Atos 16
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NVT
1 Pol hiykwe Derbe mon ley nok, Listra mon ma-nakey. Yier Listra mon kokwe kristen prueyn hiykwe serey lwak, hyo uru hokwe Timoti. Hyo pouh kokwe seyr kristen, hokwe Juda-sa. Sawk hyo orih hiykwe Grik-uwr.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Kristen lowpwarowp Listra ko o, Aikoniam ko o, homkwe Timoti so weynpaweyn me yaprue lira me.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Sa Pol hiykwe Timoti se huonok e sehe nanpanan, hehe nion non-ey e. Hiykwe Timoti so owh-ohi se sehe lei ampru sow kow. Yor sokukwe Pol hiykwe Juda-uwr serey ma lwak me hokuaw meio. Payhokuaw, hom lowpwarowp senkin nonkway, Timoti so orih hiykwe Grik-uwr.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Hom taun lowpwarowp serey ma ley mokwe, homkwe ok, paraw aposel-om o, sios makwey-uwr-om o, Jerusalem mon ma lohruw-a sakon kawk mey nok somokwe, kristen me ma-sahre mesor kow, hom ok seme pyay e.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Pol hiy sios lowpwarowp me senkin hiy-mesor menkin, uwrsa mo uron God se ma nan kiykiy-ay mokwe sa krai nuw-wak. Seyr hmo meir mokwe enekwei enekwei ayaw mon nuw-ie.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pol so sune non homkwe Frigia mo kipay o, Galesia mo kipay o, serey hremon nuw-ey hain. Payhokuaw, Niohney Pekney-weys hiykwe hom God so ok ke Esia mo kipay mon mesor kow e ipan lon pa.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Hom Misia mo kipay limon se lousne menkin, sawk homkwe Bitinia mo kipay mon ley e mon liok. Sa Jisas so Niohney hiykiaw nuw-mon sosor prosue.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Sa homkwe Misia mo kipay hokwe kwahnaw ka-our swaheir ney nok, sa Troas mon lokumey wayr.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Hom Troas mon lwayr nayr menkin, Pol hiykwe sa owhnan kamon now ke hieyn ke lira. Hiykwe uwr prueyn Masedonia mo kipay ko se lira. Uwr sohokwe hiykwe Pol se senkin lorok onseyn mesopok, “Hunkwe Masedonia mon kwa kaye, hreme hiymon e.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pol hiykwe owhnan sokwe ma lira so meyki mon hokwe, hromkwe sawk Masedonia mon ley e saw-ok-sian-sa-sian koruay nakrok. Payhokuaw, hromkwe senkin nan, God hiykwe hreme po me-huonok, God so ok-ihey ke uwrsa Masedonia ko me mesor kow e.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Troas ko hokwe hromkwe sip kamon mon lwawk nok, sa oion-waw Samotres-ar mon nak-sau kuan. Eypok kamon hokwe sawk, Neopolis mon nak-ey.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Hromkwe yier sehe lokriy hain nok, sa Filipai mon liau. Taun sohokwe paraw Rom hom meio wayr pie, seyr kipay Masedonia mo taun ipey-ar hiy non. Hromkwe enekwei har mokwe yier serey lwayr.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Sa Sabat enekwei hiy lousne menkin, hrom yier sehe lokriy hain nok, yawp ki-someik mon ley. Hromkwe senkin nanpanan, yawp ki-someik ohriar sohokwe, yier Juda hom God se hokruw mesopok ey hiy non. Sawk hromkwe sa har serey ma hokruw me lira. Hromkwe sa hme nion liwak sir kay nok, God so ok me lohruw-a.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Sa prueyn hromo ok me ma lonuayk ko sa-u kokwe Lidia. Sa sokukwe yier Taiataira ko. Hokwe laplap oupuey me bisnis ma meio hok non, seyr hokwe God se me-ihey wayr sa-ar. Enekwei sohokwe Hakamay hiykwe hoko uron se kampi kow, God so ok Pol hiy ma mesor seme lonuayk e.