Hebreus 12
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NVI
1 Ayɨnánɨ nene pí yanɨ́wɨnɨ? Ámá “Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ́ná e epaxɨ́rɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ sɨwánɨŋɨ́ nɨneainɨrɨ neaíwapɨyarɨgɨ́á ayɨ́ obaxɨ́ ayá wí mɨdɨmɨdánɨ wiárɨ́ wiárɨ́ neadéroŋagɨ́a nánɨ pí yanɨ́wɨnɨ? Sa rɨpɨnɨ oyaneyɨ. Amɨpí nɨ́nɨ upupɨ́gɨ́ neaikárarɨŋɨ́pɨ pɨ́nɨ wiárɨrane negɨ́ ɨ́wɨ́ sɨnɨ mé ípeaarɨŋwápɨ pɨ́nɨ wiárɨrane nemáná Gorɨxo apɨ e imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ imónanɨ́wá nánɨ ámá yamɨyamúrónɨgɨ́ inarɨgɨ́ápa nene enɨ omɨ nɨxɨ́dɨranéná eŋɨ́ neánɨrane axɨ́pɨ e oyaneyɨ.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 E neranéná Jisasomɨ —O nene Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roanɨ́wá nánɨ imónɨŋɨ́pɨ mɨ́kɨ́ ikirɨ wé roárɨrɨ eŋorɨnɨ. O dɨŋɨ́ niɨ́á rɨ́wɨ́yo winɨnɨ́ápɨ nímeáwɨnɨgɨnɨrɨ nɨyekwɨroárɨróná wíɨ́ápimɨ xwámámɨ́ nɨwirɨ ayá winɨpaxɨ́ wikárɨ́ápɨ nánɨ paimɨmɨ́ eŋorɨnɨ. Nɨwiápɨ́nɨmeámáná ámɨ Gorɨxo tɨ́nɨ xɨxenɨ nimónɨrɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ siá íkwiaŋwɨ́ o éɨ́ ŋweaŋɨ́namɨ wé náúmɨnɨ éɨ́ ŋweaŋorɨnɨ. Omɨ sɨŋwɨ́ owɨnaxɨ́daneyɨ.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Ayá sɨpí seaimɨxɨrɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ seawerɨ mepa enɨ́a nánɨ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ sɨpí ayá wí wikárɨ́agɨ́a aí xwámámɨ́ wiŋo —Ayɨ́ Jisaso nánɨ rarɨŋɨnɨ. O nánɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mópoyɨ.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ seaikárarɨgɨ́ápɨ xwámámɨ́ nɨwia núɨ́asáná aiwɨ segɨ́ wí sɨnɨ mɨseapɨkigɨ́árɨnɨ.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Nene niaíwene nánɨ́nɨŋɨ́ Bɨkwɨ́yo eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ ninɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ seyɨ́né rɨxa arɨ́á ikeamogɨ́árɨnɨ, “Gɨ́ niaíwoxɨnɨ, Ámɨná Gorɨxo sɨyikɨ́ rɨreaarɨŋɨ́pɨ nánɨ peayɨ́ mɨwianɨpanɨ. Píránɨŋɨ́ simɨxɨmɨnɨrɨ nánɨ mɨxɨ́ rɨránáyɨ́, ayá sɨpí mɨsimɨxɨpanɨ.
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá Ámɨnáo ‘Gɨ́ niaíwɨ́rɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨŋɨ́yo sɨyikɨ́ urearɨ sɨkwɨ́á earɨ yarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.” Bɨkwɨ́yo e nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ seyɨ́né rɨxa peá mogɨ́á eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Seyɨ́né Gorɨxo xeanɨŋɨ́ seaímeaarɨŋɨ́pimɨ dánɨ xe sɨyikɨ́ oneareanɨrɨ rɨxa xwámámɨ́ nɨwiéra warɨŋoɨ. Niaíwɨ́ xano sɨyikɨ́ murearɨŋɨ́ wo rimónɨnɨ? Oweoɨ, mimónɨnɨ. Ayɨnánɨ xano xegɨ́ niaíwɨ́yo wiarɨŋɨ́pa Gorɨxo enɨ axɨ́pɨ e seaiarɨnɨ.
