Lucas 1
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Zian nup chglun bayúdx luzúj lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ le naccz, le guc ga zoaruꞌ,
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 catëz naꞌ gululuíꞌi rëꞌu nup niꞌ dza niꞌtë gulaleꞌi lei, len guluzë́ didzaꞌ qui.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Runi nedaꞌ nac dxiꞌa uzujaꞌ quiuꞌ lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ lë ni, Teófilo, bönniꞌ tsáhuiꞌdauꞌ, le chbuguiljaꞌ gazxj ga rëꞌ ca nac yúguꞌtë lë naꞌ guc dza niꞌtë.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich ni quië gnöznuꞌ nac gdutë li lë naꞌ chnazëduꞌ.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Dza niꞌtë catiꞌ gna bëꞌë luyú Judea Herodes, niꞌ zoëꞌ bxuz lëꞌ Zacarías. Nabáblenëꞌ cöꞌ bxuz, nazíꞌ lei Cöꞌ Queëꞌ Abías. Nacnu caꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Aarón, bönniꞌ guquëꞌ bxuz blau ziꞌal, Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Nacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios Zacarías len Elisabet, len gdu ládxiꞌquëꞌ tunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Dios len le rna bëꞌ zxba queëꞌ. Cni guc, nutu nu guc bi gnë quequëꞌ.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nutu nu zoa biꞌi quequëꞌ, le nacnu ngul huödx Elisabet, atiꞌ chnagulquëꞌ groptëꞌ.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Bdxin dza gul‑laꞌ uláz qui cöꞌ naꞌ nabáblenëꞌ Zacarías lunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios, lu yöl‑laꞌ bxuz quequëꞌ.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Ca nalëbcnëꞌ tunëꞌ bxuz, gul‑laꞌ uláz queëꞌ Zacarías gyaziëꞌ lu latj laꞌy qui gdauꞌ quië uzéguiꞌë yal lahuëꞌ Xanruꞌ Dios.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Tsal niꞌ ruzéguiꞌë yal Zacarías naꞌ, gulacuáꞌ niꞌl yúguꞌtë bunách, tuꞌlídz Dios.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Laꞌ naꞌz buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Zacarías naꞌ, zuinëꞌ tslaꞌa yubél bcugu laꞌy ga naꞌ regui yal.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Catiꞌ bléꞌinëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, gröꞌë baguíꞌi len gudxi bdzöbnëꞌ.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ:
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Gataꞌ quiuꞌ le uziꞌu xbey len udzijnuꞌ, atiꞌ zian nup ludziji ládxiꞌgac le guljbiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ,
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 le gáctscabiꞌ zxön lahuëꞌ Dios. Cutu guiꞌjbiꞌ xisi uva len clëg tu le rsudxi bunách, atiꞌ gdu sóalenëꞌ‑biꞌ Dios Böꞌ Laꞌy catiꞌ su lau ziꞌa galjbiꞌ.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Gunëꞌ Juan ni ga luhuöác queëꞌ Xanruꞌ zian bunách Israel.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Nörëꞌ Lëꞌ ca Xanruꞌ, atiꞌ laꞌcuaꞌlen lëꞌ Böꞌ naꞌ len yöl‑laꞌ huac naꞌ gulacuaꞌlen Elías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Cni gunëꞌ quië unëꞌ tuz nup nacgac xuz len zxiꞌnquëꞌ, len uzéjniꞌnëꞌ nup taꞌdáꞌbagaꞌ quië lacquëꞌ tsahuiꞌ, len ucözëꞌ bunách lacquëꞌ sinaꞌ laꞌzíꞌ lu naꞌquëꞌ Xanruꞌ.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Gnabnëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, rnëꞌ:
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ:
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Naꞌa, le cutu gyéjlëꞌu xtidzaꞌa, gcödzuꞌ len cutur gac gneuꞌ catiꞌ gacr lë ni. Yúguꞌtë lë ni udxín catiꞌ gdxin dza qui.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Tsal niꞌ tac lë ni, nacuáꞌ niꞌl bunách, taꞌbözëꞌ Zacarías, atiꞌ tuꞌbannëꞌ le rdzeynëꞌ xtsey ga naꞌ zoëꞌ lu latj laꞌy.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Catiꞌ burujëꞌ Zacarías, cutu guc güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bléꞌinëꞌ tu le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu latj laꞌy. Buláꞌ buluiꞌzëꞌ Zacarías, buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ, le curác gnëꞌ.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Catiꞌ bzaꞌa yuguꞌ dza naꞌ ral‑laꞌ gunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios Zacarías, niꞌr böjëꞌ lidxëꞌ.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Gdöd yuguꞌ dza naꞌ biaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ gdu gayuꞌ beoꞌ bugaꞌnznu yuꞌu. Gzaꞌ ládxiꞌnu,
