposyay lowpway. Hyo yia mokwe sankaw nak-iawon wayr, iha sirom mu nareys-ar pruw non.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Sa Pita hiykwe Ainias se senkin me, “Ara, Jisas Krais hiykwe hne pa kiy-mon popriy kow, hunkwe kiy-oksian nok, hno mat ke kandohon popriy ihey.” Peypey pa, Ainias hiy sa sehe kiy-nuw-oksian iarok.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Uwrsa lowpwarowp Lida mon ma lwak sohom o, kipay Saron ko sohom o, hom senkin lira menkin, homkwe sawk Hakamay so meyki seme pyay.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Om Jopa hokwe, sa prueyn hokwe serey lwak. Hoko sa-u kokwe Tabita, sawk Grik-ok kokwe hokekwe Dorkas-ok me. Hokwe seyr Hakamay so ki-wayh prueyn, weynpaweyn yaprue o, uwrsa omeme lopa me ma hiy-mon wayr o, seme ma meio kow hok non.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Enekwei sohiy non kokwe hokwe peik nuw-wak, sa sokwe nak-okrue. Hoko owhi-sopok kokwe hu non hawr kow nok, ampok ayaw ko mon lway kwawk.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Yier Lida hokwe Jopa ohriar mon lwak. Hakamay so ki-wayh Jopa ko homkwe Pita hiy Lida mon ma lwak se lonuayk menkin, homkwe uwr prueys-ar se hyo owh mon me-ha. Hohkwe Pita se senkin mesopok kraiay, “Ara, hunkwe kwa saw-e, hromo owh mon.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Seseyn, Pita hiykwe loksian nok, hehe nion non-ey. Hiy lousne menkin, hye kokwe sawk ampok ayaw ko mon hiy-ie. Sa-win poya-poya homkwe eheyr lyuk nonaw hyo owh mon hokruw ne nok, hye saket o, owh ko omeme har o, Dorkas hok ma nak-pror, enekwei hok hme nion ma non-wak non seme me-sair kow.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Pita hiykwe sawk uwrsa serey ma lwak me ki apau mon me-sasay ha nok, God se pamuow kampueys mesopok. Seyr hiykwe sa sohok ko owhi-sopok ke swahre ira nok, kiy-me, “Tabita, loksian e.” Hok nene piy, Pita se ar-nuw-ira nok, loksian iwak.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Pita hiykwe hoko iha ke nekie nok, hoke hiymon oksian iarok. Sawk Pita hiykwe uwrsa God se ma nan kiykiy-ay o, sa-win sohom o, seme ka-me-huonok nok, Tabita hok su ma ma-lwayr sokwe me-sair kow.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Sa ok seme nuw-sor nakian nakian, yier Jopa mo kipay lowpwarowp mon. Uwrsa kraiar hom ok sokwe lonuayk menkin, sawk Hakamay se sehe nanpanan kiykiy-ay.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita hiykwe Jopa mon enekwei kraiar eyn senkin non-wayr. Hiykwe Saimon, bulmakau mo ohi me lei pau-say uwr se nion non-wak wayr.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.