Lucas 9
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Niꞌr butubëꞌ Jesús idxínnutëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ budödëꞌ lu naꞌquëꞌ yöl‑laꞌ huac len yöl‑laꞌ uná bëꞌ lubijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách, len luúnëꞌ nup teꞌi.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Bsölëꞌë lequëꞌ tsjenquëꞌ lban ca rna bëꞌë Dios len tsajhuenquëꞌ nup teꞌi.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Bítiꞌtëz yuꞌu ga tsazliꞌ, gul‑zóa niꞌ catiꞌ uzaꞌrliꞌ yödz naꞌ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Gátiꞌtëz ga cutu lun lbiꞌiliꞌ ba laꞌn bunách, gul‑rúj yödz naꞌ len gul‑cuíb bëchtö daꞌ lalabliꞌ, le uluíꞌi lequëꞌ nagáꞌn zxguiaꞌ nabágaꞌquëꞌ.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Niꞌr gularujëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ naꞌ. Guladödëꞌ yúguꞌtë yödzdauꞌ, tunëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa, len tuꞌúnëꞌ nup teꞌi yúguꞌtë lu yödz naꞌ.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Byönnëꞌ Herodes, bönniꞌ rna bëꞌë, ca nac yúguꞌtë le runëꞌ Jesús, atiꞌ gröꞌë baguíꞌi, le taꞌná bunách:
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Yelaꞌquëꞌ taꞌnë́ꞌ:
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Herodes naꞌ gnëꞌ:
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Catiꞌ guludxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gbaz nasölëꞌë Lëꞌ, gululuiꞌinëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë le glunëꞌ. Niꞌr bchëꞌë lequëꞌ quizi Jesús. Yjaquëꞌ tu latj caꞌz lu xyu yödz Betsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Catiꞌ chnö́zigac lë ni bunách, yajnaugac Lëꞌ, atiꞌ Jesús benëꞌ lequëꞌ ba laꞌn len bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ ca rna bëꞌë Dios, atiꞌ bunëꞌ nup teꞌi.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Catiꞌ chzaꞌ ral dza naꞌ, gulabiguëꞌë ga zoëꞌ Jesús idxínnutëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ, len tëꞌ Lëꞌ:
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Nacuꞌë niꞌ ca chiʉ́n gayuꞌë bönniꞌ. Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rnëꞌ:
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Cni glunëꞌ atiꞌ gulaböꞌë yúguꞌtëꞌ.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Niꞌr gdel‑lëꞌë Jesús gayuꞌ yöt xtil naꞌ len chopbaꞌ böl naꞌ, atiꞌ bchis lahuëꞌ ruyúëꞌ luzxbá, len rëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Niꞌr buzxuzxjëꞌ leygac len bëꞌë quequëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ quië lucuꞌë laugac bunách naꞌ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Glahuëꞌ yúguꞌtëꞌ len guluhuöljnëꞌ. Gdöd naꞌ gulutubëꞌ yuguꞌ le nagáꞌn, atiꞌ guludzë́ꞌë gdu chinnu bdöꞌa.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Tu dza tsal niꞌ zoëꞌ quizi Jesús, rulidzëꞌ Dios, atiꞌ dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Niꞌr gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Niꞌr gudxtsquëꞌ lequëꞌ Jesús len gna béꞌinëꞌ lequëꞌ nutu nu lëꞌ Nu naquëꞌ Lëꞌ.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Gudxëꞌ caꞌ yúguꞌtëꞌ:
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Nútiꞌtëz bönniꞌ ruiꞌ ladxëꞌë gun chiꞌë yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ, unitiëꞌ lei, san bönniꞌ unitiëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ le dëꞌë nedaꞌ, bönniꞌ ni gataꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Cutu bi uziꞌë xbey bönniꞌ chquiꞌ utubëꞌ queëꞌ yúguꞌtë le dë yödzlyú ni san unitiëꞌ tsaz yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Nu bönniꞌ rutuiꞌnëꞌ nedaꞌ len rutuiꞌnëꞌ caꞌ xtidzaꞌa, lëzcaꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, utuiꞌdaꞌ bönniꞌ naꞌ catiꞌ huödaꞌ duná bëꞌa, dzaggac nedaꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ Xuzaꞌ len yöl‑laꞌ yeníꞌ quequëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, nacuáꞌ ni laꞌquëꞌ bönniꞌ cutu latiëꞌ catiꞌ laꞌléꞌirnëꞌ dza duná bëꞌë Dios.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Catiꞌ bzaꞌa xunuꞌ gbidz gdöd bëꞌë yuguꞌ didzaꞌ ni Jesús, niꞌr bchëꞌë Pedro len Juan len Jacobo, atiꞌ grenëꞌ tu lu guíꞌadauꞌ, ga naꞌ bulidzëꞌ Dios.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Tsal niꞌ ruíꞌlenëꞌ Dios didzaꞌ, bdzaꞌ ca rnaꞌ lahuëꞌ, atiꞌ böac chguichdauꞌz lariꞌ nacuëꞌ len gyëp yös yeníꞌ.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Niꞌr gululuíꞌ lauquëꞌ ga zoëꞌ Lëꞌ chopëꞌ bönniꞌ tuíꞌlenëꞌ Lëꞌ didzaꞌ. Nacquëꞌ Moisés len Elías.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Gulayëpëꞌ yös yeníꞌ chopëꞌ ni len tuíꞌlenëꞌ Jesús didzaꞌ ca ziꞌa uzë́ꞌë yödzlyú ni, gatiëꞌ lu yödz Jerusalén.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Zal‑laꞌ chractsca lasiëꞌ Pedro len nup nacuaꞌlen lëꞌ, bayúdx gulanaꞌzëꞌ taꞌléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ Jesús len chopëꞌ naꞌ nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Catiꞌ guluzë́ꞌë niꞌ chopëꞌ naꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, niꞌr Pedro gudxëꞌ Lëꞌ:
