Atos 27
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs ARIB
1 Katen' ba ben toze x̱tíža'gake' séḻa'gake' neto' to ḻo barkw nich chejto' ḻo yež Roma, gan nbab Italia, béx̱wgake' Pablo, na' yebaḻe benne' ka' zej nžeje'. Bdégake' ḻégake' ḻo na' Julio, benne' ẕchi'e to kwe' benne' žjake' ḻo wdiḻe, da' nzin': Benne' Ka' Che Augusto, bennen' nake' benne' Sésar.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Wžento' to ḻo barkw che gan nbab Adramitio, dan' žaḻa' ten gan zej nnita' yež ka' gan želžín barkw ka', yež ka' zej nbaben ḻo yežlyó Asia, na' yó'ozeto' ḻo barkwn', wza'to' ḻo yež Sesarea. Ḻezka' žonḻen Aristarko neto' tẕen. Nake' benne' Tesalónika, to yež nbaben Masedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kate' za' ža'ní' yetó ža, bžinto' ḻo yež Sidón, na' Julio, bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, ḻo yeḻa' ži'i ḻaže' chie', bi'e Pablon' latje cheje' gan zej nnita' benne' lježžo ka' nich wnéẕjwgake' ḻe' bi da' žiážjele'.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Wdé na', bebento' ḻo barkwn', na' wza'to' ga na'. Wdeto' cheḻá'a gan že' yežlyó Chipre gan že' ži ben' da' žaken. Ki béngake' dan' ben' da' žaken ḻo nisdo', zan' zaka' ḻawto'.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Naž wdeto' ḻo nisdon' gan nḻa' gan nbab Silisia, na' gan nbab Panfilia, na' bžinto' ḻo yež Mira, to yež nbaben yežlyó Lisia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, na' yo'oto' ḻo ne'e, bejx̱ake'e to barkw ga na' da' nžojen ḻo yež Alejandría, na' zejen gan nbab Italia. Ḻo barkwn' wló'ogake' neto'.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Wzá' barkwn' cho ḻaže' zan ža, na' ḻen yeḻa' ẕzáka'ḻe'e bžinto' gan nḻa' to yežlyó da' nzin' Gnido, na' dan' ben' da' žaken bžiga' neto', na' wdeto' cheḻá'a yežlyó da' nzin' Creta gan že' ži ben' da' žaken, na' wdeto' gan nḻa' yež Salmón.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ḻen yeḻa' ẕzáka'ḻe'e wdeto' cheḻá'a gan že' yežlyó Cretan', na' bžinto' to latje gan želžín barkw ka', da' nzin' Buenos Puertos, dan' žen' gawze gan zoa yež Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Dan' ba wžél-ḻe'eto', ba bžin ža žon ẕož gak ditje bíte'teze barkw cha' ẕzan' ḻo nisdo' ḻo ža ka', dan' ba wdé ža ka' kate' žóngake' wbás, na' za' žin byo' zag ka' kate' žakḻe'e be'. Che ḻen Pablon' bzejni'ile' ḻégake',
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 na' wnné':
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe bejḻe'že' da' wnnagak bennen' nzi' ḻo ne'e barkwn', na' benne' x̱ankzen, ka dan' wnná Pablon'.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Dan' latjen' gan želžín barkw ka', dan' nzin' Buenos Puertos, bi naken ga gá'ngake' byo' zag ka', che ḻen yeláte'ze ka bdachgak benne' ka' nníta'gake' ḻo barkwn' ben toze x̱tíža'gake' yekwásgake' ga na', cha' wak žíngake' gan želžín barkw ka' ḻo yež Fenise, to yež ḻezka' žen' ḻo yežlyón' da' nzin' Creta, na' zoan cheḻa'ale gan žen wbíž, na' gónegekle' gá'ngake' ga na' byo' zag ka'.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Dan' žaken to be'do' da' za' zaka' cheḻa'ale gan ẕde wbíž byo' zag ka', gókgekle' wak góngake' kan žénegekle', na' bechísgake' ya zi'i da' nžejen do ya da' ẕzoan žize barkwn', na' wdé barkwn' gawze kwit yežlyón' nzin' Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Yetó chí'ido'ze, gok to be' waḻe da' zan' ḻawto', dan' nzin' Euroklidón.