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Lidia o, hoko a-wayh o, hu mon prouk menkin, hokwe hreme hoko a mon ley e mesopok. Hokwe senkin me, “Homkwe hane kokwe, Hakamay se nan kiykiy-ay sa ke lira ankin, homkwe hano a mon kwa le wayr.” Seseyn, hok hreme senkin ma me-kraiay ke hokuaw, hrom sa seme ley wayr.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Eypok kamon hokwe hromkwe yier, God se mesopok ey mon ley. Sa hreme kokwe sa sokruan prueyn, mey puraw ma me-sasay meio wayr hok lonyay huon, yerki mon. Niohney piap-araw kamon hokwe hoko owh mon eyneyr kawk, sa hokwe yor omok lousne ey me senaw mesor sanion-sow kow. Hok senkin ma meio hokwe, hoke yiaup-uwr homkwe meinowon aiopey hay seme lonok.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Sawk sa sokukwe Pol hreme lonsu pyay okre me ne, senkin, “Uwr omokwe God Seirpey Ayaw-ar ko so mey-uwr. Homkwe hme mesor kow ne, God so yerki hme ma-huonok prosue ey se.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Eypok kraiar mokwe, sa sokukwe senkinaw-aw lon wayr. Sa yor sokukwe Pol so uron se nuw-mon piapay, sa hiykwe hoke sehe samar ira nok, niohney piap-araw sehe kiy-me-kraiay kow, “Jisas Krais so uru non kokwe, hakwe hne kokwe senkin kiy-me-su ha. Hunkwe kumay mon ar-ousne ha nok, sa sokwe kwa kiy-okriy hain.” Seseyn, niohney piap-araw sohokwe sa sehe lokriy hain.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Sa sokwe ma liaup uwr hom sa senkin lira nonkway, sa sokukwe hmo mein-owon liy ma-meio onok kow ley. Sa homkwe Pol, Sailas leys se nekie nok, yier sohiy so gavman-uwr mo owh mon lowk nakey, maket-yier mon.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Homkwe Pol, Sailas leys se kokwe yier sohiy so kot lonuayk-uwr mo inour mon hiy-ey nok, senkin mesor kow, “Uwr prueysyar ohokwe Juda-uwr, hohkwe hromo taun erey kiy-mon powey powey.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Hohkwe yor piap-araw, hromo Rom mo sow ipan ma lon lopa ma lwak me hiymon sorasor. Hromkwe Rom-uwr, sa hromkwe yor seme liy lonok pyay ley.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Uwrsa popua hay hom seyn, seyr Pol, Sailas leys se kokwe aw nuw-ono. Sa kot lonuayk-uwr hom Pol, Sailas leys so omeme owh ko me nekie kama-seyr say kow nok, sa aw-uwr me mekow omniy mamniy, mays non.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Aw-uwr homkwe Pol, Sailas leys se nuw-omniy mamniy nok, kalabus-a mon nak-okin sakawk kow. Kalabus-a se ma hiy-wayr uwr se kiynak-me-kupaku kow hain, hehe yaprue nonaw lira kraipakrai e.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Kalabus-a se hiy-wayr uwr hiy ok sokwe lonuayk menkin, sawk Pol, Sailas leys se kokwe hiykwe ampok, kalabus-a ompok-ar ko mon lokin sakawk. Hoho sune mokwe nowpay aiopey hay saw non mon me-sasay wos-kreik nok, sa seyn nak-okin sakon kawk kraipakrai.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Enekwei sohiy so arawh-orieyn hokwe, Pol, Sailas leys hohkwe God se yayh lowk nok, God se nak-mesopok nayr. Kalabus-uwr har homkwe seyn nuw-onuayk nayr.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Hoh senkin lon menkin, peypey pa, sa pa kina aiopey hay hiy kiy-nuw-e way wei-a-wei nayr, kalabus-a sehe. Yerki-pokre kalabus-a ko somokwe nuw-wei-a-wei kamapi lowpway. Sen lowpwarowp kalabus-uwr mo sune-iha mon ma piynay sakreik somokwe puraw lon-kama-hror sow.