Lucas 1
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Zian nup chglun bayúdx luzúj lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ le naccz, le guc ga zoaruꞌ,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 catëz naꞌ gululuíꞌi rëꞌu nup niꞌ dza niꞌtë gulaleꞌi lei, len guluzë́ didzaꞌ qui.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Runi nedaꞌ nac dxiꞌa uzujaꞌ quiuꞌ lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ lë ni, Teófilo, bönniꞌ tsáhuiꞌdauꞌ, le chbuguiljaꞌ gazxj ga rëꞌ ca nac yúguꞌtë lë naꞌ guc dza niꞌtë.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich ni quië gnöznuꞌ nac gdutë li lë naꞌ chnazëduꞌ.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Dza niꞌtë catiꞌ gna bëꞌë luyú Judea Herodes, niꞌ zoëꞌ bxuz lëꞌ Zacarías. Nabáblenëꞌ cöꞌ bxuz, nazíꞌ lei Cöꞌ Queëꞌ Abías. Nacnu caꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Aarón, bönniꞌ guquëꞌ bxuz blau ziꞌal, Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Nacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios Zacarías len Elisabet, len gdu ládxiꞌquëꞌ tunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Dios len le rna bëꞌ zxba queëꞌ. Cni guc, nutu nu guc bi gnë quequëꞌ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Nutu nu zoa biꞌi quequëꞌ, le nacnu ngul huödx Elisabet, atiꞌ chnagulquëꞌ groptëꞌ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Bdxin dza gul‑laꞌ uláz qui cöꞌ naꞌ nabáblenëꞌ Zacarías lunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios, lu yöl‑laꞌ bxuz quequëꞌ.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Ca nalëbcnëꞌ tunëꞌ bxuz, gul‑laꞌ uláz queëꞌ Zacarías gyaziëꞌ lu latj laꞌy qui gdauꞌ quië uzéguiꞌë yal lahuëꞌ Xanruꞌ Dios.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Tsal niꞌ ruzéguiꞌë yal Zacarías naꞌ, gulacuáꞌ niꞌl yúguꞌtë bunách, tuꞌlídz Dios.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Laꞌ naꞌz buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Zacarías naꞌ, zuinëꞌ tslaꞌa yubél bcugu laꞌy ga naꞌ regui yal.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Catiꞌ bléꞌinëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, gröꞌë baguíꞌi len gudxi bdzöbnëꞌ.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ:
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Gataꞌ quiuꞌ le uziꞌu xbey len udzijnuꞌ, atiꞌ zian nup ludziji ládxiꞌgac le guljbiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 le gáctscabiꞌ zxön lahuëꞌ Dios. Cutu guiꞌjbiꞌ xisi uva len clëg tu le rsudxi bunách, atiꞌ gdu sóalenëꞌ‑biꞌ Dios Böꞌ Laꞌy catiꞌ su lau ziꞌa galjbiꞌ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Gunëꞌ Juan ni ga luhuöác queëꞌ Xanruꞌ zian bunách Israel.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Nörëꞌ Lëꞌ ca Xanruꞌ, atiꞌ laꞌcuaꞌlen lëꞌ Böꞌ naꞌ len yöl‑laꞌ huac naꞌ gulacuaꞌlen Elías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Cni gunëꞌ quië unëꞌ tuz nup nacgac xuz len zxiꞌnquëꞌ, len uzéjniꞌnëꞌ nup taꞌdáꞌbagaꞌ quië lacquëꞌ tsahuiꞌ, len ucözëꞌ bunách lacquëꞌ sinaꞌ laꞌzíꞌ lu naꞌquëꞌ Xanruꞌ.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Gnabnëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, rnëꞌ:
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ:
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Naꞌa, le cutu gyéjlëꞌu xtidzaꞌa, gcödzuꞌ len cutur gac gneuꞌ catiꞌ gacr lë ni. Yúguꞌtë lë ni udxín catiꞌ gdxin dza qui.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Tsal niꞌ tac lë ni, nacuáꞌ niꞌl bunách, taꞌbözëꞌ Zacarías, atiꞌ tuꞌbannëꞌ le rdzeynëꞌ xtsey ga naꞌ zoëꞌ lu latj laꞌy.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Catiꞌ burujëꞌ Zacarías, cutu guc güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bléꞌinëꞌ tu le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu latj laꞌy. Buláꞌ buluiꞌzëꞌ Zacarías, buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ, le curác gnëꞌ.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Catiꞌ bzaꞌa yuguꞌ dza naꞌ ral‑laꞌ gunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios Zacarías, niꞌr böjëꞌ lidxëꞌ.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Gdöd yuguꞌ dza naꞌ biaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ gdu gayuꞌ beoꞌ bugaꞌnznu yuꞌu. Gzaꞌ ládxiꞌnu,
