Hebreus 12
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARC
1 Ayɨnánɨ nene pí yanɨ́wɨnɨ? Ámá “Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ́ná e epaxɨ́rɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ sɨwánɨŋɨ́ nɨneainɨrɨ neaíwapɨyarɨgɨ́á ayɨ́ obaxɨ́ ayá wí mɨdɨmɨdánɨ wiárɨ́ wiárɨ́ neadéroŋagɨ́a nánɨ pí yanɨ́wɨnɨ? Sa rɨpɨnɨ oyaneyɨ. Amɨpí nɨ́nɨ upupɨ́gɨ́ neaikárarɨŋɨ́pɨ pɨ́nɨ wiárɨrane negɨ́ ɨ́wɨ́ sɨnɨ mé ípeaarɨŋwápɨ pɨ́nɨ wiárɨrane nemáná Gorɨxo apɨ e imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ imónanɨ́wá nánɨ ámá yamɨyamúrónɨgɨ́ inarɨgɨ́ápa nene enɨ omɨ nɨxɨ́dɨranéná eŋɨ́ neánɨrane axɨ́pɨ e oyaneyɨ.
1 Portanto, nós também, pois, que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço e o pecado que tão de perto nos rodeia e corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta,
2 E neranéná Jisasomɨ —O nene Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roanɨ́wá nánɨ imónɨŋɨ́pɨ mɨ́kɨ́ ikirɨ wé roárɨrɨ eŋorɨnɨ. O dɨŋɨ́ niɨ́á rɨ́wɨ́yo winɨnɨ́ápɨ nímeáwɨnɨgɨnɨrɨ nɨyekwɨroárɨróná wíɨ́ápimɨ xwámámɨ́ nɨwirɨ ayá winɨpaxɨ́ wikárɨ́ápɨ nánɨ paimɨmɨ́ eŋorɨnɨ. Nɨwiápɨ́nɨmeámáná ámɨ Gorɨxo tɨ́nɨ xɨxenɨ nimónɨrɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ siá íkwiaŋwɨ́ o éɨ́ ŋweaŋɨ́namɨ wé náúmɨnɨ éɨ́ ŋweaŋorɨnɨ. Omɨ sɨŋwɨ́ owɨnaxɨ́daneyɨ.
2 olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 Ayá sɨpí seaimɨxɨrɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ seawerɨ mepa enɨ́a nánɨ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ sɨpí ayá wí wikárɨ́agɨ́a aí xwámámɨ́ wiŋo —Ayɨ́ Jisaso nánɨ rarɨŋɨnɨ. O nánɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mópoyɨ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ seaikárarɨgɨ́ápɨ xwámámɨ́ nɨwia núɨ́asáná aiwɨ segɨ́ wí sɨnɨ mɨseapɨkigɨ́árɨnɨ.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 Nene niaíwene nánɨ́nɨŋɨ́ Bɨkwɨ́yo eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ ninɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ seyɨ́né rɨxa arɨ́á ikeamogɨ́árɨnɨ, “Gɨ́ niaíwoxɨnɨ, Ámɨná Gorɨxo sɨyikɨ́ rɨreaarɨŋɨ́pɨ nánɨ peayɨ́ mɨwianɨpanɨ. Píránɨŋɨ́ simɨxɨmɨnɨrɨ nánɨ mɨxɨ́ rɨránáyɨ́, ayá sɨpí mɨsimɨxɨpanɨ.
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor e não desmaies quando, por ele, fores repreendido;
6 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá Ámɨnáo ‘Gɨ́ niaíwɨ́rɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨŋɨ́yo sɨyikɨ́ urearɨ sɨkwɨ́á earɨ yarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.” Bɨkwɨ́yo e nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ seyɨ́né rɨxa peá mogɨ́á eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
6 porque o Senhor corrige o que ama e açoita a qualquer que recebe por filho.
7 Seyɨ́né Gorɨxo xeanɨŋɨ́ seaímeaarɨŋɨ́pimɨ dánɨ xe sɨyikɨ́ oneareanɨrɨ rɨxa xwámámɨ́ nɨwiéra warɨŋoɨ. Niaíwɨ́ xano sɨyikɨ́ murearɨŋɨ́ wo rimónɨnɨ? Oweoɨ, mimónɨnɨ. Ayɨnánɨ xano xegɨ́ niaíwɨ́yo wiarɨŋɨ́pa Gorɨxo enɨ axɨ́pɨ e seaiarɨnɨ.