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Dan' ben' da' žaken ẕzejen cheḻa'ale barkwn', na' dan' bi gok chej barkwn' gan za' ben', naž bé'gake' ben' latje bchen' barkwn'.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Kate' wdé barkwn' ga bžinten cheḻa'ale to yežlyodo' nzin' Kauda, bžinen cheḻa'ale gan bi žakḻe'e ben', na' ḻen yeḻa' ẕzáka'ḻe'e bchísgake' bárkwdon', da' žẕoben barkw ẕen na', na' bzóagaken' ḻawle barkwn' gan yo'oto'.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Wdé bžéngaken' ḻo barkw ẕen na', naž bchej chóchgake' barkw ẕen na'. Bdégake' do ka' ẕanle barkwn', nich bi kwia yin' ḻo nisdo'. Dan' bžébegake' te barkwn', na' chejche'ten ḻo yož da' žen' ẕan nisen', che ḻen btíngake' laže' chen, da' ẕtoben be' nich wsán' barkwn'. Naž bé'gake' ben' latje bchen' barkwn'.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Kate' za' ža'ní' yetó ža, dan' be' waḻe da' žaken ẕche'ḻe'en barkwn', bžó'ngake' baḻe ywa' da' nwa' barkwn' ḻo nisdo'.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ža chonne ža, ḻen na' kwinto' bžo'nto' da' ẕkóngekle' žin ḻo barkwn' ḻo nisdon'.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kate' ba gok zan ža bi ẕḻe'elto' wbíž o belj ka', na' dan' žakḻe'e ben' da' ẕchen' barkwn' gan yo'oto', biž bx̱en ḻáže'to' yelato'.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Kate' ba gok zan ža bi be bdawto', wzé Pablon' gachje ḻáwe'legake', na' gože' ḻégake':
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Na'a, žapa' ḻe'e: le gon choch ḻáže'le, dan' bi gatle nitole ḻe'e zoale nga, ḻa'kze kwia yi' barkw ni.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ki gaken dan' wdé yele bḻa' to wbás che ya'abá che Dios ḻawa' neda'. Diosen' naka' chie', na' žona' x̱chine'.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Wbás che ya'abán' gože' neda', na' wnné': “Pablo, bi žebo'. Žon byenen žino' ḻaw benne' Sésar. Dan' nži'il Dios le', yeslé' yógo'te benách ka' nníta'ḻengake' le' ḻo barkw ni.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Che ḻen, le gon choch ḻáže'le, dan' žx̱en ḻaža'a Dios, gone' kan ba gož wbás che ya'abá chie' neda'.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ki gaken ḻa'kze žon byenen kwia yi' barkw ni to ḻo yežlyodo', gan chejka'nen žo'o.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Kate' ba wdé x̱da' ža, ben' da' žaken ẕchen' barkwn' ḻo nisdo' da' nzin' Adriátiko, na' gachje yele gókgekle benne' ka' žóngake' žin ḻo barkwn' za' žin barkwn' gawze gan že' to yežlyó.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Belžo'ne' to do ḻo nisdon', na' belnnezle' galje wes naken ga bžinten ẕante nisen'. Kate' wdé barkwn' yeláte'do', na' belžo'ne' don' da' yoble ḻo nis, na' belnnezle' ba nakzen chi wes.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Dan' bžébegake' chejžé' barkwn' ḻo yej ka', che ḻen, zaka' cheḻá'a x̱kóže'le che barkwn' belžo'ne' tape ya zi'i ḻo nis, da' ka' zej nžejen do ya, na' ẕzóagaken žize barkw. Ḻen yeḻa' žek zedle chégake' belbeze' cha'ní'.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Naž benne' ka' žóngake' žin ḻo barkwn' gónegekle' wẕónnjgake' ḻo barkwn'. Blétjgake' bárkwdon' da' žian ḻo barkw ẕen na' ḻo nisdo'. Béngake' ka žénegekle' kó'ogake' ya zi'i na' yelate' zi'to', da' nžejen do ya, na' ẕzoan žize barkwn', dan' zoan zaka' cheḻá'a ḻawle.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Naž Pablon' gože' bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe tẕen ḻen benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, na' wnné':
