Atos 27

Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Katen' ba ben toze x̱tíža'gake' séḻa'gake' neto' to ḻo barkw nich chejto' ḻo yež Roma, gan nbab Italia, béx̱wgake' Pablo, na' yebaḻe benne' ka' zej nžeje'. Bdégake' ḻégake' ḻo na' Julio, benne' ẕchi'e to kwe' benne' žjake' ḻo wdiḻe, da' nzin': Benne' Ka' Che Augusto, bennen' nake' benne' Sésar.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Wžento' to ḻo barkw che gan nbab Adramitio, dan' žaḻa' ten gan zej nnita' yež ka' gan želžín barkw ka', yež ka' zej nbaben ḻo yežlyó Asia, na' yó'ozeto' ḻo barkwn', wza'to' ḻo yež Sesarea. Ḻezka' žonḻen Aristarko neto' tẕen. Nake' benne' Tesalónika, to yež nbaben Masedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Kate' za' ža'ní' yetó ža, bžinto' ḻo yež Sidón, na' Julio, bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, ḻo yeḻa' ži'i ḻaže' chie', bi'e Pablon' latje cheje' gan zej nnita' benne' lježžo ka' nich wnéẕjwgake' ḻe' bi da' žiážjele'.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Wdé na', bebento' ḻo barkwn', na' wza'to' ga na'. Wdeto' cheḻá'a gan že' yežlyó Chipre gan že' ži ben' da' žaken. Ki béngake' dan' ben' da' žaken ḻo nisdo', zan' zaka' ḻawto'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Naž wdeto' ḻo nisdon' gan nḻa' gan nbab Silisia, na' gan nbab Panfilia, na' bžinto' ḻo yež Mira, to yež nbaben yežlyó Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, na' yo'oto' ḻo ne'e, bejx̱ake'e to barkw ga na' da' nžojen ḻo yež Alejandría, na' zejen gan nbab Italia. Ḻo barkwn' wló'ogake' neto'.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Wzá' barkwn' cho ḻaže' zan ža, na' ḻen yeḻa' ẕzáka'ḻe'e bžinto' gan nḻa' to yežlyó da' nzin' Gnido, na' dan' ben' da' žaken bžiga' neto', na' wdeto' cheḻá'a yežlyó da' nzin' Creta gan že' ži ben' da' žaken, na' wdeto' gan nḻa' yež Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ḻen yeḻa' ẕzáka'ḻe'e wdeto' cheḻá'a gan že' yežlyó Cretan', na' bžinto' to latje gan želžín barkw ka', da' nzin' Buenos Puertos, dan' žen' gawze gan zoa yež Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Dan' ba wžél-ḻe'eto', ba bžin ža žon ẕož gak ditje bíte'teze barkw cha' ẕzan' ḻo nisdo' ḻo ža ka', dan' ba wdé ža ka' kate' žóngake' wbás, na' za' žin byo' zag ka' kate' žakḻe'e be'. Che ḻen Pablon' bzejni'ile' ḻégake',
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 na' wnné':
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe bejḻe'že' da' wnnagak bennen' nzi' ḻo ne'e barkwn', na' benne' x̱ankzen, ka dan' wnná Pablon'.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Dan' latjen' gan želžín barkw ka', dan' nzin' Buenos Puertos, bi naken ga gá'ngake' byo' zag ka', che ḻen yeláte'ze ka bdachgak benne' ka' nníta'gake' ḻo barkwn' ben toze x̱tíža'gake' yekwásgake' ga na', cha' wak žíngake' gan želžín barkw ka' ḻo yež Fenise, to yež ḻezka' žen' ḻo yežlyón' da' nzin' Creta, na' zoan cheḻa'ale gan žen wbíž, na' gónegekle' gá'ngake' ga na' byo' zag ka'.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Dan' žaken to be'do' da' za' zaka' cheḻa'ale gan ẕde wbíž byo' zag ka', gókgekle' wak góngake' kan žénegekle', na' bechísgake' ya zi'i da' nžejen do ya da' ẕzoan žize barkwn', na' wdé barkwn' gawze kwit yežlyón' nzin' Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Yetó chí'ido'ze, gok to be' waḻe da' zan' ḻawto', dan' nzin' Euroklidón.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Dan' ben' da' žaken ẕzejen cheḻa'ale barkwn', na' dan' bi gok chej barkwn' gan za' ben', naž bé'gake' ben' latje bchen' barkwn'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Kate' wdé barkwn' ga bžinten cheḻa'ale to yežlyodo' nzin' Kauda, bžinen cheḻa'ale gan bi žakḻe'e ben', na' ḻen yeḻa' ẕzáka'ḻe'e bchísgake' bárkwdon', da' žẕoben barkw ẕen na', na' bzóagaken' ḻawle barkwn' gan yo'oto'.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Wdé bžéngaken' ḻo barkw ẕen na', naž bchej chóchgake' barkw ẕen na'. Bdégake' do ka' ẕanle barkwn', nich bi kwia yin' ḻo nisdo'. Dan' bžébegake' te barkwn', na' chejche'ten ḻo yož da' žen' ẕan nisen', che ḻen btíngake' laže' chen, da' ẕtoben be' nich wsán' barkwn'. Naž bé'gake' ben' latje bchen' barkwn'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Kate' za' ža'ní' yetó ža, dan' be' waḻe da' žaken ẕche'ḻe'en barkwn', bžó'ngake' baḻe ywa' da' nwa' barkwn' ḻo nisdo'.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ža chonne ža, ḻen na' kwinto' bžo'nto' da' ẕkóngekle' žin ḻo barkwn' ḻo nisdon'.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Kate' ba gok zan ža bi ẕḻe'elto' wbíž o belj ka', na' dan' žakḻe'e ben' da' ẕchen' barkwn' gan yo'oto', biž bx̱en ḻáže'to' yelato'.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kate' ba gok zan ža bi be bdawto', wzé Pablon' gachje ḻáwe'legake', na' gože' ḻégake':
