Atos 15
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARA
1 Ámá wa Judia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ nɨweapɨro Adiokɨ nɨrémómáná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ wigɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyo nuréwapɨyiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Seyɨ́né Judayene tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨpɨ́rɨ nánɨ negɨ́ arɨ́o Moseso rɨŋɨ́pɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwínɨpa nerónáyɨ́, Gorɨxo yeáyɨ́ seayimɨxemeapaxɨ́ menɨnɨ.” urarɨŋagɨ́a
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ xwɨyɨ́á sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro xwɨyɨ́á ayá wí nɨrɨga nɨwiápɨ́nɨmearo néɨ́asáná ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ negɨ́ wa tɨ́nɨ Jerusaremɨ nánɨ nuro wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ nerɨmeánɨmáná ‘Iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínɨ́poyɨ.’ neararɨgɨ́á rɨpɨ nánɨ xwɨyɨ́á nimɨxɨróná, ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨro
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 urowáraúáná awa xwɨ́á Pinisiayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ Samaria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ nɨpurɨ́ná aŋɨ́ apɨ apimɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á wíyonɨ wíyonɨ émáyɨ́ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ kɨnɨmónɨgɨ́ápɨ nánɨ e e áwaŋɨ́ nura nɨmúroróná yayɨ́ nɨwimóa ugɨ́awixɨnɨ.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 E nemowa rɨxa Jerusaremɨ nɨrémoro aŋɨ́ e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ yayɨ́ wiemeááná Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ awaú émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e emearɨ́ná Gorɨxo egɨ́ wéyo dánɨ néra uŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ repɨyɨ́ wiarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Parisi imónɨgɨ́á Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á wa nɨwiápɨ́nɨmearo re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ negɨ́ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínarɨŋwápɨ mepa epaxɨ́ wí mimónɨnɨ. Ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́o Moseso eaŋɨ́pimɨ mɨxɨ́dɨpa nerɨ́ná, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ urɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Ayo nuréwapɨyirane ‘Apimɨ anɨŋɨ́ minɨ́ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨ́wanɨgɨnɨ.” rɨgɨ́awixɨnɨ.
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ayɨnánɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ apɨ nánɨ xwɨyɨ́á imɨxanɨro nánɨ awí neánɨro
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 rɨxa xwɨyɨ́á ayá wí rɨrowiágɨ́ ninɨ́asáná eŋáná Pitao nɨwiápɨ́nɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́oyɨ́né, xámɨ dánɨ émáyɨ́ xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ arɨ́á wiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro epɨ́rɨ́a nánɨ soyɨ́néyá wo iwamɨ́ó wáɨ́ urɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ Gorɨxo eyíroŋo, ayɨ́ nionɨ eŋagɨ nánɨ soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Nionɨ ayo wáɨ́ urɨmeááná Gorɨxo —O ámáyá xwioxɨ́yo imónɨŋɨ́pɨ nɨ́nɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋorɨnɨ. O xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nene neaiapɨŋɨ́pa axɨ́pɨ mɨnɨ nɨwirɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá rénɨŋɨ́ neaiŋɨ́rɨnɨ. Émáyɨ́ enɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roróná, ayɨ́ ananɨrɨnɨ. Sɨwá énɨŋɨ́ neaiŋɨ́rɨnɨ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Judayene xegɨ́ bɨ neaiirɨ émáyo xegɨ́ bɨ wiirɨ eŋɨ́manɨ. Nene neaiiŋɨ́pa axɨ́pɨ ayɨ́ enɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ yokwarɨmɨ́ wiiŋɨ́rɨnɨ.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Ayɨnánɨ soyɨ́né Gorɨxo wikɨ́ oneaónɨrɨ pí nánɨ yarɨŋoɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eaŋɨ́pimɨ dánɨ saŋɨ́ negɨ́ arɨ́owa ananɨ nɨmeámɨ upaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ —Apɨ, ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́owa oxɨ́daneyɨnɨróná nɨxɨ́dɨpaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ pí nánɨ émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo wikwiáranɨro yarɨŋoɨ? Soyɨ́né Gorɨxo ayo mɨwikwiárɨŋɨ́pɨ wikwiáranɨro nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo nene wikɨ́ oneaónɨrɨ yarɨŋoɨ.