Atos 12
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs VC
1 Enekwei sohiy non kokwe king Herot hiykwe sios mo uwr har me mon piapay e nekie okrar.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Hiykwe Jems, Jon so oryay-ih se aw-uwr me me-sasay nekie nok, aw-seik non swa-kros kawk okrue.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herot hiykwe senkin lira, Juda homkwe yor hiy ma mon sokukwe kar nakey. Hiykwe seyr Pita se sehe nak-nekie sakawk. Pita se ma nekie hokwe, Juda mo hokruw enekwei ipey-ar, hom ihey mo naw yis lopa me ma la hiy non.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Herot hiykwe Pita se hiy-nekie nok, kalabus-a mon nak-okin sakawk. Hiykwe Pita se kokwe aw-uwr iha seysyar sune sirom pruw non mo iha mon kow. Pita se kokwe, aw-uwr homkwe ihaiha-aw iha-iha-aw swahya sow swahya sow hiy-wayr ira kraipakrai. Herot hiykwe Pita se kokwe uwrsa poya-poya mo inour mon me-sasay iarok e mon, Pasova-enekwei so meyki sok.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pita hiy kalabus-a mon ma lwak hokwe, unsaney sios ko homkwe sa God se-aw nuw-mesopok kraiay, Pita se hiy-mon e.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Wo, Herot so enekwei Pita se hyo inour mon hiy-ey ey hokwe, peyr lousne pa, sa leikmon sok lousne ey. Sawk sohiy so arawh enekwei hokwe Pita hiykwe aw-uwr prueysyar so ompok mon liawon nayr. Pita se kokwe sen hokwe kreys non nak-piynay sakawk iawon. Aw-uwr har homkwe seyr kalabus-a sohiy so yerki-wouk mon lorok ira kraiay popriy nayr.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Peypey pa, enekwei sohiy non-aw kokwe Hakamay so ensel hiykwe sa sehe lousne nayr, seyr ey-yar hiy kalabus-a mon nuw-nak-ampau sow. Ensel hiy Pita se hyo nayh-meyk-yowp mon sapou sian nok, mekow, “Pita, saw-oksian kora.” Hiy senkin me nonaw, sa sen kreysyar hokwe Pita so iha ko se kiynuw-on kansopra sow ha.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ensel hiy makiy-me, “Pita, hno sumow-mays ke lok sapeykyay nok, sune-ohi ke lie.” Pita hiy seseyn. Ensel hiy makiy-mekow, “Hai, hno owh ko meipey hay ke lie nok, hane pyay ha.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Sa Pita hiykwe kalabus-a se lokriy hain nok, pyay ha. Pita hiykwe nonkway senkin pase lwak e, yor ensel hiy ma mon somokwe okar-ar. Sa senkin nanpanan, hiykwe now liawon ira.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Pita, ensel leys hohkwe aw-uwr prueysyar sehe lokriy hain nok, aw-uwr har yerki-wouk ohriar ko seme ma-lokriy hain. Sa yerki-wouk ain non ma meio, serey lousne. Yerki-wouk sohokwe yier aiopey hay mon ma ley ey hiy non. Hoh serey non-ousne menkin, kalabus-yerki-wouk ain non sohokwe hokiaw-aw kampi kow. Hoh sa enekwei haraw-aw kumay mon non-anio nok nonaw, peypey pa ensel hiykwe Pita se saw-okriy hain.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Sa Pita hiykwe hiykiaw-aw senkin ma-nan sorasor me, “Hakwe pa kiy-nuw-nonkway popriy, ok-ar, Hakamay hiykwe hyo ensel se po me-ha, seyr hiykwe hane kokwe Herot so iha ko se po kahya huonok. Seyr Juda mo uron piap-araw hane mon piapay ey ko se po mon preisia ha.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Hiykwe nonkway senkin lwak menkin, sa Maria ko a mon ley. Sa sokukwe uwr Jon, Mak ok ma me so pouh. A sohokwe unsaney poya-poya God se serey ma nuw-hokruw mesopok hiy non.