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque que filho há a quem o pai não corrija?
8 E nerɨ aí Gorɨxo xegɨ́ niaíwɨ́ nɨyonɨ sɨyikɨ́ ureaarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ seyɨ́né sɨyikɨ́ mɨseareapa nerɨ́náyɨ́, xegɨ́ niaíwɨ́yɨ́né mimónɨ́ sa óɨ́ e dáŋɨ́ niaíwɨ́yɨ́nénɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois, então, bastardos e não filhos.
9 Rɨpɨ nánɨ enɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ. Nene sɨnɨ niaíwɨ́ eŋáná negɨ́ xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́ ápowa sɨyikɨ́ neareaagɨ́ aiwɨ wé íkwiaŋwɨ́yo uŋwɨráragwárɨnɨ. Nene e neranéná naŋɨ́ nerɨ aiwɨ re rɨseaimónarɨnɨ, “Ápo Gorɨxomɨ —Dɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ imónɨŋɨ́ nɨpɨnɨ imɨxɨŋo, ayɨ́ orɨnɨ. Omɨ ínɨmɨ wurɨ́nɨpaxɨ́manɨ.” rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ, aŋɨpaxɨ́ ínɨmɨ wurɨ́nɨpaxɨ́ eŋagɨ nánɨ e nerane dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋwaéne oimónaneyɨ.
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Nene sɨnɨ niaíwɨ́ eŋáná xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́ ápowa anɨŋɨ́ marɨ́áɨ, sɨyikɨ́ ná bɨnɨ́nɨŋɨ́ nɨnearearɨ́ná “E nɨwirɨ́ná ayɨ́ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ wíwapɨyarɨŋwɨnɨ.” wimónarɨŋɨ́pɨ neareaagɨ́a aiwɨ Gorɨxo sɨyikɨ́ nɨnearearɨ́ná sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nene enɨ imónanɨ́wá nánɨ arɨrá owimɨnɨrɨ neareaarɨŋɨ́rɨnɨ.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Gɨyɨ́ gɨyɨ́ naŋɨ́ oimónɨ́poyɨnɨrɨ sɨyikɨ́ nurearɨ sɨnɨ e wiarɨ́ná yayɨ́ mɨwinɨ́ dɨŋɨ́ sɨpínɨ wiarɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí sɨyikɨ́ nurearɨŋɨ́pimɨ dánɨ yayɨ́wɨ́ numéra núɨsáná wárɨŋɨ́yɨ́ nánɨŋɨ́ nɨwerɨ wé rónɨŋɨ́ ero nɨwayɨrónɨro ŋwearo epaxɨ́rɨnɨ.
11 E, na verdade, toda correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas, depois, produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Ayɨnánɨ segɨ́ wé imɨŋɨ́ mɨxɨweŋɨ́yɨ́ ámɨ rɨ́á símɨxɨro sɨkwɨ́ xómɨŋɨ́ ikwɨ́ó seaiárɨŋɨ́yɨ́ ámɨ irú pɨ́mɨxɨnɨro nemáná eŋɨ́ neánɨro Gorɨxomɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas e os joelhos desconjuntados,
13 Segɨ́ xómɨŋɨ́ xeŋwɨ́mɨnɨ ŋweaŋɨ́ muyɨ́kínɨpa nerɨ ámɨ naŋɨ́ oimónɨrɨ óɨ́ sɨ́mɨ́ inɨŋɨ́yimɨ úɨ́rɨxɨnɨ.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja se não desvie inteiramente; antes, seja sarado.
