Hebreus 12

Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayɨnánɨ nene pí yanɨ́wɨnɨ? Ámá “Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ́ná e epaxɨ́rɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ sɨwánɨŋɨ́ nɨneainɨrɨ neaíwapɨyarɨgɨ́á ayɨ́ obaxɨ́ ayá wí mɨdɨmɨdánɨ wiárɨ́ wiárɨ́ neadéroŋagɨ́a nánɨ pí yanɨ́wɨnɨ? Sa rɨpɨnɨ oyaneyɨ. Amɨpí nɨ́nɨ upupɨ́gɨ́ neaikárarɨŋɨ́pɨ pɨ́nɨ wiárɨrane negɨ́ ɨ́wɨ́ sɨnɨ mé ípeaarɨŋwápɨ pɨ́nɨ wiárɨrane nemáná Gorɨxo apɨ e imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ imónanɨ́wá nánɨ ámá yamɨyamúrónɨgɨ́ inarɨgɨ́ápa nene enɨ omɨ nɨxɨ́dɨranéná eŋɨ́ neánɨrane axɨ́pɨ e oyaneyɨ.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 E neranéná Jisasomɨ —O nene Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roanɨ́wá nánɨ imónɨŋɨ́pɨ mɨ́kɨ́ ikirɨ wé roárɨrɨ eŋorɨnɨ. O dɨŋɨ́ niɨ́á rɨ́wɨ́yo winɨnɨ́ápɨ nímeáwɨnɨgɨnɨrɨ nɨyekwɨroárɨróná wíɨ́ápimɨ xwámámɨ́ nɨwirɨ ayá winɨpaxɨ́ wikárɨ́ápɨ nánɨ paimɨmɨ́ eŋorɨnɨ. Nɨwiápɨ́nɨmeámáná ámɨ Gorɨxo tɨ́nɨ xɨxenɨ nimónɨrɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ siá íkwiaŋwɨ́ o éɨ́ ŋweaŋɨ́namɨ wé náúmɨnɨ éɨ́ ŋweaŋorɨnɨ. Omɨ sɨŋwɨ́ owɨnaxɨ́daneyɨ.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Ayá sɨpí seaimɨxɨrɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ seawerɨ mepa enɨ́a nánɨ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ sɨpí ayá wí wikárɨ́agɨ́a aí xwámámɨ́ wiŋo —Ayɨ́ Jisaso nánɨ rarɨŋɨnɨ. O nánɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mópoyɨ.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ seaikárarɨgɨ́ápɨ xwámámɨ́ nɨwia núɨ́asáná aiwɨ segɨ́ wí sɨnɨ mɨseapɨkigɨ́árɨnɨ.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Nene niaíwene nánɨ́nɨŋɨ́ Bɨkwɨ́yo eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ ninɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ seyɨ́né rɨxa arɨ́á ikeamogɨ́árɨnɨ, “Gɨ́ niaíwoxɨnɨ, Ámɨná Gorɨxo sɨyikɨ́ rɨreaarɨŋɨ́pɨ nánɨ peayɨ́ mɨwianɨpanɨ. Píránɨŋɨ́ simɨxɨmɨnɨrɨ nánɨ mɨxɨ́ rɨránáyɨ́, ayá sɨpí mɨsimɨxɨpanɨ.
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá Ámɨnáo ‘Gɨ́ niaíwɨ́rɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨŋɨ́yo sɨyikɨ́ urearɨ sɨkwɨ́á earɨ yarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.” Bɨkwɨ́yo e nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ seyɨ́né rɨxa peá mogɨ́á eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Seyɨ́né Gorɨxo xeanɨŋɨ́ seaímeaarɨŋɨ́pimɨ dánɨ xe sɨyikɨ́ oneareanɨrɨ rɨxa xwámámɨ́ nɨwiéra warɨŋoɨ. Niaíwɨ́ xano sɨyikɨ́ murearɨŋɨ́ wo rimónɨnɨ? Oweoɨ, mimónɨnɨ. Ayɨnánɨ xano xegɨ́ niaíwɨ́yo wiarɨŋɨ́pa Gorɨxo enɨ axɨ́pɨ e seaiarɨnɨ.
