Atos 15
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 Ámá wa Judia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ nɨweapɨro Adiokɨ nɨrémómáná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ wigɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyo nuréwapɨyiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Seyɨ́né Judayene tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨpɨ́rɨ nánɨ negɨ́ arɨ́o Moseso rɨŋɨ́pɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwínɨpa nerónáyɨ́, Gorɨxo yeáyɨ́ seayimɨxemeapaxɨ́ menɨnɨ.” urarɨŋagɨ́a
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ xwɨyɨ́á sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro xwɨyɨ́á ayá wí nɨrɨga nɨwiápɨ́nɨmearo néɨ́asáná ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ negɨ́ wa tɨ́nɨ Jerusaremɨ nánɨ nuro wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ nerɨmeánɨmáná ‘Iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínɨ́poyɨ.’ neararɨgɨ́á rɨpɨ nánɨ xwɨyɨ́á nimɨxɨróná, ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨro
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 urowáraúáná awa xwɨ́á Pinisiayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ Samaria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ nɨpurɨ́ná aŋɨ́ apɨ apimɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á wíyonɨ wíyonɨ émáyɨ́ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ kɨnɨmónɨgɨ́ápɨ nánɨ e e áwaŋɨ́ nura nɨmúroróná yayɨ́ nɨwimóa ugɨ́awixɨnɨ.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 E nemowa rɨxa Jerusaremɨ nɨrémoro aŋɨ́ e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ yayɨ́ wiemeááná Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ awaú émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e emearɨ́ná Gorɨxo egɨ́ wéyo dánɨ néra uŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ repɨyɨ́ wiarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Parisi imónɨgɨ́á Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á wa nɨwiápɨ́nɨmearo re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ negɨ́ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínarɨŋwápɨ mepa epaxɨ́ wí mimónɨnɨ. Ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́o Moseso eaŋɨ́pimɨ mɨxɨ́dɨpa nerɨ́ná, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ urɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Ayo nuréwapɨyirane ‘Apimɨ anɨŋɨ́ minɨ́ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨ́wanɨgɨnɨ.” rɨgɨ́awixɨnɨ.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Ayɨnánɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ apɨ nánɨ xwɨyɨ́á imɨxanɨro nánɨ awí neánɨro
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 rɨxa xwɨyɨ́á ayá wí rɨrowiágɨ́ ninɨ́asáná eŋáná Pitao nɨwiápɨ́nɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́oyɨ́né, xámɨ dánɨ émáyɨ́ xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ arɨ́á wiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro epɨ́rɨ́a nánɨ soyɨ́néyá wo iwamɨ́ó wáɨ́ urɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ Gorɨxo eyíroŋo, ayɨ́ nionɨ eŋagɨ nánɨ soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Nionɨ ayo wáɨ́ urɨmeááná Gorɨxo —O ámáyá xwioxɨ́yo imónɨŋɨ́pɨ nɨ́nɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋorɨnɨ. O xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nene neaiapɨŋɨ́pa axɨ́pɨ mɨnɨ nɨwirɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá rénɨŋɨ́ neaiŋɨ́rɨnɨ. Émáyɨ́ enɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roróná, ayɨ́ ananɨrɨnɨ. Sɨwá énɨŋɨ́ neaiŋɨ́rɨnɨ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Judayene xegɨ́ bɨ neaiirɨ émáyo xegɨ́ bɨ wiirɨ eŋɨ́manɨ. Nene neaiiŋɨ́pa axɨ́pɨ ayɨ́ enɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ yokwarɨmɨ́ wiiŋɨ́rɨnɨ.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ayɨnánɨ soyɨ́né Gorɨxo wikɨ́ oneaónɨrɨ pí nánɨ yarɨŋoɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eaŋɨ́pimɨ dánɨ saŋɨ́ negɨ́ arɨ́owa ananɨ nɨmeámɨ upaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ —Apɨ, ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́owa oxɨ́daneyɨnɨróná nɨxɨ́dɨpaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ pí nánɨ émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo wikwiáranɨro yarɨŋoɨ? Soyɨ́né Gorɨxo ayo mɨwikwiárɨŋɨ́pɨ wikwiáranɨro nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo nene wikɨ́ oneaónɨrɨ yarɨŋoɨ.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Nene dɨŋɨ́ wí re mɨmó, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ xɨ́darɨŋwápimɨ dánɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeapaxɨ́rɨnɨ.’ wí mɨmó dɨŋɨ́ re neaipɨmónɨnɨ, ‘Ámɨná Jisaso émáyo wá nɨwianɨrɨ ayo nánɨ wayɨ́á upeiŋɨ́yo dánɨnɨ Gorɨxo yeáyɨ́ uyimɨxemeaarɨŋɨ́pa Judayene enɨ axɨ́pɨ e yeáyɨ́ neayimɨxemeaarɨŋɨ́rɨnɨ.’ Dɨŋɨ́ e neaipɨmónɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Awí eánɨgɨ́áwa xwɨyɨ́á bɨ mɨrɨ́ sɨnɨ arɨ́ánɨ nɨwiro yarɨ́ná Banabaso tɨ́nɨ Poro tɨ́nɨ éɨ́ nɨrori xwɨyɨ́á nurɨri emɨmɨ́ tɨ́nɨ ayá rɨwamónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ tɨ́nɨ awaú émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e wáɨ́ urɨmearɨ́ná Gorɨxo egɨ́ wéyo dánɨ wíwapɨyiŋɨ́pɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiri
