Atos 11
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs ARC
1 Aposel o, kristen-wayh, hom kipay Judia mon ma lwayr liy-ay nok somokwe, senkin lonuayk, uwrsa uwr-kayn irweyk ko homkwe God so ok me po lonuayk nan kiykiy-ay.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Pita hiy Jerusalem mon ma-ley menkin, Kristen har Juda ko homkwe, hyekwe yier-ok lon-sanion kawk me huon. Uwr somokwe Juda mo sow, owh-ohi ma lei mapru sow me meyki ma pyay kraiay hom non.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Sa homkwe Pita se senkin me, “Hunkwe uwr owh-ohi ma lei-mapru sow lopa hmo a mon panoke londiay ondiay non-a wayr so?”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Sa Pita hiykwe weynpaweyn lowpwarowp seme mesor popriy kow, hom hyo owh mon ma lousne mo liyliy-aw.
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Ha yier Jopa mon ma lwak hokwe, hakwe God se mesopok. Sawk hakwe owhnan kamon now ke hieyn liwak ira. Hakwe mon keirpey, laplap aiopey hay ke hieyn nonkumey ko hok laynak-aye ke lira. Laplap ko kopi por ereyrey iha-iha-aw mon-aw nekie kyor-nak-ok ha, ha ma lwak mon.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Sa laplap eir serey mon kokwe, ayay mokwe senkin liawon sowkway ha, ayay sune ihaiha-aw non o, huok piap-araw senkin senkin o, ayay sune iha lopa senkin senkin o, ahney ayaw ko senkin senkin o. Hakwe ohriar nuw-ira saiarokay popriy huon.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Sawk hane kokwe wouk-ok kamon kokwe senkin kyor-me-kow, ‘Pita ara, hunkwe kiy-oksian nok, ayay seme kiy-okin kwormakwor say nok, lei a.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Hakwe hyekwe sa hye senkin ma-sahre ohruw-a kow, ‘Hakamay ara, hakwe liy la ley. Payhokuaw, paraw kokwe ayay orki non hno inour mon ma lwak mokwe, hakwe la pa.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Sa ok kamon kokwe senkin ma-kyor-mekow, ‘Uwrsa o, ayay o, omeme o, God hiy ma mon-say mnow-mnow kow ihey somokwe senkin peie me o, orki non.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Yor somokwe hane kokwe enekwei krompri, sankaw nak-mon ousne lokruok. Sawk laplap sokukwe nonkumey mon sokwe ma-nak-owk nakie.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Peypey pa, enekwei sohiy non kokwe uwr pruompri Sisaria ko me ma me-ha, homkwe a, ha ma lwayr serey am-nuw-ousne.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Enekwei sohiy nonaw kokwe, God so Niohney hiykwe hane sa senkin sehe mekow, ‘Hunkwe uwr seme nion kwa non-ey, hunkwe uron imnok amnok peie nanpanan o.’ Seyr uwr iha sirom pruw non, erey ma liwak sir omokwe, hom sa hane nion seme noney, Kornilius so a mon kokwe.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Kornilius hiykwe hremekwe God so ensel hiy, hyo a mon ma lie iarok se mesor kow. Seyr ok, ensel hiy hye ma sor kow seme nak-mesor kow, senkin, ‘Uwr har Jopa mon kwa me-ha, Saimon se huonok e. Hyo uru kamon hokwe Pita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Hiykwe hmekwe God so ok me mesor kow ey. Sawk God so ok somokwe hne o, uwrsa hno a mon ma lwayr sohom o, hmekwe liy me-huonok prosue.’