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Na'a, žapa' ḻe'e: le gon choch ḻáže'le, dan' bi gatle nitole ḻe'e zoale nga, ḻa'kze kwia yi' barkw ni.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ki gaken dan' wdé yele bḻa' to wbás che ya'abá che Dios ḻawa' neda'. Diosen' naka' chie', na' žona' x̱chine'.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Wbás che ya'abán' gože' neda', na' wnné': “Pablo, bi žebo'. Žon byenen žino' ḻaw benne' Sésar. Dan' nži'il Dios le', yeslé' yógo'te benách ka' nníta'ḻengake' le' ḻo barkw ni.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Che ḻen, le gon choch ḻáže'le, dan' žx̱en ḻaža'a Dios, gone' kan ba gož wbás che ya'abá chie' neda'.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Ki gaken ḻa'kze žon byenen kwia yi' barkw ni to ḻo yežlyodo', gan chejka'nen žo'o.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Kate' ba wdé x̱da' ža, ben' da' žaken ẕchen' barkwn' ḻo nisdo' da' nzin' Adriátiko, na' gachje yele gókgekle benne' ka' žóngake' žin ḻo barkwn' za' žin barkwn' gawze gan že' to yežlyó.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Belžo'ne' to do ḻo nisdon', na' belnnezle' galje wes naken ga bžinten ẕante nisen'. Kate' wdé barkwn' yeláte'do', na' belžo'ne' don' da' yoble ḻo nis, na' belnnezle' ba nakzen chi wes.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Dan' bžébegake' chejžé' barkwn' ḻo yej ka', che ḻen, zaka' cheḻá'a x̱kóže'le che barkwn' belžo'ne' tape ya zi'i ḻo nis, da' ka' zej nžejen do ya, na' ẕzóagaken žize barkw. Ḻen yeḻa' žek zedle chégake' belbeze' cha'ní'.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Naž benne' ka' žóngake' žin ḻo barkwn' gónegekle' wẕónnjgake' ḻo barkwn'. Blétjgake' bárkwdon' da' žian ḻo barkw ẕen na' ḻo nisdo'. Béngake' ka žénegekle' kó'ogake' ya zi'i na' yelate' zi'to', da' nžejen do ya, na' ẕzoan žize barkwn', dan' zoan zaka' cheḻá'a ḻawle.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Naž Pablon' gože' bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe tẕen ḻen benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, na' wnné':
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Naž benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe belchoge' do ka' da' zej nžejen bárkwdon', na' bé'gake' latje wbix̱en ḻo nisdo'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Kate' za' ža'ní', Pablon' góta'yoele' ḻégake' gáwgake' late'. Gože' ḻégake':
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Che ḻen, žáta'yoela' ḻe'e gawle late' nich yeyák ḻáže'le, dan' bi gatle nitole ḻe'e.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Kate' beyóž bchaḻj Pablon' da' ni, bex̱we' yet x̱til, na' gože' Dios: “Žóx̱keno'.” Ki bene' ḻawgak yógo'tegake'. Naž bzoẕje' yet x̱tilen', na' wzó ḻawe' žawe'.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Naž yógo'tegake' gok choch ḻáže'gake', na' bdáwgake'.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ka wyo'oto' ḻo barkwn', wbabto' chope gaywá' chonnḻalj chino' toto'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Wdé bdáwgake', na' béljegekle', naž belžo'ne' ẕoa' stribe da' nwa' barkwn' ḻo nis, nich góngake' láte'že ywa' da' nwa' barkwn'.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Kate' ba nak te ža, na' benne' ka' žóngake' žin ḻo barkwn' bi bénbia'gake' yežlyón'. Bḻé'egekle' to gan ẕžin nisdon' yelate' gachje ḻáwe'le yežlyón', na' de gan nak lache' žoa'a nisdo' ḻo latjen'. Gónegekle' góngake' ga cho'o barkwn' ga na'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Naž beséžgake' do ya ka' da' zej nžejen ya zi'i ka' da' ẕzóagaken barkwn' žize, na' bsángake' ḻégaken, na' belbix̱en ḻo nisdo'. Ḻezka' beséžgake' do da' nžejen ne'e yag da' ẕzechjen barkwn' ki ka'le. Naž bechísgake' laže' che barkwn', da' ẕtoben be', dan' zoan cheḻá'a ḻawle che barkwn', na' wzó ḻaw ẕde barkwn' zaka' gan ẕžin nisdo' yelate' gachje ḻáwe'le yežlyodon'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Kate' bžin barkwn' to latje gan ẕchaggak chope nis, na' bejché' cheḻá'a ḻawle che barkwn' ḻo yož ẕan nisdon', na' bga'nze barkwn' ga na'. Biž gok tan, na' cheḻá'a x̱kóže'le che barkwn', wzó ḻaw nisdon' ẕchinnjen ḻen yeḻa' ẕza' chen.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Naž gónegekle benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe gótgake' benne' ka' zej nžeje', nich bi x̱óagake' ḻo nis, na' bi wẕónnjgake'.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe gónele' yeslé' Pablon', na' gože' ḻégake' bi góngake' kan žénegekle'. Naž gože' benne' ka' žak x̱óagake' ḻo nis, zgá'alegake' cházgake' ḻo nis nich žíngake' ḻo yo biž.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ḻezka' gože' benne' ka' zej nga'ne' x̱óagake' ḻo blag ka', na' yezíka'gake' ḻawgak blagdo' ka' che barkwn'. Ka' goken, belágake' yógo'tegake', na' bžíngake' ḻo yo biẕen'.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.