Lucas 9
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Niꞌr butubëꞌ Jesús idxínnutëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ budödëꞌ lu naꞌquëꞌ yöl‑laꞌ huac len yöl‑laꞌ uná bëꞌ lubijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách, len luúnëꞌ nup teꞌi.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Bsölëꞌë lequëꞌ tsjenquëꞌ lban ca rna bëꞌë Dios len tsajhuenquëꞌ nup teꞌi.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Bítiꞌtëz yuꞌu ga tsazliꞌ, gul‑zóa niꞌ catiꞌ uzaꞌrliꞌ yödz naꞌ.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Gátiꞌtëz ga cutu lun lbiꞌiliꞌ ba laꞌn bunách, gul‑rúj yödz naꞌ len gul‑cuíb bëchtö daꞌ lalabliꞌ, le uluíꞌi lequëꞌ nagáꞌn zxguiaꞌ nabágaꞌquëꞌ.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Niꞌr gularujëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ naꞌ. Guladödëꞌ yúguꞌtë yödzdauꞌ, tunëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa, len tuꞌúnëꞌ nup teꞌi yúguꞌtë lu yödz naꞌ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Byönnëꞌ Herodes, bönniꞌ rna bëꞌë, ca nac yúguꞌtë le runëꞌ Jesús, atiꞌ gröꞌë baguíꞌi, le taꞌná bunách:
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Yelaꞌquëꞌ taꞌnë́ꞌ:
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Herodes naꞌ gnëꞌ:
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Catiꞌ guludxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gbaz nasölëꞌë Lëꞌ, gululuiꞌinëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë le glunëꞌ. Niꞌr bchëꞌë lequëꞌ quizi Jesús. Yjaquëꞌ tu latj caꞌz lu xyu yödz Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Catiꞌ chnö́zigac lë ni bunách, yajnaugac Lëꞌ, atiꞌ Jesús benëꞌ lequëꞌ ba laꞌn len bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ ca rna bëꞌë Dios, atiꞌ bunëꞌ nup teꞌi.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Catiꞌ chzaꞌ ral dza naꞌ, gulabiguëꞌë ga zoëꞌ Jesús idxínnutëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ, len tëꞌ Lëꞌ:
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Nacuꞌë niꞌ ca chiʉ́n gayuꞌë bönniꞌ. Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rnëꞌ:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Cni glunëꞌ atiꞌ gulaböꞌë yúguꞌtëꞌ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Niꞌr gdel‑lëꞌë Jesús gayuꞌ yöt xtil naꞌ len chopbaꞌ böl naꞌ, atiꞌ bchis lahuëꞌ ruyúëꞌ luzxbá, len rëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Niꞌr buzxuzxjëꞌ leygac len bëꞌë quequëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ quië lucuꞌë laugac bunách naꞌ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Glahuëꞌ yúguꞌtëꞌ len guluhuöljnëꞌ. Gdöd naꞌ gulutubëꞌ yuguꞌ le nagáꞌn, atiꞌ guludzë́ꞌë gdu chinnu bdöꞌa.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Tu dza tsal niꞌ zoëꞌ quizi Jesús, rulidzëꞌ Dios, atiꞌ dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Niꞌr gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Niꞌr gudxtsquëꞌ lequëꞌ Jesús len gna béꞌinëꞌ lequëꞌ nutu nu lëꞌ Nu naquëꞌ Lëꞌ.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Gudxëꞌ caꞌ yúguꞌtëꞌ:
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Nútiꞌtëz bönniꞌ ruiꞌ ladxëꞌë gun chiꞌë yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ, unitiëꞌ lei, san bönniꞌ unitiëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ le dëꞌë nedaꞌ, bönniꞌ ni gataꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Cutu bi uziꞌë xbey bönniꞌ chquiꞌ utubëꞌ queëꞌ yúguꞌtë le dë yödzlyú ni san unitiëꞌ tsaz yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Nu bönniꞌ rutuiꞌnëꞌ nedaꞌ len rutuiꞌnëꞌ caꞌ xtidzaꞌa, lëzcaꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, utuiꞌdaꞌ bönniꞌ naꞌ catiꞌ huödaꞌ duná bëꞌa, dzaggac nedaꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ Xuzaꞌ len yöl‑laꞌ yeníꞌ quequëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, nacuáꞌ ni laꞌquëꞌ bönniꞌ cutu latiëꞌ catiꞌ laꞌléꞌirnëꞌ dza duná bëꞌë Dios.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Catiꞌ bzaꞌa xunuꞌ gbidz gdöd bëꞌë yuguꞌ didzaꞌ ni Jesús, niꞌr bchëꞌë Pedro len Juan len Jacobo, atiꞌ grenëꞌ tu lu guíꞌadauꞌ, ga naꞌ bulidzëꞌ Dios.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Tsal niꞌ ruíꞌlenëꞌ Dios didzaꞌ, bdzaꞌ ca rnaꞌ lahuëꞌ, atiꞌ böac chguichdauꞌz lariꞌ nacuëꞌ len gyëp yös yeníꞌ.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Niꞌr gululuíꞌ lauquëꞌ ga zoëꞌ Lëꞌ chopëꞌ bönniꞌ tuíꞌlenëꞌ Lëꞌ didzaꞌ. Nacquëꞌ Moisés len Elías.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Gulayëpëꞌ yös yeníꞌ chopëꞌ ni len tuíꞌlenëꞌ Jesús didzaꞌ ca ziꞌa uzë́ꞌë yödzlyú ni, gatiëꞌ lu yödz Jerusalén.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Zal‑laꞌ chractsca lasiëꞌ Pedro len nup nacuaꞌlen lëꞌ, bayúdx gulanaꞌzëꞌ taꞌléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ Jesús len chopëꞌ naꞌ nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Catiꞌ guluzë́ꞌë niꞌ chopëꞌ naꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, niꞌr Pedro gudxëꞌ Lëꞌ:
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Tsal niꞌ ruꞌë didzaꞌ ni, laꞌ gröꞌtë böaj bucachiꞌ lequëꞌ, atiꞌ gládxinëꞌ le nacuꞌë lu böaj naꞌ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Niꞌr byön chiꞌi Nu ruiꞌ didzaꞌ lu böaj naꞌ, rna:
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Catiꞌ budx bëꞌ didzaꞌ chiꞌi naꞌ, tuzëꞌ Jesús nagáꞌnlenëꞌ lequëꞌ. Taꞌcuáꞌ dxiëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ dza naꞌ nutu nu glëꞌ ca nac le gulaléꞌinëꞌ.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza guluhuötjëꞌ lu guíꞌadauꞌ naꞌ Jesús len bönniꞌ naꞌ dzagquëꞌ Lëꞌ, atiꞌ gularúj bunách zian dutsaggac Jesús.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Niꞌr bëꞌë zidzj didzaꞌ tu bönniꞌ nutsëꞌë ladj bunách zian naꞌ. Bulidzëꞌ Jesús, rnëꞌ:
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Yuꞌu lëbiꞌ böꞌ xöhuiꞌ run ga rbö́dxyaꞌabiꞌ len ruxiztsca lëbiꞌ. Run ga rbia bdxinaꞌ zidiꞌ rúꞌabiꞌ len ruríx rutultsca lëbiꞌ, len gatga rusán lëbiꞌ.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Gútaꞌyuaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ usë́d quiuꞌ lubijëꞌ lei, san cutu gulazáquiꞌnëꞌ.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rnëꞌ:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Catiꞌ niꞌ zaꞌbiꞌ rbígaꞌbiꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, brix butultsca lëbiꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, atiꞌ gdil‑lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ Jesús len bunëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ naꞌ. Niꞌr buguꞌë‑biꞌ lu nëꞌë xuzbiꞌ.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Gulubani yúguꞌtë bunách niꞌ ca nac yöl‑laꞌ huac zxön queëꞌ Dios.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 rnëꞌ:
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Cutu gulayéjniꞌnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ usë́d queëꞌ, le cutu ruiꞌnëꞌ lequëꞌ latj Dios laꞌyéjniꞌnëꞌ, san cutu gulurúguinëꞌ laꞌnabnëꞌ Jesús ca nac didzaꞌ ni.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Niꞌr gulazú lauquëꞌ tunëꞌ rusbö́ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús. Taꞌnabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ núzxalëꞌ gaquëꞌ blau.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, atiꞌ gdel‑lëꞌë‑biꞌ tubiꞌ biꞌidauꞌ, len buzóëꞌ‑biꞌ cuitiëꞌ.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Niꞌr bulidzëꞌ Jesús Juan, rnëꞌ:
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jesús rëꞌ lëꞌ:
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Catiꞌ chzaꞌ gal‑laꞌ dza ral‑laꞌ gatiëꞌ Jesús len huëpëꞌ yehuaꞌ yubá, benëꞌ bayúdx tsijëꞌ Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Bsölëꞌë yuguꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ laꞌnörëꞌ ca Lëꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ tu yödzdauꞌ quegac bunách Samaria tsajpaꞌquëꞌ ga ugaꞌnëꞌ tu dzöꞌ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Cutu glunëꞌ Jesús ba laꞌn bönniꞌ yödz naꞌ le chnac queëꞌ Jerusalén zijëꞌ.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ lë ni Jacobo len Juan, bönniꞌ usë́d queëꞌ, tëꞌ Jesús:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Bueycjëꞌ Jesús len gdil‑lëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Bidaꞌ ni nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, clëg quië usnitiaꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán quegac bunách, san bidaꞌ dusláꞌ bunách.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Tsal niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz Jesús len bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, bdxinëꞌ niꞌ tu bönniꞌ, len rëꞌ Jesús:
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jesús rëꞌ lëꞌ:
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ yubl Jesús, rnëꞌ:
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jesús gudxëꞌ lëꞌ:
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Niꞌr bdxinëꞌ yetúëꞌ caꞌ, rëꞌ Jesús:
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jesús gudxëꞌ lëꞌ:
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.