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Sa kalabus-a se ma hiy-wayr uwr sohokwe anwaw ouon ko hokwe sa sehe loksian ira nayr. Sawk hiykwe senkin lira, kalabus mo yerki-pokre mokwe po lon-kamapi lowpway. Hiykwe sa senkin nanpanan, kalabus-uwr somokwe papo nuw-hakan sakan lowpway pak. Wo, hiykwe sa senkin lira menkin, aw-seik ke lonok nok, hiykiaw-ayay swa-kros kawk okrue e mon liok.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Sawk Pol hiy senkin nuw-okre me, “Ara, hunkiaw-ayay-aw peie swa-kros kawk okrue o. Hrom lowpwarowp mokwe eme ma lwak me.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Sa kalabus-a se me ma hiy-wayr uwr sohokwe, sa uwr har me senkin lokre me, “Ya hane nake kow koma.” Hom ya nakey kow menkin, hiykwe aheyr aheyr nonaw suw-sau yawriy. Hiykwe nuw-hok kowkow, sa Pol, Sailas leys so sune-mawk ohriar mon sehe makuayk won.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Hiykwe Pol, Sailas leys se non-me-huonok nok, kumay mon hiy-ey, hehe senkin mesopok, “Uwr hakamay ara, hakwe penkin lon ey so, God hiy hane ma-huonok prosue ey hokwe?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Sa Pol, Sailas leys hohkwe senkin mekow, “Ara, hunkwe Hakamay Jisas se-aw nuw-nanpanan kiykiy-ay e. Hwon senkin lon ankin, God hiykwe hne o, hno a-wayh o, liy ma-huonok prosue.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Sa Pol, Sailas leys hohkwe Hakamay so ok mokwe hye o, hyo sune non o, seme mesor kow.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Kalabus-a se ma hiy-wayr uwr sohokwe Pol, Sailas leys se kokwe arawh-orieyn sohiy non-aw huonok nok, hoho kuor-ney seme peyr-a-peyr kow. Sa hiykiaw o, hyo ney-sa o, hu mon seme prouk.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Sa hiykwe hehe hyo a mon hiy-ey nok, ayay hiy-unay-a. Hiykiaw o, hyo ney-sa o, homkwe kar aiopey hay nuw-nakey. Payhokuaw, homkwe pau God se-aw nuw-nanpanan kiykiy-ay.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Leisnon lwak nerie menkin, yier sohiy so kot lonuayk-uwr homkwe hmo mey-uwr har me me-ha, kalabus-a se ma hiy-wayr uwr se senkin mekow e, “Hunkwe uwr prueysyar sehe kwa preisia ha.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Wo, kalabus hiy-wayr uwr hiykwe Pol se senkin sehe ley mekow, “Kot lonuayk-uwr homkwe hwon o, Sailas o, hehe preisia ha ok ke po me-ha. Hohkwe kwa noney e, liwak marowhway yor nonaw.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Sawk Pol hiykwe kot lonuayk-uwr mo mey-uwr me senkin mekow, “Mo hror Rom-uwr lwak hi, hmo makwey-uwr homkwe hreme uwrsa mo inopuaw po lomniy mamniy. Sawk homkwe hromo kot korey lonuayk pa, sawk hreme kalabus mon puraw swakreik nak-piar sakawk kow. Hai, pokon enkin ohokwe hrere kokwe hiy-hiy-aw payhokuaw kampi kow ha ley? Yor senkin sokukwe liy so. Ama, hmo makwey-uwr homkiaw le nok, hrere taun sohiy so yerki-wouk mon hiy-ey okriy-yay ha.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Mey-uwr homkwe Pol so ok sokwe lonuayk nok, kot lonuayk-uwr mo owh mon ma-ley mesor kow. Makwey-uwr homkwe Pol, Sailas leys hoh Rom-uwr-ar ma lwak ke lonuayk menkin, homkwe sawk seme nuw-hok.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Sa homkiaw kalabus-a mon ley nok, Pol, Sailas leys se me-woro-woro nok, hehe hiy-ey okriy-yay ha, seyr homkwe hoh taun se lokriy hain e nak-mesopok.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pol, Sailas leys hoh kalabus-a se ma lokriy hain hokwe, hohkwe peyr Lidia ko a mon non-ey. Hohkwe kristen me nion non-hokruw nok, God so ok har me hmo uron me hiy-mesor kraipakrai hain. Sehiy so meyki hokwe, hohkwe yier sehe lokriy hain.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.