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Tsal niꞌ ruꞌë didzaꞌ ni, laꞌ gröꞌtë böaj bucachiꞌ lequëꞌ, atiꞌ gládxinëꞌ le nacuꞌë lu böaj naꞌ.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Niꞌr byön chiꞌi Nu ruiꞌ didzaꞌ lu böaj naꞌ, rna:
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Catiꞌ budx bëꞌ didzaꞌ chiꞌi naꞌ, tuzëꞌ Jesús nagáꞌnlenëꞌ lequëꞌ. Taꞌcuáꞌ dxiëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ dza naꞌ nutu nu glëꞌ ca nac le gulaléꞌinëꞌ.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza guluhuötjëꞌ lu guíꞌadauꞌ naꞌ Jesús len bönniꞌ naꞌ dzagquëꞌ Lëꞌ, atiꞌ gularúj bunách zian dutsaggac Jesús.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Niꞌr bëꞌë zidzj didzaꞌ tu bönniꞌ nutsëꞌë ladj bunách zian naꞌ. Bulidzëꞌ Jesús, rnëꞌ:
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Yuꞌu lëbiꞌ böꞌ xöhuiꞌ run ga rbö́dxyaꞌabiꞌ len ruxiztsca lëbiꞌ. Run ga rbia bdxinaꞌ zidiꞌ rúꞌabiꞌ len ruríx rutultsca lëbiꞌ, len gatga rusán lëbiꞌ.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Gútaꞌyuaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ usë́d quiuꞌ lubijëꞌ lei, san cutu gulazáquiꞌnëꞌ.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rnëꞌ:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Catiꞌ niꞌ zaꞌbiꞌ rbígaꞌbiꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, brix butultsca lëbiꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, atiꞌ gdil‑lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ Jesús len bunëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ naꞌ. Niꞌr buguꞌë‑biꞌ lu nëꞌë xuzbiꞌ.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Gulubani yúguꞌtë bunách niꞌ ca nac yöl‑laꞌ huac zxön queëꞌ Dios.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 rnëꞌ:
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Cutu gulayéjniꞌnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ usë́d queëꞌ, le cutu ruiꞌnëꞌ lequëꞌ latj Dios laꞌyéjniꞌnëꞌ, san cutu gulurúguinëꞌ laꞌnabnëꞌ Jesús ca nac didzaꞌ ni.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Niꞌr gulazú lauquëꞌ tunëꞌ rusbö́ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús. Taꞌnabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ núzxalëꞌ gaquëꞌ blau.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, atiꞌ gdel‑lëꞌë‑biꞌ tubiꞌ biꞌidauꞌ, len buzóëꞌ‑biꞌ cuitiëꞌ.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Niꞌr bulidzëꞌ Jesús Juan, rnëꞌ:
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Jesús rëꞌ lëꞌ:
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Catiꞌ chzaꞌ gal‑laꞌ dza ral‑laꞌ gatiëꞌ Jesús len huëpëꞌ yehuaꞌ yubá, benëꞌ bayúdx tsijëꞌ Jerusalén.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Bsölëꞌë yuguꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ laꞌnörëꞌ ca Lëꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ tu yödzdauꞌ quegac bunách Samaria tsajpaꞌquëꞌ ga ugaꞌnëꞌ tu dzöꞌ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Cutu glunëꞌ Jesús ba laꞌn bönniꞌ yödz naꞌ le chnac queëꞌ Jerusalén zijëꞌ.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ lë ni Jacobo len Juan, bönniꞌ usë́d queëꞌ, tëꞌ Jesús:
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Bueycjëꞌ Jesús len gdil‑lëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Bidaꞌ ni nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, clëg quië usnitiaꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán quegac bunách, san bidaꞌ dusláꞌ bunách.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Tsal niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz Jesús len bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, bdxinëꞌ niꞌ tu bönniꞌ, len rëꞌ Jesús:
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Jesús rëꞌ lëꞌ:
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ yubl Jesús, rnëꞌ:
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Jesús gudxëꞌ lëꞌ:
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Niꞌr bdxinëꞌ yetúëꞌ caꞌ, rëꞌ Jesús:
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Jesús gudxëꞌ lëꞌ:
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.