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 E nerɨ aí Gorɨxo xegɨ́ niaíwɨ́ nɨyonɨ sɨyikɨ́ ureaarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ seyɨ́né sɨyikɨ́ mɨseareapa nerɨ́náyɨ́, xegɨ́ niaíwɨ́yɨ́né mimónɨ́ sa óɨ́ e dáŋɨ́ niaíwɨ́yɨ́nénɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Rɨpɨ nánɨ enɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ. Nene sɨnɨ niaíwɨ́ eŋáná negɨ́ xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́ ápowa sɨyikɨ́ neareaagɨ́ aiwɨ wé íkwiaŋwɨ́yo uŋwɨráragwárɨnɨ. Nene e neranéná naŋɨ́ nerɨ aiwɨ re rɨseaimónarɨnɨ, “Ápo Gorɨxomɨ —Dɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ imónɨŋɨ́ nɨpɨnɨ imɨxɨŋo, ayɨ́ orɨnɨ. Omɨ ínɨmɨ wurɨ́nɨpaxɨ́manɨ.” rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ, aŋɨpaxɨ́ ínɨmɨ wurɨ́nɨpaxɨ́ eŋagɨ nánɨ e nerane dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋwaéne oimónaneyɨ.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Nene sɨnɨ niaíwɨ́ eŋáná xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́ ápowa anɨŋɨ́ marɨ́áɨ, sɨyikɨ́ ná bɨnɨ́nɨŋɨ́ nɨnearearɨ́ná “E nɨwirɨ́ná ayɨ́ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ wíwapɨyarɨŋwɨnɨ.” wimónarɨŋɨ́pɨ neareaagɨ́a aiwɨ Gorɨxo sɨyikɨ́ nɨnearearɨ́ná sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nene enɨ imónanɨ́wá nánɨ arɨrá owimɨnɨrɨ neareaarɨŋɨ́rɨnɨ.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Gɨyɨ́ gɨyɨ́ naŋɨ́ oimónɨ́poyɨnɨrɨ sɨyikɨ́ nurearɨ sɨnɨ e wiarɨ́ná yayɨ́ mɨwinɨ́ dɨŋɨ́ sɨpínɨ wiarɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí sɨyikɨ́ nurearɨŋɨ́pimɨ dánɨ yayɨ́wɨ́ numéra núɨsáná wárɨŋɨ́yɨ́ nánɨŋɨ́ nɨwerɨ wé rónɨŋɨ́ ero nɨwayɨrónɨro ŋwearo epaxɨ́rɨnɨ.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Ayɨnánɨ segɨ́ wé imɨŋɨ́ mɨxɨweŋɨ́yɨ́ ámɨ rɨ́á símɨxɨro sɨkwɨ́ xómɨŋɨ́ ikwɨ́ó seaiárɨŋɨ́yɨ́ ámɨ irú pɨ́mɨxɨnɨro nemáná eŋɨ́ neánɨro Gorɨxomɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Segɨ́ xómɨŋɨ́ xeŋwɨ́mɨnɨ ŋweaŋɨ́ muyɨ́kínɨpa nerɨ ámɨ naŋɨ́ oimónɨrɨ óɨ́ sɨ́mɨ́ inɨŋɨ́yimɨ úɨ́rɨxɨnɨ.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Ámá nɨ́nɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ minɨ́ arɨge píránɨŋɨ́ menanɨréwɨnɨro anɨŋɨ́ minɨ́ ero sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ Gorɨxo “Ámá nionɨyáyɨ́ e imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” wimónarɨŋɨ́pɨ —Apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨgɨ́áyɨ́ Ámɨnáomɨ wí sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ oimónaneyɨnɨro anɨŋɨ́ minɨ́ ero éɨ́rɨxɨnɨ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Segɨ́ wo Gorɨxo ayá nɨsearɨmɨxɨrɨ seaiiŋɨ́pimɨ rɨ́wɨ́ mamonɨgɨnɨrɨ awínɨŋɨ́ mearónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ. Aiwá maiwí sɨxɨ́yo nɨyirɨ́ná yíkɨ́ yarɨŋɨ́ bɨ tɨ́nɨ yíáná aiwá nɨpɨnɨ yíkɨ́ imɨxarɨŋɨ́pa segɨ́ wo sɨpí nerɨŋɨ́yo dánɨ nɨyɨ́nénɨ axɨ́pɨ seainɨgɨnɨrɨ píránɨŋɨ́ awínɨŋɨ́ mearónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 — ausente —
