Atos 15

Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ámá wa Judia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ nɨweapɨro Adiokɨ nɨrémómáná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ wigɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyo nuréwapɨyiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Seyɨ́né Judayene tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨpɨ́rɨ nánɨ negɨ́ arɨ́o Moseso rɨŋɨ́pɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwínɨpa nerónáyɨ́, Gorɨxo yeáyɨ́ seayimɨxemeapaxɨ́ menɨnɨ.” urarɨŋagɨ́a
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ xwɨyɨ́á sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro xwɨyɨ́á ayá wí nɨrɨga nɨwiápɨ́nɨmearo néɨ́asáná ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ negɨ́ wa tɨ́nɨ Jerusaremɨ nánɨ nuro wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ nerɨmeánɨmáná ‘Iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínɨ́poyɨ.’ neararɨgɨ́á rɨpɨ nánɨ xwɨyɨ́á nimɨxɨróná, ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨro
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 urowáraúáná awa xwɨ́á Pinisiayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ Samaria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ nɨpurɨ́ná aŋɨ́ apɨ apimɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á wíyonɨ wíyonɨ émáyɨ́ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ kɨnɨmónɨgɨ́ápɨ nánɨ e e áwaŋɨ́ nura nɨmúroróná yayɨ́ nɨwimóa ugɨ́awixɨnɨ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 E nemowa rɨxa Jerusaremɨ nɨrémoro aŋɨ́ e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ yayɨ́ wiemeááná Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ awaú émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e emearɨ́ná Gorɨxo egɨ́ wéyo dánɨ néra uŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ repɨyɨ́ wiarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Parisi imónɨgɨ́á Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á wa nɨwiápɨ́nɨmearo re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ negɨ́ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínarɨŋwápɨ mepa epaxɨ́ wí mimónɨnɨ. Ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́o Moseso eaŋɨ́pimɨ mɨxɨ́dɨpa nerɨ́ná, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ urɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Ayo nuréwapɨyirane ‘Apimɨ anɨŋɨ́ minɨ́ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨ́wanɨgɨnɨ.” rɨgɨ́awixɨnɨ.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ayɨnánɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ apɨ nánɨ xwɨyɨ́á imɨxanɨro nánɨ awí neánɨro
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 rɨxa xwɨyɨ́á ayá wí rɨrowiágɨ́ ninɨ́asáná eŋáná Pitao nɨwiápɨ́nɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́oyɨ́né, xámɨ dánɨ émáyɨ́ xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ arɨ́á wiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro epɨ́rɨ́a nánɨ soyɨ́néyá wo iwamɨ́ó wáɨ́ urɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ Gorɨxo eyíroŋo, ayɨ́ nionɨ eŋagɨ nánɨ soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Nionɨ ayo wáɨ́ urɨmeááná Gorɨxo —O ámáyá xwioxɨ́yo imónɨŋɨ́pɨ nɨ́nɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋorɨnɨ. O xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nene neaiapɨŋɨ́pa axɨ́pɨ mɨnɨ nɨwirɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨwá rénɨŋɨ́ neaiŋɨ́rɨnɨ. Émáyɨ́ enɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roróná, ayɨ́ ananɨrɨnɨ. Sɨwá énɨŋɨ́ neaiŋɨ́rɨnɨ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Judayene xegɨ́ bɨ neaiirɨ émáyo xegɨ́ bɨ wiirɨ eŋɨ́manɨ. Nene neaiiŋɨ́pa axɨ́pɨ ayɨ́ enɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ yokwarɨmɨ́ wiiŋɨ́rɨnɨ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ayɨnánɨ soyɨ́né Gorɨxo wikɨ́ oneaónɨrɨ pí nánɨ yarɨŋoɨ? Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eaŋɨ́pimɨ dánɨ saŋɨ́ negɨ́ arɨ́owa ananɨ nɨmeámɨ upaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ —Apɨ, ayɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́owa oxɨ́daneyɨnɨróná nɨxɨ́dɨpaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ pí nánɨ émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo wikwiáranɨro yarɨŋoɨ? Soyɨ́né Gorɨxo ayo mɨwikwiárɨŋɨ́pɨ wikwiáranɨro nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo nene wikɨ́ oneaónɨrɨ yarɨŋoɨ.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Nene dɨŋɨ́ wí re mɨmó, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ xɨ́darɨŋwápimɨ dánɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeapaxɨ́rɨnɨ.’ wí mɨmó dɨŋɨ́ re neaipɨmónɨnɨ, ‘Ámɨná Jisaso émáyo wá nɨwianɨrɨ ayo nánɨ wayɨ́á upeiŋɨ́yo dánɨnɨ Gorɨxo yeáyɨ́ uyimɨxemeaarɨŋɨ́pa Judayene enɨ axɨ́pɨ e yeáyɨ́ neayimɨxemeaarɨŋɨ́rɨnɨ.’ Dɨŋɨ́ e neaipɨmónɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Awí eánɨgɨ́áwa xwɨyɨ́á bɨ mɨrɨ́ sɨnɨ arɨ́ánɨ nɨwiro yarɨ́ná Banabaso tɨ́nɨ Poro tɨ́nɨ éɨ́ nɨrori xwɨyɨ́á nurɨri emɨmɨ́ tɨ́nɨ ayá rɨwamónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ tɨ́nɨ awaú émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e wáɨ́ urɨmearɨ́ná Gorɨxo egɨ́ wéyo dánɨ wíwapɨyiŋɨ́pɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiri