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 rnanu:
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Catiꞌ chguc xop beoꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, le bsölëꞌë lëczëꞌ Gabriel Dios, tsijëꞌ Nazaret, tu yödz luyú Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Dios bsölëꞌë lëꞌ niꞌ tsajyúëꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi ngul raꞌbandauꞌ lëbiꞌ María. Chnazíꞌ lu naꞌbiꞌ María utság náꞌlenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ lëꞌ José. Naquëꞌ José zxiꞌn xsoëꞌ David, bönniꞌ gna béꞌinëꞌ bunách Israel.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Catiꞌ gyaziëꞌ Gabriel naꞌ ga zoabiꞌ María, gudxëꞌ‑biꞌ:
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Catiꞌ bléꞌibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, gröꞌbiꞌ baguíꞌi niꞌa qui didzaꞌ naꞌ bëꞌë, len rubani ládxiꞌbiꞌ nacx rna didzaꞌ naꞌ bulidzëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Niꞌr gudxëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ:
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Naꞌa, tsuꞌubiꞌ lëꞌu tubiꞌ biꞌidauꞌ, atiꞌ uzúꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ, atiꞌ guꞌu labiꞌ Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Jesús ni gáctërëꞌ blau, len siꞌ Lëꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios, Nu nactër blau. Xanruꞌ Dios gunëꞌ ga gna bëꞌë ca naꞌ gna bëꞌë David, xuz gul gdöd queëꞌ.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Jesús naꞌ gna béꞌitecznëꞌ bunách Israel, atiꞌ le gna bëꞌë Lëꞌ gatga udx qui.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Niꞌr gnábibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, rnabiꞌ:
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rëꞌ‑biꞌ:
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Yetú caꞌ, Elisabet, ngul diꞌa dza quiuꞌ, chnuaꞌnu‑biꞌ caꞌ lëꞌnu tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ zal‑laꞌ chnagulnu. Gulanë́ꞌ queënu: “Nacnu ngul huödx”, san chzeaj xop beoꞌ nuaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ naꞌ.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Cutu bi zoa le cusáquiꞌnëꞌ Dios.
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Niꞌr María gnabiꞌ:
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Laꞌ dza niꞌz gyuꞌubiꞌ nöz María, atiꞌ jaréluꞌbiꞌ gyeajbiꞌ ga nac guíꞌadauꞌ, bdxinbiꞌ tu yödz luyú Judea.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Niꞌ gyazbiꞌ lidxëꞌ Zacarías len gudxbiꞌ‑nu Elisabet:
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Catiꞌ byö́ninu Elisabet didzaꞌ naꞌ bëꞌbiꞌ María, laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ naꞌ yuꞌubiꞌ lëꞌnu, atiꞌ dusóalenëꞌ‑nu Dios Böꞌ Laꞌy.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Niꞌr bëꞌnu zidzj didzaꞌ Elizabet, rnanu:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 ¿Núzxatë nedaꞌ, zaꞌnu quiaꞌ xnëꞌë Xanaꞌ?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Catiꞌ byöndaꞌ didzaꞌ bëꞌu, bulidzuꞌ nedaꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëbiꞌ laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ ni yuꞌubiꞌ lëꞌa.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Bicaꞌ bauꞌ liꞌ le gyéjlëꞌu xtidzëꞌë gbaz laꞌy, atiꞌ udxíncz lë naꞌ gudxëꞌ liꞌ uláz queëꞌ Xanruꞌ.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Niꞌr gnabiꞌ María:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Len rudziji ládxiꞌlenaꞌ‑nëꞌ Dios, Nu ruslá nedaꞌ.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Dioscz buzáꞌ ladxëꞌë quiaꞌ nedaꞌ.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Zxöntër nac le benëꞌ quiaꞌ Dios uná bëꞌ.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Lëꞌ ruhuechiꞌ ládxiꞌteczëꞌ bunách tadxi Lëꞌ