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 E nerɨ aí Gorɨxo xegɨ́ niaíwɨ́ nɨyonɨ sɨyikɨ́ ureaarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ seyɨ́né sɨyikɨ́ mɨseareapa nerɨ́náyɨ́, xegɨ́ niaíwɨ́yɨ́né mimónɨ́ sa óɨ́ e dáŋɨ́ niaíwɨ́yɨ́nénɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Rɨpɨ nánɨ enɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ. Nene sɨnɨ niaíwɨ́ eŋáná negɨ́ xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́ ápowa sɨyikɨ́ neareaagɨ́ aiwɨ wé íkwiaŋwɨ́yo uŋwɨráragwárɨnɨ. Nene e neranéná naŋɨ́ nerɨ aiwɨ re rɨseaimónarɨnɨ, “Ápo Gorɨxomɨ —Dɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ imónɨŋɨ́ nɨpɨnɨ imɨxɨŋo, ayɨ́ orɨnɨ. Omɨ ínɨmɨ wurɨ́nɨpaxɨ́manɨ.” rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ, aŋɨpaxɨ́ ínɨmɨ wurɨ́nɨpaxɨ́ eŋagɨ nánɨ e nerane dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋwaéne oimónaneyɨ.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Nene sɨnɨ niaíwɨ́ eŋáná xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́ ápowa anɨŋɨ́ marɨ́áɨ, sɨyikɨ́ ná bɨnɨ́nɨŋɨ́ nɨnearearɨ́ná “E nɨwirɨ́ná ayɨ́ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ wíwapɨyarɨŋwɨnɨ.” wimónarɨŋɨ́pɨ neareaagɨ́a aiwɨ Gorɨxo sɨyikɨ́ nɨnearearɨ́ná sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nene enɨ imónanɨ́wá nánɨ arɨrá owimɨnɨrɨ neareaarɨŋɨ́rɨnɨ.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Gɨyɨ́ gɨyɨ́ naŋɨ́ oimónɨ́poyɨnɨrɨ sɨyikɨ́ nurearɨ sɨnɨ e wiarɨ́ná yayɨ́ mɨwinɨ́ dɨŋɨ́ sɨpínɨ wiarɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí sɨyikɨ́ nurearɨŋɨ́pimɨ dánɨ yayɨ́wɨ́ numéra núɨsáná wárɨŋɨ́yɨ́ nánɨŋɨ́ nɨwerɨ wé rónɨŋɨ́ ero nɨwayɨrónɨro ŋwearo epaxɨ́rɨnɨ.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Ayɨnánɨ segɨ́ wé imɨŋɨ́ mɨxɨweŋɨ́yɨ́ ámɨ rɨ́á símɨxɨro sɨkwɨ́ xómɨŋɨ́ ikwɨ́ó seaiárɨŋɨ́yɨ́ ámɨ irú pɨ́mɨxɨnɨro nemáná eŋɨ́ neánɨro Gorɨxomɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Segɨ́ xómɨŋɨ́ xeŋwɨ́mɨnɨ ŋweaŋɨ́ muyɨ́kínɨpa nerɨ ámɨ naŋɨ́ oimónɨrɨ óɨ́ sɨ́mɨ́ inɨŋɨ́yimɨ úɨ́rɨxɨnɨ.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Ámá nɨ́nɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ minɨ́ arɨge píránɨŋɨ́ menanɨréwɨnɨro anɨŋɨ́ minɨ́ ero sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ Gorɨxo “Ámá nionɨyáyɨ́ e imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” wimónarɨŋɨ́pɨ —Apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨgɨ́áyɨ́ Ámɨnáomɨ wí sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ oimónaneyɨnɨro anɨŋɨ́ minɨ́ ero éɨ́rɨxɨnɨ.