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 rɨxa nɨrárɨmáná eŋáná Jemiso nɨwiápɨ́nɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́oyɨ́né, xwɨyɨ́á nionɨyá bɨ enɨ arɨ́á nípoyɨ.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 ‘Gorɨxo émáyɨ́ nánɨ wí dɨŋɨ́ mɨmoarɨnɨnɨ.’ yaiwiagwá aiwɨ xewanɨŋo émáyɨ́ wí nionɨyá imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨwieyírorɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá ayɨ́ nánɨ moŋɨ́pɨ iwamɨ́ó sɨwá neaiŋɨ́rɨnɨ. Apɨ nánɨ Saimono rɨxa repɨyɨ́ neaiŋoɨ.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Agwɨ o nearɨ́ɨ́pɨ, ayɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa Depitoyá ɨ́wiárɨ́awé nánɨ nɨrɨro eagɨ́á rɨpɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Apɨ nɨpɨnɨ nimónɨmáná eŋáná Gorɨxonɨ ámɨ nɨbɨrɨ aŋɨ́ segɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyá pɨneamioagiwá ámɨ mɨrɨmɨ́árɨnɨ. Aŋiwá xwɨrɨ́á ikɨxénɨŋɨ́pɨ ámɨ nɨmɨrɨrɨ sɨŋɨ́ imɨxɨmɨ́árɨnɨ.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e emɨ́árɨnɨ. Judayɨ́ gwɨ́ axɨ́rí marɨ́áɨ, ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí nɨ́nɨ Ámɨnáonɨ tɨ́ámɨnɨ obɨ́poyɨnɨrɨ nánɨ ámɨ apɨ e mɨrɨmɨ́árɨnɨ. Ayɨ́ émá nionɨyá imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wéyo ɨ́á umɨrɨŋáyɨ́ nionɨ tɨ́ámɨnɨ obɨ́poyɨnɨrɨ ámɨ mɨrɨmɨ́árɨnɨ.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Ámɨnáonɨ xwɨyɨ́á rɨpɨ seyɨ́né nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ eŋíná dánɨ searɨŋáonɨ seararɨŋɨnɨ.’ Xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́áwa eagɨ́á apɨ tɨ́nɨ Saimonɨ nearɨ́ɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Ayɨnánɨ dɨŋɨ́ nionɨyá enɨ rɨpɨrɨnɨ. Émá Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ukɨnɨmónarɨgɨ́áyo upupɨ́gɨ́ mɨwikárɨpa oyaneyɨ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ mɨwikwiárɨpa nemáná aí sa payɨ́ wí nearane re urɨ́wanɨgɨnɨ, ‘Judayene xwɨrɨ́á neainɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ rɨpɨ rɨpɨ mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Ámá wí mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearɨ́ná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ gwɨ́ siŋwɨ́yo xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋɨ́pɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ enɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ.’ Apɨnɨ payɨ́ nearane urɨ́wanɨgɨnɨ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ámá eŋíná dánɨ néra nɨbɨro nene ŋweaŋwá ríná enɨ Sabarɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ apɨ apimɨ ámá wa ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eaŋɨ́pimɨ dánɨ ɨ́á roro uréwapɨyiro yarɨŋagɨ́a nánɨ émáyɨ́ Judayene xwɨrɨ́á neainarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋoɨ. Ayɨnánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ apɨnɨ nearane e urɨ́wanɨgɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jerusaremɨ dánɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á nɨ́nɨ tɨ́nɨ wigɨ́ wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ enɨ dɨŋɨ́ ná bɨnɨ nɨxɨrɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ,
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 payɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ wiowárɨgɨ́awixɨnɨ, “Wáɨ́ wurɨmeiarɨŋwáone tɨ́nɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo umeŋweaŋwáone tɨ́nɨ nene segɨ́ sérɨxɨ́meá imónɨŋwaéne seyɨ́né negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́né nánɨ —Wiyɨ́né aŋɨ́ yoɨ́ Adiokɨyo ŋweagɨ́áyɨ́né, wiyɨ́né Siria pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́né, wiyɨ́né Sirisia pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́nérɨnɨ. Seyɨ́né nánɨ payɨ́ rɨpɨ nearɨ wiowárénaparɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né nɨyɨ́nénɨ yayɨ́ oseainɨnɨ.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 None rɨxa arɨ́á re wíwárɨnɨ, ‘Negɨ́yɨ́ wí none “Soyɨ́né nuro e urɨ́poyɨ.” murɨ́wámɨ ayɨ́ seyɨ́né tɨ́e nánɨ nɨbɨro searéwapɨyarɨ́ná dɨŋɨ́ rɨ́á seaxerɨ dɨŋɨ́ sɨmɨgwɨ́á seayinɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.’ arɨ́á e wíwá eŋagɨ nánɨ
