Atos 4
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NAA
1 Sa pris har o, Sadyusi har o, seyr God so a pekney-weys se hiy-wayr sosor uwr mo hakamay o, homkwe Pita, Jon leys so mon le, hoh ok uwrsa me mesor kow nonaw ma lwak non.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Homkwe sa kasaw seme lon-hohuaw, payhokuaw aposel prueysyar sohokwe uwrsa me senkin hiymon sorasor, Jisas hiy lokrue ko se ma loksian so meykyar kokwe senkin, uwrsa paraw ma lokrue hom ya ma-loksian a.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Sa homkwe hehe nekie nok nok, nak-okin sakawk iarok nayr, payhokuaw ey hiy pa lokin eym ohriar. Hehe kokwe sawk enekwei leikmon sok mesopok me-sor-a-sor nonkway popriy e nan.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Sawk ok Pita, Jon leys hoh ma non-mesor kow somokwe uwrsa kraiar homkwe sa uron seme nan kiykiy-ay. Uwrsa Jisas se uron ma nan kiykiy-ay mo meir mokwe sankaw nuw-ie, 5000.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Eypok kamon hokwe Juda mo peyrmawk liarok uwr hom o, hmo uwr hakamay o, sow ke hiymon-sorasor uwr o, homkwe sa Jerusalem mon seme hokruw.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Pris Makwey-uwr Anas hiykiaw o, Kaiafas o, Jon o, Aleksander o, homkwe serey lwak. Seyr uwr har, Pris Makwey-uwr so uwr-ku ko hom seyn, siraw non-hokruw.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Homkwe Pita, Jon leys se hmo inour mon me-sasay iarok nok, hehe senkin mesopok, “Hohkwe uwr ohokwe krai penkin non makiy-mon anio so? Seyr poso uru non meio so?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Sa Pita, Niohney Pekney-weys hyo uron mon ma nuw-wanohyay prusow, hiykwe sa hme senkin ma-sahre mekow, “Israel mo peyrmawk liarok uwr o, uwr hakamay o, kwa lonuayk.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Hmey, homkwe pokon kokwe hrere enkin mesopok e mon o, uwr owh ma lomposyay sohokwe, hrorkwe krai penkin non mon popriy ihey kow so?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Hom o, uwrsa lowpwarowp Israel ko o, homkwe senkin nonkway e, uwr erey ma kiy-orok ohokwe, Jisas Krais Nasaret ko so uru non po mon popriy kow. Hiykwe hmo inour mon yaprue sehe ma-lanio. Jisas se kokwe, homkwe now mon po lokin pror kawk sawan okrue, sawk God hiykwe hye lokrue ko se po ma-me-sian.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 God so mamey porih hokwe mo Jisas se senkin lohruw-a, hiykwe
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Huonok prosue mey kokwe, uwr prueyn so mon lirway pa, payhokuaw, uru kamon nonkumey so ouon mon ma lwak hreme huonok prosue ey hokwe, korey lwak pey.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Juda mo uwr hakamay homkwe senkin lira preiryay, Pita, Jon leys hoh, ok ma mesor hokwe, pase hok e. Juda homkwe nonkway, Pita, Jon leys hohkwe skul mon ley pa, seyr hohkwe uwr nonkway aiopey hay non korey. Sawk hehe kokwe senkin ma-nanpanan nonkway, hohkwe uwr, paraw Jisas se nion ma non-anio hom non.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Sawk homkwe hehe kokwe ok kamon ke liy ma-sahre me ley. Payhokuaw, homkwe uwr Pita, Jon leys hoh ma mon popriy kow sohokwe, hehe nion non-orok se lira.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Sa Pita, Jon leys se kokwe Juda mo kaunsil mo uwr hakamay homkwe ki apau mon me-sasay ha. Hoh non-ey menkin, sa homkiaw-aw senkin liwak sir ohruw-a.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Homkwe sa senkin mesopok, “Hromkwe uwr prueysyar ohokwe penkin lon ey so? Uwrsa lowpwarowp Jerusalem mon ma lwayr homkwe senkin po nuw-nonkway, hohkwe meir krai non me po nuw-meio ousne, seyr hromkwe liy me warei-arei ley, meir krai non sokukwe lousne pa.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Sawk ok okukwe uwrsa kipay meiaw ko hom lonuayk lak. Sa hromkwe hehe senkin me-sous ey, hohkwe Jisas so uru hokwe unsaney me peie ma-lanio mesor kow o.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Homkwe senkin lohruw-a nok, hehe ma-me-huonok. Homkwe sa hehe kokwe senkin sehe me-kupaku kraipakrai, “Hohkwe uwrsa me Jisas so uru non peie ma-mesor kow o, seyr hyo uru non peie mahiy-mon sorasor o.”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Sawk Pita, Jon leys hohkwe hmo ok me senkin ma-sahre onuayk me, “Hai, homkiaw-ayay penkin nan o, yor yaprue-ar God so nene mon kokwe, pohok non ko? Hrorkwe hme lonuayk me e, hrorkwe God se lonuayk me e?