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 rɨxa nɨrárɨmáná eŋáná Jemiso nɨwiápɨ́nɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́oyɨ́né, xwɨyɨ́á nionɨyá bɨ enɨ arɨ́á nípoyɨ.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 ‘Gorɨxo émáyɨ́ nánɨ wí dɨŋɨ́ mɨmoarɨnɨnɨ.’ yaiwiagwá aiwɨ xewanɨŋo émáyɨ́ wí nionɨyá imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨwieyírorɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá ayɨ́ nánɨ moŋɨ́pɨ iwamɨ́ó sɨwá neaiŋɨ́rɨnɨ. Apɨ nánɨ Saimono rɨxa repɨyɨ́ neaiŋoɨ.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Agwɨ o nearɨ́ɨ́pɨ, ayɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa Depitoyá ɨ́wiárɨ́awé nánɨ nɨrɨro eagɨ́á rɨpɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Apɨ nɨpɨnɨ nimónɨmáná eŋáná Gorɨxonɨ ámɨ nɨbɨrɨ aŋɨ́ segɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyá pɨneamioagiwá ámɨ mɨrɨmɨ́árɨnɨ. Aŋiwá xwɨrɨ́á ikɨxénɨŋɨ́pɨ ámɨ nɨmɨrɨrɨ sɨŋɨ́ imɨxɨmɨ́árɨnɨ.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e emɨ́árɨnɨ. Judayɨ́ gwɨ́ axɨ́rí marɨ́áɨ, ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí nɨ́nɨ Ámɨnáonɨ tɨ́ámɨnɨ obɨ́poyɨnɨrɨ nánɨ ámɨ apɨ e mɨrɨmɨ́árɨnɨ. Ayɨ́ émá nionɨyá imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wéyo ɨ́á umɨrɨŋáyɨ́ nionɨ tɨ́ámɨnɨ obɨ́poyɨnɨrɨ ámɨ mɨrɨmɨ́árɨnɨ.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ámɨnáonɨ xwɨyɨ́á rɨpɨ seyɨ́né nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ eŋíná dánɨ searɨŋáonɨ seararɨŋɨnɨ.’ Xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́áwa eagɨ́á apɨ tɨ́nɨ Saimonɨ nearɨ́ɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Ayɨnánɨ dɨŋɨ́ nionɨyá enɨ rɨpɨrɨnɨ. Émá Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ukɨnɨmónarɨgɨ́áyo upupɨ́gɨ́ mɨwikárɨpa oyaneyɨ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ mɨwikwiárɨpa nemáná aí sa payɨ́ wí nearane re urɨ́wanɨgɨnɨ, ‘Judayene xwɨrɨ́á neainɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ rɨpɨ rɨpɨ mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Ámá wí mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearɨ́ná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ gwɨ́ siŋwɨ́yo xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋɨ́pɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ enɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ.’ Apɨnɨ payɨ́ nearane urɨ́wanɨgɨnɨ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ámá eŋíná dánɨ néra nɨbɨro nene ŋweaŋwá ríná enɨ Sabarɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ apɨ apimɨ ámá wa ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eaŋɨ́pimɨ dánɨ ɨ́á roro uréwapɨyiro yarɨŋagɨ́a nánɨ émáyɨ́ Judayene xwɨrɨ́á neainarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋoɨ. Ayɨnánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ apɨnɨ nearane e urɨ́wanɨgɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jerusaremɨ dánɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á nɨ́nɨ tɨ́nɨ wigɨ́ wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ enɨ dɨŋɨ́ ná bɨnɨ nɨxɨrɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ,
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 payɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ wiowárɨgɨ́awixɨnɨ, “Wáɨ́ wurɨmeiarɨŋwáone tɨ́nɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo umeŋweaŋwáone tɨ́nɨ nene segɨ́ sérɨxɨ́meá imónɨŋwaéne seyɨ́né negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́né nánɨ —Wiyɨ́né aŋɨ́ yoɨ́ Adiokɨyo ŋweagɨ́áyɨ́né, wiyɨ́né Siria pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́né, wiyɨ́né Sirisia pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́nérɨnɨ. Seyɨ́né nánɨ payɨ́ rɨpɨ nearɨ wiowárénaparɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né nɨyɨ́nénɨ yayɨ́ oseainɨnɨ.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 None rɨxa arɨ́á re wíwárɨnɨ, ‘Negɨ́yɨ́ wí none “Soyɨ́né nuro e urɨ́poyɨ.” murɨ́wámɨ ayɨ́ seyɨ́né tɨ́e nánɨ nɨbɨro searéwapɨyarɨ́ná dɨŋɨ́ rɨ́á seaxerɨ dɨŋɨ́ sɨmɨgwɨ́á seayinɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.’ arɨ́á e wíwá eŋagɨ nánɨ
