Lucas 20
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NVT
1 To ža, kate' Jesusen' ne žsedle' benách ka' gan nak ḻo ẕchil yodo', na' ẕchaḻje' diža' chawen', bx̱oz wnná bia' ka', ḻen benne' yodo' wsedle ka', na' benne' gole ka', bžíngake' gan zoe',
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 na' góžgake' Ḻe':
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Bechebe Jesusen', na' gože' ḻégake':
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Noẕ benne' bseḻe'e Ẕwa nich bezóe' benách ka' nis? ¿Dios, cha' to benne'?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Benne' yodo' ka' bcháḻjgake' ḻa' ḻégakze', na' wnnágake':
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Cha' ye'žo-ne': To benne' bseḻe'e ḻe', benne' yež ki wžé'egake' žo'o yej, dan' žékgekle' Ẕwan' bchaḻje' ḻo wláz Dios.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Naž beží'igake', na' wnnágake':
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Naž Jesusen' gože' ḻégake':
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Naž ḻa' wzó ḻawte Jesusen' ẕcháḻjḻene' benách ka' nníta'gake' ga na'. Bsaka' ḻebe', na' wnné':
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Kate' bžin ža chíbgake' da' ẕžía lba uba ka', bseḻe'e to benne' wbás chie' gan zej nnita' benne' wen žin ka' nich si'e da' žeyaḻa' chie', san benne' wen žin ka' béngake' ḻe' zi', na' beséḻa'gake' ḻe' ka'ze.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Da' yoble bseḻe'e yetó wbás chie', na' ḻezka' béngake' chie' da' ẕia, na' beséḻa'gake' ḻe' ka'ze.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Da' yoble bseḻe'e benne' beyonne' wbás chie' gan nníta'gake', na' ḻezka' bžíagake' ḻe' we', na' bebéjgake' ḻe' na'le ḻo yežlyón'.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Naž x̱an yežlyón' wzá' ḻaže'e, na' wnné': “¿Nakx̱kze gona'? Seḻa'a ẕi'nkza', bi' byodon' nži'ila', gan nníta'gake'. Katen' ḻé'egekle'-be', gápegake'-be' ba la'ne.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 San katen' benne' wen žin ka' bḻé'egekle'-be', bcháḻjgake' ḻa' ḻégakze', na' wnnágake': “X̱kwide' ni gak chebe' yežlyó nga. Le cho'o, gotžo-be', nich da' yeyaḻa' chebe' gaken chežo.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Bebéjgake'-be' na'le ḻo yežlyón', na' bétgake'-be'.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Yide', na' gote' benne' wen žin ka', na' wdíe' yežlyó chien' ḻo na'gak benne' yoble ka'.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Naž Jesusen' bwie' ḻégake', na' wnné':
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 No benne' bix̱e' ḻaw yej na', chichjw kwine', na' no benne' chejbaga' yej na' ḻe', wzoẕjen ḻe'.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ḻa' ža na'ze, bx̱oz wnná bia' ka' ḻen benne' yodo' wsedle ka', gónegekle' góx̱wgake' Jesusen', dan' žákbe'egekle' wnné' dan' bsaka' ḻebe' kan nak chégake', san bžébegake' benne' zan ka' nníta'gake' ga na'.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Bwíatezgake' Jesusen', na' bséḻa'gake' benne' ka' nich kwéjgake' Ḻe' diža', benne' ka' wḻoé'el kwíngake' ka benne' chawe' ka', nich góngake' ga bi da' nna Jesusen', nich gak wdégake' Ḻe' ḻo na' bennen' ẕnna bi'e ḻégake'.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Nich góngake' ki, wnnábgekle' Jesusen', na' wnnágake':
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Bḻoe'el neto'. ¿Žon byenen chíẕjwto' lazto' che benne' Sésar, benne' Roma ẕnna bi'e, o bi chíẕjwton'?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Žákbe'ele Jesusen' da' žénegekle' góngake' chie', na' gože' ḻégake':
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Le wḻoé'el neda' to mežw da' ẕdate. ¿Noẕ benne' da' ḻawe' ḻe'e da' ni, na' noẕ benne' žia le' nga?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Naž Jesusen' gože' ḻégake':
