João 4

Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Béngekle benne' yodo' fariseo ka' kan benne' ka' žónḻengake' Jesusen' tẕen zej nyanže' ka benne' ka' žónḻengake' Ẕwa tẕen, na' ḻezka' žezóa Jesusen' zanže benách nis ka benách ka' žezóa Ẕwan' nis.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Jesús na'kze bi žezóe' benách ka' nis, san benne' wsedle chie' ka' žezóagake' benách ka' nis.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Kate' wnnezle Jesusen' da' ni, bezé'e gan nbab Judea, na' zejdé' da' yoble gan nbab Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Gan zeje', žon byenen tie' gan nbab Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ka' goken, bḻa' Jesusen' to yeždo' gan nbab Samaria, da' nzin' Sikar, dan' žen' gawze gan de yežlyón' da' bneẕjw Jakob che Jwsé chie' ža ni'te.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ḻo latjen' Jakoben' bche'ne' to yežw nis gže'. Kate' bḻa' Jesusen' ga na', wži'e žoa'a yežw nisen' dan' bejx̱áke'le' yoe'e nez, ne naken wawbíž.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Naž bžin to no'le Samaria ga na' nich si'e nis. Jesusen' gože' ḻe', na' wnné':
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Jesusen' zoe' toze' dan' ba zjak benne' wsedle chie' ka' ḻo yežen' nich chejx̱í'gake' bi da' gáwgake'.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Naž no'le Samaria na' gože' Jesusen', na' wnné':
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Bechebe Jesusen', na' gože' ḻe':
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ¿Nakžo' Le' ẕen ka Jakob, x̱a wdé chežo, bennen' benne' cheto' yežw nis ni, ga ni wẕi'e nis da' we'je', na' da' we'jgak ẕi'ne' ka', na' da' we'jgak bia beže chie' ka'?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Bechebe Jesusen', na' wnné':
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 san nóte'teze benne' ye'je' nisen' da' wneẕjwa' neda', biž nnan ye'jen', dan' wneẕjwa' chie' nisen' da' gaken ḻo yichj ḻáẕda'we' ka to gan žal nis, da' gonnen yeḻa' nban da' zejlí kanne chie'.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jesusen' wnné':
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Beží'i no'len', na' gože' Ḻe':
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 dan' ba wzóaḻeno' gayo' benne' byo ka', na' benne' byon' zóaḻeno'-ne' na'a, bi nake' benne' byo chio'. Da' ni ẕnno', da' likze ẕnno'.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 X̱a x̱to'to' ka' bka'n ẕéngake' Dios ḻaw ya'a nga, san ẕnnale ḻe'e yež Jerusalén naken ga žaḻa' wká'n ẕengak benách ka' Dios.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesusen' wnné':
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ḻe'e ẕka'n ẕenle Bennen' bi nónbia'le-ne', san neto' nónbia'to' Bennen' ẕka'n ẕento', dan' ben Dios chie' gata' yeḻa' žeslá ni'a chegak benne' judío ka'.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Na'a, za' ža, na' ba zoažo ža na', kate' benne' ka' da' li wká'n ẕéngake' Dios, wká'n ẕéngake' Ḻe', zoaḻen Dios Be' La'y, na' da' nak dot da' li, ḻégake', dan' žénele X̱ažo Dios wká'n ẕengak benne' ka' Ḻe' ki.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Dios nake' Be', na' benne' ka' ẕka'n ẕéngake' Ḻe', žon byenen wká'n ẕéngake' Ḻe', zoaḻen Dios Be' La'y, na' da' nak dot da' li, ḻégake'.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jesusen' wnné':
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ḻa' na'ze bežingak benne' wsedle ka' che Jesusen' ga na', na' bebán ḻáže'gekle' dan' ẕcháḻjḻene' to no'le, san nitóe' bi bežogle' nnable' Ḻe', bi nne': “¿Biẕ ẕnnablo' ḻe'?” o “¿Biẕ da' ẕcháḻjḻeno' ḻe'?”.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Naž no'len' bka'ne' že'e chie' ga na', na' beyeje' ḻo yež, na' gože' benne' ka' nníta'gake' ga na',
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 na' wnné':