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Naž benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe belchoge' do ka' da' zej nžejen bárkwdon', na' bé'gake' latje wbix̱en ḻo nisdo'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Kate' za' ža'ní', Pablon' góta'yoele' ḻégake' gáwgake' late'. Gože' ḻégake':
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Che ḻen, žáta'yoela' ḻe'e gawle late' nich yeyák ḻáže'le, dan' bi gatle nitole ḻe'e.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Kate' beyóž bchaḻj Pablon' da' ni, bex̱we' yet x̱til, na' gože' Dios: “Žóx̱keno'.” Ki bene' ḻawgak yógo'tegake'. Naž bzoẕje' yet x̱tilen', na' wzó ḻawe' žawe'.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Naž yógo'tegake' gok choch ḻáže'gake', na' bdáwgake'.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ka wyo'oto' ḻo barkwn', wbabto' chope gaywá' chonnḻalj chino' toto'.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Wdé bdáwgake', na' béljegekle', naž belžo'ne' ẕoa' stribe da' nwa' barkwn' ḻo nis, nich góngake' láte'že ywa' da' nwa' barkwn'.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Kate' ba nak te ža, na' benne' ka' žóngake' žin ḻo barkwn' bi bénbia'gake' yežlyón'. Bḻé'egekle' to gan ẕžin nisdon' yelate' gachje ḻáwe'le yežlyón', na' de gan nak lache' žoa'a nisdo' ḻo latjen'. Gónegekle' góngake' ga cho'o barkwn' ga na'.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Naž beséžgake' do ya ka' da' zej nžejen ya zi'i ka' da' ẕzóagaken barkwn' žize, na' bsángake' ḻégaken, na' belbix̱en ḻo nisdo'. Ḻezka' beséžgake' do da' nžejen ne'e yag da' ẕzechjen barkwn' ki ka'le. Naž bechísgake' laže' che barkwn', da' ẕtoben be', dan' zoan cheḻá'a ḻawle che barkwn', na' wzó ḻaw ẕde barkwn' zaka' gan ẕžin nisdo' yelate' gachje ḻáwe'le yežlyodon'.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Kate' bžin barkwn' to latje gan ẕchaggak chope nis, na' bejché' cheḻá'a ḻawle che barkwn' ḻo yož ẕan nisdon', na' bga'nze barkwn' ga na'. Biž gok tan, na' cheḻá'a x̱kóže'le che barkwn', wzó ḻaw nisdon' ẕchinnjen ḻen yeḻa' ẕza' chen.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Naž gónegekle benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe gótgake' benne' ka' zej nžeje', nich bi x̱óagake' ḻo nis, na' bi wẕónnjgake'.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe gónele' yeslé' Pablon', na' gože' ḻégake' bi góngake' kan žénegekle'. Naž gože' benne' ka' žak x̱óagake' ḻo nis, zgá'alegake' cházgake' ḻo nis nich žíngake' ḻo yo biž.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ḻezka' gože' benne' ka' zej nga'ne' x̱óagake' ḻo blag ka', na' yezíka'gake' ḻawgak blagdo' ka' che barkwn'. Ka' goken, belágake' yógo'tegake', na' bžíngake' ḻo yo biẕen'.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.