João 4

Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Béngekle benne' yodo' fariseo ka' kan benne' ka' žónḻengake' Jesusen' tẕen zej nyanže' ka benne' ka' žónḻengake' Ẕwa tẕen, na' ḻezka' žezóa Jesusen' zanže benách nis ka benách ka' žezóa Ẕwan' nis.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Jesús na'kze bi žezóe' benách ka' nis, san benne' wsedle chie' ka' žezóagake' benách ka' nis.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Kate' wnnezle Jesusen' da' ni, bezé'e gan nbab Judea, na' zejdé' da' yoble gan nbab Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Gan zeje', žon byenen tie' gan nbab Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ka' goken, bḻa' Jesusen' to yeždo' gan nbab Samaria, da' nzin' Sikar, dan' žen' gawze gan de yežlyón' da' bneẕjw Jakob che Jwsé chie' ža ni'te.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ḻo latjen' Jakoben' bche'ne' to yežw nis gže'. Kate' bḻa' Jesusen' ga na', wži'e žoa'a yežw nisen' dan' bejx̱áke'le' yoe'e nez, ne naken wawbíž.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Naž bžin to no'le Samaria ga na' nich si'e nis. Jesusen' gože' ḻe', na' wnné':
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Jesusen' zoe' toze' dan' ba zjak benne' wsedle chie' ka' ḻo yežen' nich chejx̱í'gake' bi da' gáwgake'.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Naž no'le Samaria na' gože' Jesusen', na' wnné':
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Bechebe Jesusen', na' gože' ḻe':
10 Então Jesus disse:
11 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Nakžo' Le' ẕen ka Jakob, x̱a wdé chežo, bennen' benne' cheto' yežw nis ni, ga ni wẕi'e nis da' we'je', na' da' we'jgak ẕi'ne' ka', na' da' we'jgak bia beže chie' ka'?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Bechebe Jesusen', na' wnné':
13 Então Jesus disse:
14 san nóte'teze benne' ye'je' nisen' da' wneẕjwa' neda', biž nnan ye'jen', dan' wneẕjwa' chie' nisen' da' gaken ḻo yichj ḻáẕda'we' ka to gan žal nis, da' gonnen yeḻa' nban da' zejlí kanne chie'.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jesusen' wnné':
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Beží'i no'len', na' gože' Ḻe':
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 dan' ba wzóaḻeno' gayo' benne' byo ka', na' benne' byon' zóaḻeno'-ne' na'a, bi nake' benne' byo chio'. Da' ni ẕnno', da' likze ẕnno'.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 X̱a x̱to'to' ka' bka'n ẕéngake' Dios ḻaw ya'a nga, san ẕnnale ḻe'e yež Jerusalén naken ga žaḻa' wká'n ẕengak benách ka' Dios.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jesusen' wnné':
21 Jesus disse:
22 Ḻe'e ẕka'n ẕenle Bennen' bi nónbia'le-ne', san neto' nónbia'to' Bennen' ẕka'n ẕento', dan' ben Dios chie' gata' yeḻa' žeslá ni'a chegak benne' judío ka'.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Na'a, za' ža, na' ba zoažo ža na', kate' benne' ka' da' li wká'n ẕéngake' Dios, wká'n ẕéngake' Ḻe', zoaḻen Dios Be' La'y, na' da' nak dot da' li, ḻégake', dan' žénele X̱ažo Dios wká'n ẕengak benne' ka' Ḻe' ki.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Dios nake' Be', na' benne' ka' ẕka'n ẕéngake' Ḻe', žon byenen wká'n ẕéngake' Ḻe', zoaḻen Dios Be' La'y, na' da' nak dot da' li, ḻégake'.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Naž no'len' gože' Ḻe', na' wnné':
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jesusen' wnné':
26 Então Jesus afirmou:
27 Ḻa' na'ze bežingak benne' wsedle ka' che Jesusen' ga na', na' bebán ḻáže'gekle' dan' ẕcháḻjḻene' to no'le, san nitóe' bi bežogle' nnable' Ḻe', bi nne': “¿Biẕ ẕnnablo' ḻe'?” o “¿Biẕ da' ẕcháḻjḻeno' ḻe'?”.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Naž no'len' bka'ne' že'e chie' ga na', na' beyeje' ḻo yež, na' gože' benne' ka' nníta'gake' ga na',
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 na' wnné':
