Marcos 10
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Buzë́ꞌë Jesús yödz Capernaum, gyijëꞌ luyú Judea len gdödëꞌ yetsláꞌa yegu Jordán zacaꞌ ga rlen gbidz. Niꞌ guludúb leyúbl ga zoëꞌ bunách zian, atiꞌ leyúbl busëdnëꞌ lequëꞌ ca runczëꞌ.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ fariseo, tëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ. Gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rnëꞌ:
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Gulanë́ꞌ:
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rnëꞌ:
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 san catiꞌ gzu lau gutaꞌ yödzlyú, bönniꞌ len ngul Dios benëꞌ lequëꞌ.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Gnëꞌ: “Qui lë ni naꞌ ucaꞌnëꞌ xuz xnëꞌë bönniꞌ, tsajsóalenëꞌ‑nu ngul queëꞌ
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 atiꞌ chopëꞌ ni luhuöaquëꞌ ca tuz bunách.” Qui lë ni naꞌ cutur nacquëꞌ chopëꞌ san tuz chnacquëꞌ.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Qui lë ni naꞌ caꞌ, nu nac bunách cutu ral‑laꞌ uláꞌa nup naꞌ chnutsaguëꞌ Dios.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Catiꞌ guluyaziëꞌ yuꞌu, gulanabi yudxëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ ca nac didzaꞌ naꞌ bëꞌë.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Lëzcaꞌ cni chquiꞌ usannu‑nëꞌ bönniꞌ queënu ngul nutság náꞌlennu lëꞌ, len siꞌnu‑nëꞌ bönniꞌ yubl, runnu caꞌ dul‑laꞌ le rguitsj zxba qui yöl‑laꞌ nutság naꞌ.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Niꞌr guladxín ga zoëꞌ Jesús bunách djuaꞌgac biꞌidauꞌ quegac, tëꞌni gxoa nëꞌë lecbiꞌ, atiꞌ gulazú lauquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús taꞌdíl‑l dídzaꞌquëꞌ nup naꞌ djuaꞌgac lecbiꞌ.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Catiꞌ bléꞌinëꞌ lë ni Jesús, gleynëꞌ len gudxëꞌ lequëꞌ:
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Nu cusíꞌ lu nëꞌi le rna bëꞌë Dios ca runbiꞌ biꞌidauꞌ, cutu caꞌ tsaz ga niꞌ rna bëꞌë.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Niꞌr bunidëꞌ‑biꞌ yuguꞌ biꞌidauꞌ naꞌ Jesús, bxoa nëꞌë lecbiꞌ len bulídz tsahuëꞌë‑biꞌ.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Catiꞌ buꞌë nöz Jesús, jaréluꞌë bidëꞌ bönniꞌ, buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ Jesús len gnabnëꞌ Lëꞌ, rnëꞌ:
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesús gudxëꞌ lëꞌ:
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Chnözcznuꞌ yuguꞌ le gna bëꞌë Dios, gnëꞌ:
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ naꞌ, rëꞌ Jesús:
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Len yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëꞌ, buyúëꞌ lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni, buiꞌnnëꞌ atiꞌ zhuöjëꞌ rsëbi ladxëꞌë le dëtsca queëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Niꞌr buyúëꞌ Jesús gdu cuitiëꞌ len gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ:
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Gulubannëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ ca nac xtidzëꞌë atiꞌ leyúbl Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Nacr baníg tsaziëꞌ ga rna bëꞌë Dios nu bönniꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, ca tödbaꞌ böaꞌ lu nag yötsiꞌ.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni, gulubántërnëꞌ caꞌ, taꞌnë́ꞌ laꞌ légaczëꞌ:
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Buyúëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Niꞌr Pedro gudxëꞌ Lëꞌ:
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rnëꞌ:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 bönniꞌ ni huazíꞌ queëꞌ yetú gayuaꞌtër caꞌ dza ni zoaruꞌ naꞌa, yuguꞌ lidxëꞌ, len yuguꞌ böchëꞌë, len yuguꞌ zanëꞌ, len yuguꞌ xnëꞌë, len yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, len yuguꞌ xyuëꞌ, lencaꞌ yuguꞌ le laꞌbía ládxiꞌgac lëꞌ bunách, atiꞌ yödzlyú ziꞌa zaꞌ, gataꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu queëꞌ.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Zian nup nacgac blau naꞌa, lac cuidiꞌz niꞌ, atiꞌ nup nacgac cuidiꞌz naꞌa, lac blau niꞌ.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Catiꞌ niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz, taꞌbenëꞌ zjaquëꞌ Jerusalén, nanörëꞌ Jesús lauquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ. Nanitcnëꞌ len lu yöl‑laꞌ radxiz zjáclenëꞌ Lëꞌ. Leyúbl bchëꞌë quizi idxínnutëꞌ naꞌ Jesús. Gzu lahuëꞌ ruíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ ca nac le ral‑laꞌ gac queëꞌ,
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 rnëꞌ:
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Lutitjëꞌ nedaꞌ bönniꞌ naꞌ len lundëꞌ nedaꞌ ziꞌ. Luchijëꞌ nedaꞌ zxönaꞌ. Niꞌr ludöddëꞌ nedaꞌ, san catiꞌ gac tsonn dza ubanaꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Niꞌr gulabiguëꞌë lahuëꞌ Jesús Jacobo len Juan, zxiꞌnëꞌ Zebedeo, len tëꞌ Lëꞌ:
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Glëꞌ Lëꞌ:
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 san cutu dë lu naꞌa cö́aꞌ nu cöꞌ cuitiaꞌ yubél len nu cöꞌ cuitiaꞌ yögl. Dios unödzjëꞌ quequëꞌ bönniꞌ chnupë́ꞌë quequëꞌ yuguꞌ latj naꞌ.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni yechíëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, lequëꞌ taꞌleynëꞌ Jacobo len Juan naꞌ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Niꞌr bulidzëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Cutu gac cni queëliꞌ, san nu guëꞌni gac zxön ga zoaliꞌ, ral‑laꞌ gun xchinliꞌ yezícaꞌrliꞌ,
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 atiꞌ nútiꞌtëzl‑liꞌ nu guëꞌni gac blau ral‑laꞌ gac ca bönniꞌ nadaꞌu queëliꞌ yúguꞌtëliꞌ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Cni ral‑laꞌ gunliꞌ le bidaꞌ ni nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, clëg quië nu gun xchinaꞌ, san quië gunaꞌ xchingac bunách len udödaꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán quiaꞌ le huöáꞌuidaꞌ bunách zian.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Niꞌr guladxinëꞌ yödz Jericó Jesús len bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ. Catiꞌ niꞌ rurujëꞌ yödz ni Jesús, dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ lencaꞌ bunách zian. Raꞌ nöz niꞌ röꞌë bönniꞌ nachúl lahuëꞌ, lëꞌ Bartimeo, zxiꞌnëꞌ Timeo. Rnabëꞌ nu bi gunnz queëꞌ.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Catiꞌ byönnëꞌ Bartimeo rdödëꞌ niꞌ Jesús, bönniꞌ Nazaret, gzu lahuëꞌ ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ:
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Guladíl‑l lëꞌ didzaꞌ nup taꞌdö́d niꞌ, të lëꞌ:
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Niꞌr gzëꞌ dxiz Jesús, rbözëꞌ, atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Niꞌr gruꞌnëꞌ tslaꞌl lariꞌ naxóa yenëꞌ. Laꞌ gyastëꞌ len bidëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Gnabnëꞌ lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jesús gudxëꞌ lëꞌ:
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.