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Hroro woki kokwe prorpam liy lwak ley. Payhokuaw, hrorkwe yor hror ma lira o, ok, hror ma non-onuayk o, somokwe hrorkwe non-mesor hrorsay lowpway ey.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Sa kaunsil homkwe hehe kokwe ok har me nak-me hok-a-hok kupaku nok, isay ha. Homkwe yerki hehe ma-mon piapay ey se pawk lokruok. Payhokuaw, unsaney lowpwarowp homkwe God so uru se ayaw mon nak-ie, uwr sehe ma mon popriy kow hokwe.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Uwr, Pita, Jon leys hoh ma-mon meyo meyo popriy kow sohokwe, hyo yia mokwe 40 so eir mon lwak.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Juda mo kaunsil hom Pita, Jon leys se kumay mon isay ha menkin, hohkwe sa hoho kristen-wayh hmo owh mon ma-ley. Hohkwe hme kokwe ok lowpwarowp pris karmay o, Juda mo hakamay o, hom ma sor kow seme lohruw-a kow.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Hom ok seme lonuayk menkin, hom lowpwarowp sa uron siraw-aw senkin mesopok, “Hakamay Seirpey-ar ara, hunkwe nonkumey o, ki o, sour-yawp-ar o, seme po monhre. Seyr omeme lowpwarowp serey ma lwak sohom o, seme nak-monhre lowpway.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Paraw kokwe hunkwe Niohney Pekney-weys so kueir nonaw hromo iwey-nawp Devit so woki nonaw senkin lohruw-a,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 King, kipay lowpwarowp ko homkwe pa lonhan onhan koruay, aw lono ey me. Seyr hmo uwr hakamay homkwe suhway seme swa-hokruw, God Hakamay se o, uwr God hiy ma neyr iaup sohiy o, hehe mon piapay e.’ Sng 2:1-2
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Okar, yier ohokwe, Herot, Pontius Pailat leys o, uwr-kayn irweyk o, Israel-uwr o, homkwe hno Mey-uwr Pekney-weys Jisas, hwon ma liaup se aw lono e po swa-hokruw onsan kawk.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Enekwei hom yor sokwe ma mon hokwe, homkwe hno uron so meyki mon ley. Payhokuaw, paraw kokwe hunkiaw hno krai arian non po me-sakon kawk, yor Jisas se ma lokin kwor okrue ey sohiy ma lousne hokwe.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Hakamay, pokon kokwe hunkwe ok lowpwarowp hreme ma me hok-a-hok eme kwa nanpanan. Seyr hunkwe hno mey-uwr hreme kwa hiy-mon kraipakrai, hno ok ke krai ipey-ar non hok lopa mesor kow ey.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Seyr hunkwe hno iha kokwe peik-uwr me kwa maka-nekie sasowriy sow kow. Seyr hunkwe meir suwon o, mey krai non o, seme kwa meio ousne, hno Mey-uwr Pekney-weys Jisas so uru arian non.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Hom ma mesopok so meyki hokwe, sawk a, hom ma mesopok sohokwe nuw-wei-a-wei. Seyr Niohney Pekney-weys hiykwe sa hme kiynuw-wanohyay prusow liy-ay. Homkwe sa God so ok me krai ipey-ar non hok lopa seme nak-mesor kow.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Uwrsa lowpwarowp Jisas se uron ma nan kiykiy-ay homkwe uron kamon-aw-aw lwak. Hmo prueyn hiykwe hyo omeme arian mokwe senkin ma-me pa, “Omeme omokwe hano nian-aw-aw.” Korey, omeme lowpwarowp mokwe mo suhway mo.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Aposel homkwe Hakamay Jisas hiy ma ma-loksian sehe krai ipey-ar non mesor kumay kow. Sa God so maym kow yor seirpey hokwe hme lowpwarowp me nion non-wak.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Hmo uwr prueyn sa prueyn, ayay-omeme ohna ma lwak lopa. Payhokuaw, enekwei har mokwe, uwr ki non o, uwr a non o, homkwe uwr har me meinowon non isay nakway. Sawk meinowon, hmo omeme ko me ma lonok somokwe, nak-e nok,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 aposel mo iha mon kow. Sa aposel hom, uwrsa ayay-omeme ohna ma lwak seme lowndiy kow.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Seyr uwr prueyn hiykwe serey lwak, hiykwe Livai prueyn, oion-waw Saiprus ko. Hyo uru hokwe Josep, seyr aposel homkwe hyekwe uru kamon senkin ma-nakinariy kow, Barnabas. Uru sohiy so meyk-ar hokwe senkin, “Uwrsa mo uron me hiy-me woro woro ihey ey.”
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Hiykwe hyo ki kopi kamon se uwr prueyn se isay nakway nok, mein-owon hiy ma lonok sokukwe, hiykwe nak-e nok, sa aposel mo iha mon kow.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.