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Naž bžojgak benne' ka' ḻo yežen', na' bžíngake' gan zoa Jesusen'.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Kate' ne zej no'len', benne' wsedle ka' che Jesusen' ben byéngake', na' belyi'e Ḻe':
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Jesusen' gože' ḻégake':
32 Jesus respondeu:
33 Naž benne' wsedle chie' ka' belnnable' ljéžgake' toe' yetóe', na' wnnágake':
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Naž Jesusen' gože' ḻégake':
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ki ẕnnale ḻe'e: “Yetáp byo' žin ža ḻapžo.” Neda' žapa' ḻe'e: le wía na'le, na' wíale benách ka' zej nake' ka gan goz Dios, da' ba nbižen nich chejḻapžon.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Bennen' ẕḻape' ẕzi'e laẕjwe', na' dan' ẕḻapen', naken nich gata' yeḻa' nban da' zejlí kanne chegak benách ka', nich gak yebégekle tẕen benne' žazen', na' benne' ẕḻapen'.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Nak dot da' li da' ẕnnan: “To benne' žaze', na' yetóe' ẕḻape'.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Neda' bseḻa'a ḻe'e chejḻaple gan bi gozle. Benne' yoble gozen', na' ḻe'e ẕzi'le da' žonn žin na' da' bene'.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Benne' zan, benne' Samaria ka', benne' nníta'gake' ḻo yež Sikar na', bejḻé'gake' che Jesusen' ni'a che x̱tiža' no'len', dan' bchaḻje' kan nak chie', na' wnné': “Gože' neda' yógo'te da' ba bena'.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kate' bžingak benne' Samaria ka' gan zoa Jesusen', góta'yoegekle' Ḻe' gá'nḻene' ḻégake'. Yechóp ža bga'n Jesusen' ga na'.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ka' goken, benne' zanže bejḻé'gake' che Jesusen' ni'a che da' bchaḻjkze' Ḻe'.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Naž benne' ka' belyi'e no'len', na' wnnágake':
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Yechóp ža ka', bezá' Jesusen' gan nbab Samaria, na' wyeje' gan nbab Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ki bene', dan' bchaḻjkze Jesusen', na' wnné': “Benne' wláž ka' che to benne' ẕchaḻje' ḻo wláz Dios bi žápegake' ḻe' ba la'ne.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Kate' beḻá' Jesusen' gan nbab Galilea, wdápegak benne' Galilea ka' Ḻe' ba la'ne dan' ḻezka' jake' ḻo yež Jerusalén katen' gok Lni Pasko', na' bḻé'egekle' da' ka' ben Jesusen' ga na'.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Naž beyéj Jesusen' ḻo yež Kaná gan nbab Galilea, gan beyone' nis x̱is uba. Ḻo yež Kapernaum na' zoa to benne' wnná bia', benne' nzi' ḻo ne'e yeḻa' wnná bia' ḻo wláz benne' ẕnna bi'e, na' x̱kwide' byo chie' da'be' yižwé'.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Kate' bennen' benle' ba bezá' Jesusen' gan nbab Judea, na' ba bežine' gan nbab Galilea na', naž wyeje' gan zoa Jesusen', na' góta'yoele' Ḻe' yide' liže', nich yeyone' x̱kwide' byo chien', dan' ba žek gatbe'.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Naž Jesusen' gože' ḻe':
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Naž bennen' nzi' ḻo ne'e ḻo wláz benne' ẕnna bi'e gože' Jesusen', na' wnné':
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Naž Jesusen' gože' ḻe':
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Kate' ne yoe'e nez zeyeje', baḻe benne' wen žin chie' bedjchággake' ḻe', na' bzéngekle' ḻe', na' wnnágake':
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Wnnable' ḻégake' batx̱ wzó ḻaw žeyakbe'. Belyi'e ḻe':
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Naž wnnezle x̱a x̱kwide' byon', beyakbe' kate' Jesusen' ne ẕcháḻjḻene' ḻe', na' gože' ḻe': “Nban x̱kwide' byo chion'.” Che ḻen bejḻi'e che Jesusen', na' ḻezka' benách ka' nníta'gake' liže' bejḻé'gake' chie'.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yeḻa' wak ni naken da' bežopen da' ben Jesusen' katen' wzóe' gan nbab Galilea, da' goken wdé bezé'e gan nbab Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.