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 rnanu:
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Catiꞌ chguc xop beoꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, le bsölëꞌë lëczëꞌ Gabriel Dios, tsijëꞌ Nazaret, tu yödz luyú Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Dios bsölëꞌë lëꞌ niꞌ tsajyúëꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi ngul raꞌbandauꞌ lëbiꞌ María. Chnazíꞌ lu naꞌbiꞌ María utság náꞌlenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ lëꞌ José. Naquëꞌ José zxiꞌn xsoëꞌ David, bönniꞌ gna béꞌinëꞌ bunách Israel.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Catiꞌ gyaziëꞌ Gabriel naꞌ ga zoabiꞌ María, gudxëꞌ‑biꞌ:
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Catiꞌ bléꞌibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, gröꞌbiꞌ baguíꞌi niꞌa qui didzaꞌ naꞌ bëꞌë, len rubani ládxiꞌbiꞌ nacx rna didzaꞌ naꞌ bulidzëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Niꞌr gudxëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ:
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Naꞌa, tsuꞌubiꞌ lëꞌu tubiꞌ biꞌidauꞌ, atiꞌ uzúꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ, atiꞌ guꞌu labiꞌ Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Jesús ni gáctërëꞌ blau, len siꞌ Lëꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios, Nu nactër blau. Xanruꞌ Dios gunëꞌ ga gna bëꞌë ca naꞌ gna bëꞌë David, xuz gul gdöd queëꞌ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Jesús naꞌ gna béꞌitecznëꞌ bunách Israel, atiꞌ le gna bëꞌë Lëꞌ gatga udx qui.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Niꞌr gnábibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, rnabiꞌ:
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rëꞌ‑biꞌ:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Yetú caꞌ, Elisabet, ngul diꞌa dza quiuꞌ, chnuaꞌnu‑biꞌ caꞌ lëꞌnu tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ zal‑laꞌ chnagulnu. Gulanë́ꞌ queënu: “Nacnu ngul huödx”, san chzeaj xop beoꞌ nuaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ naꞌ.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Cutu bi zoa le cusáquiꞌnëꞌ Dios.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Niꞌr María gnabiꞌ:
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Laꞌ dza niꞌz gyuꞌubiꞌ nöz María, atiꞌ jaréluꞌbiꞌ gyeajbiꞌ ga nac guíꞌadauꞌ, bdxinbiꞌ tu yödz luyú Judea.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Niꞌ gyazbiꞌ lidxëꞌ Zacarías len gudxbiꞌ‑nu Elisabet:
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Catiꞌ byö́ninu Elisabet didzaꞌ naꞌ bëꞌbiꞌ María, laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ naꞌ yuꞌubiꞌ lëꞌnu, atiꞌ dusóalenëꞌ‑nu Dios Böꞌ Laꞌy.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Niꞌr bëꞌnu zidzj didzaꞌ Elizabet, rnanu:
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ¿Núzxatë nedaꞌ, zaꞌnu quiaꞌ xnëꞌë Xanaꞌ?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Catiꞌ byöndaꞌ didzaꞌ bëꞌu, bulidzuꞌ nedaꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëbiꞌ laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ ni yuꞌubiꞌ lëꞌa.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Bicaꞌ bauꞌ liꞌ le gyéjlëꞌu xtidzëꞌë gbaz laꞌy, atiꞌ udxíncz lë naꞌ gudxëꞌ liꞌ uláz queëꞌ Xanruꞌ.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Niꞌr gnabiꞌ María:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Len rudziji ládxiꞌlenaꞌ‑nëꞌ Dios, Nu ruslá nedaꞌ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Dioscz buzáꞌ ladxëꞌë quiaꞌ nedaꞌ.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Zxöntër nac le benëꞌ quiaꞌ Dios uná bëꞌ.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Lëꞌ ruhuechiꞌ ládxiꞌteczëꞌ bunách tadxi Lëꞌ