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita hiykwe a-yerki mon lokin koko. Sa mey-sa prueyn hok le ira, hoko sa-u kokwe Roda.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Sa sokukwe sa Pita so wouk-ok ke lonuayk menkin, hoko uron hokwe sa kar nuw-ey. Hokwe sawk a-yerki se kampi kow pa, sa a-ampok mon ma-sau nok nok, unsaney serey ma lwak me me-kumay kow, “Ama, Pita hiykwe ehe, yerki-wouk mon liarok.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Unsaney somokwe hokekwe sa senkin me, “Hmey, hunkwe lawk-lawk pak?” Sawk Roda hokwe hme hrousohrou senkin me kraiay, hoko ok kokwe ok-ar. Sawk unsaney somokwe senkin ma-sahre me, “Ohow, hunkwe Pita so ensel se-aw lira.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Sawk Pita hiykwe yerki se lokin koko nonaw lwak. Unsaney somokwe sa seme ley ira. Homkwe a-yerki se kampi menkin, homkwe sa Pita se seme lira kowkyay.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Sa Pita hiykwe hme kokwe iha nonaw nakray nakray me-sous, hom woki prorpam lwak e. Sa hiykwe hme sehe mesor kumay kow, hye Hakamay hiy kalabus-a ko se ma huonok se. Pita hiy me, “Ok somokwe homkwe Jems se o, hromo wayh me o, seme kwa mesor kow.” Hiykwe senkin me hain nok, sa om kamon mon ley.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Leisnon lwak menkin, kalabus-a mon kokwe aw-uwr homkwe sa seme lira preiryay la-pa-la me, “Pita se kokwe penkin po lon ow?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herot hiy Pita hiy kalabus-a mon lwak pa se lonuayk menkin, sa uwr me seme me-ha, Pita se ley pawk e. Hom ley ira pawk, sawk hye lirway pa. Herot hiykwe sawk, aw-uwr Pita se ma hiy-wayr seme mesopok kraiar me mesopok nok, hme lokin kwor okrue e me. Enekwei sohiy so meyki mon hokwe sawk, Herot hiykwe Judia se lokriy hain nok, yier Sisaria mon ley wak.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 King Herot hiykwe uwrsa taun Tair ko o, taun Saidon ko o, hme kokwe kasaw aiopey hay lon hohuaw. Uwrsa serey suko homkwe sa suhway seme hokruw ney, hye lira e. Peyr homkwe Blastus, king so a mon meio uwr ipey-ar se nion non-ohruw. Homkwe hye ok yaprue nuw-me-woro-woro, hiy hme king so a mon isay yawriy e. Sa Blastus hiy hme seme isay yawriy. Homkwe sa Herot se sehe ley ira nok, mesopok, hme nion uron kamon-aw non-wak marowhway e. Payhokuaw, hmo yier hokwe ayay krai-ar lopa, sawk king Herot so yier ko me nakway a.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Sa enekwei kamon, Herot hiykiaw ma liaup hokwe, hiykwe hyo omeme ihey ihey-ar me lie nok, hyo sia-king mon liwak nok, ok ipey-ar uwrsa me mesor kow.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Sawk uwrsa homkwe senkin lokre me, “Ok sokukwe uwr ki ko so korey, sawk ok sokukwe god prueyn so ok.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Herot hiykwe hmo ok sokwe lonuayk menkin, hiykwe sawk God so uru se lowk nakie pa. Sa peypey pa, Hakamay so ensel hiykwe Herot se sehe lomniy. Sa peik piap-araw hokwe hyo owh mon sokwe lousne. Hye kokwe sokonyo-ney hom lopri-a krue.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Sawk God so ok kokwe krai nuw-wak. Sa yier poya-poya mon seme nuw-nak-ey neyney.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Sa Barnabas, Sol leys hohkwe, hoho mey Jerusalem ko me meio lowpway nok, Antiok mon ma-ley. Seyr hohkwe Jon, Mak ok ma me se nak-huonok.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.