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Naž bžojgak benne' ka' ḻo yežen', na' bžíngake' gan zoa Jesusen'.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Kate' ne zej no'len', benne' wsedle ka' che Jesusen' ben byéngake', na' belyi'e Ḻe':
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Jesusen' gože' ḻégake':
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Naž benne' wsedle chie' ka' belnnable' ljéžgake' toe' yetóe', na' wnnágake':
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Naž Jesusen' gože' ḻégake':
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ki ẕnnale ḻe'e: “Yetáp byo' žin ža ḻapžo.” Neda' žapa' ḻe'e: le wía na'le, na' wíale benách ka' zej nake' ka gan goz Dios, da' ba nbižen nich chejḻapžon.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Bennen' ẕḻape' ẕzi'e laẕjwe', na' dan' ẕḻapen', naken nich gata' yeḻa' nban da' zejlí kanne chegak benách ka', nich gak yebégekle tẕen benne' žazen', na' benne' ẕḻapen'.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Nak dot da' li da' ẕnnan: “To benne' žaze', na' yetóe' ẕḻape'.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Neda' bseḻa'a ḻe'e chejḻaple gan bi gozle. Benne' yoble gozen', na' ḻe'e ẕzi'le da' žonn žin na' da' bene'.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Benne' zan, benne' Samaria ka', benne' nníta'gake' ḻo yež Sikar na', bejḻé'gake' che Jesusen' ni'a che x̱tiža' no'len', dan' bchaḻje' kan nak chie', na' wnné': “Gože' neda' yógo'te da' ba bena'.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kate' bžingak benne' Samaria ka' gan zoa Jesusen', góta'yoegekle' Ḻe' gá'nḻene' ḻégake'. Yechóp ža bga'n Jesusen' ga na'.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ka' goken, benne' zanže bejḻé'gake' che Jesusen' ni'a che da' bchaḻjkze' Ḻe'.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Naž benne' ka' belyi'e no'len', na' wnnágake':
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Yechóp ža ka', bezá' Jesusen' gan nbab Samaria, na' wyeje' gan nbab Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Ki bene', dan' bchaḻjkze Jesusen', na' wnné': “Benne' wláž ka' che to benne' ẕchaḻje' ḻo wláz Dios bi žápegake' ḻe' ba la'ne.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Kate' beḻá' Jesusen' gan nbab Galilea, wdápegak benne' Galilea ka' Ḻe' ba la'ne dan' ḻezka' jake' ḻo yež Jerusalén katen' gok Lni Pasko', na' bḻé'egekle' da' ka' ben Jesusen' ga na'.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Naž beyéj Jesusen' ḻo yež Kaná gan nbab Galilea, gan beyone' nis x̱is uba. Ḻo yež Kapernaum na' zoa to benne' wnná bia', benne' nzi' ḻo ne'e yeḻa' wnná bia' ḻo wláz benne' ẕnna bi'e, na' x̱kwide' byo chie' da'be' yižwé'.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Kate' bennen' benle' ba bezá' Jesusen' gan nbab Judea, na' ba bežine' gan nbab Galilea na', naž wyeje' gan zoa Jesusen', na' góta'yoele' Ḻe' yide' liže', nich yeyone' x̱kwide' byo chien', dan' ba žek gatbe'.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Naž Jesusen' gože' ḻe':
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Naž bennen' nzi' ḻo ne'e ḻo wláz benne' ẕnna bi'e gože' Jesusen', na' wnné':
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Naž Jesusen' gože' ḻe':
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Kate' ne yoe'e nez zeyeje', baḻe benne' wen žin chie' bedjchággake' ḻe', na' bzéngekle' ḻe', na' wnnágake':
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Wnnable' ḻégake' batx̱ wzó ḻaw žeyakbe'. Belyi'e ḻe':
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Naž wnnezle x̱a x̱kwide' byon', beyakbe' kate' Jesusen' ne ẕcháḻjḻene' ḻe', na' gože' ḻe': “Nban x̱kwide' byo chion'.” Che ḻen bejḻi'e che Jesusen', na' ḻezka' benách ka' nníta'gake' liže' bejḻé'gake' chie'.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Yeḻa' wak ni naken da' bežopen da' ben Jesusen' katen' wzóe' gan nbab Galilea, da' goken wdé bezé'e gan nbab Judea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.