14 Ámá nɨ́nɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ minɨ́ arɨge píránɨŋɨ́ menanɨréwɨnɨro anɨŋɨ́ minɨ́ ero sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ Gorɨxo “Ámá nionɨyáyɨ́ e imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” wimónarɨŋɨ́pɨ —Apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨgɨ́áyɨ́ Ámɨnáomɨ wí sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ oimónaneyɨnɨro anɨŋɨ́ minɨ́ ero éɨ́rɨxɨnɨ.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Segɨ́ wo Gorɨxo ayá nɨsearɨmɨxɨrɨ seaiiŋɨ́pimɨ rɨ́wɨ́ mamonɨgɨnɨrɨ awínɨŋɨ́ mearónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ. Aiwá maiwí sɨxɨ́yo nɨyirɨ́ná yíkɨ́ yarɨŋɨ́ bɨ tɨ́nɨ yíáná aiwá nɨpɨnɨ yíkɨ́ imɨxarɨŋɨ́pa segɨ́ wo sɨpí nerɨŋɨ́yo dánɨ nɨyɨ́nénɨ axɨ́pɨ seainɨgɨnɨrɨ píránɨŋɨ́ awínɨŋɨ́ mearónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 — ausente —
16 E ninguém seja fornicador ou profano, como Esaú, que, por um manjar, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 — ausente —
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que, com lágrimas, o buscou.
18 Seyɨ́né Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ nɨbɨróná eŋíná amɨpí negɨ́ arɨ́owéyɨ́ dɨ́wɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨro arɨ́á wiro egɨ́ápɨ wí mɨwɨnarɨŋoɨ. Ayɨ́ dɨ́wɨ́ ananɨ wé tɨ́nɨ ɨ́á xɨrɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pimɨ aŋwɨ e nuróná rɨ́á ápiáwɨ́ werɨ sɨ́á xaíwɨ́ yidoárɨrɨ rɨ́wɨpí tɨ́nɨ ápiaŋwɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ erɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨro
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 pékákɨ́ eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨnɨrɨ ikaxɨ́ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋɨ́pánɨŋɨ́ rɨnɨrɨ yarɨŋagɨ arɨ́á wigɨ́awixɨnɨ. Xwɨyɨ́á ikaxɨ́ nɨrɨrɨ́ná rɨnarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiróná Mosesomɨ rɨsɨsɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Nene ámɨ Gorɨxomɨ arɨ́á owianeyɨ.’ mɨneaimónarɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual, os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Ayɨ́ Gorɨxo sekaxɨ́ “Ámá woranɨ, memé aíranɨ, dɨ́wɨ́ rɨpimɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́náyɨ́, sɨ́ŋá nearo pɨkíɨ́rɨxɨnɨ.” urɨ́ɨ́pɨ nánɨ wáyɨ́ winɨ́agɨ nánɨ e urɨgɨ́awixɨnɨ.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Ayɨ́ sɨŋwɨ́ e wɨnɨ́ápɨ mɨŋɨ́ yɨ́wɨ́ nírɨro ŋweapaxɨ́ eŋagɨ Moseso enɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ wáyɨ́ nikárɨnɨrɨ eŋɨ́ sɨrɨrɨŋwɨ́ ninarɨnɨ.” rɨŋɨnigɨnɨ.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado e tremendo.
22 Agwɨ ríná seyɨ́né dɨ́wɨ́ eŋíná segɨ́ arɨ́owéyɨ́ bagɨ́á axɨ́pimɨ mɨbɨ́ rɨxa dɨ́wɨ́ Saionɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ́nɨŋɨ́ rémóɨ́awixɨnɨ. Dɨ́wɨ́ apimɨ Ŋwɨ́á anɨŋɨ́ sɨŋɨ́ imónɨŋoyá aŋɨ́ ikwɨ́rónɨŋerɨnɨ. Aŋɨ́ apɨ Jerusaremɨyɨ rɨnɨŋɨ́ aŋɨ́namɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. E aŋɨ́najɨ́ ɨ́á mɨropaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ awí neánɨmáná yayɨ́ néra wiápɨ́narɨgɨ́erɨnɨ.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos,
23 E ámá Gorɨxoyá niaíwɨ́ xámɨŋónɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ —Ayɨ́ aŋɨ́namɨ anɨŋɨ́ ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ wigɨ́ yoɨ́ rɨxa anamɨ ŋwɨrárɨnɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ awí eánɨgɨ́erɨnɨ. E Gorɨxo, ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ enɨ́o ŋweaŋerɨnɨ. Dɨŋɨ́ ámá xwɨ́áyo nɨŋwearóná wé rónɨŋɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́yápɨ aŋɨ́namɨ peyíáná Gorɨxo wé uroárɨŋɨ́yɨ́ tɨ́ŋɨ́ e, ayɨ́ erɨnɨ.