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Segɨ́ wo Gorɨxo ayá nɨsearɨmɨxɨrɨ seaiiŋɨ́pimɨ rɨ́wɨ́ mamonɨgɨnɨrɨ awínɨŋɨ́ mearónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ. Aiwá maiwí sɨxɨ́yo nɨyirɨ́ná yíkɨ́ yarɨŋɨ́ bɨ tɨ́nɨ yíáná aiwá nɨpɨnɨ yíkɨ́ imɨxarɨŋɨ́pa segɨ́ wo sɨpí nerɨŋɨ́yo dánɨ nɨyɨ́nénɨ axɨ́pɨ seainɨgɨnɨrɨ píránɨŋɨ́ awínɨŋɨ́ mearónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 — ausente —
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 — ausente —
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Seyɨ́né Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ nɨbɨróná eŋíná amɨpí negɨ́ arɨ́owéyɨ́ dɨ́wɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨro arɨ́á wiro egɨ́ápɨ wí mɨwɨnarɨŋoɨ. Ayɨ́ dɨ́wɨ́ ananɨ wé tɨ́nɨ ɨ́á xɨrɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pimɨ aŋwɨ e nuróná rɨ́á ápiáwɨ́ werɨ sɨ́á xaíwɨ́ yidoárɨrɨ rɨ́wɨpí tɨ́nɨ ápiaŋwɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ erɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨro
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 pékákɨ́ eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨnɨrɨ ikaxɨ́ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋɨ́pánɨŋɨ́ rɨnɨrɨ yarɨŋagɨ arɨ́á wigɨ́awixɨnɨ. Xwɨyɨ́á ikaxɨ́ nɨrɨrɨ́ná rɨnarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiróná Mosesomɨ rɨsɨsɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Nene ámɨ Gorɨxomɨ arɨ́á owianeyɨ.’ mɨneaimónarɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Ayɨ́ Gorɨxo sekaxɨ́ “Ámá woranɨ, memé aíranɨ, dɨ́wɨ́ rɨpimɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́náyɨ́, sɨ́ŋá nearo pɨkíɨ́rɨxɨnɨ.” urɨ́ɨ́pɨ nánɨ wáyɨ́ winɨ́agɨ nánɨ e urɨgɨ́awixɨnɨ.
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Ayɨ́ sɨŋwɨ́ e wɨnɨ́ápɨ mɨŋɨ́ yɨ́wɨ́ nírɨro ŋweapaxɨ́ eŋagɨ Moseso enɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ wáyɨ́ nikárɨnɨrɨ eŋɨ́ sɨrɨrɨŋwɨ́ ninarɨnɨ.” rɨŋɨnigɨnɨ.
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Agwɨ ríná seyɨ́né dɨ́wɨ́ eŋíná segɨ́ arɨ́owéyɨ́ bagɨ́á axɨ́pimɨ mɨbɨ́ rɨxa dɨ́wɨ́ Saionɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ́nɨŋɨ́ rémóɨ́awixɨnɨ. Dɨ́wɨ́ apimɨ Ŋwɨ́á anɨŋɨ́ sɨŋɨ́ imónɨŋoyá aŋɨ́ ikwɨ́rónɨŋerɨnɨ. Aŋɨ́ apɨ Jerusaremɨyɨ rɨnɨŋɨ́ aŋɨ́namɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. E aŋɨ́najɨ́ ɨ́á mɨropaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ awí neánɨmáná yayɨ́ néra wiápɨ́narɨgɨ́erɨnɨ.