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Kornilius hiykwe hanekwe ensel so ok ke mesor kow lowpway menkin, sa ha God so ok ke kiy-mesor kow, uwrsa serey ma lwak seme. Sawk kiy-peypey pa, Niohney Pekney-weys hiy pau maka-wanohyay, paraw hreme ma wanohyay me hieyn.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Sa hakwe sehe ma-nanpanan, ok, paraw Hakamay hiy senkin ma lohruw-a hain seme, ‘Jon hiykwe hu mon prouk, sawk hme kokwe Niohney Pekney-weys non prouk ey.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Yor kamon hokwe kumay lwak, God so maym, hiy uwrkayn irweyk me ma kow hokwe, maym hiy hreme ma kow so liy-liy-aw, hrom uwrsa Hakamay Jisas Krais se ma nanpanan kiykiy-ay hom non. Hai, God hiy senkin meio ankin, hakwe God so mey senkin ke liy me-sous o? Korey law.”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Homkwe ok Pita hiy ma mesor seme lonuayk menkin, homkwe sawk ok lopa nuw-wak, sawk God so uru se-aw sehe way nonwey me-ihey. Homkwe senkin me, “Suw mo senkin lwak, God hiykwe uwrkayn irweyk me yerki se po kampi kow, hom uron kankoum nonaw su lwayr e.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Enekwei Stiven se ma lokin kwor okrue hokwe, uwrsa Jisas se ma nan kiykiy-ay mokwe yier meiaw mon nwaksu nonwor onwor ha. Homkwe sawk yier mokwe senkin ley neyney, Fonisia o, Saiprus o, Antiok o, sa God so ok-ihey kokwe homkwe Juda me nian-aw mesor kow nok.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Sawk God se ma nan kiykiy-ay uwr har, oionwaw Saiprus ko o, yier Sairini ko o, homkwe Antiok mon ley nok, Jisas Hakamay so ok-ihey ke Juda me-aw mesor kow pa, seyr Grik me nak-mesor kow.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Sa Hakamay so krai hokwe hme nion non-wak. Sa uwrsa krai-ar homkwe nuw-nan kiykiy-ay, seyr Hakamay so owh mon ma-samis ne.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 God so mey Antiok mon ma meio ok sokukwe, sawk Jerusalem mon sokwe nak-ousne. Sios Jerusalem ko homkwe sa Barnabas se Antiok mon sehe me-ha.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Hiy serey ma lousne hokwe, God so maym sios se ma kow ke lira menkin, hiykwe kar sehe nuw-ey, seyr uwrsa me senkin hiy-mesor kraipakrai, hom hmo uron lowpwarowp non kokwe God se-aw nuw-nanpanan nakrok kraiay wayr e.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabas hiykwe uwr yaprue-ar, seyr Niohney Pekney-weys o, nan kiykiy-ay uron o, hyo uron mon po nuw-yawriy wouk-wouk-ay. Sawk uwrsa kraiar homkwe Hakamay so owh mon-aw seme ma-nak-swapeyk-a-peyk.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Sa Barnabas hiykwe Sol se ley pawk e ley, Tarsus mon kokwe.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Hiy hye lonyay nok, Antiok mon manon-ey. Yia hokwe kamon, hohkwe sios Antiok ko mon senkin non-meio wayr, seyr uwrsa kraiar me hiy-mon sorasor wayr. Yier Antiok mon kokwe, uwrsa Jisas se ma nan kiykiy-ay mokwe, uru iwon me nakinariy kow pie, senkin: kristen.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Enekwei sohiy non kokwe, profet har Jerusalem ko homkwe Antiok mon ley-neyney.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Hmo prueyn hokwe Agabus. Hiykwe God so Niohney so kueir non loksian nok, senkin me-kumay kow, “Kipay serey serey, Rom hom ma hiy-wayr somokwe siowp lokrue enekwei hokwe ya lousne a.” (Ok sokukwe okar, payhokuaw siowp lokrue enekwei sohokwe, Klodius, hiy Rom mo uwr hakamay lwak non lousne. )
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Hakamay so ki-wayh Antiok ko homkwe sawk seme lohruw-a sakon kawk, hmo wayh Judia ko me hiymon e. Sawk hmo prueyn prueyn-aw homkwe mein-owon mokwe hmo meir arian non-aw kow.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Homkwe hmo maym mokwe sios makwey-uwr Jerusalem ko me lonsan kow ha, Barnabas, Sol leys so iha mon.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.