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön chbenëꞌ Lëꞌ.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Bugǘëꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ quegac nup glac blau,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Benëꞌ ga guluhuö́lj guladzeꞌi nup guladún,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Gúclenëꞌ bunách Israel, nup naꞌ tun xchinëꞌ,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Benëꞌ ca gzxiꞌ lu nëꞌë gunëꞌ quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Bugáꞌnlenbiꞌ‑nu Elisabet María gdu ca tsonn beoꞌ, atiꞌ gdöd niꞌ böajbiꞌ lidxbiꞌ.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ soabiꞌ biꞌidauꞌ queënu Elisabet, buzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Gulayöni dzag yuꞌu queënu len yuguꞌ diꞌa dza queënu ca naꞌ guc, buechiꞌ ladxëꞌë‑nu Dios, atiꞌ guludzíjilen lënu.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Catiꞌ chguc xunuꞌ dza zoabiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, guladxinëꞌ diꞌa dza queënu quië laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ lë naꞌ gac bëꞌ náquibiꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ tëꞌnnëꞌ luꞌë labiꞌ Zacarías ca naꞌ lëꞌ xuzbiꞌ.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Niꞌr bubiꞌinu didzaꞌ Elisabet, xnaꞌbiꞌ, rnanu:
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Gulanabnëꞌ‑nu, taꞌnë́ꞌ:
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Niꞌr gululáꞌ gululuiꞌznëꞌ, gulanabnëꞌ xuzbiꞌ nacx rëꞌnnëꞌ guꞌë labiꞌ.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Gnabëꞌ tu blagdauꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ buzujëꞌ lahui cni: “Juan lëbiꞌ.” Gulubannëꞌ yúguꞌtëꞌ.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Laꞌ niꞌz böaljtë ruꞌë Zacarías naꞌ len buguitjtë ludxëꞌë, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ le gluꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Niꞌr gládxinëꞌ len gulubannëꞌ yúguꞌtë dzag yuꞌu quequëꞌ, atiꞌ yúguꞌtë yödzdauꞌ nacuáꞌ lu guíꞌadauꞌ luyú Judea, gzë didzaꞌ ca guc lë ni.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Gulazáꞌ ládxiꞌgac yúguꞌtë nup gulayöni ca naꞌ guc, taꞌná:
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Niꞌr dusóalenëꞌ Zacarías, xuzbiꞌ Juan, Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rnëꞌ:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Yöl‑laꞌ ba Dios, Xangac bunách Israel
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Bsölëꞌë queëruꞌ Nu uslá rëꞌu,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Dza niꞌtë gzxiꞌ lu nëꞌë gunëꞌ cni,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Gzxiꞌ lu nëꞌë uslë́ꞌ rëꞌu
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Gzxiꞌ lu nëꞌë huechiꞌ ladxëꞌë xuz xtauꞌruꞌ
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Lë ni benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë gzxiꞌ lu nëꞌë,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Gzxiꞌ lu nëꞌë uslë́ꞌ rëꞌu
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Len quië gacruꞌ baꞌa ladxiꞌ len gdu dxiꞌa
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Liꞌ, zxíꞌnaꞌdauꞌ, siꞌ lauꞌ bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Nu nactër blau
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Gunuꞌ ga laꞌnözi bunách queëꞌ ca gac lulá
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Cni gac, le ruhuéchiꞌtsca ladxëꞌë rëꞌu Dios
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Lei gunn yeníꞌ ga nacuáꞌ nup nacuáꞌ gap nac chul len gap nac lu zxul qui yöl‑laꞌ gut
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Gzxönbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ len bdip ládxiꞌbiꞌ. Gzoazbiꞌ gap nac lu latj caꞌz catiꞌ bdxinr dza buluíꞌ laubiꞌ laugac bunách Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.