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 — ausente —
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Seyɨ́né Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ nɨbɨróná eŋíná amɨpí negɨ́ arɨ́owéyɨ́ dɨ́wɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨro arɨ́á wiro egɨ́ápɨ wí mɨwɨnarɨŋoɨ. Ayɨ́ dɨ́wɨ́ ananɨ wé tɨ́nɨ ɨ́á xɨrɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pimɨ aŋwɨ e nuróná rɨ́á ápiáwɨ́ werɨ sɨ́á xaíwɨ́ yidoárɨrɨ rɨ́wɨpí tɨ́nɨ ápiaŋwɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ erɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨro
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 pékákɨ́ eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨnɨrɨ ikaxɨ́ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋɨ́pánɨŋɨ́ rɨnɨrɨ yarɨŋagɨ arɨ́á wigɨ́awixɨnɨ. Xwɨyɨ́á ikaxɨ́ nɨrɨrɨ́ná rɨnarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiróná Mosesomɨ rɨsɨsɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Nene ámɨ Gorɨxomɨ arɨ́á owianeyɨ.’ mɨneaimónarɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Ayɨ́ Gorɨxo sekaxɨ́ “Ámá woranɨ, memé aíranɨ, dɨ́wɨ́ rɨpimɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́náyɨ́, sɨ́ŋá nearo pɨkíɨ́rɨxɨnɨ.” urɨ́ɨ́pɨ nánɨ wáyɨ́ winɨ́agɨ nánɨ e urɨgɨ́awixɨnɨ.
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Ayɨ́ sɨŋwɨ́ e wɨnɨ́ápɨ mɨŋɨ́ yɨ́wɨ́ nírɨro ŋweapaxɨ́ eŋagɨ Moseso enɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ wáyɨ́ nikárɨnɨrɨ eŋɨ́ sɨrɨrɨŋwɨ́ ninarɨnɨ.” rɨŋɨnigɨnɨ.
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Agwɨ ríná seyɨ́né dɨ́wɨ́ eŋíná segɨ́ arɨ́owéyɨ́ bagɨ́á axɨ́pimɨ mɨbɨ́ rɨxa dɨ́wɨ́ Saionɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ́nɨŋɨ́ rémóɨ́awixɨnɨ. Dɨ́wɨ́ apimɨ Ŋwɨ́á anɨŋɨ́ sɨŋɨ́ imónɨŋoyá aŋɨ́ ikwɨ́rónɨŋerɨnɨ. Aŋɨ́ apɨ Jerusaremɨyɨ rɨnɨŋɨ́ aŋɨ́namɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. E aŋɨ́najɨ́ ɨ́á mɨropaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ awí neánɨmáná yayɨ́ néra wiápɨ́narɨgɨ́erɨnɨ.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 E ámá Gorɨxoyá niaíwɨ́ xámɨŋónɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ —Ayɨ́ aŋɨ́namɨ anɨŋɨ́ ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ wigɨ́ yoɨ́ rɨxa anamɨ ŋwɨrárɨnɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ awí eánɨgɨ́erɨnɨ. E Gorɨxo, ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ enɨ́o ŋweaŋerɨnɨ. Dɨŋɨ́ ámá xwɨ́áyo nɨŋwearóná wé rónɨŋɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́yápɨ aŋɨ́namɨ peyíáná Gorɨxo wé uroárɨŋɨ́yɨ́ tɨ́ŋɨ́ e, ayɨ́ erɨnɨ.