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Nene dɨŋɨ́ wí re mɨmó, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ xɨ́darɨŋwápimɨ dánɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeapaxɨ́rɨnɨ.’ wí mɨmó dɨŋɨ́ re neaipɨmónɨnɨ, ‘Ámɨná Jisaso émáyo wá nɨwianɨrɨ ayo nánɨ wayɨ́á upeiŋɨ́yo dánɨnɨ Gorɨxo yeáyɨ́ uyimɨxemeaarɨŋɨ́pa Judayene enɨ axɨ́pɨ e yeáyɨ́ neayimɨxemeaarɨŋɨ́rɨnɨ.’ Dɨŋɨ́ e neaipɨmónɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Awí eánɨgɨ́áwa xwɨyɨ́á bɨ mɨrɨ́ sɨnɨ arɨ́ánɨ nɨwiro yarɨ́ná Banabaso tɨ́nɨ Poro tɨ́nɨ éɨ́ nɨrori xwɨyɨ́á nurɨri emɨmɨ́ tɨ́nɨ ayá rɨwamónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ tɨ́nɨ awaú émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e wáɨ́ urɨmearɨ́ná Gorɨxo egɨ́ wéyo dánɨ wíwapɨyiŋɨ́pɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiri
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 rɨxa nɨrárɨmáná eŋáná Jemiso nɨwiápɨ́nɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́oyɨ́né, xwɨyɨ́á nionɨyá bɨ enɨ arɨ́á nípoyɨ.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 ‘Gorɨxo émáyɨ́ nánɨ wí dɨŋɨ́ mɨmoarɨnɨnɨ.’ yaiwiagwá aiwɨ xewanɨŋo émáyɨ́ wí nionɨyá imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨwieyírorɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá ayɨ́ nánɨ moŋɨ́pɨ iwamɨ́ó sɨwá neaiŋɨ́rɨnɨ. Apɨ nánɨ Saimono rɨxa repɨyɨ́ neaiŋoɨ.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Agwɨ o nearɨ́ɨ́pɨ, ayɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa Depitoyá ɨ́wiárɨ́awé nánɨ nɨrɨro eagɨ́á rɨpɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Apɨ nɨpɨnɨ nimónɨmáná eŋáná Gorɨxonɨ ámɨ nɨbɨrɨ aŋɨ́ segɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyá pɨneamioagiwá ámɨ mɨrɨmɨ́árɨnɨ. Aŋiwá xwɨrɨ́á ikɨxénɨŋɨ́pɨ ámɨ nɨmɨrɨrɨ sɨŋɨ́ imɨxɨmɨ́árɨnɨ.
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e emɨ́árɨnɨ. Judayɨ́ gwɨ́ axɨ́rí marɨ́áɨ, ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí nɨ́nɨ Ámɨnáonɨ tɨ́ámɨnɨ obɨ́poyɨnɨrɨ nánɨ ámɨ apɨ e mɨrɨmɨ́árɨnɨ. Ayɨ́ émá nionɨyá imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wéyo ɨ́á umɨrɨŋáyɨ́ nionɨ tɨ́ámɨnɨ obɨ́poyɨnɨrɨ ámɨ mɨrɨmɨ́árɨnɨ.
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Ámɨnáonɨ xwɨyɨ́á rɨpɨ seyɨ́né nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ eŋíná dánɨ searɨŋáonɨ seararɨŋɨnɨ.’ Xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́áwa eagɨ́á apɨ tɨ́nɨ Saimonɨ nearɨ́ɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Ayɨnánɨ dɨŋɨ́ nionɨyá enɨ rɨpɨrɨnɨ. Émá Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ukɨnɨmónarɨgɨ́áyo upupɨ́gɨ́ mɨwikárɨpa oyaneyɨ.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ mɨwikwiárɨpa nemáná aí sa payɨ́ wí nearane re urɨ́wanɨgɨnɨ, ‘Judayene xwɨrɨ́á neainɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ rɨpɨ rɨpɨ mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Ámá wí mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearɨ́ná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ gwɨ́ siŋwɨ́yo xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋɨ́pɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ enɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ.’ Apɨnɨ payɨ́ nearane urɨ́wanɨgɨnɨ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ámá eŋíná dánɨ néra nɨbɨro nene ŋweaŋwá ríná enɨ Sabarɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ apɨ apimɨ ámá wa ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eaŋɨ́pimɨ dánɨ ɨ́á roro uréwapɨyiro yarɨŋagɨ́a nánɨ émáyɨ́ Judayene xwɨrɨ́á neainarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋoɨ. Ayɨnánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ apɨnɨ nearane e urɨ́wanɨgɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jerusaremɨ dánɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á nɨ́nɨ tɨ́nɨ wigɨ́ wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ enɨ dɨŋɨ́ ná bɨnɨ nɨxɨrɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ,
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 payɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ wiowárɨgɨ́awixɨnɨ, “Wáɨ́ wurɨmeiarɨŋwáone tɨ́nɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo umeŋweaŋwáone tɨ́nɨ nene segɨ́ sérɨxɨ́meá imónɨŋwaéne seyɨ́né negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́né nánɨ —Wiyɨ́né aŋɨ́ yoɨ́ Adiokɨyo ŋweagɨ́áyɨ́né, wiyɨ́né Siria pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́né, wiyɨ́né Sirisia pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́nérɨnɨ. Seyɨ́né nánɨ payɨ́ rɨpɨ nearɨ wiowárénaparɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né nɨyɨ́nénɨ yayɨ́ oseainɨnɨ.