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 E ámá Gorɨxoyá niaíwɨ́ xámɨŋónɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ —Ayɨ́ aŋɨ́namɨ anɨŋɨ́ ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ wigɨ́ yoɨ́ rɨxa anamɨ ŋwɨrárɨnɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ awí eánɨgɨ́erɨnɨ. E Gorɨxo, ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ enɨ́o ŋweaŋerɨnɨ. Dɨŋɨ́ ámá xwɨ́áyo nɨŋwearóná wé rónɨŋɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́yápɨ aŋɨ́namɨ peyíáná Gorɨxo wé uroárɨŋɨ́yɨ́ tɨ́ŋɨ́ e, ayɨ́ erɨnɨ.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 E Jisaso enɨ tɨ́ŋɨ́ erɨnɨ. O xwɨyɨ́á sɨŋɨ́ Gorɨxo “E e nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” réroárɨŋɨ́pɨ nánɨ negɨ́ wáwuŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ. Ragɨ́ o nɨperɨ́ná puŋɨ́pɨ —Apɨ xwɨyɨ́ánɨŋɨ́ nɨrɨnɨrɨ́ná “Nionɨ péápimɨ dánɨ seyɨ́né dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ meapɨ́rɨ́árɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ ragɨ́ eŋíná xɨráo Keno xogwáo Aiborɨ́omɨ pɨkíxwɨrɨ́ó wíáná puŋɨ́pɨ —Apɨ xwɨ́áyo dánɨ “Nionɨ nánɨ eŋɨ́ meaɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ seáyɨ e imónɨnɨ. Apɨ nɨpɨnɨ tɨ́ŋɨ́ e seyɨ́né rɨxa agwɨ barɨŋoɨ.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Xwɨyɨ́á seararɨŋomɨ aríkwɨ́kwɨ́ wipɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ ainenaxɨ́dɨ́poyɨ. Negɨ́ arɨ́owé eŋíná Moseso xwɨ́á tɨ́yo dánɨ erɨrɨ́ wíagɨ aiwɨ aríkwɨ́kwɨ́ wigɨ́áyɨ́ Gorɨxo pɨrɨ́ umamóɨ́pimɨ mɨmúrogɨ́á eŋagɨ nánɨ seyɨ́né enɨ aŋɨ́namɨ dánɨ erɨrɨ́ neaiarɨŋomɨ aríkwɨ́kwɨ́ nɨwirɨ́náyɨ́, “Pɨrɨ́ neamamómɨnɨrɨ enɨ́ápimɨ ananɨ nɨmúropaxenerɨnɨ.” rɨyaiwinarɨŋoɨ?
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Eŋíná o dɨ́wɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ xwɨyɨ́á ráná xwɨ́á rɨrímɨ pobonɨ́ nerɨ yaiwiámɨ́ méagɨ aiwɨ agwɨ ríná nenɨ́ápɨ nánɨ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ nearɨŋɨ́rɨnɨ, “Nionɨyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xwɨ́árí ámɨ bɨ yaiwiámɨ́ nɨmenɨrɨ́ná xwɨ́árínɨ marɨ́áɨ, aŋɨ́na tɨ́nɨ enɨ yaiwiámɨ́ menɨnɨ́árɨnɨ.” nearɨŋɨ́rɨnɨ.
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Xwɨyɨ́á Gorɨxo nɨrɨrɨ́ná ámɨ bɨyɨ rɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨ áwaŋɨ́ nearɨmɨ́ánɨrɨ rɨnɨnɨ. Amɨpí anɨpá imónɨpaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ íníná anɨŋɨ́ imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ amɨpí anɨpá imónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ —Apɨ xɨ́o xwɨ́á amɨpí nimɨxɨrɨ́ná imɨxɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ anɨpá imɨxárɨmɨ́ánɨrɨ nánɨ rɨnɨnɨ.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Ayɨnánɨ Gorɨxoyá xwioxɨ́yo ŋweaŋwápɨ wí anɨpá mimónɨpaxɨ́ eŋagɨ nánɨ omɨ yayɨ́ numerane “Eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxo imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨ́anɨ?” nɨyaiwirane awayinɨ ɨ́á nɨyamɨxɨnɨrane nɨŋwearane xɨ́o e éɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ neranéná yayɨ́ winɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ éwanɨgɨnɨ.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 Negɨ́ Ŋwɨ́áo amɨpí sɨpí imónɨŋɨ́pɨ rɨ́á narɨŋɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋo eŋagɨ nánɨ apɨ e éwanɨgɨnɨ.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.