João 11
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Dza niꞌ réꞌinëꞌ Lázaro, bönniꞌ Betania, le nac ladzcnu María len Marta. Nacnu Marta zxilnu María.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Nacnu María naꞌ ngul zanëꞌ Lázaro, bönniꞌ naꞌ réꞌinëꞌ, len nacnu caꞌ ngul naꞌ gluꞌnu le rlaꞌ zxix niꞌë Xanruꞌ, len buzxinu niꞌë len guitsaꞌ icjnu.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Gulasö́laꞌnu ngul zanëꞌ Lázaro naꞌ nu yjödx Jesús, gna:
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Jesús, gudxëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ, rnëꞌ:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesús nadxiꞌinëꞌ‑nu Marta, len ngul zxilnu Marta naꞌ, len Lázaro naꞌ.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Zal‑laꞌ nadxiꞌinëꞌ lequëꞌ Jesús, catiꞌ byönnëꞌ réꞌinëꞌ Lázaro, yechóp dza caꞌ bugaꞌnëꞌ ga naꞌ zoëꞌ.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Catiꞌ bzaꞌa chop dza naꞌ, gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rnëꞌ:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Niꞌr tëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Chquiꞌ rdëꞌ chdzöꞌl bönniꞌ, rajchéguꞌë, le cutu zoalen lëꞌ yeníꞌ.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Jesús, niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Niꞌr tëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Gnëꞌ cni Jesús le chgutiëꞌ Lázaro, san lequëꞌ táquinëꞌ gnëꞌ: “Raszëꞌ Lázaro.”
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ yalj lulu Jesús, gnëꞌ:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Rudzijdaꞌ le cutu zoaꞌ niꞌ, le gac naꞌa tu le uziꞌliꞌ xbey, le gun ga tséjlëꞌliꞌ nedaꞌ. Huayejruꞌ naꞌa ga naꞌ dëꞌ Lázaro.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Niꞌr gudxëꞌ yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús Tomás, bönniꞌ naꞌ tuꞌë lëꞌ, Bönniꞌ Cuach, rnëꞌ:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Catiꞌ byö́ninu didzaꞌ Marta, zëꞌë Jesús, niꞌr brujnu yuꞌu, yajtsagnu Lëꞌ, san María bugaꞌnnu yuꞌu naꞌ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Marta naꞌ rënu Jesús:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Lëzcaꞌ naꞌa, nözdaꞌ yúguꞌtë le gnabuꞌ lahuëꞌ Dios, Dios gunnëꞌ quiuꞌ.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jesús rëꞌ‑nu:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marta rënu Lëꞌ:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Niꞌr Jesús rëꞌ‑nu:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 atiꞌ yúguꞌtë bönniꞌ nabanquëꞌ len taꞌyejlëꞌë nedaꞌ, cutu caꞌ latiëꞌ tsaz. ¿I réjlëꞌu lë ni?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Marta rënu Lëꞌ:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Catiꞌ budx bëꞌnu didzaꞌ ni Marta naꞌ, böajnu yuꞌu, yajlidznu María, zxilnu, len bagachiꞌz rënu lënu:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Catiꞌ byö́ninu didzaꞌ ni María, laꞌ gyástënu, zeajnu ga naꞌ zoëꞌ Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Cutu ryaznëꞌ Jesús laꞌ yödzdauꞌ naꞌ, san zoazëꞌ ga naꞌ yajtsagnu Lëꞌ Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑nu María naꞌ gyasnu len jaréluꞌnu brujnu bönniꞌ judío naꞌ nacuáꞌlenëꞌ‑nu ga nac lu yuꞌu len tuꞌhuíꞌ zxönëꞌ‑nu, niꞌr glauquëꞌ‑nu, taꞌnë́ꞌ:
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Niꞌr bdxinnu María ga naꞌ zoëꞌ Jesús. Catiꞌ bléꞌinu Lëꞌ, byéchunu xniꞌë, rënu Lëꞌ:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús rbödxnu, len taꞌbödxëꞌ caꞌ bönniꞌ judío naꞌ dzagquëꞌ‑nu, niꞌr buiꞌnnëꞌ len gnëtsca ladxëꞌë.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Rnëꞌ:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Grödxëꞌ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Niꞌr gulanë́ꞌ bönniꞌ judío naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Laꞌquëꞌ taꞌnë́ꞌ:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Leyúbl gnëtsca ladxëꞌë Jesús, atiꞌ bdxinëꞌ raꞌ yeru ba naꞌ. Ba naꞌ nac tu yeru nadj lëꞌi guiꞌa guiöj, atiꞌ daꞌ tu guiöj blag nuséyj ga nu ryaz lei.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Gudxëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ Jesús, rnëꞌ:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Jesús rëꞌ‑nu:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Niꞌr gulagǘëꞌ guiöj blag naꞌ nuséyj ga nu ryaz yeru ba ga naꞌ yuꞌë bönniꞌ nat naꞌ. Buyúëꞌ Jesús zacaꞌ luzxbál, rnëꞌ:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nedaꞌ nözdaꞌ ryö́ntecznuꞌ nedaꞌ, san ruꞌa didzaꞌ ni quië luzíꞌ xbey bunách zian ni len laꞌyejlëꞌ Liꞌ naꞌ nasöluꞌu nedaꞌ.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Jesús, zidzj bulidzëꞌ, rnëꞌ:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Burujëꞌ bönniꞌ nat naꞌ lu yeru ba, narö́ligacr niꞌa nëꞌë yuguꞌ láriꞌdauꞌ, len nagachiꞌ caꞌ lahuëꞌ yetú láriꞌdauꞌ. Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Niꞌr gulayejlëꞌë Jesús zian bönniꞌ judío naꞌ yjáclenëꞌ tsazxö́n María len gulaléꞌinëꞌ lë naꞌ benëꞌ Jesús.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Laꞌquëꞌ yjaquëꞌ ga nacuꞌë bönniꞌ gdauꞌ fariseo len gulaguíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ ca naꞌ benëꞌ Jesús.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Niꞌr guludúblenëꞌ tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, len yuguꞌ bxuz uná bëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Chquiꞌ güiꞌzruꞌ‑nëꞌ latj gunëꞌ ca ni runczëꞌ, laꞌyejlëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë bunách, atiꞌ udjaquëꞌ ni bönniꞌ Roma, duquindjquëꞌ gdauꞌ laꞌy queëruꞌ, len yödz queëruꞌ.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Caifás, bxuz blau iz naꞌ, len dzaguëꞌ lequëꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 len cutu ráquibeꞌiliꞌ run bayúdx gatiëꞌ tuëꞌ bönniꞌ niꞌa quegac bunách, cui nit gdu yödz.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Clëg racz queëꞌ bëꞌë didzaꞌ ni, san le naquëꞌ bxuz blau iz naꞌ, qui lë ni naꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios ca ral‑laꞌ gatiëꞌ Jesús niꞌa quegac bunách yödz naꞌ.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Gatiëꞌ Jesús, clëgz niꞌa qui yödz naꞌ, san gatiëꞌ caꞌ quië utubëꞌ zxiꞌnëꞌ Dios náslasquëꞌ, quië lacquëꞌ tuz.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Cni guc, laꞌ dza naꞌz glun xtídzaꞌquëꞌ ludöddëꞌ Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Qui lë ni naꞌ cutur gdëꞌ Jesús yalj lulu gap nacuáꞌ bunách judío, san buzë́ꞌë niꞌ, zijëꞌ tu latj gal‑laꞌ ga nac latj caꞌz, atiꞌ bdxinëꞌ yödz Efraín, ga niꞌ bugaꞌnëꞌ, atiꞌ dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Dza naꞌ chzaꞌ gal‑laꞌ Lni PAscua quequëꞌ bönniꞌ judío catiꞌ tuꞌspanëꞌ ca benëꞌ Dios, bubijëꞌ luyú Egipto bunách queëꞌ. Gularúj bunách zian yuguꞌ yödz niꞌ, atiꞌ gulabenëꞌ, zjaquëꞌ Jerusalén catiꞌ ziꞌa gdxin lni naꞌ quië tsajpáꞌ cuinquëꞌ ca nac qui gdauꞌ.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Tuꞌguiljëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ nacuꞌë Jerusalén, len catiꞌ niꞌ nacuꞌë nchil gdauꞌ, gulanabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Chgulaná bëꞌë yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo chquiꞌ nu nözi ga zoëꞌ Jesús, ral‑laꞌ dudixjöiꞌ lequëꞌ quië gac tsajxönquëꞌ Lëꞌ.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.