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 None rɨxa arɨ́á re wíwárɨnɨ, ‘Negɨ́yɨ́ wí none “Soyɨ́né nuro e urɨ́poyɨ.” murɨ́wámɨ ayɨ́ seyɨ́né tɨ́e nánɨ nɨbɨro searéwapɨyarɨ́ná dɨŋɨ́ rɨ́á seaxerɨ dɨŋɨ́ sɨmɨgwɨ́á seayinɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.’ arɨ́á e wíwá eŋagɨ nánɨ
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 — ausente —
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ayɨnánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaarɨŋwápɨ Judaso tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ awaú maŋɨ́ tɨ́nɨ enɨ ananɨ áwaŋɨ́ searɨ́isixɨnɨrɨ urowárarɨŋwɨnɨ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 None xwɨyɨ́á nimɨxɨranéná kwíyɨ́ Gorɨxoyáyo dánɨ re rɨnɨ́wanigɨnɨ, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ ayá wí saŋɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ mɨwikwiárɨpanɨ.’ rɨnɨ́wanigɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ émáyɨ́né aga pɨ́nɨ mɨwiárɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ámá wigɨ́ mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ gwɨ́ siŋwɨ́yo xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋagɨ nánɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearóná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Seyɨ́né nene rɨ́wá apɨnɨ e nerónáyɨ́, ayɨ́ apánɨ yarɨŋoɨ. Negɨ́ xwɨyɨ́á apɨrɨnɨ.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 E nemowa mɨnɨ wiowáráná awa payɨ́ nɨmeámɨ Adiokɨ nánɨ nɨwero nɨrémómáná ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo awí neaárɨmáná payɨ́ mɨnɨ wíagɨ́a
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 ayɨ́ ɨ́á nɨroróná xwɨyɨ́á eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiro eánɨŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ niɨ́á winɨŋɨnigɨnɨ.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Dɨŋɨ́ niɨ́á winarɨ́ná Judaso tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ awaú enɨ wɨ́á rókiamoarɨgɨ́íwaú eŋagɨ́i nánɨ wigɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyo xwɨyɨ́á ayá wí bɨ tɨ́nɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiri eŋɨ́ sɨxɨ́ nɨwímɨxɨri egɨ́isixɨnɨ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 E nemowaú sɨ́á wí e nɨŋweagɨ́isáná eŋáná awaúmɨ ámɨ wigɨ́ urowárɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurowárɨro yayɨ́ wiowárɨ́agɨ́a nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á e ŋweagɨ́áyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ kikiɨ́á néra ugɨ́isixɨnɨ.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 [Jerusaremɨ nánɨ nuri aiwɨ Sairaso “Adiokɨyo ámɨ bɨ tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná, naŋɨ́ emɨ́ɨnɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Awaú e éagɨ́i aí Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ Adiokɨyo nɨŋweari ámá obaxɨ́ wí tɨ́nɨ nawínɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ wáɨ́ urɨmeri uréwapɨyiri egɨ́isixɨnɨ.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 E nemowaú rɨxa sɨ́á wí múróáná Poro Banabasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Yawawi ámɨ nurai aŋɨ́ apɨ apimɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ wáɨ́ nurɨmeraíná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ yegɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ arɨge rɨ́a ŋweaŋoɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmeaaiyɨ.” urɨ́agɨ
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Banabaso “Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.” nɨyaiwirɨ “Jonɨ Mako enɨ yawawi tɨ́nɨ nawínɨ owaneyɨ.” wimónɨ́agɨ aiwɨ
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Poro arɨ́kí re urarɨŋagɨ nánɨ, “Xámɨ wáɨ́ urɨmeanɨrane nuranéná sɨnɨ nápɨ oyaneyɨnɨrɨ nánɨ mú Pabiria pɨropenɨsɨ́yo dánɨ pɨ́nɨ nɨyeawiárɨmɨ uŋo ámɨ yawawi tɨ́nɨ nawínɨ nɨwirɨmeámɨ mupa oyaiyɨ.” urarɨŋagɨ nánɨ
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨ́isáná apimɨ dánɨ newáramónɨri Banabaso Jonɨ Makomɨ nɨwirɨmeámɨ nurɨ sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨri nɨŋweari pɨrɨŋwɨ́ Saipɨrasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 E nánɨ úagɨ́i aí Poro Sairasomɨ nɨmearɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ awaú wáɨ́ emearɨ́ná Ámɨnáo wá nɨwianɨrɨ uméwɨnɨgɨnɨrɨ omɨ wéyo mɨnɨ wíáná e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuri
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Siria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ Sirisia pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ áwɨnɨ e nuri aŋɨ́ apɨ apimɨ nɨrémómáná ámá Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á wíyɨ́ wíyo nuréwapɨya nuríná eŋɨ́ sɨxɨ́ wímɨxɨgɨ́isixɨnɨ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.