23 à universal assembleia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 E Jisaso enɨ tɨ́ŋɨ́ erɨnɨ. O xwɨyɨ́á sɨŋɨ́ Gorɨxo “E e nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” réroárɨŋɨ́pɨ nánɨ negɨ́ wáwuŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ. Ragɨ́ o nɨperɨ́ná puŋɨ́pɨ —Apɨ xwɨyɨ́ánɨŋɨ́ nɨrɨnɨrɨ́ná “Nionɨ péápimɨ dánɨ seyɨ́né dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ meapɨ́rɨ́árɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ ragɨ́ eŋíná xɨráo Keno xogwáo Aiborɨ́omɨ pɨkíxwɨrɨ́ó wíáná puŋɨ́pɨ —Apɨ xwɨ́áyo dánɨ “Nionɨ nánɨ eŋɨ́ meaɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ seáyɨ e imónɨnɨ. Apɨ nɨpɨnɨ tɨ́ŋɨ́ e seyɨ́né rɨxa agwɨ barɨŋoɨ.
24 e a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Xwɨyɨ́á seararɨŋomɨ aríkwɨ́kwɨ́ wipɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ ainenaxɨ́dɨ́poyɨ. Negɨ́ arɨ́owé eŋíná Moseso xwɨ́á tɨ́yo dánɨ erɨrɨ́ wíagɨ aiwɨ aríkwɨ́kwɨ́ wigɨ́áyɨ́ Gorɨxo pɨrɨ́ umamóɨ́pimɨ mɨmúrogɨ́á eŋagɨ nánɨ seyɨ́né enɨ aŋɨ́namɨ dánɨ erɨrɨ́ neaiarɨŋomɨ aríkwɨ́kwɨ́ nɨwirɨ́náyɨ́, “Pɨrɨ́ neamamómɨnɨrɨ enɨ́ápimɨ ananɨ nɨmúropaxenerɨnɨ.” rɨyaiwinarɨŋoɨ?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus,
26 Eŋíná o dɨ́wɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ xwɨyɨ́á ráná xwɨ́á rɨrímɨ pobonɨ́ nerɨ yaiwiámɨ́ méagɨ aiwɨ agwɨ ríná nenɨ́ápɨ nánɨ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ nearɨŋɨ́rɨnɨ, “Nionɨyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xwɨ́árí ámɨ bɨ yaiwiámɨ́ nɨmenɨrɨ́ná xwɨ́árínɨ marɨ́áɨ, aŋɨ́na tɨ́nɨ enɨ yaiwiámɨ́ menɨnɨ́árɨnɨ.” nearɨŋɨ́rɨnɨ.
26 a voz do qual moveu, então, a terra, mas, agora, anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 Xwɨyɨ́á Gorɨxo nɨrɨrɨ́ná ámɨ bɨyɨ rɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨ áwaŋɨ́ nearɨmɨ́ánɨrɨ rɨnɨnɨ. Amɨpí anɨpá imónɨpaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ íníná anɨŋɨ́ imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ amɨpí anɨpá imónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ —Apɨ xɨ́o xwɨ́á amɨpí nimɨxɨrɨ́ná imɨxɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ anɨpá imɨxárɨmɨ́ánɨrɨ nánɨ rɨnɨnɨ.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Ayɨnánɨ Gorɨxoyá xwioxɨ́yo ŋweaŋwápɨ wí anɨpá mimónɨpaxɨ́ eŋagɨ nánɨ omɨ yayɨ́ numerane “Eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxo imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨ́anɨ?” nɨyaiwirane awayinɨ ɨ́á nɨyamɨxɨnɨrane nɨŋwearane xɨ́o e éɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ neranéná yayɨ́ winɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ éwanɨgɨnɨ.
28 Pelo que, tendo recebido um Reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente com reverência e piedade;
29 Negɨ́ Ŋwɨ́áo amɨpí sɨpí imónɨŋɨ́pɨ rɨ́á narɨŋɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋo eŋagɨ nánɨ apɨ e éwanɨgɨnɨ.
29 porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.