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön chbenëꞌ Lëꞌ.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Bugǘëꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ quegac nup glac blau,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Benëꞌ ga guluhuö́lj guladzeꞌi nup guladún,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Gúclenëꞌ bunách Israel, nup naꞌ tun xchinëꞌ,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Benëꞌ ca gzxiꞌ lu nëꞌë gunëꞌ quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Bugáꞌnlenbiꞌ‑nu Elisabet María gdu ca tsonn beoꞌ, atiꞌ gdöd niꞌ böajbiꞌ lidxbiꞌ.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ soabiꞌ biꞌidauꞌ queënu Elisabet, buzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Gulayöni dzag yuꞌu queënu len yuguꞌ diꞌa dza queënu ca naꞌ guc, buechiꞌ ladxëꞌë‑nu Dios, atiꞌ guludzíjilen lënu.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Catiꞌ chguc xunuꞌ dza zoabiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, guladxinëꞌ diꞌa dza queënu quië laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ lë naꞌ gac bëꞌ náquibiꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ tëꞌnnëꞌ luꞌë labiꞌ Zacarías ca naꞌ lëꞌ xuzbiꞌ.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Niꞌr bubiꞌinu didzaꞌ Elisabet, xnaꞌbiꞌ, rnanu:
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Gulanabnëꞌ‑nu, taꞌnë́ꞌ:
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Niꞌr gululáꞌ gululuiꞌznëꞌ, gulanabnëꞌ xuzbiꞌ nacx rëꞌnnëꞌ guꞌë labiꞌ.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Gnabëꞌ tu blagdauꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ buzujëꞌ lahui cni: “Juan lëbiꞌ.” Gulubannëꞌ yúguꞌtëꞌ.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Laꞌ niꞌz böaljtë ruꞌë Zacarías naꞌ len buguitjtë ludxëꞌë, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ le gluꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Niꞌr gládxinëꞌ len gulubannëꞌ yúguꞌtë dzag yuꞌu quequëꞌ, atiꞌ yúguꞌtë yödzdauꞌ nacuáꞌ lu guíꞌadauꞌ luyú Judea, gzë didzaꞌ ca guc lë ni.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Gulazáꞌ ládxiꞌgac yúguꞌtë nup gulayöni ca naꞌ guc, taꞌná:
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Niꞌr dusóalenëꞌ Zacarías, xuzbiꞌ Juan, Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rnëꞌ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Yöl‑laꞌ ba Dios, Xangac bunách Israel
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Bsölëꞌë queëruꞌ Nu uslá rëꞌu,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Dza niꞌtë gzxiꞌ lu nëꞌë gunëꞌ cni,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Gzxiꞌ lu nëꞌë uslë́ꞌ rëꞌu
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Gzxiꞌ lu nëꞌë huechiꞌ ladxëꞌë xuz xtauꞌruꞌ
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Lë ni benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë gzxiꞌ lu nëꞌë,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Gzxiꞌ lu nëꞌë uslë́ꞌ rëꞌu
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Len quië gacruꞌ baꞌa ladxiꞌ len gdu dxiꞌa
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Liꞌ, zxíꞌnaꞌdauꞌ, siꞌ lauꞌ bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Nu nactër blau
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Gunuꞌ ga laꞌnözi bunách queëꞌ ca gac lulá
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Cni gac, le ruhuéchiꞌtsca ladxëꞌë rëꞌu Dios
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Lei gunn yeníꞌ ga nacuáꞌ nup nacuáꞌ gap nac chul len gap nac lu zxul qui yöl‑laꞌ gut
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Gzxönbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ len bdip ládxiꞌbiꞌ. Gzoazbiꞌ gap nac lu latj caꞌz catiꞌ bdxinr dza buluíꞌ laubiꞌ laugac bunách Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.