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 — ausente —
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ayɨnánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaarɨŋwápɨ Judaso tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ awaú maŋɨ́ tɨ́nɨ enɨ ananɨ áwaŋɨ́ searɨ́isixɨnɨrɨ urowárarɨŋwɨnɨ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 None xwɨyɨ́á nimɨxɨranéná kwíyɨ́ Gorɨxoyáyo dánɨ re rɨnɨ́wanigɨnɨ, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ ayá wí saŋɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ mɨwikwiárɨpanɨ.’ rɨnɨ́wanigɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ émáyɨ́né aga pɨ́nɨ mɨwiárɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Ámá wigɨ́ mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ gwɨ́ siŋwɨ́yo xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋagɨ nánɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearóná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Seyɨ́né nene rɨ́wá apɨnɨ e nerónáyɨ́, ayɨ́ apánɨ yarɨŋoɨ. Negɨ́ xwɨyɨ́á apɨrɨnɨ.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 E nemowa mɨnɨ wiowáráná awa payɨ́ nɨmeámɨ Adiokɨ nánɨ nɨwero nɨrémómáná ámá e dáŋɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo awí neaárɨmáná payɨ́ mɨnɨ wíagɨ́a
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 ayɨ́ ɨ́á nɨroróná xwɨyɨ́á eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiro eánɨŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ niɨ́á winɨŋɨnigɨnɨ.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Dɨŋɨ́ niɨ́á winarɨ́ná Judaso tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ awaú enɨ wɨ́á rókiamoarɨgɨ́íwaú eŋagɨ́i nánɨ wigɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyo xwɨyɨ́á ayá wí bɨ tɨ́nɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiri eŋɨ́ sɨxɨ́ nɨwímɨxɨri egɨ́isixɨnɨ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 E nemowaú sɨ́á wí e nɨŋweagɨ́isáná eŋáná awaúmɨ ámɨ wigɨ́ urowárɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurowárɨro yayɨ́ wiowárɨ́agɨ́a nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á e ŋweagɨ́áyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ kikiɨ́á néra ugɨ́isixɨnɨ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Jerusaremɨ nánɨ nuri aiwɨ Sairaso “Adiokɨyo ámɨ bɨ tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná, naŋɨ́ emɨ́ɨnɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Awaú e éagɨ́i aí Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ Adiokɨyo nɨŋweari ámá obaxɨ́ wí tɨ́nɨ nawínɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ wáɨ́ urɨmeri uréwapɨyiri egɨ́isixɨnɨ.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 E nemowaú rɨxa sɨ́á wí múróáná Poro Banabasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Yawawi ámɨ nurai aŋɨ́ apɨ apimɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ wáɨ́ nurɨmeraíná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ yegɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ arɨge rɨ́a ŋweaŋoɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmeaaiyɨ.” urɨ́agɨ
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Banabaso “Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.” nɨyaiwirɨ “Jonɨ Mako enɨ yawawi tɨ́nɨ nawínɨ owaneyɨ.” wimónɨ́agɨ aiwɨ
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Poro arɨ́kí re urarɨŋagɨ nánɨ, “Xámɨ wáɨ́ urɨmeanɨrane nuranéná sɨnɨ nápɨ oyaneyɨnɨrɨ nánɨ mú Pabiria pɨropenɨsɨ́yo dánɨ pɨ́nɨ nɨyeawiárɨmɨ uŋo ámɨ yawawi tɨ́nɨ nawínɨ nɨwirɨmeámɨ mupa oyaiyɨ.” urarɨŋagɨ nánɨ
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨ́isáná apimɨ dánɨ newáramónɨri Banabaso Jonɨ Makomɨ nɨwirɨmeámɨ nurɨ sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨri nɨŋweari pɨrɨŋwɨ́ Saipɨrasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 E nánɨ úagɨ́i aí Poro Sairasomɨ nɨmearɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ awaú wáɨ́ emearɨ́ná Ámɨnáo wá nɨwianɨrɨ uméwɨnɨgɨnɨrɨ omɨ wéyo mɨnɨ wíáná e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuri
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Siria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ Sirisia pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ áwɨnɨ e nuri aŋɨ́ apɨ apimɨ nɨrémómáná ámá Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á wíyɨ́ wíyo nuréwapɨya nuríná eŋɨ́ sɨxɨ́ wímɨxɨgɨ́isixɨnɨ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.