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 E Jisaso enɨ tɨ́ŋɨ́ erɨnɨ. O xwɨyɨ́á sɨŋɨ́ Gorɨxo “E e nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” réroárɨŋɨ́pɨ nánɨ negɨ́ wáwuŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ. Ragɨ́ o nɨperɨ́ná puŋɨ́pɨ —Apɨ xwɨyɨ́ánɨŋɨ́ nɨrɨnɨrɨ́ná “Nionɨ péápimɨ dánɨ seyɨ́né dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ meapɨ́rɨ́árɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ ragɨ́ eŋíná xɨráo Keno xogwáo Aiborɨ́omɨ pɨkíxwɨrɨ́ó wíáná puŋɨ́pɨ —Apɨ xwɨ́áyo dánɨ “Nionɨ nánɨ eŋɨ́ meaɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ seáyɨ e imónɨnɨ. Apɨ nɨpɨnɨ tɨ́ŋɨ́ e seyɨ́né rɨxa agwɨ barɨŋoɨ.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Xwɨyɨ́á seararɨŋomɨ aríkwɨ́kwɨ́ wipɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ ainenaxɨ́dɨ́poyɨ. Negɨ́ arɨ́owé eŋíná Moseso xwɨ́á tɨ́yo dánɨ erɨrɨ́ wíagɨ aiwɨ aríkwɨ́kwɨ́ wigɨ́áyɨ́ Gorɨxo pɨrɨ́ umamóɨ́pimɨ mɨmúrogɨ́á eŋagɨ nánɨ seyɨ́né enɨ aŋɨ́namɨ dánɨ erɨrɨ́ neaiarɨŋomɨ aríkwɨ́kwɨ́ nɨwirɨ́náyɨ́, “Pɨrɨ́ neamamómɨnɨrɨ enɨ́ápimɨ ananɨ nɨmúropaxenerɨnɨ.” rɨyaiwinarɨŋoɨ?
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Eŋíná o dɨ́wɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ xwɨyɨ́á ráná xwɨ́á rɨrímɨ pobonɨ́ nerɨ yaiwiámɨ́ méagɨ aiwɨ agwɨ ríná nenɨ́ápɨ nánɨ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ nearɨŋɨ́rɨnɨ, “Nionɨyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xwɨ́árí ámɨ bɨ yaiwiámɨ́ nɨmenɨrɨ́ná xwɨ́árínɨ marɨ́áɨ, aŋɨ́na tɨ́nɨ enɨ yaiwiámɨ́ menɨnɨ́árɨnɨ.” nearɨŋɨ́rɨnɨ.
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Xwɨyɨ́á Gorɨxo nɨrɨrɨ́ná ámɨ bɨyɨ rɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨ áwaŋɨ́ nearɨmɨ́ánɨrɨ rɨnɨnɨ. Amɨpí anɨpá imónɨpaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ íníná anɨŋɨ́ imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ amɨpí anɨpá imónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ —Apɨ xɨ́o xwɨ́á amɨpí nimɨxɨrɨ́ná imɨxɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ anɨpá imɨxárɨmɨ́ánɨrɨ nánɨ rɨnɨnɨ.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Ayɨnánɨ Gorɨxoyá xwioxɨ́yo ŋweaŋwápɨ wí anɨpá mimónɨpaxɨ́ eŋagɨ nánɨ omɨ yayɨ́ numerane “Eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxo imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨ́anɨ?” nɨyaiwirane awayinɨ ɨ́á nɨyamɨxɨnɨrane nɨŋwearane xɨ́o e éɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ neranéná yayɨ́ winɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ éwanɨgɨnɨ.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Negɨ́ Ŋwɨ́áo amɨpí sɨpí imónɨŋɨ́pɨ rɨ́á narɨŋɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋo eŋagɨ nánɨ apɨ e éwanɨgɨnɨ.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.