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Bi gok góngake' ga bi da' nna Jesusen' nich gak yesbága'gake' Ḻe' ẕia ḻawgak benne' zan ka', na' bebángekle' kan nak da' bechebe', na' wnníta'gake' žize.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Naž bḻa'gak benne' yodo' saduseo ka', benne' ka' ẕnnágake' bi yebangak benne' gat ka', na' wnnábgekle' Jesusen',
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 na' wnnágake':
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Wnníta'gak gaže x̱kwide' byo zej nakbe' bíche'be'. X̱kwide' nežwn' bchag ná'ḻenbe' to x̱kwide' no'le, na' gotbe', bi wzóa x̱kwide' chebe'.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Naž x̱kwide' bežope bchag ná'ḻenbe' no'len', na' ḻezka' got x̱kwiden', bi wzóa x̱kwide' chebe'.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Naž x̱kwide' beyonne bchag ná'ḻenbe' no'len', na' ka'kze bengak bi' gaže ka'. Gótgakbe', bi wzóa x̱kwide' chégakbe'.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Kate' ze ḻawte, ḻezka' got no'len'.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Na'a, katen' yebangak benne' gat ka', ¿nolbe' gak no'len' chebe', dan' bchag ná'gakbe' gážtebe' ḻen no'len'?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Naž bechebe Jesusen', na' gože' ḻégake':
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Na'a, benne' ka' nákgake' zi yebángake' ḻo yeḻa' got, na' chejnníta'gake' yežlyó da' gatan', bi góngake' yeḻa' ẕzoaḻen no'le, na' bi wchág ná'gake'.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ki gaken, dan' biž gatgak benne' ka' yebángake' ḻo yeḻa' got, san gákgake' kan zej nak wbás che ya'abá ka', na' gákgake' ẕi'nkze Dios.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Cha' yebangak benne' gat ka', bḻoé'ekzele Moisés žo'o gan nyejw kan nak che yag yeche' da' wyeyen, gan bchaḻj X̱anžon', na' wnné' nake' Dios che Bran, na' Dios che Isaak, na' Dios che Jakob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Dios nake' Dios, kege chegak benne' gat ka', benne' nátgake' to chi'ize, san nake' Dios chegak benne' ka' nníta'gake' nbángake', dan' zej nnita' nbangak yógo'te benách ka' ḻawe' Ḻe', ḻa'kze gótgake' yežlyó nga.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Naž baḻe benne' yodo' wsedle ka' bechébegake', na' wnnágake':
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Biž bežóggekle' bi da' nnábgekle' Ḻe'.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Naž Jesusen' gože' ḻégake':
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Dabí na'kze bchaḻje' da' nyejw ḻe'e yich la'y gan zej nyejw salmo ka', da' ẕnnan:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 kate' gonža' ga wzóa ẕibgak benne' ka' ḻawo', benne' ka' bi ẕḻé'egekle' Le' chawe'.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Dabí na'kze wnné' nak Benne' Criston' X̱ane'. ¿Nakx̱kze naken, ẕnnale ḻe'e nake' ẕi'ne'?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Kate' yógo'te benách ka', benne' ka' nníta'gake' ga na', ne ẕze nággake' che Jesusen', Ḻe' gože' benne' wsedle chie' ka':
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Le gape chi'i kwinle chegak benne' yodo' wsedle ka', dan' žaz ḻáže'gake' želdé' zej nakwe' laže' tonn, na' žénegekle' wḻíž ẕengak benách ka' ḻégake' gan nak ḻawe' ya'a, na' ḻezka' žaz ḻáže'gake' želbi'e latje blo gan ẕdóbgake' nich yéngekle' x̱tiža' Dios, na' gan že'j žáwgake' tẕen.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ẕká'agake' ližgak no'le wzebe ka', na' nich wḻoé'ezele chawe' kwíngake' žḻižgake' Dios scha. Benne' ki, Dios gon zi'že' ḻégake'.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.