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 — ausente —
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ayɨnánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaarɨŋwápɨ Judaso tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ awaú maŋɨ́ tɨ́nɨ enɨ ananɨ áwaŋɨ́ searɨ́isixɨnɨrɨ urowárarɨŋwɨnɨ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 None xwɨyɨ́á nimɨxɨranéná kwíyɨ́ Gorɨxoyáyo dánɨ re rɨnɨ́wanigɨnɨ, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ ayá wí saŋɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ mɨwikwiárɨpanɨ.’ rɨnɨ́wanigɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ émáyɨ́né aga pɨ́nɨ mɨwiárɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Ámá wigɨ́ mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ gwɨ́ siŋwɨ́yo xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋagɨ nánɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearóná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Seyɨ́né nene rɨ́wá apɨnɨ e nerónáyɨ́, ayɨ́ apánɨ yarɨŋoɨ. Negɨ́ xwɨyɨ́á apɨrɨnɨ.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 E nemowa mɨnɨ wiowáráná awa payɨ́ nɨmeámɨ Adiokɨ nánɨ nɨwero nɨrémómáná ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo awí neaárɨmáná payɨ́ mɨnɨ wíagɨ́a
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 ayɨ́ ɨ́á nɨroróná xwɨyɨ́á eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiro eánɨŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ niɨ́á winɨŋɨnigɨnɨ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Dɨŋɨ́ niɨ́á winarɨ́ná Judaso tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ awaú enɨ wɨ́á rókiamoarɨgɨ́íwaú eŋagɨ́i nánɨ wigɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyo xwɨyɨ́á ayá wí bɨ tɨ́nɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiri eŋɨ́ sɨxɨ́ nɨwímɨxɨri egɨ́isixɨnɨ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 E nemowaú sɨ́á wí e nɨŋweagɨ́isáná eŋáná awaúmɨ ámɨ wigɨ́ urowárɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurowárɨro yayɨ́ wiowárɨ́agɨ́a nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á e ŋweagɨ́áyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ kikiɨ́á néra ugɨ́isixɨnɨ.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Jerusaremɨ nánɨ nuri aiwɨ Sairaso “Adiokɨyo ámɨ bɨ tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná, naŋɨ́ emɨ́ɨnɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Awaú e éagɨ́i aí Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ Adiokɨyo nɨŋweari ámá obaxɨ́ wí tɨ́nɨ nawínɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ wáɨ́ urɨmeri uréwapɨyiri egɨ́isixɨnɨ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 E nemowaú rɨxa sɨ́á wí múróáná Poro Banabasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Yawawi ámɨ nurai aŋɨ́ apɨ apimɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ wáɨ́ nurɨmeraíná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ yegɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ arɨge rɨ́a ŋweaŋoɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmeaaiyɨ.” urɨ́agɨ
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Banabaso “Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.” nɨyaiwirɨ “Jonɨ Mako enɨ yawawi tɨ́nɨ nawínɨ owaneyɨ.” wimónɨ́agɨ aiwɨ
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Poro arɨ́kí re urarɨŋagɨ nánɨ, “Xámɨ wáɨ́ urɨmeanɨrane nuranéná sɨnɨ nápɨ oyaneyɨnɨrɨ nánɨ mú Pabiria pɨropenɨsɨ́yo dánɨ pɨ́nɨ nɨyeawiárɨmɨ uŋo ámɨ yawawi tɨ́nɨ nawínɨ nɨwirɨmeámɨ mupa oyaiyɨ.” urarɨŋagɨ nánɨ
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨ́isáná apimɨ dánɨ newáramónɨri Banabaso Jonɨ Makomɨ nɨwirɨmeámɨ nurɨ sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨri nɨŋweari pɨrɨŋwɨ́ Saipɨrasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 E nánɨ úagɨ́i aí Poro Sairasomɨ nɨmearɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ awaú wáɨ́ emearɨ́ná Ámɨnáo wá nɨwianɨrɨ uméwɨnɨgɨnɨrɨ omɨ wéyo mɨnɨ wíáná e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuri
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Siria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ Sirisia pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ áwɨnɨ e nuri aŋɨ́ apɨ apimɨ nɨrémómáná ámá Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á wíyɨ́ wíyo nuréwapɨya nuríná eŋɨ́ sɨxɨ́ wímɨxɨgɨ́isixɨnɨ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.